Paul Whiteman (March 28, 1890 – December 29, 1967) was an American bandleader and orchestral director. Leader of the most popular dance bands in the United States during the 1920s, Whiteman's recordings were immensely successful, and he was dubbed the "King of Jazz. " In 1924, Whiteman commissioned and debuted George Gershwin's jazz-influenced "Rhapsody In Blue.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Artist/genre
| |
| dbpedia-owl:Artist/instrument
| |
| dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedBand
| |
| dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedMusicalArtist
| |
| dbpedia-owl:MusicalArtist/background
| |
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthName
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/homeTown
| |
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpedia-owl:Person/occupation
| |
| dbpedia-owl:associatedBand
| |
| dbpedia-owl:associatedMusicalArtist
| |
| dbpedia-owl:background
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthName
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:genre
| |
| dbpedia-owl:homeTown
| |
| dbpedia-owl:instrument
| |
| dbpedia-owl:occupation
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- Paul Whiteman (March 28, 1890 – December 29, 1967) was an American bandleader and orchestral director. Leader of the most popular dance bands in the United States during the 1920s, Whiteman's recordings were immensely successful, and he was dubbed the "King of Jazz. " In 1924, Whiteman commissioned and debuted George Gershwin's jazz-influenced "Rhapsody In Blue. " Whiteman recorded many jazz and pop standards during his career, including "Wang Wang Blues", "Mississippi Mud", "Rhapsody in Blue", "Wonderful One", "Hot Lips", "Mississippi Suite", and "Grand Canyon Suite". His popularity faded in the swing music era of the 1930s, and by the 1940s Whiteman was semi-retired from music. Whiteman's place in the history of early jazz is somewhat controversial. Detractors suggest that Whiteman's ornately-orchestrated music was jazz in name only (lacking the genre's improvisational and emotional depth), and co-opted the innovations of black musicians. Defenders note that Whiteman fondness for jazz was genuine (he worked with black musicians as much as was feasible during era of segregation), that his bands included many of the era's most esteemed white jazz musicians, and argue that Whiteman's groups handled jazz admirably as part of a larger repertoire. In his autobiography, Duke Ellington declared, "Paul Whiteman was known as the King of Jazz, and no one as yet has come near carrying that title with more certainty and dignity."
- Paul Whiteman war ein amerikanischer Orchesterchef und Bandleader. Whiteman war zunächst Geiger in Sinfonieorchestern. 1918 wurde er Leiter des Orchesters des Fairmont Hotels in San Francisco. Mit diesem Orchester nahm er 1920 Engagements in Atlantic City und New York an und ging 1923 damit auf Europa-Tournee. Das Orchester hatte fast symphonische Größe und war kommerziell sehr erfolgreich. Dies erlaubte Whiteman, eine bedeutende Anzahl von jungen, weißen Jazzmusikern zu engagieren, von denen viele in den folgenden Jahren selber als Bandleader oder Solisten während der Swing-Ära Karriere machen sollten. Dazu gehören insbesondere Jack Teagarden, Frank Trumbauer, Bunny Berigan, Joe Venuti, Eddie Lang, die Gebrüder Tommy Dorsey und Jimmy Dorsey sowie Bix Beiderbecke und Bing Crosby. 1924 übernahm das Orchester in New York die Uraufführung der Rhapsody in Blue von George Gershwin, orchestriert von Whitemans Arrangeur Ferde Grofé. Whiteman leitete das Orchester bis Mitte der 40er Jahre und wurde danach Musikdirektor beim Rundfunksender „ABC“. Der Sound des Whiteman-Orchesters ist mit den führenden schwarzen Jazz-Bands dieser Zeit nicht vergleichbar, insbesondere aufgrund ihrer zum Teil komplexen und pompösen Arrangements; jedoch sind etliche Schallplatten-Aufnahmen insofern sehr interessant, als sie an vielen Stellen die Anfänge der oben genannten Jazz-Musiker in hörenswerten Soli dokumentieren. Whitemans musikalischer Stil wird auch als Symphonic Jazz bezeichnet. Dieser Sound stellte sich als sehr erfolgreich heraus, denn Whitemans erste Schallplattenaufnahme Whispering vom September 1920 verkaufte sich fast zwei Millionen Mal und avancierte damit zum ersten Millionenseller der Pop-Musik. Mit 3,4 Millionen Platten war sein im September 1922 veröffentlichter Three O'Clock In The Morning noch umsatzstärker. Neben diesen Titeln gelangen ihm insgesamt weitere 29 Nr. 1-Platzierungen in der Hitparade. Paul Whiteman war in vierter Ehe mit der Filmschauspielerin Margaret Livingston (1900-1984) verheiratet.
