| dbpprop:abstract
|
- Paul Charles Morphy, "The Pride and Sorrow of Chess," was an American chess player. He is considered to have been the greatest chess master of his era and an unofficial World Chess Champion. He was also one of the first chess prodigies in the modern rules of chess era.
- Paul Charles Morphy war ein US-amerikanischer Schachspieler des 19. Jahrhunderts und der stärkste Spieler in den Jahren 1858 und 1859.
- Paul Morphy, fill de Nova Orleans i d'avantpassats espanyols, va ser el primer campió del món d'escacs dels Estats Units d'Amèrica. Després ho fou també el seu compatriota Bobby Fischer.
- Paul Charles Morphy, byl americký šachista, neoficiální mistr světa své doby. Některými bývá považovám za největšího šachistu všech dob. Paul Charles Morphy se narodil v New Orleansu ve státě Louisiana jako syn úspěšného advokáta. Od osmi let hrál s nejlepšími hráči ve městě, sehrál s nimi stovky partií a ve třinácti letech byl nejlepším místním hráčem a jedním z nejlepších hráčů v USA. Například v rozmezí let 1849-1850 sehrál přes padesát partií s Eugènem Rousseauem a vyhrál většinu z nich. Když roku 1850 zavítal do New Yorku maďarský šachista Johann Jacob Löwenthal, považovaný za jednoho z nejsilnějších evropských hráčů, Morphy jej překvapivě porazil 2:0 (=1). Svou závratnou ale krátkou šachovou kariéru zahájil Morphy v roce 1857, kdy zvítězil v New Yorku na turnaji při prvním americkém šachovém kongresu. Na turnaj bylo pozváno šestnáct nejlepších amerických hráčů, hrálo se vyřazovacím způsobem (na postup bylo nutno vyhrát tři partie, na vítězství ve finále pět partií), Morphy lehce porazil všechny své soupeře a vybojoval si tak titul mistra USA v šachu. V prvním kole turnaje porazil Morphy Jamese Thompsona 3:0, ve druhém kole Alexandra Beauforta Meeka rovněž 3:0, v semifinále Theodora Lichtenheina 3:0 (=1) a ve finále Louise Paulsena 5:1 (=2). Po svém vítězství v New Yorku toužil Morphy sehrát zápas s Howardem Stauntonem, kterého i přes slávu Adolfa Anderssena považoval za nejsilnějšího šachistu světa. Když Staunton odmítl pozvání do USA s tím, že jako neprofesionální hráč nemůže na dlouhou dobu opustit své zaměstnání, odjel Morphy v červnu roku 1858 do Anglie dohodnout střetnutí se Stauntonem osobně. V Anglii šel Morphy od vítězství k vítězství: Morphy - Thomas Wilson Barnes celkově 19:8 (=1), Morphy - Henry Edward Bird 10:1 (=1), Morphy - Samuel Standige Boden 6:1 (=4), Morphy - Eduard Löwe 6:0, Morphy - Johann Jacob Löwenthal 9:3 (=2), Morphy - George Webb Medley 3:2 (=1), Morphy - John Owen 5:0 (=2). Zápas se Stauntonem se Morphymu však vyjednat nepodařilo. Staunton se zápasu vyhýbal a s Morphym sehrál jen dvě konzultační partie, kdy na jedné straně šachovnice zasedli Morphy s Barnesem a na druhé Staunton s Owenem, přičemž Morphy a Barnes obě partie vyhráli. Protože zápas se Stauntonem byl v nedohlednu (Staunton se namísto zápasu s Morphym zúčastnil koncem srpna roku 1858 vyřazovacího turnaje při druhém šachovém kongresu Britské šachové asociace v Birminghamu, přičemž Morphy účast na tomto turnaji odmítl, aby Stauton nemohl tvrdit, že tento turnaj nahradil jejich společný zápas), rozhodl se Morphy koncem srpna odjet do Paříže. Před odjezdem ještě sehrál v Birminghamu simultánku naslepo s výsledkem 6:1 (=1). V Paříži v Café de la Régence se Morphy nejprve střetl s předním německým šachistou Danielem Harrwitzem s výsledkem 5:2 (=1). Harrwitz sice vyhrál první dvě partie, pak