A part of speech (abbreviated form: PoS or POS) is a category of words (or, more generally, of lexical items) which have similar grammatical properties. Words that are assigned to the same part of speech generally display similar behavior in terms of syntax—they play similar roles within the grammatical structure of sentences—and sometimes in terms of morphology, in that they undergo inflection for similar properties. Commonly listed English parts of speech are noun, verb, adjective, adverb, pronoun, preposition, conjunction, interjection, and sometimes numeral, article or determiner.

Property Value
dbo:abstract
  • A part of speech (abbreviated form: PoS or POS) is a category of words (or, more generally, of lexical items) which have similar grammatical properties. Words that are assigned to the same part of speech generally display similar behavior in terms of syntax—they play similar roles within the grammatical structure of sentences—and sometimes in terms of morphology, in that they undergo inflection for similar properties. Commonly listed English parts of speech are noun, verb, adjective, adverb, pronoun, preposition, conjunction, interjection, and sometimes numeral, article or determiner. A part of speech – particularly in more modern classifications, which often make more precise distinctions than the traditional scheme does – may also be called a word class, lexical class, or lexical category, although the term lexical category refers in some contexts to a particular type of syntactic category, and may thus exclude parts of speech that are considered to be functional, such as pronouns. The term form class is also used, although this has various conflicting definitions. Word classes may be classified as : open classes (like nouns, verbs and adjectives) acquire new members constantly, while closed classes (such as pronouns and conjunctions) acquire new members infrequently, if at all. Almost all languages have the word classes noun and verb, but beyond these there are significant variations in different languages. For example, Japanese has as many as three classes of adjectives where English has one; Chinese, Korean, Japanese and Vietnamese have a class of nominal classifiers; many languages lack a distinction between adjectives and adverbs, or between adjectives and verbs (see stative verbs). This variation in the number of categories and their identifying properties means that analysis needs to be done for each individual language. Nevertheless, the labels for each category are assigned on the basis of universal criteria. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) 25بك هذه المقالة تحتاج للمزيد من الوصلات للمقالات الأخرى للمساعدة في ترابط مقالات الموسوعة. فضلًا ساعد في تحسين هذه المقالة بإضافة وصلات إلى المقالات المتعلقة بها الموجودة في النص الحالي. (أبريل 2015) الألفاظ التي كان العرب يستعملونها في كلامهم ونقلت إلينا عنهم؛ فنحن نتكلم بها في مُحاواتنا، ونقرؤها في كتبنا، ونكتب بها إلى أصدقائنا؛ لا يخلو واحد منها عن أن يكون واحدا من ثلاثة أشياء: اسمٍ وفعل وحرف جاء لمعنى. أما الاسم فهو في اللغة: ما دلَّ على معنى مسمي وليس له زمن ، و في اصطلاح النحويين؛ كلمة دلّت على معنى في نفسها، و لم تقترن بزمان، كـمحمد و عليّ و جَمَل و نهر و تُفّاحة و ليمونة، وعصا؛ فهذه الألفاظ تدل على معنى؛ و لا يصح دخول الزمان عليها فكان اسما. و أما الفعل فهو في اللغة: الحَدَث وله زمن ، و في اصطلاح النحويين؛ كلمت دلت على معنى في نفسها، واقترن بأحد الأزمنة الثلاثة -الماضي و الحال و المستقبل- كـكتب فإنه كلمة دالة على معنى و هو الكتابة و اقترن بالزمان الحاضر و كاكتب فإنه كلمة دالة على معنى واقترن بالزمان المستقبل الذي هو بعد زمان التكلم. و الفعل على ثلاثة أنواع: ماض ومضارع و أمر. و أما الحرف فهو في اللغة: الطرف، وفي اصطلاح النحاة: كلمة دلّت على معنى في غيرها: كمن و إلى فإنّ هذا اللفظ كلمة دلت على معنى و هو الابتداء و الإنتهاء، و هذا المعنى لا يتم حتى تضمّ الى هذه الكلمة غيرها، فتقول قرأت الكتاب من الصحفة الأولى حتى الصفحة الأخيرة. (ar)
