| dbpprop:abstract
|
- A pantheon (from Greek - pantheion, literally "a temple of all gods", neut. of πανθεῖος - pantheios, "of or common to all gods", from ' - pan, "all" + - theios, "of or for the gods", from ' - theos, "god") is a set of all the gods of a particular polytheistic religion or mythology. Max Weber's 1922 opus, Economy and Society discusses the link between a pantheon of gods and the development of monotheism. Pantheon can also refer to a temple or sacred building explicitly dedicated to "all deities", avoiding the difficulty of giving an exhaustive list. The most famous such structure is the Pantheon of Rome, built in the year 27 BC. The building was dedicated to "all gods" as a gesture embracing the religious syncretism in the increasingly multicultural Roman Empire, with subjects worshipping gods from many cultures and traditions. The building was later renovated for use as a Christian church in 609 under Pope Boniface IV.
- Pantheon (gr. παν pan „alles“ und θεός theós „Gott“) ist der antike Name für ein allen Göttern geweihtes Heiligtum. Diese Vorstellung stammt aus dem Umfeld der sumerischen, griechischen und manichäischen Mythologie und wird bald mit einem konkreten Ort bzw. Tempel verbunden. In letzterem Sinne wurde die Vorstellung in die römische Welt übertragen. Da das Pantheon in Rom das einzige gut erhaltene Pantheon als Bauwerk ist, ist es zum Inbegriff für weitere Bauwerke mit einer ähnlichen Funktion geworden. So bezeichnet das Panthéon in Paris die Gedenkstätte für alle bedeutenden Persönlichkeiten der französischen Nation.
- Panteó és el conjunt de tots els déus d'una religió o mitologia politeista particular, com els déus de l'hinduisme, la mitologia grega o la mitologia nòrdica. Prové del grec παν, pan: ‘todo’ i θεών, theón: ‘dels déus’).
- Panteón es el conjunto de todos los dioses de una religión o mitología politeísta particular, como los dioses del hinduismo, la mitología griega o la mitología nórdica. Proviene del griego παν, pan: ‘todo’ y θεών, theón: ‘de los dioses’). Desde el siglo XVI la palabra también ha sido usada en un sentido secular, refiriéndose a un grupo de gente exaltada.
- Le Panthéon est un temple que les Grecs et les Romains consacraient à certains de leurs dieux, par exemple le Panthéon de Rome, dédié à tous les dieux. Ce terme désigne aussi l'ensemble des dieux d'une mythologie ou d'une religion. En grec ancien, πᾶν (pãn) signifie « tout » et θεός (theos), « dieu ». Par extension, on appelle Panthéon un monument où sont déposés les corps des hommes illustres d'une nation. Le peintre Raphaël initia cet usage en 1520 en reposant au Panthéon de Rome, exemple qui fut suivi au Panthéon de Paris et en d'autres lieux. Dans l'Antiquité, les villes étaient créées sous l'égide d'un dieu protecteur de la ville (« divinité polyade »), et le fondateur s'enorgueillissait d'être le fils d'un dieu (surtout chez les Grecs). Les panthéons nationaux pouvaient s'augmenter d'ajouts étrangers : ainsi les Égyptiens adoptèrent Astarté, les Romains Isis, les Grecs modifièrent le panthéon des autres peuples pour le coller au leur, les Phéniciens accueillirent Hathor, les Asiatiques possédaient tous un Baal national, les Carthaginois adoptèrent les dieux grecs, etc. Nous connaissons mieux le panthéon des Grecs et des Romains. Celui des Égyptiens nous est également assez bien connu (le panthéon égyptien doit être considéré spirituellement différent par rapport à ceux de la Grèce et de Rome). En voici une modeste liste :
- Pantheon is de benaming voor het totaal van godheden. De term wordt in het bijzonder gebruikt wanneer, zoals in de Griekse mythologie, de godenwereld een duidelijke structuur krijgt, met een bepaalde hiërarchie, omschreven familieverhoudingen en afgebakende taken. Voor deze structurering valt vooral Homerus de eer ten deel. De term kan ook verwijzen naar alle goden van een andere dan de Griekse mythologie of van een bepaalde religie. De familiebanden en hiërarchie in zulke pantheons zijn bij veel volken terug te voeren naar voorouderverering of aanbidding van patriarchen.
- Panteon to: w religiach politeistycznych - ogół bóstw, w sztuce starożytnej Grecji i Rzymu - świątynia poświęcona wszystkim bogom. Panteony były popularne zwłaszcza w okresie cesarstwa rzymskiego. Najbardziej znanym zabytkiem tego okresu jest Panteon w Rzymie. W XVI wieku zaczęto naśladować zabytki rzymskie. Wzorując się na Panteonie, budowano w formie rotundy mauzolea, a nawet pawilony ogrodowe.
