By 1788 he had earned university degrees in philosophy, medicine/surgery, and mathematics. Among his work was an incomplete proof (Abel–Ruffini theorem) that quintic (and higher-order) equations cannot be solved by radicals (1799), and Ruffini's rule which is a quick method for polynomial division. Ruffini also made contributions to group theory in addition to probability and quadrature of the circle. He practiced as both a professor of mathematics (University of Modena) and a doctor including scientific work on typhus.

Property Value
dbo:abstract
  • By 1788 he had earned university degrees in philosophy, medicine/surgery, and mathematics. Among his work was an incomplete proof (Abel–Ruffini theorem) that quintic (and higher-order) equations cannot be solved by radicals (1799), and Ruffini's rule which is a quick method for polynomial division. Ruffini also made contributions to group theory in addition to probability and quadrature of the circle. He practiced as both a professor of mathematics (University of Modena) and a doctor including scientific work on typhus. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016)25بك هذه مقالة غير مراجعة. ينبغي أن يزال هذا القالب بعد أن يراجعها محرر ما عدا الذي أنشأها؛ إذا لزم الأمر فيجب أن توسم المقالة بقوالب الصيانة المناسبة. (أغسطس 2011) باولو روفيني هو عالم رياضيات و فيلسوف إيطالي. ولد في 22 شتنبر عام 1765 و توفي في العاشر من ماي عام 1822. في عام 1788، تحصل على درجات جامعية في الفلسفة و الطب و الجراحة و الرياضيات. من بين أعماله برهان غير كامل لمبرهنة أبيل-روفيني و التي تنص على عدم إمكانية حلحلة المعادلات على شكل دوال حدودية من الدرجة الخامسة فما فوق بالجذور. عمل أيضا في قسمة الدوال الحدودية كما كان له مشاركات في نظرية الزمر و الاحتمالات و غيرهما. مارس تدريس الرياضيات في جامعة مودينا كما مارس الطب و درس وباء التيفوس. (ar)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 de septiembre de 1765 – Módena, 10 de mayo de 1822) fue un matemático, filósofo y médico italiano. Nació el 22 de septiembre de 1765 en Valentano, Estados Papales, y murió el 10 de mayo de 1822 en Módena, actual Italia. Su padre, Basilio Ruffini, era médico en Valentano. De niño parecía destinado a la carrera religiosa. Su familia se mudó a Reggio, en el ducado de Módena, en el norte de la actual Italia y Paolo entró en la universidad de Módena en 1783 para estudiar matemáticas, medicina, filosofía y literatura. Entre sus profesores estaba Luigi Fantini, que le enseñó geometría y Paolo Cassiani que le enseñó cálculo. En aquel entonces, la familia Este gobernaba Módena y en 1787, Cassiani fue elegido concejal, teniendo que dejar la universidad. Así fue como el curso de Cassiani sobre los fundamentos del análisis fue impartido por Ruffini durante el curso 1787-88 cuando todavía era estudiante. Finalmente, el 9 junio de 1788 Ruffini se graduó en filosofía, medicina y cirugía. Poco después consiguió su grado en matemáticas. El 15 de octubre de 1788, fue nombrado profesor de fundamentos de análisis. Después, Fantini, que le había enseñado geometría perdió poco a poco la vista y tuvo que renunciar a su puesto. Ruffini fue elegido catedrático de Elementos de Matemáticas en 1791. Sin embargo, Ruffini no era sólo matemático. También, en 1791, obtuvo la licencia para ejercer la medicina en Módena. Después de la revolución francesa, era tiempo de guerra. A principios de 1795 Francia obtenía victorias en todos los frentes. En el norte de Italia las tropas francesas amenazaban las posiciones austro-sardas. En marzo de 1796 Napoleón Bonaparte tomó el mando de la campaña. Derrotó a esas tropas y marchó sobre Turín. El rey de Cerdeña pidió un armisticio y como resultado Niza y la Saboya fueron anexionadas a Francia. Bonaparte continuó la guerra contra los austríacos y ocupó Milán pero fue retenido en Mantua. Firmó armisticios con los duques de Parma y de Módena. Después ocupó Módena y, contra sus deseos, Ruffini se encontró en medio de todo este trastorno político. Paolo Ruffini es conocido como el descubridor del llamado método de Ruffini que permite hallar los coeficientes del polinomio que resulta de la división de un polinomio cualquiera por el binomio x-a. Sin embargo, no fue ésta su mayor contribución al desarrollo de la matemática. Hacia 1805 elaboró una demostración de la imposibilidad de la solución general de las ecuaciones algebraicas de grados quinto y superiores, aunque cometió ciertas inexactitudes que serían corregidas por el matemático noruego Niels Henrik Abel. (es)
  • Paolo Ruffini (* 22. September 1765 in Valentano; † 10. Mai 1822 in Modena) war ein italienischer Mathematiker, Mediziner und Philosoph. (de)
