| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Petschenegen waren eines der alten türkischen Völker. Sie stammten ursprünglich aus Westsibirien und, obschon sie wahrscheinlich oghusischer Herkunft (sie werden vielfach auch als Oghus-Petschenegen bezeichnet) waren, seit 552 Teil der Göktürken. Nach deren Niedergang zogen sie in Richtung Westen. Dabei wurden sie 889 von den Oghusen schließlich über die Wolga getrieben. 896 verbündeten sie sich mit dem bulgarischen Zar Simeon I. und schlugen die Magyaren in dem Gebiet Etelköz, nördlich des Schwarzen Meeres vernichtend. Nach der Niederlage zogen die Magyaren Richtung Westen, wo sie sich im oberen Theiß-Gebiet niederließen. Die Petschenegen führten im 10. Jahrhundert lange Kämpfe mit den Russen und den an der Wolga lebenden Chasaren. So belagerten sie 968 Kiew und töteten 972 den Kiewer Großfürsten Swjatoslaw, der von einem großen und erfolglosen Feldzug gegen Byzanz zurückkehrte. Im Jahre 1036 wurden sie von Swjatoslaws Enkel Jaroslaw dem Weisen schwer geschlagen, und unter dem Druck der Kyptschaken flüchteten sie anschließend über die Donau, wo sie nun mehrfach Byzanz bedrohten und sich dabei auch gegenseitig befehdeten. Auf dem Höhepunkt ihrer Macht (11. Jahrhundert) beherrschten sie das Gebiet zwischen Talas und Donau. König Stephan I. (Ungarn) besiegte sie 1003 und 1021, doch ab 1061 setzten sie sich in der Walachei fest und fielen 1067/68 erneut in Ungarn ein. Nach arabischen Berichten traten erste Petschenegen ab 1009 zum Islam über, 1068 brach ein verlustreicher Bürgerkrieg zwischen der muslimischen Minderheit unter den Petschenegen und der noch heidnisch gebliebenen Mehrheit aus, in dem die Muslime siegten und danach im Bündnis mit den Seldschuken Konstantinopel angriffen. Nach einer blutigen Niederlage 1091 am Levunion-Gebirge zogen sich die Petschenegen hinter die Donau zurück. Byzanz und die Kyptschaken unter Boniak und Tugorkhan hatten sich gegen sie verbündet. Trotzdem blieb es bis zur Schlacht unklar, ob die Kyptschaken nun mit oder gegen die Byzantiner kämpfen würden. Um in Zukunft sicher zu sein, richteten die Byzantiner nach der Schlacht ein Massaker unter den gefangenen Petschenegen an. Ihre Reste dienten eine Zeitlang den Byzantinern (Donaugrenze) und verschwanden in einer neuen Niederlage bei Beroe (Berrhoia) 1122. Einige hatten sich den Magyaren unterworfen und wurden 1123 in Ungarn als Grenzwächter des ungarischen Gyepűsystems angesiedelt, andere gingen im verwandten turkvölkischen Stamm der Kyptschaken auf. Dennoch hielt sich in der Walachei bis 1171 ein Restreich, ehe es von den Kumanen erobert wurde. Lange Zeit galten die (christlichen) ungarischen Petschenegen und Kumanen auch als Vorfahren der siebenbürgischen Szekler, die bulgarischen Petschenegen und Kumanen wiederum als Vorfahren der Gagausen. In Russland bezeichneten sich 2003 bei der letzten Volkszählung sieben Bürger als Petschenegen, was von den Behörden natürlich nicht ernst genommen wurde und im endgültigen Bericht keine Aufnahme fand.
- The Pechenegs or Patzinaks were a semi-nomadic Turkic people of the Central Asian steppes speaking the Pecheneg language which belonged to the Turkic language family.
- Los pechenegos o patzinakos eran un pueblo seminómada de las estepas de Asia Central que hablaban una lengua túrquica e invadieron Europa oriental y central arribando a Bulgaria, Hungría y Ucrania alrededor del siglo IX.