  • Unter Wortart, Wortklasse, Sprachteil, Redeteil (lat. pars orationis, Mehrzahl partes orationis, griech. μέρος τοῦ λόγου méros tū̂ lógū, Mehrzahl μέρη τοῦ λόγου mérē tū̂ lógū, beides wörtlich Teil[e] der Rede) oder lexikalische Kategorie versteht man die Klasse von Wörtern einer Sprache auf Grund der Zuordnung nach gemeinsamen grammatischen Merkmalen. Die Wortartlehre versucht eine Klassifizierung der lexikalisch-grammatischen Einheiten einer Sprache. Die Wortart ist zu unterscheiden von der syntaktischen Funktion (Satzfunktion) eines Wortes wie Subjekt, Objekt, Adverbial, Attribut usw. Wörter können insbesondere nach ihrer Bedeutung (semantisch), nach ihrer Form (morphologisch) oder nach ihrer Verwendung im Satz (syntaktisch) eingeteilt werden. Die Kriterien werden einzeln oder miteinander kombiniert verwendet. Entsprechend gibt es sehr unterschiedliche Wortartenlehren. Welche Wortarten es gibt, ist abhängig von der zugrunde gelegten Theorie und von der zu beschreibenden Sprache. Ob es überhaupt universalsprachliche Wortarten gibt, ist umstritten. Teilweise wird nur/zumindest „die Unterscheidung in Verben und Nomina“ als wesentlich angesehen. Nach seiner Stellung innerhalb eines Satzes lässt sich ein Wort einer syntaktischen Kategorie zuordnen: Adjektive stehen im Deutschen vor dem Substantiv und nach einem Artikel. Die Morphologie unterscheidet Wörter hinsichtlich der Möglichkeit, sie zu beugen: Verben werden im Deutschen konjugiert, haben also verschiedene Tempus­formen, Infinitiv, Imperativ, Konjunktiv, Partizipien usw. Auch die Bedeutung der Wörter wird bei der Wortartklassifizierung genutzt, oft lediglich zur Subklassifizierung. So unterscheidet man etwa Präpositionen u. a. in Lokal-, Temporal- und Modalpräpositionen. In der Computerlinguistik werden Verfahren entwickelt, um Wörter eines Textes automatisch Wortarten zuzuordnen (Part-of-speech Tagging). (de)
  • Categoría gramatical (parte de la oración o categoría morfosintáctica) es una antigua clasificación de las palabras según su tipo. En la gramática española el término fue introducido por Antonio de Nebrija. Modernamente el término categoría gramatical se refiere a una variable lingüística que puede tomar diferentes valores que condicionan la forma morfológica concreta de una palabra mucho más general que el uso tradicional del término. (es)
  • En grammaire, la nature d'un mot regroupe un ensemble d'emplois linguistiques apparentés, permettant des substitutions de nature syntaxique. On peut dire également catégorie grammaticale (L. Tesnière) ou lexicale (Ch. Bally), classe grammaticale (Jean Dubois), espèce grammaticale (G. Galichet) — ou encore, partie du discours, en grammaire traditionnelle. La nature d'un mot peut être un trait grammatical intrinsèque de ce mot. Attention : en linguistique, tout comme dans d'autres disciplines, les mots catégorie ou classe ont fréquemment un sens plus large que celui qu'on leur donne en grammaire. Ils peuvent désigner un ensemble d'éléments propres à une spécialité donnée. Par exemple, le genre, le nombre, la personne, etc., qui ne constituent pas des catégories grammaticales, peuvent cependant être parfois considérés comme des catégories linguistiquesPour illustrer ce qu'est une catégorie grammaticale, prenons par exemple la phrase « Le chat miaule », et essayons de remplacer le mot « chat » par d'autres mots susceptibles de remplir la même fonction syntaxique, en opérant les corrections morphologiques nécessaires.Le chien miaule. Les dinosaures miaulent. La trottinette miaule. Napoléon Ier miaule. Les Français miaulent. Les étoiles miaulent. Les grains de sable de l'immensité de l'océan miaulent.Le « chat », le « chien », la « trottinette », etc. appartiennent donc à la même catégorie — le nom, pour cet exemple —, et peu importe si certains de ces énoncés sont absurdes (ou bien métaphoriques, poétiques, ou humoristiques), pourvu qu'ils soient acceptables d'un point de vue grammatical et syntaxique. En revanche, on n'aurait pas pu dire, par exemple, « Rapidement miaule », et on en conclut que le mot « rapidement » n'appartient pas à la même catégorie, que le mot « chat ». * On considère généralement que plusieurs mots appartiennent à la même catégorie, si, pour une phrase donnée, on peut les substituer mutuellement à condition de respecter les accords, et sans modifier les relations syntaxiques de la phrase originelle. Ce type de procédé, bien utile en grammaire, est appelé commutation. (fr)
  • Le parole di una lingua vengono suddivise secondo vari aspetti in parti del discorso. I criteri della suddivisione delle parti del discorso sono specifiche per le singole lingue, quindi non universali. Anche all'interno delle singole lingue le suddivisioni in parti del discorso variano a seconda del numero di parti del discorso richieste e secondo la loro definizione. Secondo la loro funzione all'interno di una frase, una parola viene suddivisa in categorie sintattiche. Gli aggettivi in tedesco, per esempio, si trovano prima del sostantivo di riferimento e dopo l'articolo. La morfologia distingue le parole dal punto di vista della possibilità di flessione: i verbi italiani per esempio vengono coniugati e hanno perciò diverse forme temporali, come l'infinito, l'imperativo, il congiuntivo, i participi, ecc. Il criterio morfologico vale naturalmente per le cosiddette lingue flessive, come l'italiano, il tedesco, il sanscrito o il latino. In inglese la questione si fa problematica, mentre per il cinese, che è una lingua isolante, questo criterio non è applicabile. Più universali sono le disposizioni funzionali, che recentemente sono state formulate, come nella teoria dei campi dello psicolinguista Karl Bühler, che divide gli indici ("io", "qui", "adesso" ecc.) dai simboli linguistici ("veloce", "donna", "costruire"). Questo approccio è stato ampliato nella pragmatica funzionale. (it)
  • 品詞(ひんし、英: parts of speech)は、単語を文法的な機能や形態などによって分類したもの。 (ja)
  • Elk woord in een taal behoort tot een bepaalde woordsoort, woordklasse ofwel lexicale categorie. Een lexicale categorie wordt over het algemeen gedefinieerd op grond van syntactische en morfologische kenmerken. Een lexicale categorie kan open of gesloten zijn. Daarnaast worden inhoudswoorden onderscheiden van functiewoorden. In de computationele taalkunde worden de woorden van tekst met behulp van part-of-speech tagging automatisch tot een bepaalde woordsoort (‘part of speech’) gerekend. (nl)