  • 45xCe modèle est-il pertinent ? Cliquez pour en voir d'autres.Des informations de cet article ou section devraient être mieux reliées aux sources mentionnées dans la bibliographie, sources ou liens externes (février 2013). Améliorez sa vérifiabilité en les associant par des références à l'aide d'appels de notes. Paolo Ruffini (né le 22 septembre 1765 à Valentano, au nord de la province de Viterbe, dans le Latium et mort le 10 mai 1822 à Modène) est un médecin et mathématicien italien. (fr)
  • パオロ・ルフィニ(Paolo Ruffini、1765年9月22日-1822年5月10日)はイタリアの数学者、哲学者、医者。 (ja)
  • Paolo Ruffini (ur. 22 września 1765 w Valentano w państwie papieskim, zm. 10 maja 1822 w Modenie we Włoszech) – włoski lekarz i matematyk. Jako pierwszy udowodnił, że nie istnieją ogólne wzory na pierwiastki wielomianu stopnia wyższego niż cztery. W 1783 roku Ruffini wstąpił na uniwersytet w Modenie, gdzie studiował matematykę, medycynę, filozofię i literaturę. Jeszcze jako student, po odejściu wykładowcy do innych zajęć, Ruffini prowadził wykłady z analizy matematycznej. Ostatecznie skończył uniwersytet w 1788 jako absolwent fakultetów filozoficznego, medycznego, chirurgicznego i matematycznego. Jeszcze w tym samym roku objął w Modenie stanowisko nauczyciela podstaw analizy matematycznej, a trzy lata później wyznaczony został na stanowisko profesora Elementów Matematyki. Miał też licencję na uprawianie zawodu lekarza w szpitalu przykatedralnym w Modenie. Po zajęciu Modeny przez wojska Napoleona i utworzeniu Republiki Cisalpińskiej Ruffini wszedł w skład jej rady. Jednak już w 1798 wrócił na krótko do pracy naukowej na uniwersytecie w Modenie. Zobowiązany do złożenia przysięgi na wierność Republice, odmówił z pobudek religijnych, w wyniku czego pozbawiono go stanowiska i zakazano nauczania. Pozbawiony uciążliwych obowiązków, Ruffini więcej czasu poświęcał medycynie i własnym badaniom matematycznym, a w szczególności próbie dowodu, że równanie algebraiczne stopnia piątego w postaci ogólnej nie daje się rozwiązać. Problem ten był badany już od około 300 lat, gdy del Ferro, Tartaglia, Cardano i Ferrari podali wzory na rozwiązanie równań stopni 3 i 4. W tym czasie zajmowali się nim matematycy tej miary co Bézout, Euler i Lagrange, prawdopodobnie jednak to Ruffini wpadł na pomysł, że wzory takie nie istnieją. Ruffiniemu udało się rozwiązać problem dzięki wykorzystaniu teorii grup permutacji, stworzonej przez Lagrange’a. Ruffini wprowadził do niej nowe pojęcia: rząd elementu grupy, łączność działania, rozkład permutacji na cykle. Podał pięć różnych dowodów twierdzenia, zwanego dziś twierdzeniem Abela-Ruffiniego. Mimo że zawierają one drobne luki, z dzisiejszego punktu widzenia są wystarczająco ścisłe, by przyznać Ruffiniemu palmę pierwszeństwa w rozwiązaniu problemu. Ruffini opublikował swe wyniki w książce, której egzemplarz wysłał w 1801 roku Lagrange’owi, lecz nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Również ponowna próba kontaktu z Lagrangem podjęta w roku 1802 pozostała bez echa. Nie zniechęcony tym Ruffini opublikował rok później kolejny dowód swojego twierdzenia, ale i ten przeszedł niezauważony w środowisku matematycznym. Reakcja ta może dziwić, jednak niektórzy historycy matematyki przypuszczają, że było to spowodowane z jednej strony niedowierzaniem, że amator (trzeba pamiętać, że Ruffini w tym czasie nie był już zawodowym matematykiem) może dokonać czegoś, nad czym bezskutecznie pracowały największe umysły epoki, z drugiej zaś zwykłą zawiścią. Ruffini zwrócił się nawet o ocenę swych wyników do matematyków paryskich, jednak ani Legendre ani ponownie Lagrange nie uznali ich za warte uwagi. Ruffini, podobnie jak później Galois, wyprzedził epokę, w której przyszło mu żyć. Bardziej pozytywnie oceniło rezultaty Ruffiniego brytyjskie Royal Society, a także Cauchy, który na rok przed śmiercią Ruffiniego napisał do niego, że wysoko ceni sobie jego prace. Cauchy rozwinął również metody Ruffiniego w teorii grup – i jest to jedyny rzeczywisty wkład jaki można przypisać Ruffiniemu w rozwój matematyki. Mimo zawodu jakiego doświadczył, Ruffini nadal zajmował się obiema dyscyplinami, w jakich zdobył wykształcenie, medycyną i matematyką. Po upadku Napoleona został rektorem uniwersytetu w Modenie i wykładowcą matematyki stosowanej oraz medycyny praktycznej. W roku 1817 podczas epidemii tyfusu zachorował i choć udało mu się wydobrzeć, nie odzyskał już pierwotnych sił. W roku 1819 zrezygnował z katedry medycyny, nadal jednak pracował naukowo i rok później opublikował pracę naukową o tyfusie. (pl)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 september 1765 – Modena, 10 mei 1822) was een Italiaans wiskundige, arts en filosoof. Hij was zowel werkzaam als hoogleraar in de wiskunde als in de medicijnen. (nl)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 de setembro de 1765 — Modena, 10 de maio de 1822) foi um médico e matemático italiano. (pt)
