| dbpprop:abstract
|
- Pelagius was the founder of the Kingdom of Asturias, ruling from 718 until his death. He is credited with beginning the Reconquista, the Christian reconquest of the Iberian peninsula from the Moors, insofar as he established an independent Christian state in opposition to Moorish hegemony, but there is no strong evidence that he either intended to resuscitate the old Visigothic kingdom or was motivated by any religious desire. The chief sources for Pelagius' life and career are two Latin chronicles produced in the kingdom he founded in the late ninth century. The earlier is the Chronica Albeldensia, written at Albelda towards 881, and preserved in the Codex Vigilanus with a continuation to 976. The later is the Chronicle of Alfonso III, which was revised in the early tenth century and preserved in two textual traditions, called the Chronica Rotensis and the Chronica ad Sebastianum, which diverge in several key passages. The only likely earlier sources from which these chroniclers could derive information are regnal lists. Pelagius was a Visigoth nobleman, the son of Fafila. The Chronica Albeldensis states that this Fafila was a dux of Galicia who was killed by Wittiza. The Chronicle of Alfonso III calls Pelagius a grandson of Chindasuinth and says that his father was blinded in Córdoba, again at the instigation of Wittiza. Wittiza is also said to have exiled Pelagius from Toledo upon assuming the crown in 702. All of this, however is a late tradition. According to the late tradition, Munuza, the Berber governor of Iegione, became attracted to Pelagius' sister and sent word to Tariq ibn Ziyad, who ordered him to capture Pelagius and send him to Córdoba. That Munuza's seat was at Gijón or León is sufficient to demonstrate that the Arabs had established their rule in the Asturias and that Pelagius was not therefore the leader of a local resistance to Arab conquest. Rather, Pelagius may have come to terms with the Arab elite whereby he was permitted to govern locally in the manner of the previous Visigoths, as is known to have occurred between Arab rulers and Visigothic noblemen elsewhere, as in the case of Theudimer. At some point Pelagius is said to have rebelled, but for what reasons is unknown and such rebellions by local authorities against their superiors formed a common theme in Visigothic Spain. An army was sent against him under the command of Alkama and the Christian bishop of Seville, Oppa. That Alkama was the general and that there was a bishop of Seville named Oppa among his ranks is generally accepted. A battle was fought near Covadonga (in monte Asevua or in monte Libana) and Alkama was killed and Oppa captured. Moorish chronicles of the event describe Pelagius and his small force as "thirty wild donkeys. " The battle is usually dated to 718 or 719, between the governorships of al-Hurr and as-Sham, though some have dated it as late as 722 and the Chronica Albeldensia mis-dates it to the 740s. After his election as princeps (prince, principal leader) of the Asturians by the local magnates in the Visigothic manner, Pelagius made his capital at Cangas de Onís. The Chronica Rotensis says about this election: His kingdom, firstly centred on the eastern Asturias, soon grew. He married his daughter Ermesinda to his eastern neighbour, Peter of Cantabria. Pelagius reigned for eighteen or nineteen years until his death in 737, when he was succeeded by his son Fafila.
- Pelayo war der Gründer des asturischen Reichs, des ersten christlichen Staates, der auf der Iberischen Halbinsel nach der muslimischen Eroberung entstand. Von dort aus begann die Wiedereroberung durch die Christen. Über die Herkunft Pelayos sowie die Vorgeschichte und den Verlauf seines Aufstands berichten asturische Chroniken des 9. und 10. Jahrhunderts (Chronicon Albeldense, Redaktionen A und B der Chronik Alfons' III.). Diese Quellen verherrlichen seine Taten, aber trotz Übertreibungen und literarischer Ausschmückung betrachtet die Forschung einen erheblichen Teil ihrer Angaben als glaubwürdig.
- Pelai I, és el cabdill astur que va protagonitzar una rebel·lió contra el govern musulmà i va fundar el Regne d'Astúries del qual en fou el primer rei.
- Don Pelayo fue el primer monarca del reino de Asturias, que rigió hasta su muerte. Se desconoce su lugar de nacimiento, y su origen es controvertido, aunque diversos autores le atribuyen los más variados. La Crónica Albeldense le hace un noble godo («XV. ITEM ORDO GOTORUM OBETENSIUM REGUM. 1. Primum in Asturias Pelagius rg. in Canicas an. XVIIII. Iste, ut supra diximus, a Uittizzanc rege de Toleto expulsus Asturias ingressus.). El testamento de Alfonso III, del año 869, en que el rey Magno dona al presbítero Sisnando la iglesia de Santa María de Tenciana (Tiñana, Siero) que su tío Alfonso el Casto había ganado de las propiedades pertenecientes a su bisabelo Pelayo mediante proceso judicial para que la restaurara, pues había estado derruida por largo tiempo. Este documento vincula territorialmente a Pelayo con el área central de Asturias, aunque sin aportar datos sobre su lugar de origen. Frenó la expansión de los musulmanes hacia el norte y comenzó la Reconquista y se le ha considerado tradicionalmente como el fundador del reino de Asturias, aunque recientes investigaciones arqueológicas sugieren que podría haberlo hecho sobre una organización política local previa.