však z dalších šesti pět prohrál a zápas vzdal. Protože během zápasu Harrwitz neustále požadoval oddechový čas a odkládal partie, sehrál Morphy v Café de la Régence další simultánku naslepo, tentokrát ještě s lepším výsledkem 6:0 (=2). Poté následovala další série vítězství: Morphy - Jules Arnous de Rivière 5:2 (=1), Morphy - Paul Journoud 3:0, Morphy - Francois Jules Devinck 2:0 (=1) Morphy - Pierre Charles Fournier de Saint-Amant 1:0. Protože Staunton definitivně odmítl k zápasu nastoupit, potřeboval Morphy k potvrzení světového prvenství porazit ještě Adolfa Anderssena, který však již šest let šachy na vrcholové úrovni nehrál. Přesto Adolf Anderssen během vánočních prázdnin roku 1858 do Paříže přijel. S Morphym sehrál během devíti dnů (od 20. do 28. prosince) jedenáct partií s celkovým výsledkem 2:7 (=2) ve svůj neprospěch.. Počátkem roku 1859 porazil ještě Morphy v Paříži Angličana Augusta Mongrediena 7:0 (=1) a pak se v květnu triumfálně navrátil zpět do vlasti. Zde ho okázale uvítali přední představitelé americké vědy a kultury v čele s básníkem Henrym Wadsworthem Longfellowem, protože pro veřejnost byl Morphy prvním Američanem, který ve svém oboru dokázal předstihnout Evropany. Při slavnostním ceremoniálu byl Morphy nazván mistrem světa v šachu, což bylo poprvé v historii, kdy byl tento titul použit. Po vypuknutí občanské války v USA se Morphy rozhodl nezúčastnit se bojů na straně Jihu. Odcestoval na Kubu a později opět do Francie, kde se však již začala projevovat jeho duševní choroba. Od roku 1860 se přestal zúčastňovat významných šachových turnajů (především nepřijel na turnaj v Londýně v roce 1862, který definitivně navrátil Adolfa Anderssena zpět na první příčku v žebříčku světových šachistů) a po návratu do Ameriky na šachy postupně zcela zanevřel. Přispělo k tomu bezesporu i to, že americká společnost nepřijala Morphyho jako advokáta, protože šachy byly tehdy ještě považovány za zábavu nedůstojnou „seriózního“ člověka. Poslední šachové partie sehrál Morphy v roce 1869 v New Orleansu s Charlesem Amadeem Maurianem, svým nejčastějším soupeřem, s výsledkem 6:2. Před smrtí trpěl Morphy utkvělými představami, záchvaty melancholie, později i paranoiou. Zemřel ve čtyřicet sedmi letech na mozkovou mrtvici. Za svůj život sehrál 227 soutěžních partií a zvítězil v 83 procentech z nich. Morphyho úspěch byl založen na kombinaci skvělého útočného umění a zdravé strategie; intuitivně chápal, jak se má útok správně připravit. Jeho závratná šachová kariéra trvala v podstatě něco málo přes dva roky. Jeho pojetí šachu bylo však na svou dobu převratné a obohatilo šachovou teorii ve všech fázích šachové partie. Morphy měl vynikající techniku hry a překonával své soupeře v koncovkách. Zároveň ale pochopil, že nejdůležitější podmínkou úspěchu v šachové partii je mobilizace sil v zahájení. Nebál se obětí, věděl o významu centra a otevřených drah pro figury. Dokázal skvěle útočit, přitom však základním principem jeho stylu nebyl útok na krále, ale poziční, zpravidla nátlaková, ale velmi promyšlená hra.
- Paul Charles Morphy fue un jugador de ajedrez estadounidense, y es considerado el jugador más importante de su tiempo, y a la vez campeón mundial, aunque ese título no existía en su época. Algunos grandes maestros consideran que Morphy ha sido el más grande jugador que ha existido. Además fue el primer jugador de ajedrez estadounidense que se convirtió en una gran figura del ajedrez internacional.