  • Паоло Руффини (итал. Paolo Ruffini; 1765—1822) — итальянский математик, доктор медицины. (ru)
dbo:birthDate
  • 1765-09-22 (xsd:date)
  • 1765-9-22
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1822-05-10 (xsd:date)
  • 1822-5-10
dbo:deathPlace
dbo:field
dbo:nationality
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 547426 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740701833 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Paolo Ruffini
dbp:imageSize
  • 250 (xsd:integer)
dbp:wordnet_type
dct:description
  • Italian mathematician and physician (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • By 1788 he had earned university degrees in philosophy, medicine/surgery, and mathematics. Among his work was an incomplete proof (Abel–Ruffini theorem) that quintic (and higher-order) equations cannot be solved by radicals (1799), and Ruffini's rule which is a quick method for polynomial division. Ruffini also made contributions to group theory in addition to probability and quadrature of the circle. He practiced as both a professor of mathematics (University of Modena) and a doctor including scientific work on typhus. (en)
  • Paolo Ruffini (* 22. September 1765 in Valentano; † 10. Mai 1822 in Modena) war ein italienischer Mathematiker, Mediziner und Philosoph. (de)
  • 45xCe modèle est-il pertinent ? Cliquez pour en voir d'autres.Des informations de cet article ou section devraient être mieux reliées aux sources mentionnées dans la bibliographie, sources ou liens externes (février 2013). Améliorez sa vérifiabilité en les associant par des références à l'aide d'appels de notes. Paolo Ruffini (né le 22 septembre 1765 à Valentano, au nord de la province de Viterbe, dans le Latium et mort le 10 mai 1822 à Modène) est un médecin et mathématicien italien. (fr)
  • パオロ・ルフィニ(Paolo Ruffini、1765年9月22日-1822年5月10日)はイタリアの数学者、哲学者、医者。 (ja)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 september 1765 – Modena, 10 mei 1822) was een Italiaans wiskundige, arts en filosoof. Hij was zowel werkzaam als hoogleraar in de wiskunde als in de medicijnen. (nl)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 de setembro de 1765 — Modena, 10 de maio de 1822) foi um médico e matemático italiano. (pt)
  • Паоло Руффини (итал. Paolo Ruffini; 1765—1822) — итальянский математик, доктор медицины. (ru)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016)25بك هذه مقالة غير مراجعة. ينبغي أن يزال هذا القالب بعد أن يراجعها محرر ما عدا الذي أنشأها؛ إذا لزم الأمر فيجب أن توسم المقالة بقوالب الصيانة المناسبة. (أغسطس 2011) باولو روفيني هو عالم رياضيات و فيلسوف إيطالي. ولد في 22 شتنبر عام 1765 و توفي في العاشر من ماي عام 1822. مارس تدريس الرياضيات في جامعة مودينا كما مارس الطب و درس وباء التيفوس. (ar)
  • Paolo Ruffini (Valentano, 22 de septiembre de 1765 – Módena, 10 de mayo de 1822) fue un matemático, filósofo y médico italiano. Nació el 22 de septiembre de 1765 en Valentano, Estados Papales, y murió el 10 de mayo de 1822 en Módena, actual Italia. Su padre, Basilio Ruffini, era médico en Valentano. De niño parecía destinado a la carrera religiosa. Su familia se mudó a Reggio, en el ducado de Módena, en el norte de la actual Italia y Paolo entró en la universidad de Módena en 1783 para estudiar matemáticas, medicina, filosofía y literatura. (es)
  • Paolo Ruffini (ur. 22 września 1765 w Valentano w państwie papieskim, zm. 10 maja 1822 w Modenie we Włoszech) – włoski lekarz i matematyk. Jako pierwszy udowodnił, że nie istnieją ogólne wzory na pierwiastki wielomianu stopnia wyższego niż cztery. Po zajęciu Modeny przez wojska Napoleona i utworzeniu Republiki Cisalpińskiej Ruffini wszedł w skład jej rady. Jednak już w 1798 wrócił na krótko do pracy naukowej na uniwersytecie w Modenie. Zobowiązany do złożenia przysięgi na wierność Republice, odmówił z pobudek religijnych, w wyniku czego pozbawiono go stanowiska i zakazano nauczania. (pl)
rdfs:label
  • باولو روفيني (ar)
  • Paolo Ruffini (en)
  • Paolo Ruffini (de)
  • Paolo Ruffini (es)
  • Paolo Ruffini (fr)
  • Paolo Ruffini (matematico) (it)
  • パオロ・ルフィニ (ja)
  • Paolo Ruffini (nl)
  • Paolo Ruffini (pl)
  • Paolo Ruffini (pt)
  • Руффини, Паоло (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Paolo (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Paolo Ruffini (en)
foaf:surname
  • Ruffini (en)
is dbo:starring of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of