- Pélage (Pelayo en espagnol), mort en 737 à Cangas, est le premier roi des Asturies. Il est le fils d'un noble, un certain Favila, duc de Cantabrie et passe pour être un neveu ou un cousin de Rodéric, dernier roi wisigoth d'Espagne, mais sans véritable certitude dans la mesure où ce fait est rapporté par les chroniques mozarabes. Il est cependant quasiment certain que le noble Pélage est un membre appartenant à la haute noblesse wisigothique et peut-être le descendant d'un ancien roi wisigoth, Chindaswinth. Pélage est porte-lance du roi Rodéric à la bataille de Guadalete le 26 juillet 711, près de Xérès. Après la perte de cette bataille après 3 jours de violents combats et la mort présumée du roi (dont le corps ne sera pourtant pas retrouvé), il migre vers le Nord avec 300 guerriers avant de se mettre à la tête des chrétiens réfugiés dans les montagnes de la Cantabrie et des Asturies. En 718, il convoque une assemblée de notables (dont des nobles wisigoths catholiques) qui le proclame « caudillo » (chef suprême), se conformant ainsi aux anciennes traditions wisigothiques, dont les souverains étaient élus, selon la tradition germanique. Prenant alors le titre de roi, il fonde le royaume des Asturies, fixe sa capitale dans la petite ville de Cangas de Onís et se veut le continuateur des rois wisigoths dont le souvenir de ces derniers restera longtemps dans les mémoires des résistants chrétiens du Nord. Il demeure plusieurs années dans sa capitale, ignoré des vainqueurs musulmans avant d'en sortir brusquement et de battre les Maures à la bataille de Covadonga en 722 et dans plusieurs autres rencontres. Il épouse la noble d'origine wisigothique Gaudiosa et est le père de : Favila, qui lui succèdera; Ermesinde, mariée à Alphonse I le Catholique, qui succèdera au roi Favila. Considéré comme l'initiateur de la Reconquista, Pélage est l'un des héros de l'Espagne et le titre de « Prince des Asturies » est donné à l'héritier de la couronne. Le compositeur Ernest Guiraud a composé une tragédie de Pélage.
- Fájl:Don Pelayo. jpg Pelayo covadongai emlékműve Pelayo (? – 737) az Asztúriai Királyság első, legendás hírű uralkodója.
- ペラーヨ（Pelayo, ? - 737年）は、西ゴート王国の貴族。イスラム勢力の侵攻で西ゴート王国が崩壊するとアストゥリアス地方に逃げ718年にアストゥリアス王国を建国した。722年にコバドンガの戦いでイスラム軍を破っている。
- Don Pelayo was de eerste koning van Asturië. Hij regeerde van 718 tot aan zijn dood. Pelayo heeft het begin van de Reconquista ofwel de christelijke herovering van het Iberisch schiereiland op de Moren ingeluid. Pelayo was een edelman van hoge komaf in het Visigotische koninkrijk dat in Iberië aan de macht was vanaf de vroege vijfde eeuw totdat het in 711 in de slag bij Guadalete door de Moren werd verslagen. Mogelijk was Pelayo tijdens de slag bij Guadalte een van de lijfwachten van de Visigothische koning Roderik. Pelayo wist aan gevangenschap te ontsnappen en keerde terug naar zijn thuisland Asturië, in het noorden van het hedendaagse Spanje. Daar was hij de leider van een opstand tegen Munuza, de moorse gouverneur van dat gebied. In 717 werd Pelayo door de Moren opgepakt en gevangen gezet. Al vlug wist hij te ontsnappen en keerde terug naar Asturië. Hij versloeg Munuza en stichtte het Koninkrijk Asturië in 717. De hoofdstad was Cangas de Onís. In overeenstemming met de gebruiken van de Visigothen werd Pelayo door zijn landgenoten gekozen tot de eerste koning van de natie. Gedurende de eerste jaren was het koningschap van Pelayo meer fictie dan werkelijkheid omdat hij te maken had met een mogendheid die veel sterker was dan hijzelf. In 722 kreeg zijn koninkrijk vaste grond toen hij in de slag bij Covadonga een moslim overmacht, die Asturië kwam veroveren, van de kaart veegde. Dit wordt tegenwoordig gezien als de eerste christelijke overwinning van de Reconquista. De Moren, rancuneus door hun verlies, beschreven Pelayo en zijn mannen in hun verslagen als “”dertig wilde ezels”. Hoe dan ook, Pelayo had voor zijn land onafhankelijkheid verworven. De echtgenote van Pelayo was Gaudiosa, en twee kinderen worden genoemd: Ermesinda, gehuwd met Alfonso, zoon van Peter van Cantabrië, hertog van Cantabrië Favila Pelayo stierf in 737. Zijn zoon Favila volgde hem op als koning. Lang kon hij niet van de troon genieten. Volgens legenden werd hij gedood door een beer. De volgende koningen van Asturië, León, Castilië, Portugal en Spanje zouden hun afstamming op Pelayo herleiden en nog verder terug. Pogingen om Pelayo te verbinden met het Visigotische koningshuis zijn twijfelachtig. Volgens sommige bronnen is Pelayo de kleinzoon van de Visigotische koning Chindaswinth (563-653).