- Panteão, que, etimologicamente, deriva de pan (todo) e théos, significa, literalmente, o templo dedicado a todos os deuses. Mais tarde, com o monoteísmo, os panteões foram reformulados para servir de última morada àqueles que através dos seus feitos engrandeceram a sua pátria. Note-se que já na Grécia antiga, o panteão nasce de uma certa tendência monoteísta que pretende conjugar os diversos cultos, seja por meio da centralização das práticas rituais (um só tipo de sacerdote, de templo e de festividades), seja por meio do sincretismo que funde numa divindade (designada pelo qualificativo de pantheios), os atributos até então dispersos por várias. O primeiro templo conhecido a constituir-se sob este ponto de vista situava-se em Pérgamo. O de Roma é, no entanto, o mais conhecido. Num sentido mais direto, significa o conjunto de deuses de uma mitologia. Há, assim, um panteão egípcio, um panteão grego, um panteão nórdico etc. Brasil Panteão da Pátria Panteão dos Heróis da Inconfidência Panteão Duque de Caxias Panteão dos Andradas Portugal Panteão dos Braganças Panteão Nacional Outros Panteão de Paris - França Panteão de Roma - Itália
- Pantheon är en polyteistisk religions samling av gudar. Man kan alltså tala om hinduismens pantheon eller ett nordiskt pantheon och då sammanfattande mena alla de gudar som finns inom den specifika mytologin. Ordet kommer från grekiskans pan - "alla" och theos - "gud".
- Panteon, Bir mitoloji ya da dine özgün tüm tanrıların birliğidir. Ünlü toplumbilimci Max Weber, 1922 yılında yayınladığı bir kitapta panteon ile tek tanrılı dinlerin arasındaki bağı karşılaştırmaktadır. Panteon terimi, Yunan ve Roma uygarlıklarında bir tapınağın adını temsil etmek için de kullanılmaktadır. Aynı doğrultuda çeşitli Roma merkezlerinde Panteon adlı yapılara rastlanır.
|
| rdfs:comment
|
- A pantheon (from Greek - pantheion, literally "a temple of all gods", neut. of πανθεῖος - pantheios, "of or common to all gods", from ' - pan, "all" + - theios, "of or for the gods", from ' - theos, "god") is a set of all the gods of a particular polytheistic religion or mythology. Max Weber's 1922 opus, Economy and Society discusses the link between a pantheon of gods and the development of monotheism.
- Pantheon (gr. παν pan „alles“ und θεός theós „Gott“) ist der antike Name für ein allen Göttern geweihtes Heiligtum. Diese Vorstellung stammt aus dem Umfeld der sumerischen, griechischen und manichäischen Mythologie und wird bald mit einem konkreten Ort bzw. Tempel verbunden. In letzterem Sinne wurde die Vorstellung in die römische Welt übertragen.
- Panteó és el conjunt de tots els déus d'una religió o mitologia politeista particular, com els déus de l'hinduisme, la mitologia grega o la mitologia nòrdica. Prové del grec παν, pan: ‘todo’ i θεών, theón: ‘dels déus’).
- Panteón es el conjunto de todos los dioses de una religión o mitología politeísta particular, como los dioses del hinduismo, la mitología griega o la mitología nórdica. Proviene del griego παν, pan: ‘todo’ y θεών, theón: ‘de los dioses’). Desde el siglo XVI la palabra también ha sido usada en un sentido secular, refiriéndose a un grupo de gente exaltada.
- Le Panthéon est un temple que les Grecs et les Romains consacraient à certains de leurs dieux, par exemple le Panthéon de Rome, dédié à tous les dieux. Ce terme désigne aussi l'ensemble des dieux d'une mythologie ou d'une religion. En grec ancien, πᾶν (pãn) signifie « tout » et θεός (theos), « dieu ». Par extension, on appelle Panthéon un monument où sont déposés les corps des hommes illustres d'une nation.
- Pantheon is de benaming voor het totaal van godheden. De term wordt in het bijzonder gebruikt wanneer, zoals in de Griekse mythologie, de godenwereld een duidelijke structuur krijgt, met een bepaalde hiërarchie, omschreven familieverhoudingen en afgebakende taken. Voor deze structurering valt vooral Homerus de eer ten deel. De term kan ook verwijzen naar alle goden van een andere dan de Griekse mythologie of van een bepaalde religie.
- Panteon to: w religiach politeistycznych - ogół bóstw, w sztuce starożytnej Grecji i Rzymu - świątynia poświęcona wszystkim bogom. Panteony były popularne zwłaszcza w okresie cesarstwa rzymskiego. Najbardziej znanym zabytkiem tego okresu jest Panteon w Rzymie. W XVI wieku zaczęto naśladować zabytki rzymskie. Wzorując się na Panteonie, budowano w formie rotundy mauzolea, a nawet pawilony ogrodowe.
- Panteão, que, etimologicamente, deriva de pan (todo) e théos, significa, literalmente, o templo dedicado a todos os deuses. Mais tarde, com o monoteísmo, os panteões foram reformulados para servir de última morada àqueles que através dos seus feitos engrandeceram a sua pátria.
- Pantheon är en polyteistisk religions samling av gudar. Man kan alltså tala om hinduismens pantheon eller ett nordiskt pantheon och då sammanfattande mena alla de gudar som finns inom den specifika mytologin. Ordet kommer från grekiskans pan - "alla" och theos - "gud".
- Panteon, Bir mitoloji ya da dine özgün tüm tanrıların birliğidir. Ünlü toplumbilimci Max Weber, 1922 yılında yayınladığı bir kitapta panteon ile tek tanrılı dinlerin arasındaki bağı karşılaştırmaktadır. Panteon terimi, Yunan ve Roma uygarlıklarında bir tapınağın adını temsil etmek için de kullanılmaktadır. Aynı doğrultuda çeşitli Roma merkezlerinde Panteon adlı yapılara rastlanır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