- Petsenegit olivat Keski-Aasian aroilta lähtöisin ollut turkinsukuinen puolipaimentolaiskansa. Vuonna 860 Petsenegit lähtivät vaeltamaan länttä kohti, nykyisen Ukrainan alueelle, samalla pakottaen siellä aimmin asuneet unkarilaiset siirtymään Karpaattien yli Tonavan altaan puolelle. Uusilla asuinsijoillaan Donin ja Dnestrin välimaastossa petsenegit joutuivat jatkuviin taisteluihin naapurikansojensa, etenkin slaavilaisten, kanssa. Kärsittyään tappion Kiovan ruhtinas Jaroslav I:lle petsengit vetäytyivät kohti lounasta, mutta Bysantin armeija tuhosi heidät lopullisesti Aleksios I Komnenoksen johdolla 1091. Jäljelle jääneet petsenegit sulautuivat vähitellen alueen muihin kansoihin.
- I Peceneghi o Patzinak erano una popolazione nomade, di ceppo turco, delle steppe dell'Asia Centrale.
- ペチェネグ（英：Pechenegs）は、8世紀から9世紀にかけてカスピ海北の草原から黒海北の草原（キプチャク草原）で形成された遊牧民の部族同盟。9世紀末に遊牧民のハザール人とオグズ人の圧迫によって黒海北岸の草原に移住し、そこからフィン・ウゴル系の遊牧民マジャル人（後のハンガリー人）、ならびにスラヴ系の農耕民ウールィチ人，ティーヴェルツィ人を追い出した。10世紀を通じてキエフ・ルーシ，ブルガリア，ハンガリー王国，ビザンツ帝国などの隣国と抗争を繰り広げた。11世紀末に、遊牧民のクマン人（ポロヴェツ、キプチャク）に圧迫されてドナウ川を越え、ビザンツ帝国領内へ移住した。残った人々は、クマン人に同化した。 ペチェネグ人の系統に最も近い現存する民族はガガウズ人である。
- De Petsjenegen (ook wel Patzinaken) was een confederatie van Turkse clans die in het Byzantijnse leger dienden. Met de intrede van de Seltsjoeken in Anatolië verlieten de Petsjenegen echter de Byzantijnse legers en namen deel aan de legers van de Seltsjoeken, wat uiteindelijk bij de slag bij Manzikert in een overwinning van de gezamenlijke Turkse hordes resulteerde.
- Petsjeneger eller patzinaks var et halv-nomadisk tyrkisk folk fra de sentral-Asiatiske steppene som snakket et tyrkisk språk.
- Pieczyngowie – związek kilku plemion koczowniczych najprawdopodobniej z grupy oguzyjskiej, które wyruszyły ze swoich pierwotnych siedzib w Azji Środkowej i w VIII – IX wieku osiedliły się między dolnym biegiem Wołgi a rzeką Jaik. W VIII wieku, Pieczyngowie mieszkali nad Jez. Bałchasz i toczyli walki z Ujgurami. Być może Ujgurowie wyparli ich na zachód, nad Jezioro Aralskie w sąsiedztwo Kaganatu Chazarskiego. Tu prowadzili zacięte walki z Oguzami. W ich wyniku, na początku IX wieku, zostali wyparci do Europy, do Kaganatu Chazarskiego. Tu nad Donem Pieczyngowie zastali Madziarów. W toku walk zmusili Węgrów do przesunięcia się na zachód, nad Dniestr, Prut i Seret. Dalsze sąsiedztwo z Węgrami cechowały zacięte walki. Nad Donem Pieczyngowie podlegali Chazarom, którzy utrzymywali względny spokój między niesfornymi koczownikami zamieszkującymi kaganat. Madziarowie, Pieczyngowie i inni koczownicy płacili Chazarom daniny. Na wezwanie kagana stawali zbrojnie w szeregach chazarskich wojsk. U schyłku IX wieku (ok. 890 lub 895 r. ), napór Pieczyngów zmusił Węgrów do opuszczenia kaganatu. Siedzący nad Dniestrem i Prutem Węgrzy napadali w celach łupieżczych Bułgarię. Władający Bułgarią Symeon I wszedł w porozumienie z Pieczyngami. Cesarz Konstantyn Porfirogeneta w swym dziele "O zarządzaniu państwem" tak to opisał: "I gdy Węgrzy poszli na wyprawę wojenną, przyszli do nich Pieczyngowie z Symeonem i rodziny ich zgładzili do szczętu, a Węgrów zostawionych na straży kraju