The Palestinian people (Arabic: الشعب الفلسطيني‎‎, ash-sha‘b al-Filasṭīnī), also referred to as Palestinians (Arabic: الفلسطينيون‎‎, al-Filasṭīniyyūn, Hebrew: פָלַסְטִינִים) or Palestinian Arabs (Arabic: العربي الفلسطيني‎‎, al-'arabi il-filastini), are an ethnonational group comprising the modern descendants of the peoples who have lived in Palestine over the centuries, and who today are largely culturally and linguistically Arab due to Arabization of the region. Despite various wars and exoduses (such as that in 1948), roughly one half of the world's Palestinian population continues to reside in historic Palestine, the area encompassing the West Bank, the Gaza Strip and Israel. In this combined area, as of 2005, Palestinians constituted 49% of all inhabitants, encompassing the entire popu

Property Value
dbo:abstract
  • The Palestinian people (Arabic: الشعب الفلسطيني‎‎, ash-sha‘b al-Filasṭīnī), also referred to as Palestinians (Arabic: الفلسطينيون‎‎, al-Filasṭīniyyūn, Hebrew: פָלַסְטִינִים) or Palestinian Arabs (Arabic: العربي الفلسطيني‎‎, al-'arabi il-filastini), are an ethnonational group comprising the modern descendants of the peoples who have lived in Palestine over the centuries, and who today are largely culturally and linguistically Arab due to Arabization of the region. Despite various wars and exoduses (such as that in 1948), roughly one half of the world's Palestinian population continues to reside in historic Palestine, the area encompassing the West Bank, the Gaza Strip and Israel. In this combined area, as of 2005, Palestinians constituted 49% of all inhabitants, encompassing the entire population of the Gaza Strip (1.865 million), the majority of the population of the West Bank (approximately 2,785,000 versus close to 500,000 Jewish Israeli citizens which includes about 200,000 in East Jerusalem), and 20.8% of the population of Israel proper as Arab citizens of Israel. Many are Palestinian refugees or internally displaced Palestinians, including more than a million in the Gaza Strip, three-quarters of a million in the West Bank, and about a quarter of a million in Israel proper. Of the Palestinian population who live abroad, known as the Palestinian diaspora, more than half are stateless lacking citizenship in any country. Between 2.1 and 3.24 million of the diaspora population live in neighboring Jordan, over 1 million live between Syria and Lebanon, a quarter of a million in Saudi Arabia, with Chile's half a million representing the largest concentration outside the Arab world. Palestinian Christians and Muslims constituted 90% of the population of Palestine on the eve (1919) of Zionist immigration under the post-WW1 British Mandatory Authority, opposition to which spurred the consolidation of a unified national identity, fragmented as it was by regional, class, religious and family differences. The history of a distinct Palestinian national identity is a disputed issue amongst scholars. Legal historian Assaf Likhovski states that the prevailing view is that Palestinian identity originated in the early decades of the 20th century, when an embryonic desire among Palestinians for self-government in the face of generalized fears that Zionism would lead to a Jewish state and the dispossession of the Arab majority crystallised among most editors, Christian and Muslim, of local newspapers. "Palestinian" was used to refer to the nationalist concept of a Palestinian people by Palestinian Arabs in a limited way until World War I. After the creation of the State of Israel, the exodus of 1948, and more so after the exodus of 1967, the term came to signify not only a place of origin, but also the sense of a shared past and future in the form of a Palestinian state. Modern Palestinian identity now encompasses the heritage of all ages from biblical times up to the Ottoman period. Founded in 1964, the Palestine Liberation Organization (PLO) is an umbrella organization for groups that represent the Palestinian people before the international community. The Palestinian National Authority, officially established as a result of the Oslo Accords, is an interim administrative body nominally responsible for governance in Palestinian population centers in the West Bank and Gaza Strip. Since 1978, the United Nations has observed an annual International Day of Solidarity with the Palestinian People. According to Perry Anderson, it is estimated that half of the population in the Palestinian territories are refugees and that they have collectively suffered approximately $300 billion in property losses due to Israeli confiscations, at 2008-9 prices. (en)
