| dbpprop:abstract
|
- The Peace of Augsburg was a treaty between Charles V and the forces of the Schmalkaldic League, an alliance of Lutheran princes, on September 25, 1555, at the imperial city of Augsburg, now in present-day Bavaria, Germany. It provided the first legal basis for the co-existence of Catholicism and Lutheranism. Ferdinand I, represented his brother, Charles V, in Augsburg; Charles V refused to compromise on religion directly. It officially ended the religious struggle between the two groups and made the legal division of Christendom permanent within the Holy Roman Empire. The Peace established the principle Cuius regio, eius religio, which allowed German princes to select either Lutheranism or Catholicism within the domains they controlled, ultimately reaffirming the independence they had over their states. Subjects, citizens, or residents who did not wish to conform to the prince's choice were given a period in which they were free to migrate to different regions in which their desired religion had been accepted.
- Der Augsburger Reichs- und Religionsfrieden sicherte als Reichsgesetz für das Heilige Römische Reich Deutscher Nation den Anhängern der Confessio Augustana, ein grundlegendes Bekenntnis der lutherischen Reichsstände, Frieden und ihre Besitzstände zu. Er verfügte vermittels der Formel Cuius regio, eius religio, dass ein Fürst eines Landes berechtigt ist, die Religion für dessen Bewohner vorzugeben; nicht die Bewohner selbst. Er verdrängte die Idee des universalen christlichen Kaisertums. Er wurde am 25. September 1555 auf dem Reichstag zu Augsburg zwischen Ferdinand I. , der seinen Bruder Kaiser Karl V. vertrat, und den Reichsständen geschlossen.
- La Pau d'Augsburg fou un important tractat on el que es posava fi a una guerra entre les faccions protestants i catòliques del sacre imperi romanogermànic a més de ser escencial per l'avanç del protestantisme i un dels motius de la futura Guerra dels trenta anys.
- Augšpurský mír je název mírové dohody přijaté císařem Karlem V. a říšskými knížaty na sněmu v Augsburgu dne 25. září 1555, kterou bylo ukončeno první období náboženských válek v Německu. V této dohodě byla uznána náboženská svoboda ve formě zásady cuius regio, eius religio (čí země, toho náboženství), poddaní měli možnost z náboženských důvodů emigrovat. Zároveň byla také potvrzena sekularizace (převedení církevního majetku do světských rukou) církevního majetku protestantskými knížaty do roku 1552.
- La Paz de Augsburgo, también llamada "Paz de las religiones", fue un tratado firmado por el Emperador Carlos V y las fuerzas de la Liga de Esmalcalda el 25 de septiembre de 1555 en la ciudad de Augsburgo en Alemania, por el cual se resolvía el conflicto religioso comenzado desde la Reforma Protestante.
- Augsburgin uskonrauha oli sopimus keisari Kaarle V:n edustajan ja Saksan protestanttien välillä uskonpuhdistuksen aikaan. Se takasi Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan ylimyksille oikeuden harjoittaa hallitsemallaan alueella haluamaansa uskoa. Uskonrauha korvasi sitä aikaisemmin tehdyn väliaikaisratkaisun, Augsburgin interimin. Valtiopäivät kokoontuivat Augsburgissa vuonna 1555. keisari Kaarlen veli Ferdinand vastasi neuvotteluista. Valtiopäivillä Ferdinand joutui myöntymään luterilaisten vaatimuksiin, mikä merkitsi, että Kaarle V:n suunnitelmat kitkeä protestantismi Saksasta romuttuivat. Luterilaiset säädyt tunnustettiin tästä edespäin Saksalais-roomalaisen keisarikunnan laissa. Tunnustus ei kuitenkaan koskenut reformoituja. Sopimus päätti myös lopullisesti Schmalkaldenin sodan. Valtiopäivät hyväksyi Cuius regio, eius religio -periaatteen ("Kenen maa, sen uskonto"), jonka mukaan maallisille ruhtinailla taattiin oikeus määrätä alamaistensa uskonto. Pian Saksa jakautuikin eri kirkkoja tunnustaviin ruhtinaskuntiin. Piispojen kääntyminen luterilaisuuteen sallittiin, vaikkakin tällöin heidän oli luovuttava maallisesta vallastaan.