- Paul Charles Morphy oli yhdysvaltalainen shakinpelaaja. Häntä pidetään aikansa vahvimpana pelaajana ja epävirallisena maailmanmestarina. Vaikka hänen aktiiviuransa kesti vain noin kolme vuotta, hän jätti silti jälkensä shakin historiaan. Hänen shakkiuransa oli hyvin värikäs. Uransa loputtua Morphy sairastui vakavaan masennukseen, ja hänen mielenterveytensä kärsi. Tästä hän sai nimen "shakkipelin ylpeys ja suru". Hän kuoli aivoverenvuotoon vain 47 vuoden ikäisenä.
- Paul Morphy, né le 22 juin 1837 à La Nouvelle-Orléans où il est mort le 10 juillet 1884, est un joueur d’échecs américain. En deux ans, vers l’âge de 20 ans, Morphy a défait tous les meilleurs joueurs d’échecs américains, puis européens. Par la suite, il renonce à jouer et tente de faire carrière en droit, mais sans succès car, antiesclavagiste, il a refusé de s’enrôler lors de la guerre de Sécession. Il joua, au total, 227 parties d’échecs en compétition avec environ 87% de victoires. Il n’existe qu’un seul problème d’échecs connu de Paul Morphy qu’il créa alors qu’il était âgé de moins de dix ans.
- Fájl:PaulMorphy. jpg Paul Morphy Paul Charles Morphy amerikai sakkozó volt, nem hivatalos sakk világbajnok. Morphy egyike volt az első sakkcsodagyerekeknek. Csak hobbiból sakkozott, mégis kora legjobbja volt.
- Partita dei Quattro Cavalli - 1.e4 e5 2. Cf3 Cc6 3. Cc3 Cf6 4. Ab5 Ac5 5. 0-0 0-0 6. Cxe5 Te8 7. Cxc6 dxc 8. Ac4 b5 9. Ae2 Cxe4 10. Cxe4 Txe4 11. Af3 Te6 12. c3? Dd3! 13. b4 Ab6 14. a4 bxa4 15. Dxa4 Ad7 16. Ta2 Tae8 17. Da6 (vedi diagramma) 17 ... Dxf3!! 18. gxf3 Tg6+ 19. Rh1 Ah3 20. Td1 Ag2+ 21. Rg1 Axf3+ 22. Rf1 Ag2+ 23. Rg1 Ah3+ 24. Rh1 Axf2 25. Df1 Axf1 26. Txf1 Te2 27. Ta1 Th6 28. d4 Ae3, 0-1.
- ポール・モーフィー（Paul Charles Morphy 1837年6月22日 - 1884年7月10日）はアメリカ合衆国ルイジアナ州ニューオーリンズ出身のチェスの選手。上流階級に生まれ、父のアローゾ・モーフィーは法律家で州議会議員、ルイジアナ州最高裁判事であった。ポールは幼い頃からチェスの才能を周囲に示した。 1850年には一旦チェスを中断し、大学で法律の勉強を始めた。最初はスプリング・ヒル・カレッジに、その後ルイジアナ州立大学に進学した。 法律家の活動が認められる年齢に達していなかったので、モーフィーはチェスを再開した。1858年にイギリスのバーミンガムに招待され、トーナメントには参加しなかったが、スタントン以外の選手を全員負かした。 1860年頃、彼はチェスを断念する決意を固めた。くしくもこの頃南北戦争が始まったので生活に余裕が無くなってしまったのだ。暫くニューオーリンズに留まった後、パリに移住するが、その後戻って来る。彼の戦争に対する態度は南部の人々には歓迎されなかった。法律事務所を開こうとするが資金不足で挫折、結局失業状態になった。ファンからチェスを再開するよう進められるがモーフィーは拒否した。チェスは正当な尊敬されるべき職業としてではなく、モーフィーはアマチュア活動として考えていた。当時は世間でもチェスは博打として見られていたのだ。晩年は不遇で、風呂場で脳卒中で倒れているところを母親に発見された。 今でもモーフィーは近代チェスの創始者として尊敬されている。
- Paul Morphy was een Amerikaans schaker. In de jaren '50 van de 19e eeuw groeide hij snel uit tot een van de sterkste schakers van de wereld. In 1858, op 21-jarige leeftijd had hij in de USA al geen concurrenten meer, stak over naar Europa, en versloeg ook daar iedereen die hem voor de voeten kwam. In december 1858 speelde hij de grote match tegen Anderssen te Parijs, die hij met 8-3 won. Morphy bewees vooral in de speeltechniek bij open lijnen zijn grote superioriteit en legde ook in de verdediging grote vaardigheid aan de dag. Morphy trok zich om gezondheidsredenen helemaal uit het schaakleven terug nadat hij in 1859 