  • Część mowy – specyficzna dla danego języka, wyróżniona głównie na podstawie kryteriów składniowych i fleksyjnych klasa wyrazów (zobacz też klasyfikacja części mowy). Nie istnieją żadne "uniwersalne" części mowy, które istniałyby w każdym języku, i - choć często dla "podobnych" klas różnych języków używa się tej samej nazwy, np. "rzeczownik" w języku polskim i w języku angielskim - są to jednak zupełnie różne twory. Nie ma więc sensu mówienie o ogólnych właściwościach "rzeczownika", gdyż taki twór po prostu nie istnieje. Co więcej dla danego języka istnieć może wiele bardzo różnych od siebie klasyfikacji części mowy. Po pierwsze nie jest jasne rozróżnienie między pełną "częścią mowy" a jedną z form jakiejś innej części - np. przysłówek odprzymiotnikowy w języku angielskim można traktować jako część mowy lub też jako formę przymiotnika. Drugim dużym problemem jest niejasne pojęcie wyrazu - wyraz w przeciwieństwie do dość dobrze ustalonego morfemu jest pojęciem dość dowolnym, więc przyjęcie różnych definicji wyrazu prowadzi do różnych części mowy.Można też określać części mowy na samych morfemach, co prowadzi do bardzo specyficznych klasyfikacji. (pl)
  • A classe gramatical das palavras está dentro da morfologia, a classificação da palavra segundo a sua distribuição sintática e morfológica. Ex: Artigo, numeral, verbo, pronome, substantivo, etc. (pt)
  • Часть ре́чи (калька с лат. pars orationis, др.-греч. μέρος τοῦ λόγου) — категория слов языка, определяемая морфологическими и синтаксическими признаками. В языках мира прежде всего противопоставляются имя (которое может делиться далее на существительное, прилагательное и т. п., но это не универсально) и глагол. В большинстве языков общепринято также деление частей речи на самостоятельные, служебные и модально-междометные. (ru)
  • 词类是一个语言学术语,是一种语言中词的语法分类,是以语法特征(包括句法功能和形态变化)为主要依据、兼顾词汇意义对词进行划分的结果。 从组合和聚合关系来看,一个词类是指:在一个语言中,众多具有相同句法功能、能在同样的组合位置中出现的词,聚合在一起形成的范畴。词类是最普遍的语法的聚合。 词类划分具有层次性。如汉语中,词可以分成实词和虚词,实词中又包括体词、谓词等,体词中又可以分出名词和代词等。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 45059 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744243476 (xsd:integer)
dbp:category
  • English lemmas
  • Parts of speech
dbp:type
  • enumerating the known parts of speech in any language
  • English vocabulary organized by part of speech
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Categoría gramatical (parte de la oración o categoría morfosintáctica) es una antigua clasificación de las palabras según su tipo. En la gramática española el término fue introducido por Antonio de Nebrija. Modernamente el término categoría gramatical se refiere a una variable lingüística que puede tomar diferentes valores que condicionan la forma morfológica concreta de una palabra mucho más general que el uso tradicional del término. (es)
  • 品詞(ひんし、英: parts of speech)は、単語を文法的な機能や形態などによって分類したもの。 (ja)
  • Elk woord in een taal behoort tot een bepaalde woordsoort, woordklasse ofwel lexicale categorie. Een lexicale categorie wordt over het algemeen gedefinieerd op grond van syntactische en morfologische kenmerken. Een lexicale categorie kan open of gesloten zijn. Daarnaast worden inhoudswoorden onderscheiden van functiewoorden. In de computationele taalkunde worden de woorden van tekst met behulp van part-of-speech tagging automatisch tot een bepaalde woordsoort (‘part of speech’) gerekend. (nl)
  • A classe gramatical das palavras está dentro da morfologia, a classificação da palavra segundo a sua distribuição sintática e morfológica. Ex: Artigo, numeral, verbo, pronome, substantivo, etc. (pt)
  • Часть ре́чи (калька с лат. pars orationis, др.-греч. μέρος τοῦ λόγου) — категория слов языка, определяемая морфологическими и синтаксическими признаками. В языках мира прежде всего противопоставляются имя (которое может делиться далее на существительное, прилагательное и т. п., но это не универсально) и глагол. В большинстве языков общепринято также деление частей речи на самостоятельные, служебные и модально-междометные. (ru)
  • 词类是一个语言学术语,是一种语言中词的语法分类,是以语法特征(包括句法功能和形态变化)为主要依据、兼顾词汇意义对词进行划分的结果。 从组合和聚合关系来看,一个词类是指:在一个语言中,众多具有相同句法功能、能在同样的组合位置中出现的词,聚合在一起形成的范畴。词类是最普遍的语法的聚合。 词类划分具有层次性。如汉语中,词可以分成实词和虚词,实词中又包括体词、谓词等,体词中又可以分出名词和代词等。 (zh)