- Le 29 septembre 1555, la Paix d'Augsbourg suspend les hostilités entre les États luthériens et les États catholiques en Allemagne. C’est un compromis qui n’a pu voir le jour qu’en éludant un grand nombre de questions litigieuses. Elle repose sur un principe fondamental : cuius regio, eius religio c'est-à-dire : « tel prince, telle religion ». Les princes et les seigneurs étaient désormais libres de choisir, pour eux, leurs vassaux et leurs sujets, entre les deux confessions chrétiennes. Les sujets en désaccord avec la religion de leur suzerain avaient le droit d’émigrer. Elle permet aux princes protestants de conserver les biens de l'Église qu'ils ont sécularisés. Le luthéranisme en tire d'importants avantages et se retrouve à égalité avec les catholiques. Cette paix relative prendra fin en 1618 avec la défenestration de Prague qui est à l'origine de la guerre de Trente Ans. En 1999, la déclaration commune sur la justification par la foi fut signée à Augsbourg pour commémorer la paix d'Augsbourg.
- Fájl:Druck Augsburger Reichsfrieden. jpg A béke nyomtatott szövegének címlapja, 1555 Az augsburgi vallásbéke zárta le a Német-római Birodalomban a 16. században dúló vallásháborúkat. A schmalkaldeni háború lezárását követően az 1555-ben tartott augsburgi birodalmi gyűlésen a Habsburgok engedményre kényszerültek, és V. Károly császár képviseletében I. Ferdinánd szeptember 25-én békét kötött a rendekkel. Ez gyakorlatilag az evangélikus rendek egyenjogúságának és A Német-római Birodalom felekezeti megosztottságának elismerését jelentette. A béke értelmében a fejedelmek szabadon választhattak a római katolikus és az evangélikus felekezetek közül, alattvalóiknak pedig követniük kellett a fejedelem vallását, vagy elköltözhettek egy másik fejedelemségbe. Az elv megfogalmazása latinul: cuius regio, eius religio . A fejedelmek nem folytathattak hittérítő tevékenységet más államok területén, határaikon túl élő hittestvéreiket sem védhették meg, felekezeti indokból nem lehetett háborút indítani. Felekezeti kisebbségek csak a birodalmi városokban élhettek. Így a béke a felekezetek területi elkülönülésének folyamatát, a tartományok felekezeti zártságát erősítette. A béke előírásai szerint ha egy főpap áttért protestáns hitre, akkor ezzel hivatalát, birtokait és rangját is elveszítette. A vallásbéke csak a katolikus és evangélikus felekezetekre vonatkozott, más irányzatok követői, például a reformátusok nem élveztek hasonló sérthetetlenséget.
- La Pace di Augusta, detta anche pace di Religione, fu un trattato di pace, sancito da una riunione della Dieta ad Augusta comprendente tutti i principi, le città e gli stati del Sacro Romano Impero e ratificata dal Re dei Romani Ferdinando I d'Asburgo come legge imperiale, dopo l'abdicazione del fratello Carlo V, il 25 settembre 1555. Con questo trattato venne riconosciuto ai principi tedeschi il diritto di aderire alla confessione cattolica o alla confessione di Augusta, cioè al luteranesimo, con esclusione di ogni altra religione. Ai sudditi veniva fatto obbligo di seguire la religione del principe; in alternativa sarebbero dovuti emigrare in un altro principato in cui la religione di stato coincidesse con la propria (il principio detto del cuius regio, eius religio). Venne anche stabilito il principio del riservato ecclesiastico (reservatum ecclesiasticum), che poneva termine alla secolarizzazione dei beni ecclesiastici, cioè il passaggio di proprietà dei benefici e dei terreni ecclesiastici al patrimonio personale del vescovo o abate che passava al luteranesimo. Pertanto se un principe che ricopriva una carica ecclesiastica cattolica di fosse passato al luteranesimo, non avrebbe potuto incamerare i beni del vescovato o dell'abbazia e renderli ereditari per la propria famiglia (vescovi e abati del Sacro Romano Impero erano quasi esclusivamente nobili). Furono legalizzate solo le secolarizzazioni anteriori al 1552, mentre i vescovati e i beni cattolici secolarizzati dopo tale data avrebbero dovuto essere restituiti. Tale clausola fu molto controversa e ritenuta inaccettabile dai principi luterani, cosicché non fu votata dalla Dieta, ma aggiunta con una deliberazione del Re dei Romani. Lo status ambiguo di questa clausola fu una delle cause della Guerra dei Trent'anni.
