| dbpprop:abstract
|
- The Parcae, in Roman mythology, were the personifications of destiny (often called The Fates in English). Their Greek equivalent were the Moirae. They controlled the metaphorical thread of life of every mortal and immortal from birth to death. Even the gods feared the Parcae. Jupiter also was subject to their power. The names of the three Parcae were: Nona - spun the thread of life from her distaff onto her spindle. Her Greek equivalent was Clotho; Decima - measured the thread of life with her rod. Her Greek equivalent was Lachesis; Morta - was the cutter of the thread of life. She chose the manner of a person's death. Her Greek equivalent was Atropos.
- Die Parzen (lateinisch parcae) sind in der römischen Mythologie die drei Schicksalsgöttinnen. Sie können gemeinsam oder auch einzeln agieren. Eine der Parzen spinnt den Schicksalsfaden der Menschen, die zweite trennt den Faden auf und die dritte schneidet ihn endgültig ab. Die Parzen heißen Nona, Decima oder Decuma und Morta. Schicksalsgöttinnen gibt es auch in der germanischen, der griechischen und der slawischen Mythologie.
- Les Parques, divinités maîtresses du sort des hommes, sont l'équivalent romain des Moires grecques.
- Le Parche, nella mitologia romana, sono il corrispettivo delle Moire greche. In origine si trattava di una divinità singola, Parca, dea tutelare della nascita. Successivamente le furono aggiunte Nona e Decima, che presiedevano agli ultimi mesi di gravidanza. Figlie di Zeus e Temi, la Giustizia. Esse stabilivano il destino degli uomini. In arte e in poesia erano raffigurate come vecchie tessitrici scorbutiche o come oscure fanciulle. In un secondo momento furono assimilate alle Moire e divennero le divinità che presiedono al destino dell'uomo. La prima filava il tessuto della vita, la seconda dispensava i destini, assegnandone uno ad ogni individuo stabilendone anche la durata, e la terza, l'inesorabile, tagliava il filo della vita al momento stabilito. Le loro decisioni erano immutabili, neppure gli dei potevano cambiarle. Venivano chiamate anche Fatae, ovvero coloro che presiedono al Fato (dal latino Fatum ovvero "destino"). Nel Foro, in loro onore, erano state realizzate tre statue, chiamate tria Fata ("i tre destini").
- De Parcen was de naam waaronder de schikgodinnen in de Romeinse godsdienst voorkwamen. Oorspronkelijk waren zij oud-Italische godheden, maar reeds vroeg zijn zij geheel en al met de Griekse schikgodinnen geïdentificeerd. Eerst godheden van de geboorte en dood, werden zij naderhand godheden van het noodlot en droegen als zodanig ook wel de naam Fata. Zelfs de goden vreesden de Parcen en Iuppiter zelf was onderworpen aan hun macht. De drie Parcen waren: Nona: zij spon de levensdraad van haar spinrok op haar klos; Decima: zij mat de levensdraad met haar stok; Morta: zij was het die de levensdraad doorsneed. Zij koos de manier waarop iemand stierf. Wanneer ze de draad met "haar verafschuwde schaar" doorknipte, stierf er iemand op aarde.
- Em Roma, as Parcas eram três deusas: Nona, Décima e Morta. Determinavam o curso da vida humana, decidindo questões como vida e morte, de maneira que nem Júpiter podia contestar suas decisões. Nona tecia o fio da vida, Décima cuidava de sua extensão e caminho, Morta cortava o fio. Eram também designadas fates, daí o termo em ingles "fate"(destino) é interessante notar que em Roma se tinha a estrutura de calendário solar para os anos, e lunar para os atuais meses. A gravidez humana é de nove luas, não nove meses; portanto Nona tece o fio da vida no útero materno, até a nona lua; Décima representa o nascimento efetivo, o corte do cordão umbilical, o início da vida terrena, o individuo definido, a décima lua. Morta é a outra extremidade, o fim da vida terrena, que pode ocorrer a qualquer momento.
- Па́рки — три богини судьбы в древнеримской мифологии. Соответствовали мойрам в древнегреческой мифологии: * Нона — тянет пряжу, прядя нить человеческой жизни (то же что мойра Клото), Децима — наматывает кудель на веретено, распределяя судьбу (то же что мойра Лахезис), Морта — перерезает нить, заканчивая жизнь человека (то же что мойра Атропос).
- ПА́РКИ — у давньоримській міфології богині долі, яким відповідали грецькі мойри. Спочатку шанували одну П. — богиню народження, потім унаслідок ототожнення з мойрами з’явилося три П. : Нона, Деціма і Морта (лат. mors — смерть).
|
| rdfs:comment
|
- The Parcae, in Roman mythology, were the personifications of destiny (often called The Fates in English). Their Greek equivalent were the Moirae. They controlled the metaphorical thread of life of every mortal and immortal from birth to death. Even the gods feared the Parcae. Jupiter also was subject to their power. The names of the three Parcae were: Nona - spun the thread of life from her distaff onto her spindle.
- Die Parzen (lateinisch parcae) sind in der römischen Mythologie die drei Schicksalsgöttinnen. Sie können gemeinsam oder auch einzeln agieren. Eine der Parzen spinnt den Schicksalsfaden der Menschen, die zweite trennt den Faden auf und die dritte schneidet ihn endgültig ab. Die Parzen heißen Nona, Decima oder Decuma und Morta. Schicksalsgöttinnen gibt es auch in der germanischen, der griechischen und der slawischen Mythologie.
- Les Parques, divinités maîtresses du sort des hommes, sont l'équivalent romain des Moires grecques.
- Le Parche, nella mitologia romana, sono il corrispettivo delle Moire greche. In origine si trattava di una divinità singola, Parca, dea tutelare della nascita. Successivamente le furono aggiunte Nona e Decima, che presiedevano agli ultimi mesi di gravidanza. Figlie di Zeus e Temi, la Giustizia. Esse stabilivano il destino degli uomini. In arte e in poesia erano raffigurate come vecchie tessitrici scorbutiche o come oscure fanciulle.
- De Parcen was de naam waaronder de schikgodinnen in de Romeinse godsdienst voorkwamen. Oorspronkelijk waren zij oud-Italische godheden, maar reeds vroeg zijn zij geheel en al met de Griekse schikgodinnen geïdentificeerd. Eerst godheden van de geboorte en dood, werden zij naderhand godheden van het noodlot en droegen als zodanig ook wel de naam Fata. Zelfs de goden vreesden de Parcen en Iuppiter zelf was onderworpen aan hun macht.
- Em Roma, as Parcas eram três deusas: Nona, Décima e Morta. Determinavam o curso da vida humana, decidindo questões como vida e morte, de maneira que nem Júpiter podia contestar suas decisões. Nona tecia o fio da vida, Décima cuidava de sua extensão e caminho, Morta cortava o fio. Eram também designadas fates, daí o termo em ingles "fate"(destino) é interessante notar que em Roma se tinha a estrutura de calendário solar para os anos, e lunar para os atuais meses.
- Па́рки — три богини судьбы в древнеримской мифологии.
- ПА́РКИ — у давньоримській міфології богині долі, яким відповідали грецькі мойри. Спочатку шанували одну П. — богиню народження, потім унаслідок ототожнення з мойрами з’явилося три П. : Нона, Деціма і Морта (лат. mors — смерть).
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