weer naar New York was gegaan: hij was psychisch ziek. Anderssen werd daarom in de eerst helft van de zestiger jaren toch als leidende meester beschouwd. In de schaakopening Koningsgambiet is het Morphygambiet een bekende variant die in de tijd van de Romantiek vaak gespeeld werd... De zetten zijn: 1.e4 e5 2.f4 ef 3. Pf3 g5 4. Lc4 Lg7 5.0-0 In de schaakdatabank Simbase staan 268 partijen (peildatum maart 2004) die door Paul Morphy gespeeld zijn: hij won 212 partijen, hij verloor 29 partijen en 27 partijen eindigden in een remise. Zijn winstpercentage is 84. Paul Morphy speelde met wit de volgende openingen: Paul Morphy speelde met zwart de volgende openingen:
- Paul Morphy, født 22. juni 1837 i New Orleans, Louisiana, USA, død 10. juli 1884, var en amerikansk sjakkspiller. Morphy har blitt kalt den første verdensmesteren i sjakk til tross for at tittelen ikke ble offisielt innført før 1886.
- Paul Charles Morphy – amerykański szachista, uważany powszechnie za nieoficjalnego mistrza świata w latach swojej szachowej aktywności. Morphy wychował się w zamożnej i wpływowej rodzinie. Szachy poznał przyglądając się partiom rozgrywanym w rodzinnym domu. Szybko ujawnił się jego niezwykły talent. W wieku dziewięciu lat był uważany za jednego z najsilniejszych szachistów w Nowym Orleanie. W 1850 roku do rodzinnego miasta Morphy'ego zawitał jeden z czołowych szachistów świata, Węgier Johann Löwenthal, który rozegrał trzy partie z trzynastoletnim Morphym, wszystkie przegrane. Morphy nie traktował wówczas szachów zbyt poważnie. Po ukończeniu szkoły średniej w 1855 roku rozpoczął studia prawnicze. W wieku dwudziestu lat, po ukończeniu studiów, był zbyt młody, by rozpocząć prawniczą praktykę. W tym czasie otrzymał zaproszenie na pierwszy amerykański kongres szachowy, który miał się odbyć jesienią 1857 roku w Nowym Jorku. Głównie za namową swego wuja, który był bardzo dumny z jego szachowych talentów, Morphy wybrał się w daleką podróż do Nowego Jorku. W rozegranym turnieju z udziałem najsilniejszych szachistów amerykańskich pokonał wszystkich przeciwników. W eliminacjach wygrał dziewięć partii i zremisował jedną. W finale zwyciężył niemieckiego profesjonalistę, Louisa Paulsena, zaliczanego do czołowych szachistów świata. Morphy'ego obwołano mistrzem Ameryki. Styl, w jakim wygrywał swoje partie robił ogromne wrażenie. Wróżono mu wielką szachową karierę i namawiano do wyjazdu do Europy, gdzie mógłby się zmierzyć ze wszystkimi ówczesnymi mistrzami. W 1858 roku Morphy skorzystał z zaproszenia do udziału w turnieju w angielskim Birmingham i wyjechał do Europy. W turnieju nie wystartował, lecz rozegrał serię meczów z angielskimi mistrzami, wszystkie wygrywając. Pokonał m. in. Thomasa Barnesa (+19 -7 =1), Samuela Bodena (+5 -1 =3) i Henry'ego Birda (+10 -1 =1), jednak najbardziej zależało mu na meczu z Howardem Stauntonem, uważanym za najsilniejszego angielskiego szachistę. Staunton unikał meczu i mimo wielu sposobności nigdy do tego meczu nie