- ファイル:Augsburg Tuerme der evangelischen und katholischen Ulrichskirchen. jpg 和議を記念して建設された教会。手前が新教のアフラ教会、後方が旧教の聖ウルリッヒ教会 アウクスブルクの和議（ドイツ語:Augsburger Reichs- und Religionsfrieden）とは、神聖ローマ帝国のアウクスブルクで開催された帝国議会において1555年9月25日になされた、ドイツにおけるルター派容認の決議である。アウクスブルクの宗教和議ともいう。 これによりハプスブルク家のカトリック教会を介した帝国支配の野望は挫折するが、一方ではカルヴァン派の信仰は認められず、また個人の信仰も認められずに信仰の選択は都市や領主が決定するものとした。このことは将来に禍根を残し、三十年戦争の契機ともなった。
- De godsdienstvrede van Augsburg ging uit van het principe cuius regio, eius religio (van wie het land is, is ook de godsdienst). Dit hield in dat iedere rijksvorst besliste welke godsdienst in zijn gebied opgelegd werd en dat hij daarom ook de kerkgoederen mocht beheren. In het verdrag werd bewerkstelligd dat bisschoppen die zich tot het protestantisme bekeerden, afstand moesten doen van hun geestelijke macht. Protestantse onderdanen mochten onder betaling van losgeld verhuizen uit een katholiek landsgedeelte en omgekeerd. De godsdienstvrede maakte definitief en officieel een einde aan de geloofseenheid in het Heilige Roomse Rijk, waarvan feitelijk al enige tijd geen sprake meer was. Het was ook een overwinning van de Duitse vorsten op het centrale gezag van de keizer en heeft wellicht bijgedragen aan de decentrale structuur die Duitsland sindsdien gehouden heeft.
- Pokój zawarty 25 września 1555 roku między cesarzem Karolem V a protestanckimi książętami Rzeszy w Augsburgu. Stwierdzając zasadę cuius regio, eius religio (czyja władza, tego religia) przewidywał współistnienie obok siebie katolicyzmu i luteranizmu. Kończył drugą wojnę religijną, toczącą się w latach 1552-1555. Pokój augsburski potwierdzał polityczny i religijny podział Rzeszy Niemieckiej, dawał książętom prawie pełną samodzielność w swoich krajach oraz zahamował proces zjednoczeniowy Niemiec aż do XIX wieku. Choć akt pokojowy był wyrazem tolerancji wyznaniowej, to w praktyce jednak ludność każdego księstwa musiała przyjąć, zależnie od woli miejscowego władcy, jedną z religii. Poddani musieli przyjąć wyznanie panującego, w przeciwnym wypadku zmuszeni byli opuścić kraj. Mimo że pokój przyczynił się do złagodzenia napięć religijnych w Rzeszy, wiele spraw nadal pozostawiał otwartych. Nie poruszone zostało w nim równouprawnienie wyznawców anabaptyzmu i kalwinizmu, którzy mogli spodziewać się prześladowań z obu stron. Ostatecznie problemy te doczekały się rozstrzygnięcia w traktacie westfalskim zawartym prawie sto lat później po krwawej wojnie trzydziestoletniej.
- A Paz de Augsburgo foi um tratado assinado entre Carlos I e as forças da Liga de Esmalcalda em 25 de Setembro de 1555 na cidade de Augsburgo, na actual Alemanha. O resultado da Paz de Augsburgo foi o estabelecimento da tolerância oficial dos Luteranos no sacro império romano. De acordo com a política de cuius regio, eius religio, a religião do príncipe da região seria aquela a que os súbditos desse príncipe se deveriam converter. Foi concedido um período de transição no qual os súbditos puderam escolher se não preferiam mudar-se com família e haveres para uma região governada por um príncipe da religião de sua escolha . Apesar de a Paz de Augsburgo ter sido moderadamente bem sucedida em aliviar a tensão no império e ter aumentado a tolerância, ela deixou coisas importantes por fazer. Nem os Anabaptistas nem os Calvinistas ficaram protegidos sob esta paz: muitos grupos protestantes vivendo sob o domínio de um príncipe Luterano ainda se encontravam em perigo de acusação de heresia. A tolerância não foi oficialmente estendida a Calvinistas antes do Tratado de Vestfália em 1648. As divisões religiosas criadas pela Paz de Augsburgo deixaram a região politicamente fragmentada até bem depois de outras nações-estados se terem unido, desta forma enfraquecendo a Alemanha como potência mundial até ao final do século XIX. Alguns historiadores acham que foi por causa deste atraso na unificação que se verificou um extremo nacionalismo alemão nos séculos XIX e XX, o que levou indirectamente à Primeira Guerra Mundial e Segunda Guerra Mundial. O tratado da "Paz de Augsburgo", versão completa (em alemão)
- Файл:Druck Augsburger Reichsfrieden. jpg Титульный лист первого издания текста Аугсбургского религиозного мира. Майнц, 1555 Аугсбургский религиозный мир — соглашение, заключённое 25 сентября 1555 г. на рейхстаге в Аугсбурге между лютеранскими и католическими субъектами Священной Римской империи и римским королём Фердинандом I, действовавшим от имени императора Карла V. Аугсбургский мир признал лютеранство официальной религией и установил право имперских сословий на выбор вероисповедания. Условия договора имели статус имперского закона, легли в основу государственного устройства Священной Римской империи нового времени и обеспечили восстановление политического единства и стабильность в Германии на протяжении второй половины XVI века. В то же время Аугсбургский мир не признал свободы вероисповедания подданных империи, что привело к возникновению принципа «cujus regio, ejus religio» (лат. чья власть, того и вера) и создало почву для возобновления конфессионального противостояния. Система, созданная на основе Аугсбургского мира, распалась в начале XVII века, что стало одной из причин Тридцатилетней войны.