swojego, wypędzili [... ... ] Węgrzy szukając ziemi do zamieszkania, przybyli do Wielkiej Morawii i wypędzili z niej tych, którzy ją zamieszkiwali, i osiedlili się w ich kraju". Kiedy w roku 965 książę kijowski Światosław I uderzył na Chazarów kładąc kres istnieniu Kaganatu Chazarskiego, Pieczyngowie zbrojnie wsparli wojska ruskie. Wraz z upadkiem kaganatu, zniknął na stepie czynnik polityczny i militarny utrzymujący dotąd Pieczyngów w ryzach. Niebawem skierowali oręż przeciwko bogatej Rusi. W roku 972, w Białobrzeżu nad Dunajem pokonali wracające z bitwy pod Silistrią pokonane wojska Światosława a jego samego zabili. Ponoć z czaszki księcia zrobili sobie puchar. Napady Pieczyngów na Ruś były tak dotkliwe, że następca Światosława, Włodzimierz, wznosił silne umocnienia mające powstrzymywać Pieczyngów. W 1036 roku doszło do wielkiej bitwy między Pieczyngami a wojskami Jarosława Mądrego i Połowcami, w której Pieczyngowie ponieśli klęskę i zostali zmuszeni do wywędrowania na południe i osiedlenia się na zachodnim wybrzeżu Morza Czarnego między Dunajem i Dniestrem. W roku 1048 wyruszyli swoimi wojskami w kierunku Bałkanów i spustoszyli Bułgarię, Macedonię i Trację. W 1091 Pieczyngowie zaatakowali Trację, należąca do Cesarstwa Bizantyjskiego. Zostali jednak pokonani przez wojska cesarza Aleksa I Komnena wspierane przez oddziały Połowców. W następnych wiekach ulegli częściowej asymilacji z ludnością romańską i słowiańską, część natomiast przetrwała do dziś na terenie Bułgarii jako Gagauzowie, którzy aktualnie zamieszkują tereny południowo-wschodniej Mołdawii. Szopowie mieszkający do dziś w Bułgarii są być może potomkami tego ludu. Szablon:Przypisy
- Os Pechenegues ou Patzinaks eram um povo semi-nômade das estepes da Ásia Central, de língua turca.
- Печене́ги — союз кочевых племён, сложившийся предположительно в VIII—IX веках. Печенежский язык, по мнению ряда ученых, относился к огузской подгруппе тюркской языковой группы. Упоминаются в византийских, арабских, русских и западноевропейских источниках.
- 佩切涅格人，是西突厥的一支，受到葛逻禄的驱逐而迁往咸海附近，而后他们继续西迁，10世纪时到达顿河和多瑙河下游，在11世纪时与拜占庭帝国发生冲突，11世纪末至12世纪初的几场战争中他们被拜占庭帝国所败，后来在匈牙利定居下来，逐渐融入到本地居民中。 他们曾打败可萨人,康里人与巴什基尔一些部族与他们有关。
- Petjeneger är den ryska benämningen på ett turkiskt nomadfolk som själva kallade sig kangli eller kangar och ursprungligen var bosatta mellan Volga och Ural. Patzinakitai kallades de av bysantinarna. År 860 begav sig petjenegerna västerut och trängde undan magyarerna 883 från Sydryssland, i synnerhet i området mellan Don och Dnjestr. De satte igång den ungerska folkvandringen. I ständiga strider med sina slaviska grannar och de från öster framträngande ghuzz blev de till slut besegrade av furst Jaroslav I av Kiev, varefter de drog mot sydväst för att 1091 fullständigt besegras av Alexios Komnenos. På 1200-talet fanns det fortfarande petjeneger i Siebenbürgen, men sedan omtalas de aldrig mer i hävderna. De måste i nästa generation ha uppgett sitt språk och gått upp i andra folk, som t. ex. kumanerna och magyarerna. Något som kallades de petjenegiska byarna lär emellertid ha funnits i södra Ryssland ännu i början av 1900-talet.