doszło. W Londynie Morphy wygrał ze znajdującym się w wysokiej formie Löwenthalem (+10 -4 =5). Po nieudanych próbach zorganizowania meczu ze Stauntonem Morphy pojechał do Paryża, drugiego szachowego centrum ówczesnej Europy. W słynnej paryskiej kawiarni szachowej Café de la Régence wygrał mecz z Danielem Harrwitzem (+5 -2 =1). W grudniu 1858 roku do Paryża przyjechał Adolf Anderssen, specjalnie w celu spotkania się z Morphym. Anderssen był wówczas uważany za najsilniejszego szachistę świata. Morphy gładko pokonał renomowanego przeciwnika (+7 -2 =2). Był to najważniejszy mecz Morphy'ego, przez wielu uważany za nieoficjalny mecz o mistrzostwo świata. Podczas pobytu w Europie Morphy zyskał wielką sławę. Rozegrał wiele pokazowych partii z udziałem publiczności. W londyńskich i paryskich klubach rozgrywał symultany "na ślepo". W Londynie w pokazie gry jednoczesnej na pięciu szachownicach pokonał drużynę składającą się z zawodowych szachistów (Boden, Barnes, Bird, Löwenthal i Jules Arnous de Riviere). Wiosną 1859 roku wrócił do Ameryki, gdzie przyjęto go jak bohatera narodowego. Był w centrum zainteresowania prasy, na jego cześć organizowano uroczyste bankiety, zapraszały i odwiedzały go prominentne osobistości. Przez dwa lata prowadził kącik szachowy w nowojorskiej gazecie Ledger i pracował w redakcji miesięcznika szachowego The Chess Monthly. Publicznie ogłosił, że rozegra mecz z każdym przeciwnikiem dając mu przewagę piona i jednego ruchu, jednak żaden z wielkich mistrzów nie kwapił się do podjęcia rzuconej rękawicy. Pomimo rozegrania tylko jednego meczu z czołowym szachistą świata (Anderssenem) był uznawany za niepokonanego mistrza świata. Wobec braku godnych przeciwników Morphy zadeklarował koniec swojej kariery szachisty i powrócił do rodzinnego Nowego Orleanu. Chciał zająć się praktyką prawniczą, w czym przeszkodził mu wybuch wojny secesyjnej w 1861 roku. Przeciwny secesji Morphy nie przystąpił do Konfederatów. Wkrótce opuścił Amerykę i wyjechał do Paryża, jednak nie wykazywał już zainteresowania szachami. Po zakończeniu wojny ponownie próbował otworzyć kancelarię prawniczą w Nowym Orleanie, ale sława wielkiego szachisty i jego niepopularny na południu Stanów stosunek do wojny secesyjnej nie pomogły mu w karierze prawnika. Z braku klientów był zmuszony porzucić swoją profesję. Niepowodzenia w zawodzie prawnika, rozczarowanie szachami (czy też zawód miłosny, jak podają niektóre źródła) były przyczyną melancholii Morphy'ego, która przerodziła się w manię prześladowczą. Zabezpieczony materialnie przez rodzinę, z objawami postępującej choroby psychicznej, do końca życia pozostawał bezczynny.
- Paul Charles Morphy foi um famoso enxadrista estadunidense do século XIX e incontestavelmente o melhor jogador de sua época. Morphy é chamado de "o gênio efêmero" em razão da sua curta carreira.
- Paul Charles Morphy a fost un celebru şahist american, care este considerat neoficial drept campion mondial al acestui joc (1858-1862).