- Pelayo, Pelagiusz – wizygocki wódz, który zapoczątkował rekonkwistę, pierwszy król Asturii w latach 718-737. Syn wizygockiego księcia Fafili, krewny króla Roderyka. Podczas najazdu Maurów na Półwysep Iberyjski Pelayo służył w królewskiej straży. Był uczestnikiem bitwy pod Jerez de la Frontera w 711 roku podczas, której Wizygoci zostali doszczętnie rozbici. Po tym wydarzeniu Pelagiuszowi udało się zebrać resztki armii wizygockiej i schronić w północnej części kraju gdzie kontynuował walkę. Odmówił płacenia trybutu najeźdźcom i zaczął jednoczyć miejscową ludność organizując z niej oddziały zbrojne. W górach Asturii wzniecił powstanie przeciwko muzułmanom, które przerodziło się w wojnę o niepodległość kraju – rekonkwistę. W 722roku na czele swoich oddziałów pokonał w bitwie pod Covadongą Maurów zmuszając ich do opuszczenia Asturii. W tym samym roku został ogłoszony przez chrześcijan z Galicji królem. Na oswobodzonym terytorium zorganizował państwo z siedzibą władzy w Cangas de Onis. Przed śmiercią uczynił swoim następcą syna, Favilę. Pochowany został w sanktuarium w Covadonga.
- Pelágio (718-737), foi o fundador do Reino das Astúrias e o seu primeiro rei. Após a ocupação da Península Ibérica pelos Muçulmanos, Dom Pelágio, juntamente com outros nobres Visigodos foram presos em (716), por ordem Munuza, o governador muçulmano das Astúrias, e enviados para a sede do reino em Córdoba. Pelágio conseguiu fugir e voltar para as Astúrias, refugia-se nas montanhas de Cangas de Onis; em 718, reuniu um grupo de seguidores e inicia a resistência ao invasor islamita; à princípio com pequenas escaramuças contra os destacamentos nas vilas. O wali Ambasa em (722) enviou um enorme contingente militar contra os resistentes cantábricos; apesar do contingente numericamente muito inferior, Pelágio vence nas montanhas de Covadonga; ao final da batalha sobreviveu com apenas 10 soldados. Esta batalha foi considerada, pela historiografia tradicional, como o ponto de partida da "Reconquista Cristã". Após essa vitória, o povo asturiano se rebelou, matando centenas de Mouros; o governador provincial, Munuza, organizou outra força para confrontar o exército rebelde; próximo a Proaza Pelágio vence novamente, e Munuza morre. Pelágio é aclamado rei e funda o Reino das Astúrias, embrião dos outros Reinos Cristãos ibéricos responsáveis pela reconquista da península, instala a sua corte em Cangas de Onís. De sua mulher de nome latino, Gaudiosa, teve dois filhos, o seu supracitado sucessor, Fávila, e Ermesinda, que viria a casar com Afonso I, filho de Pedro, dux da Cantábria.