- Les Petchénègues sont un peuple nomade d'origine turque qui apparaissent à la frontière sud-est de l'empire khazar au Modèle:VIIIe siècle. Ils s'installent au Modèle:Xe siècle au nord de la mer Caspienne. Selon la légende, ils constituent la tribu Peçenek des Oghouzes, issue de Dağ Han. Nomadisant tout d'abord dans le nord-ouest du Kazakhstan moderne, à l'est de la Volga, ils forment peu à peu une part de plus en plus importante de l'armée de Khazars. Au début du Modèle:IXe siècle, ils sont utilisés par ceux-ci pour réprimer des révoltes dans l'état khazar. Finalement en 889, ils franchissent la Volga et s'installent entre le Dniepr et le Don; puis en 895, ils franchissent le Dniepr et prennent possession du royaume magyar de l'Etelköz. Une partie importante des tribus Magyars s'en vont (sept tribus, à côté de trois tribus khazars) et s'installent en Pannonie où ils fondent le futur royaume de Hongrie. À partir de 915, ils arrivent sur les rives septentrionales de la mer Noire puis au sud des grandes plaines ukrainiennes. Le prince de Kiev, Igor, tente en 945 de les détourner vers l'empire byzantin mais son fils Sviatoslav est tué en 972 en luttant contre eux. Ils se convertissent à l'islam vers 980. En 1008, l’évêque missionnaire allemand Bruno de Querfurt prend personnellement la tête d’une mission d’évangélisation des Petchénègues, dans les territoires compris entre la Volga et l’Oural. Entre 1036 et 1053, vaincus et harcelés par les Russes, ils franchissent le Danube et progressent à l'intérieur de l'empire. C'est ainsi qu'en 1086 ils s'emparent de la Thrace et battent les troupes byzantines à Silistra en 1090. À l'automne de la même année les Petchénègues mettent le siège devant Constantinople et tentent une alliance avec les Seldjoukides. Cette alliance eût été mortelle pour l'Empire si seulement n'avait réagi en s'alliant aux Coumans. Ceux-ci écrasent les Petchénègues le 29 avril 1091 à la bataille de la colline de Lebounion. En 1122 ils sont définitivement battus par Jean II Comnène et se dispersent dans les Balkans surtout dans l'actuelle Transylvanie.. Les écrivains byzantins et certains historiens plus modernes les désignent sous le nom de Patzinaces. Petchénègue (langue) Gagaouze Turc
|
| rdfs:comment
|
- The Pechenegs or Patzinaks were a semi-nomadic Turkic people of the Central Asian steppes speaking the Pecheneg language which belonged to the Turkic language family.
- Los pechenegos o patzinakos eran un pueblo seminómada de las estepas de Asia Central que hablaban una lengua túrquica e invadieron Europa oriental y central arribando a Bulgaria, Hungría y Ucrania alrededor del siglo IX.
- I Peceneghi o Patzinak erano una popolazione nomade, di ceppo turco, delle steppe dell'Asia Centrale.
- ペチェネグ（英：Pechenegs）は、8世紀から9世紀にかけてカスピ海北の草原から黒海北の草原（キプチャク草原）で形成された遊牧民の部族同盟。9世紀末に遊牧民のハザール人とオグズ人の圧迫によって黒海北岸の草原に移住し、そこからフィン・ウゴル系の遊牧民マジャル人（後のハンガリー人）、ならびにスラヴ系の農耕民ウールィチ人，ティーヴェルツィ人を追い出した。10世紀を通じてキエフ・ルーシ，ブルガリア，ハンガリー王国，ビザンツ帝国などの隣国と抗争を繰り広げた。11世紀末に、遊牧民のクマン人（ポロヴェツ、キプチャク）に圧迫されてドナウ川を越え、ビザンツ帝国領内へ移住した。残った人々は、クマン人に同化した。 ペチェネグ人の系統に最も近い現存する民族はガガウズ人である。
- De Petsjenegen (ook wel Patzinaken) was een confederatie van Turkse clans die in het Byzantijnse leger dienden. Met de intrede van de Seltsjoeken in Anatolië verlieten de Petsjenegen echter de Byzantijnse legers en namen deel aan de legers van de Seltsjoeken, wat uiteindelijk bij de slag bij Manzikert in een overwinning van de gezamenlijke Turkse hordes resulteerde.