- Paul Whiteman, también llamado Pops, director de orquesta estadounidense y músico de Jazz, alcanzó junto a su formación la Whaiteman Band gran popularidad en los años 1920 por sus trabajos en el mundo de las variedades y el Music Hall. En 1924 dirigió el estreno de la obra Rhapsody in Blue que había encargado al compositor George Gershwin. Por su grupo se dieron a conocer solistas como Bing Crosby, el cornetista Bix Beiderbecke, los trompetistas Harry Busse, Red Nichols, Andy Secrest y Bunny Berigan. También trombonistas como Bill Rank, Jack Teagarden o Tommy Dorsey, los saxofonistas Frankie Trumbauer, Jimmy Dorsey, el violinista Joe Venuti, el guitarra Eddie Lang y la cantante Mildred Bailey. Con la llegada del swing, la popularidad de Whiteman fue decayendo hasta que en los años 1940 se retiró para llevar la dirección de la American Broascasting Corporation (ABC).
- Paul Whiteman oli yhdysvaltalainen jazzmuusikko. Whiteman syntyi Denverissä, Coloradossa. Hän muutti vuonna 1920 yhtyeineen New Yorkiin, jossa kokoonpano aloitti levytysuran Victorille. Yhtye sai toukokuussa 1928 uuden levytyssopimuksen Columbialta, mutta se palasi Victorille syyskuussa 1931. Whiteman tilasi George Gershwinilta Sinisen rapsodian. Hän meni vuonna 1931 naimisiin näyttelijä Margaret Livingstonin kanssa. Whitemanin yhtyeeseen kuului sen historian aikana lukuisia tulevia eturivin jazzmuusikoita, kuten Bix Beiderbecke, Frankie Trumbauer, Joe Venuti ja Eddie Lang. Mestari itse kuoli Doylestownissa, Pennsylvaniassa 77 vuoden ikäisenä.
- Paul Whiteman dit parfois Pops est un chef d'orchestre américain, né le 28 mars 1880 à Denver et mort le 29 décembre 1967 à Doylestown.
- Paul Whiteman was een Amerikaanse orkestleider. Hij begon als klassiek violist bij de San Francisco Symphony en leidde gedurende de Eerste Wereldoorlog een muziekkorps bij de Amerikaanse marine. Hij werd echter bekend met zijn, op de jazz geïnspireerde dansorkesten. Whiteman leidde zijn eerste dansorkest in 1918 in San Francisco. In 1920 ging hij met zijn band naar New York. Hier maakte hij zijn eerste plaat Whispering-The Japanese Sandman, waarvan meer dan twee miljoen exemplaren zijn verkocht. Hierdoor werd hij een ster en kreeg zijn orkest nationale bekendheid. Paul Whiteman's Orchestra werd de populairste band van de jaren '20. In 1924 maakte hij naam door met zijn orkest voor het eerst Rhapsody in Blue van George Gershwin op te nemen. Dit werd de herkenningsmelodie van het orkest. Tussen 1920 en 1929 had Whiteman in totaal 28 nummer 1 hits. Paul Whiteman nam veel klassiekers op gedurende zijn carrière, waaronder Wang Wang Blues, Mississippi Mud, Rhapsody in Blue, Wonderful One, Mississippi Suite en Grand Canyon Suite. Zijn orkest is voor de jazzhistorici altijd wat controversieel. Whiteman afficheerde zichzelf wel als The King Of Jazz. Zijn Paul Whiteman's Orchestra speelde zelden wat nu als jazz wordt beschouwd. Hoewel hij wel een aantal van de grootste blanke jazzmusici, zoals Bix Beiderbecke, Red Nichols, Tommy Dorsey, Frankie Trumbauer, Joe Venuti en Eddie Lang in zijn orkest heeft gehad. Meestal speelde zijn orkest commerciële dansmuziek en semi-klassieke werken. Ook Bing Crosby startte zijn carrière in een trio (the Rhythm Boys) bij Whiteman. Whiteman betaalde zijn musici hoge salarissen en was bij hen zeer geliefd. In de jaren 40 en 50 werkte Whiteman als musical director voor de American Broadcasting Company (ABC), maar kwam zo nu en dan nog met zijn orkest bijeen. In het begin van de jaren '60 speelde hij in Las Vegas.