- Пелайо — король Астурии, правивший в 718—737 гг. После того как король вестготов Родерих потерпел окончательное поражение от арабов, остатки вестготской армии отступили в Астурию. Здесь же укрылись магнаты южной и центральной Испании, а также часть епископов. Под защитой гор, среди ущелий и пещер, очень удобных для обороны, они были готовы дать решительный отпор врагам. Однако сообщение о гибели Родериха заставило их подумать о необходимости избрать ему преемника, который должен был руководить военными операциями, и они остановили свой выбор на Пелайо. Приняв власть в такой трудный период, молодой Пелайо в первое время не мог добиться успеха, так как войско его было очень немногочисленно. С приближением арабов, Пелайо в 714 г. удалился в предгорья Пикос де Эуропа. Здесь испанцы успешно боролись с врагами. В 718 г. Пелайо отступил в горы и в долине Ковадонги разгромил высланный против него отряд под командованием арабского военачальника Алькамы. Сам Алькама был убит в сражении. Небольшая победа испанцев в долине Ковадонги имела очень большое значение, хотя она решала судьбу лишь небольшой территории. После нее арабы ушли из северо-восточной Астурии. Так было положено начало Реконкисте — многовековой борьбе испанцев за освобождение своей страны от власти мусульман. Все попытки кордовских эмиров захватить Астурию были успешно отражены Пелайо. Постепенно он смог расширить свое государство, Астурия в конце его правления охватывала на востоке земли басков, а на западе — Галисию.
|
| rdfs:comment
|
- Pelagius was the founder of the Kingdom of Asturias, ruling from 718 until his death. He is credited with beginning the Reconquista, the Christian reconquest of the Iberian peninsula from the Moors, insofar as he established an independent Christian state in opposition to Moorish hegemony, but there is no strong evidence that he either intended to resuscitate the old Visigothic kingdom or was motivated by any religious desire.
- Pelayo war der Gründer des asturischen Reichs, des ersten christlichen Staates, der auf der Iberischen Halbinsel nach der muslimischen Eroberung entstand. Von dort aus begann die Wiedereroberung durch die Christen. Über die Herkunft Pelayos sowie die Vorgeschichte und den Verlauf seines Aufstands berichten asturische Chroniken des 9. und 10. Jahrhunderts (Chronicon Albeldense, Redaktionen A und B der Chronik Alfons' III.).
- Pelai I, és el cabdill astur que va protagonitzar una rebel·lió contra el govern musulmà i va fundar el Regne d'Astúries del qual en fou el primer rei.
- Don Pelayo fue el primer monarca del reino de Asturias, que rigió hasta su muerte. Se desconoce su lugar de nacimiento, y su origen es controvertido, aunque diversos autores le atribuyen los más variados. La Crónica Albeldense le hace un noble godo («XV. ITEM ORDO GOTORUM OBETENSIUM REGUM. 1. Primum in Asturias Pelagius rg. in Canicas an. XVIIII. Iste, ut supra diximus, a Uittizzanc rege de Toleto expulsus Asturias ingressus.).
- Pélage (Pelayo en espagnol), mort en 737 à Cangas, est le premier roi des Asturies. Il est le fils d'un noble, un certain Favila, duc de Cantabrie et passe pour être un neveu ou un cousin de Rodéric, dernier roi wisigoth d'Espagne, mais sans véritable certitude dans la mesure où ce fait est rapporté par les chroniques mozarabes.
- Fájl:Don Pelayo. jpg Pelayo covadongai emlékműve Pelayo (? – 737) az Asztúriai Királyság első, legendás hírű uralkodója.
- ペラーヨ（Pelayo, ? - 737年）は、西ゴート王国の貴族。イスラム勢力の侵攻で西ゴート王国が崩壊するとアストゥリアス地方に逃げ718年にアストゥリアス王国を建国した。722年にコバドンガの戦いでイスラム軍を破っている。
- Don Pelayo was de eerste koning van Asturië. Hij regeerde van 718 tot aan zijn dood. Pelayo heeft het begin van de Reconquista ofwel de christelijke herovering van het Iberisch schiereiland op de Moren ingeluid. Pelayo was een edelman van hoge komaf in het Visigotische koninkrijk dat in Iberië aan de macht was vanaf de vroege vijfde eeuw totdat het in 711 in de slag bij Guadalete door de Moren werd verslagen.
- Pelayo, Pelagiusz – wizygocki wódz, który zapoczątkował rekonkwistę, pierwszy król Asturii w latach 718-737. Syn wizygockiego księcia Fafili, krewny króla Roderyka. Podczas najazdu Maurów na Półwysep Iberyjski Pelayo służył w królewskiej straży. Był uczestnikiem bitwy pod Jerez de la Frontera w 711 roku podczas, której Wizygoci zostali doszczętnie rozbici.
- Pelágio (718-737), foi o fundador do Reino das Astúrias e o seu primeiro rei. Após a ocupação da Península Ibérica pelos Muçulmanos, Dom Pelágio, juntamente com outros nobres Visigodos foram presos em (716), por ordem Munuza, o governador muçulmano das Astúrias, e enviados para a sede do reino em Córdoba.
- Пелайо — король Астурии, правивший в 718—737 гг. После того как король вестготов Родерих потерпел окончательное поражение от арабов, остатки вестготской армии отступили в Астурию. Здесь же укрылись магнаты южной и центральной Испании, а также часть епископов.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