- Petsjeneger eller patzinaks var et halv-nomadisk tyrkisk folk fra de sentral-Asiatiske steppene som snakket et tyrkisk språk.
- Os Pechenegues ou Patzinaks eram um povo semi-nômade das estepes da Ásia Central, de língua turca.
- Печене́ги — союз кочевых племён, сложившийся предположительно в VIII—IX веках. Печенежский язык, по мнению ряда ученых, относился к огузской подгруппе тюркской языковой группы. Упоминаются в византийских, арабских, русских и западноевропейских источниках.
- 佩切涅格人，是西突厥的一支，受到葛逻禄的驱逐而迁往咸海附近，而后他们继续西迁，10世纪时到达顿河和多瑙河下游，在11世纪时与拜占庭帝国发生冲突，11世纪末至12世纪初的几场战争中他们被拜占庭帝国所败，后来在匈牙利定居下来，逐渐融入到本地居民中。 他们曾打败可萨人,康里人与巴什基尔一些部族与他们有关。
- Die Petschenegen waren eines der alten türkischen Völker. Sie stammten ursprünglich aus Westsibirien und, obschon sie wahrscheinlich oghusischer Herkunft (sie werden vielfach auch als Oghus-Petschenegen bezeichnet) waren, seit 552 Teil der Göktürken. Nach deren Niedergang zogen sie in Richtung Westen. Dabei wurden sie 889 von den Oghusen schließlich über die Wolga getrieben. 896 verbündeten sie sich mit dem bulgarischen Zar Simeon I.
- Petsenegit olivat Keski-Aasian aroilta lähtöisin ollut turkinsukuinen puolipaimentolaiskansa. Vuonna 860 Petsenegit lähtivät vaeltamaan länttä kohti, nykyisen Ukrainan alueelle, samalla pakottaen siellä aimmin asuneet unkarilaiset siirtymään Karpaattien yli Tonavan altaan puolelle. Uusilla asuinsijoillaan Donin ja Dnestrin välimaastossa petsenegit joutuivat jatkuviin taisteluihin naapurikansojensa, etenkin slaavilaisten, kanssa.
- Pieczyngowie – związek kilku plemion koczowniczych najprawdopodobniej z grupy oguzyjskiej, które wyruszyły ze swoich pierwotnych siedzib w Azji Środkowej i w VIII – IX wieku osiedliły się między dolnym biegiem Wołgi a rzeką Jaik. W VIII wieku, Pieczyngowie mieszkali nad Jez. Bałchasz i toczyli walki z Ujgurami. Być może Ujgurowie wyparli ich na zachód, nad Jezioro Aralskie w sąsiedztwo Kaganatu Chazarskiego. Tu prowadzili zacięte walki z Oguzami.
- Petjeneger är den ryska benämningen på ett turkiskt nomadfolk som själva kallade sig kangli eller kangar och ursprungligen var bosatta mellan Volga och Ural. Patzinakitai kallades de av bysantinarna. År 860 begav sig petjenegerna västerut och trängde undan magyarerna 883 från Sydryssland, i synnerhet i området mellan Don och Dnjestr. De satte igång den ungerska folkvandringen.
- Les Petchénègues sont un peuple nomade d'origine turque qui apparaissent à la frontière sud-est de l'empire khazar au Modèle:VIIIe siècle. Ils s'installent au Modèle:Xe siècle au nord de la mer Caspienne. Selon la légende, ils constituent la tribu Peçenek des Oghouzes, issue de Dağ Han. Nomadisant tout d'abord dans le nord-ouest du Kazakhstan moderne, à l'est de la Volga, ils forment peu à peu une part de plus en plus importante de l'armée de Khazars.
|