  • A part of speech (abbreviated form: PoS or POS) is a category of words (or, more generally, of lexical items) which have similar grammatical properties. Words that are assigned to the same part of speech generally display similar behavior in terms of syntax—they play similar roles within the grammatical structure of sentences—and sometimes in terms of morphology, in that they undergo inflection for similar properties. Commonly listed English parts of speech are noun, verb, adjective, adverb, pronoun, preposition, conjunction, interjection, and sometimes numeral, article or determiner. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) 25بك هذه المقالة تحتاج للمزيد من الوصلات للمقالات الأخرى للمساعدة في ترابط مقالات الموسوعة. فضلًا ساعد في تحسين هذه المقالة بإضافة وصلات إلى المقالات المتعلقة بها الموجودة في النص الحالي. (أبريل 2015) الألفاظ التي كان العرب يستعملونها في كلامهم ونقلت إلينا عنهم؛ فنحن نتكلم بها في مُحاواتنا، ونقرؤها في كتبنا، ونكتب بها إلى أصدقائنا؛ لا يخلو واحد منها عن أن يكون واحدا من ثلاثة أشياء: اسمٍ وفعل وحرف جاء لمعنى. (ar)
  • Unter Wortart, Wortklasse, Sprachteil, Redeteil (lat. pars orationis, Mehrzahl partes orationis, griech. μέρος τοῦ λόγου méros tū̂ lógū, Mehrzahl μέρη τοῦ λόγου mérē tū̂ lógū, beides wörtlich Teil[e] der Rede) oder lexikalische Kategorie versteht man die Klasse von Wörtern einer Sprache auf Grund der Zuordnung nach gemeinsamen grammatischen Merkmalen. Die Wortartlehre versucht eine Klassifizierung der lexikalisch-grammatischen Einheiten einer Sprache. Die Wortart ist zu unterscheiden von der syntaktischen Funktion (Satzfunktion) eines Wortes wie Subjekt, Objekt, Adverbial, Attribut usw. (de)
  • En grammaire, la nature d'un mot regroupe un ensemble d'emplois linguistiques apparentés, permettant des substitutions de nature syntaxique. On peut dire également catégorie grammaticale (L. Tesnière) ou lexicale (Ch. Bally), classe grammaticale (Jean Dubois), espèce grammaticale (G. Galichet) — ou encore, partie du discours, en grammaire traditionnelle. La nature d'un mot peut être un trait grammatical intrinsèque de ce mot. (fr)
  • Le parole di una lingua vengono suddivise secondo vari aspetti in parti del discorso. I criteri della suddivisione delle parti del discorso sono specifiche per le singole lingue, quindi non universali. Anche all'interno delle singole lingue le suddivisioni in parti del discorso variano a seconda del numero di parti del discorso richieste e secondo la loro definizione. Secondo la loro funzione all'interno di una frase, una parola viene suddivisa in categorie sintattiche. Gli aggettivi in tedesco, per esempio, si trovano prima del sostantivo di riferimento e dopo l'articolo. (it)
  • Część mowy – specyficzna dla danego języka, wyróżniona głównie na podstawie kryteriów składniowych i fleksyjnych klasa wyrazów (zobacz też klasyfikacja części mowy). Nie istnieją żadne "uniwersalne" części mowy, które istniałyby w każdym języku, i - choć często dla "podobnych" klas różnych języków używa się tej samej nazwy, np. "rzeczownik" w języku polskim i w języku angielskim - są to jednak zupełnie różne twory. Nie ma więc sensu mówienie o ogólnych właściwościach "rzeczownika", gdyż taki twór po prostu nie istnieje. (pl)
rdfs:label
  • Part of speech (en)
  • أقسام الكلام (ar)
  • Wortart (de)
  • Categoría gramatical (es)
  • Nature (grammaire) (fr)
  • Parti del discorso (it)
  • 品詞 (ja)
  • Woordsoort (nl)
  • Część mowy (pl)
  • Classe gramatical (pt)
  • Часть речи (ru)
  • 詞類 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of