- Пол Чарльз Морфи — американский шахматист; сильнейший в мире в середине XIX века. Окончил Луизианский университет. С шахматами познакомился в 10 лет; в 12 — выиграл партию у Э. Руссо — участника первого в истории США матча на первенство страны. В 1850 победил в лёгких партиях И. Лёвенталя, гастролировавшего в США. Выдающегося успеха достиг на Первом американском шахматном конгрессе, где 16 участников играли короткие матчи до трёх (в финале до пяти) выигрышей. Легко победив всех соперников — Дж. Томпсона, А. Мика, Т. Лихтенгейна (+3, —1, =0) и в финале Л. Паульсена (+5, —1, =0), 20-летний Морфи стал лидером шахматистов США. Помимо конгресса Морфи сыграл в Нью-Йорке свыше 250 партий, в том числе более 150 — на «дачу вперёд». Из 100 партий «на равных» он проиграл всего лишь 5; среди проигравших ему оказались ведущие шахматисты США Паульсен (+1, —10, =3), Ч. Стэнли, Дж. Шультен и др. Сознавая своё превосходство, Морфи предложил пешку и ход вперёд любому члену Нью-Йоркского шахматного клуба. Вызов принял Стэнли: при счёте +0, —4, =1 (играли до 7 выигрышей) Стэнли матч сдал. Ту же фору Морфи предложил любому шахматисту США. В 1858 Морфи вызвал на матч Х. Стаунтона, который, приняв вызов, уклонялся от состязания под разными предлогами. Попытки Морфи, приехавшего в Англию, организовать матч, потерпели неудачу. Морфи удалось (вместе с Т. Барнсом) сыграть против Стаунтона и Дж. Оуэна лишь консультационные партии: +2, —0, =0. Он также провёл ряд матчей с ведущими английскими мастерами и добился убедительных побед: над Барнсом (+19, —7, =1), С. Боденом (+5, —1, =3), Г. Бердом (+10, —1, =1), Э. Лёве (+6, —0, =0), Дж. Медли (+3, —0, =0), Оуэном (+4, —1, =0). Наиболее упорным из английских соперников Морфи оказался Лёвенталь (+9, —3, =2). Сенсационным для современников оказался сеанс одновременной игры Морфи вслепую в Бирмингеме (+6, —1, =1). В Париже Морфи выиграл матч у Д. Гарвица (+5, —2, =1), провёл сеанс вслепую (+6, —0, =2) и сыграл ряд лёгких партий с ведущими мастерами — П. Ш. Сент-Аманом, утверждавшим, что Морфи мог с успехом давать впёред пешку f7 любому из современников, Ж. А. де Ривьером, Ж. Прети, П. Журну и др. В декабре 1858 в Париж для встречи с Морфи прибыл А. Андерсен. Матч между ними, закончившийся уверенной победой Морфи (+7, —2, =2; см. Морфи — Андерсен матч), фактически решил вопрос о сильнейшем шахматисте мира того времени. Последний матч в Париже Морфи сыграл с О. Монгредиеном (+7, —0, =1). Перед отъездом в США Морфи провёл в Англии ряд сеансов вслепую против шахматистов Лондонского (+2, —0, =8) и Сент-Джорджского (+5, —0, =3) клубов; а также сеанс в Сент-Джеймском клубе против мастеров (Барнс, Боден, Берд, Лёвенталь, Ривьер): +2, —1, =2. В США Морфи ожидала восторженная встреча. Объявив о своей готовности дать вперёд пешку и ход любому шахматисту мира, Морфи отказался от серьёзных выступлений: вызовы Паульсена и И. Колиша отклонил, ограничившись лёгкими партиями и игрой на фору. Посетив Париж в 1863, Морфи сыграл ряд лёгких партий с Монгредиеном и Ривьером (проанализировал с ним также ряд позиций для совместно задуманного дебютного руководства). С середины 1860-х гг. и до конца жизни Морфи страдал тяжёлым душевным заболеванием. Современники объясняли феноменальные успехи Морфи его исключительным комбинационным дарованием. Однако партии матча Морфи — Андерсен — сильнейших шахматистов того времени — свидетельствуют о том, что превосходство Морфи проявлялось главным образом в стратегии. В комбинационной игре Андерсен не уступал Морфи. Первостепенной задачей Морфи считал мобилизацию сил и достижение перевеса в развитии. Чтобы избежать потери темпа или создать трудности в развитии сил соперника, Морфи прибегал к жертвам. Малозаметные потери темпов, которые соперники допускали при разменах, Морфи чётко использовал. Играя белыми, он уже в дебюте создавал предпосылки для атаки, а чёрными — стремился перехватить инициативу. Важное значение Морфи придавал пешечному центру. Располагая перевесом в развитии и пространстве, он предпринимал пешечный прорыв, обычно связанный с жертвой 1—2 пешек. Основанные главным образом на общих соображениях жертвы Морфи носили выраженный позиционный характер. В результате прорыва Морфи вскрывал линии. Его фигуры, сосредоточенные на открывшихся вертикалях и диагоналях, приобретали большую силу: на направлении главного удара у Морфи оказывался значительный перевес. Многие партии Морфи завершались прямой атакой позиции короля соперника и комбинационным ударом. Однако атака не была для Морфи самоцелью: если было выгодно, он охотно упрощал позицию, разменивал ферзей, предпочитая позиционный перевес в окончании неясным осложнениям в миттельшпиле. При этом демонстрировал высокое техническое мастерство. Сила Морфи заключалась в «глубоко продуманной позиционной игре преимущественно агрессивного характера». Не оставив литературного шахматного наследия, Морфи своим шахматным творчеством выдвинул принципы стратегии открытых позиций. «До сих пор Морфи является непревзойдённым мастером открытых игр. Насколько велико его значение видно из того, что ничего существенно нового после Морфи в этой области создано не было. Каждый шахматист — от начинающего до мастера — должен в своей практике снова и снова возвращаться к творчеству гениального американца».