- Religionsfreden i Augsburg var ett fördrag som slöts mellan Karl V och furstarna i Schmalkaldiska förbundet 5 september 1555 i staden Augsburg i Tyskland. Det utgjorde officiellt slutet av de schmalkadiska krigen mellan Tysk-romerska riket och Frankrike. Fördraget tillät tyska furstar att välja antingen lutherdom eller katolicism. Det fastslog principen cuius regio, eius religio, det vill säga att furstens religion i ett område bestämde folkets religion.
- Файл:Emperor charles v. png Карл V, Імператор Священної Римської імперії, король Іспанії Файл:Druck Augsburger Reichsfrieden. jpg Аугсбурзький договір, Майнц 1555 Аугсбурзький релігійний мир - 25 вересня 1555 у Рейхстагу (у Аугсбурзі) між протестантськими князями Німеччини і імператором Карлом V Габсбургом було підписано релігійний мир, і тим самим, завершено ряд воєн між католиками і протестантами. За умовами миру встановлювалась незалежність німецьких князів в релігійних питаннях, а також затверджено за ними право визначати релігію своїх підданих (згідно принципу «cujus regio, ejus religio» — «чия влада, того і віра»). Лютеранство, поряд з католицизмом, визнавалось офіційним віросповіданням. Мир по суті давав німецьким князям право проводити незалежну зовнішню політику.
- 《奧格斯堡和約》或《奧格斯堡宗教和約》（德文：Augsburger Reichs- und Religionsfrieden），是由神聖羅馬帝國皇帝查理五世與德意志新教諸侯在奧格斯堡的帝國會議簽訂的和約，於1555年9月25日簽訂。該和約提出“教隨國立”的原則，暫停了內戰。和約亦是第一次根據法律正式允許路德宗和天主教共存於德意志。
|
| rdfs:comment
|
- The Peace of Augsburg was a treaty between Charles V and the forces of the Schmalkaldic League, an alliance of Lutheran princes, on September 25, 1555, at the imperial city of Augsburg, now in present-day Bavaria, Germany. It provided the first legal basis for the co-existence of Catholicism and Lutheranism. Ferdinand I, represented his brother, Charles V, in Augsburg; Charles V refused to compromise on religion directly.
- Der Augsburger Reichs- und Religionsfrieden sicherte als Reichsgesetz für das Heilige Römische Reich Deutscher Nation den Anhängern der Confessio Augustana, ein grundlegendes Bekenntnis der lutherischen Reichsstände, Frieden und ihre Besitzstände zu. Er verfügte vermittels der Formel Cuius regio, eius religio, dass ein Fürst eines Landes berechtigt ist, die Religion für dessen Bewohner vorzugeben; nicht die Bewohner selbst.
- La Pau d'Augsburg fou un important tractat on el que es posava fi a una guerra entre les faccions protestants i catòliques del sacre imperi romanogermànic a més de ser escencial per l'avanç del protestantisme i un dels motius de la futura Guerra dels trenta anys.
- Augšpurský mír je název mírové dohody přijaté císařem Karlem V. a říšskými knížaty na sněmu v Augsburgu dne 25. září 1555, kterou bylo ukončeno první období náboženských válek v Německu. V této dohodě byla uznána náboženská svoboda ve formě zásady cuius regio, eius religio (čí země, toho náboženství), poddaní měli možnost z náboženských důvodů emigrovat.
- La Paz de Augsburgo, también llamada "Paz de las religiones", fue un tratado firmado por el Emperador Carlos V y las fuerzas de la Liga de Esmalcalda el 25 de septiembre de 1555 en la ciudad de Augsburgo en Alemania, por el cual se resolvía el conflicto religioso comenzado desde la Reforma Protestante.