- Paul Samuel "Pops" Whiteman, född i Denver, Colorado den 28 mars 1890, död i Doylestown, Pennsylvania den 29 december 1967. Amerikansk orkesterledare. Son till musikläraren Wilberforce Whiteman (1857-1939) och sångerskan Elfrida M Whiteman, född Dallison (1866-1934).
|
| dbpprop:associatedActs
| |
| dbpprop:background
| |
| dbpprop:birthName
| |
| dbpprop:born
| |
| dbpprop:date
| |
| dbpprop:died
| |
| dbpprop:genre
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:img
| |
| dbpprop:imgCapt
|
- Paul Whiteman and his orchestra in 1921. Photo from the sheet music issue of the band's early hit recording Wang Wang Blues
|
| dbpprop:imgSize
| |
| dbpprop:instrument
| |
| dbpprop:name
| |
| dbpprop:occupation
| |
| dbpprop:origin
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:wordnet_type
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Paul Whiteman (March 28, 1890 – December 29, 1967) was an American bandleader and orchestral director. Leader of the most popular dance bands in the United States during the 1920s, Whiteman's recordings were immensely successful, and he was dubbed the "King of Jazz. " In 1924, Whiteman commissioned and debuted George Gershwin's jazz-influenced "Rhapsody In Blue.
- Paul Whiteman war ein amerikanischer Orchesterchef und Bandleader. Whiteman war zunächst Geiger in Sinfonieorchestern. 1918 wurde er Leiter des Orchesters des Fairmont Hotels in San Francisco. Mit diesem Orchester nahm er 1920 Engagements in Atlantic City und New York an und ging 1923 damit auf Europa-Tournee. Das Orchester hatte fast symphonische Größe und war kommerziell sehr erfolgreich.
- Paul Whiteman, también llamado Pops, director de orquesta estadounidense y músico de Jazz, alcanzó junto a su formación la Whaiteman Band gran popularidad en los años 1920 por sus trabajos en el mundo de las variedades y el Music Hall. En 1924 dirigió el estreno de la obra Rhapsody in Blue que había encargado al compositor George Gershwin.
- Paul Whiteman oli yhdysvaltalainen jazzmuusikko. Whiteman syntyi Denverissä, Coloradossa. Hän muutti vuonna 1920 yhtyeineen New Yorkiin, jossa kokoonpano aloitti levytysuran Victorille. Yhtye sai toukokuussa 1928 uuden levytyssopimuksen Columbialta, mutta se palasi Victorille syyskuussa 1931. Whiteman tilasi George Gershwinilta Sinisen rapsodian. Hän meni vuonna 1931 naimisiin näyttelijä Margaret Livingstonin kanssa.
- Paul Whiteman dit parfois Pops est un chef d'orchestre américain, né le 28 mars 1880 à Denver et mort le 29 décembre 1967 à Doylestown.
- Paul Whiteman was een Amerikaanse orkestleider. Hij begon als klassiek violist bij de San Francisco Symphony en leidde gedurende de Eerste Wereldoorlog een muziekkorps bij de Amerikaanse marine. Hij werd echter bekend met zijn, op de jazz geïnspireerde dansorkesten. Whiteman leidde zijn eerste dansorkest in 1918 in San Francisco. In 1920 ging hij met zijn band naar New York.
- Paul Samuel "Pops" Whiteman, född i Denver, Colorado den 28 mars 1890, död i Doylestown, Pennsylvania den 29 december 1967. Amerikansk orkesterledare. Son till musikläraren Wilberforce Whiteman (1857-1939) och sångerskan Elfrida M Whiteman, född Dallison (1866-1934).
|
| rdfs:label
|
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
- Paul Whiteman
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:Film/starring
of | |
| is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedBand
of | |
| is dbpedia-owl:MusicalArtist/associatedMusicalArtist
of | |
| is dbpedia-owl:associatedBand
of | |
| is dbpedia-owl:associatedMusicalArtist
of | |
| is dbpedia-owl:starring
of | |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:associatedActs
of | |
| is dbpprop:before
of | |
| is dbpprop:disambiguates
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is dbpprop:starring
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