- Paul Morphy, var en amerikanska schackspelare. Morphy var sin tids bäste schackspelare. Han har kallats den förste världsmästaren i schack, även om en officiell sådan inte fanns förrän Wilhelm Steinitz 20 år senare. Morphy föddes i New Orleans, Louisiana, USA och lärde sig spela schack i unga år. Han utbildade sig till advokat men var fortfarande för ung för att få praktisera. Efter att ha vunnit amerikanska mästerskapen åkte han till Europa 1858, där han besegrade alla han mötte. Den som ansågs som världens då bäste spelare, Howard Staunton i London, vägrade dock möta honom – som läkare ansåg han sig inte ha tid eller intresse att spela mot underbarnet (Morphy var nyss 21 fyllda). Dessutom invände han då han uppfattade det som att Morphy var en professionell schackspelare, till skillnad från honom själv. Morphy åkte tillbaka till USA efter mindre än ett år. Han kallades "världens bäste schackspelare" vid en ceremoni, vilket gjorde honom mycket uppretad, och hävdade bestämt att schack aldrig varit hans yrke. Han vägrade också att spela schack under resten av sitt liv. Det sägs att ingen ville anlita Morphy som advokat eftersom han för alltid var känd som schackspelare. En del spekulerade i en kärlekshistoria, då en ung kvinna han attraherades av inte ville gifta sig med en "simpel schackspelare". Morphy levde resten av sitt liv hos sin mor i New Orleans. Han blev alltmer psykiskt sjuk, och ska enligt uppgift ha vandrat upp och ned för gatorna samtidigt som han mumlade olika schackkombinationer. Han dog av lunginflammation. Hans spel karakteriserades av kombinationer, och han låg långt före sina motståndare i speluppfattning. I USA har hans minne alltid hyllats trots hans korta karriär, då han var en av USA:s första stora hjältar.
- Paul Charles Morphy, Louisiana eyaletinin New Orleans kentinde doğmuştur. Babası İspanyol-İrlanda kökenli soylu Kreol ailesinden gelmeydi, annesi ise bir Fransızdı. "Satrancın Gururu ve Üzüntüsü," ABD'li bir satranç oyuncusu. Zamanının en mükemmel satranç oyuncusu ve gayri resmi Dünya Satranç Şampiyonu olarak kabul edilir. Bazı satranç üstatları Morphy'yi bugüne dek yaşamış en büyük satranç oyuncusu olarak görürler. Ayrıca modern kurallarının yaratıcısı olarak satrancın ilk dehası olarak bilinir. Fransızca, İngilizce, İspanyolca ve Almanca dillerini ana dili gibi bilen Morphy, Philidor'un Analysis, Kieseritzky'nin Regence, Staunton'u Chess Players Chronicle, Andressen'in Deutsche Shach Zeitung dergilerini okuyordu. Bilger'in 400 sayfalık Handbuch' unu, bunun yanında Staunton'un Chess Handbook 'unu da incelemiştir.
- Пол Чарльз Мо́рфі — американський шахіст; найсильніший у світі у середині XIX ст. Закінчив Луїзіанський університет. Перший шаховий вундеркінд після створення сучасних правил шахів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