- Augsburgin uskonrauha oli sopimus keisari Kaarle V:n edustajan ja Saksan protestanttien välillä uskonpuhdistuksen aikaan. Se takasi Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan ylimyksille oikeuden harjoittaa hallitsemallaan alueella haluamaansa uskoa. Uskonrauha korvasi sitä aikaisemmin tehdyn väliaikaisratkaisun, Augsburgin interimin. Valtiopäivät kokoontuivat Augsburgissa vuonna 1555. keisari Kaarlen veli Ferdinand vastasi neuvotteluista.
- Le 29 septembre 1555, la Paix d'Augsbourg suspend les hostilités entre les États luthériens et les États catholiques en Allemagne. C’est un compromis qui n’a pu voir le jour qu’en éludant un grand nombre de questions litigieuses. Elle repose sur un principe fondamental : cuius regio, eius religio c'est-à-dire : « tel prince, telle religion ».
- Fájl:Druck Augsburger Reichsfrieden. jpg A béke nyomtatott szövegének címlapja, 1555 Az augsburgi vallásbéke zárta le a Német-római Birodalomban a 16. században dúló vallásháborúkat. A schmalkaldeni háború lezárását követően az 1555-ben tartott augsburgi birodalmi gyűlésen a Habsburgok engedményre kényszerültek, és V. Károly császár képviseletében I. Ferdinánd szeptember 25-én békét kötött a rendekkel.
- La Pace di Augusta, detta anche pace di Religione, fu un trattato di pace, sancito da una riunione della Dieta ad Augusta comprendente tutti i principi, le città e gli stati del Sacro Romano Impero e ratificata dal Re dei Romani Ferdinando I d'Asburgo come legge imperiale, dopo l'abdicazione del fratello Carlo V, il 25 settembre 1555.
- ファイル:Augsburg Tuerme der evangelischen und katholischen Ulrichskirchen.
- De godsdienstvrede van Augsburg ging uit van het principe cuius regio, eius religio (van wie het land is, is ook de godsdienst). Dit hield in dat iedere rijksvorst besliste welke godsdienst in zijn gebied opgelegd werd en dat hij daarom ook de kerkgoederen mocht beheren. In het verdrag werd bewerkstelligd dat bisschoppen die zich tot het protestantisme bekeerden, afstand moesten doen van hun geestelijke macht.
- Pokój zawarty 25 września 1555 roku między cesarzem Karolem V a protestanckimi książętami Rzeszy w Augsburgu. Stwierdzając zasadę cuius regio, eius religio (czyja władza, tego religia) przewidywał współistnienie obok siebie katolicyzmu i luteranizmu. Kończył drugą wojnę religijną, toczącą się w latach 1552-1555.
- A Paz de Augsburgo foi um tratado assinado entre Carlos I e as forças da Liga de Esmalcalda em 25 de Setembro de 1555 na cidade de Augsburgo, na actual Alemanha. O resultado da Paz de Augsburgo foi o estabelecimento da tolerância oficial dos Luteranos no sacro império romano. De acordo com a política de cuius regio, eius religio, a religião do príncipe da região seria aquela a que os súbditos desse príncipe se deveriam converter.
- Файл:Druck Augsburger Reichsfrieden. jpg Титульный лист первого издания текста Аугсбургского религиозного мира. Майнц, 1555 Аугсбургский религиозный мир — соглашение, заключённое 25 сентября 1555 г.
- Religionsfreden i Augsburg var ett fördrag som slöts mellan Karl V och furstarna i Schmalkaldiska förbundet 5 september 1555 i staden Augsburg i Tyskland. Det utgjorde officiellt slutet av de schmalkadiska krigen mellan Tysk-romerska riket och Frankrike. Fördraget tillät tyska furstar att välja antingen lutherdom eller katolicism. Det fastslog principen cuius regio, eius religio, det vill säga att furstens religion i ett område bestämde folkets religion.
- Файл:Emperor charles v. png Карл V, Імператор Священної Римської імперії, король Іспанії Файл:Druck Augsburger Reichsfrieden.
- 《奧格斯堡和約》或《奧格斯堡宗教和約》（德文：Augsburger Reichs- und Religionsfrieden），是由神聖羅馬帝國皇帝查理五世與德意志新教諸侯在奧格斯堡的帝國會議簽訂的和約，於1555年9月25日簽訂。該和約提出“教隨國立”的原則，暫停了內戰。和約亦是第一次根據法律正式允許路德宗和天主教共存於德意志。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