  • Die Palästinenser (arabisch فلسطينيون, DMG Filasṭīnīyūn, von neugriechisch Παλαιστίνη Palaistínē, arabisch فلسطين, DMG Falasṭīn [falasˈtˁiːn] oder Filasṭīn [filasˈtˁiːn]) sind ein arabisches Volk. Als Palästinenser galten ursprünglich alle Bewohner im gesamten Völkerbundsmandat für Palästina. Heute wird diese Bezeichnung vor allem für die Arabisch sprechenden Bewohner im Westjordanland und dem Gazastreifen, selbst wenn es sich um im Ausland geborene aus der Mandatszeit handelt (z. B. Yasser Arafat), sowie für im Ausland lebende Angehörige gebraucht. Für palästinensische Araber in Jordanien und jüdische Bewohner Israels ist diese Bezeichnung inzwischen nicht mehr gebräuchlich, selbst wenn es sich um „Sabre“ (in Palästina geborene Juden) aus der Mandatszeit handelt. Araber mit israelischen Bürgerrechten werden, manchmal fallweise variierend, als israelische Palästinenser oder als arabische Israelis bezeichnet. Von offizieller Seite wird in Israel der zweite Begriff bevorzugt und Palästinenser vorwiegend für die Bürger der Autonomiegebiete verwendet. Arabische Drusen wie auch Teile der arabischen Beduinen der Region Palästina, die heute überwiegend in Israel leben, zählen sich nicht zu den Palästinensern bzw. werden von israelisch-staatlicher Seite nicht dazu gezählt. Bis heute definiert UNRWA einen Großteil des palästinensischen Volkes als Flüchtlinge, weil der Flüchtlingsstatus in väterlicher Linie vererbt wird, heute etwa 3,7 Millionen der insgesamt über 9,0 Millionen Palästinenser weltweit. Die meisten arabischen Palästinenser in Palästina sind Muslime (schafiitischer Richtung); heute ist nur noch eine kleine Minderheit von etwa 1,5 % christlich und gehört vorwiegend der Orthodoxen Kirche (Patriarch von Jerusalem) an. (de)
  • الشعب الفلسطيني هو شعب يعيش أو كان يعيش في فلسطين التاريخية (الضفة الغربية، قطاع غزة وإسرائيل) بشكل طبيعي قبل بدء الهجرات الصهيونية الحديثة، وجميع نسله من بعده. وهو جزءٌ ممن يُطلق عليهم تسمية "شوام"، حيث تشكل فلسطين الجزء الجنوبي من بلاد الشام. بلغ التعداد العالمي للفلسطينيين في نهاية عام 2013 ما يقارب 11،8 مليون نسمة، أكثر من نصفهم بقليل يعيش كلاجئ خارج حدود فلسطين التاريخية، أما الجزء الآخر فهم يعيشون داخل حدودها، ولكن ليس بالضرورة في بلداتهم الأصلية، فنسبة كبيرة منهم أيضاً لاجئون. تعود الإشارة إلى الشعب الفلسطيني لأول مرة كشعب إلى ما قبل اندلاع الحرب العالمية الأولى، حيث طالب المؤتمر السوري الفلسطيني المُنعقد في 21 سبتمبر 1921 بالاستقلال. أصبح مصطلح الشعب الفلسطيني بعد الهجرة التي تمت بعد حرب 1948، وفي أعقاب إعلان دولة إسرائيل على أرض فلسطين التاريخية، وكذلك الهجرة الثانية بعد حرب 1967، لا يشير فقط إلى البلد الأصلي، بل أيضًا إلى الإدراك لماضٍ مشترك ودولة فلسطينية مشتركة. تأسست منظمة التحرير الفلسطينية سنة 1964 لتقوم بتمثيل الشعب الفلسطيني في المحافل الدولية، كما تقوم السلطة الوطنية الفلسطينية بالإدارة المدنية لبعض مناطق الأراضي الفلسطينية المحتلة. وقد تأسست الأخيرة سنة 1993 بعد توقيع الجانبين الفلسطيني والإسرائيلي على اتفاقية أوسلو، واتخذت من مدينة رام الله مركزًا لها. يأتي في أول المواد من الميثاق الوطني الفلسطيني أن: نتيجة التهجير والاضطهاد الذي لحق بالكثير من الفلسطينيين، أعلنت هيئة الأُمم المُتحدة سنة 1978 يوم 29 تشرين الثاني / نوفمبر من كل سنة يومًا عالميًا للتضمان مع الشعب الفلسطيني، نظرًا لأنه في ذلك اليوم من عام 1947 اعتمدت الجمعية العامة قرار تقسيم فلسطين (القرار 181). ثُم في سنة 2003 جُعل ذلك اليوم في 1 كانون الأول / ديسمبر، وعادة ما يوفَّر اليوم الدولي للتضامن فرصة لأن يركز المجتمع الدولي اهتمامه على حقيقة أن قضية فلسطين لم تُحل بعد، وأن الشعب الفلسطيني لم يحصل بعد على حقوقه غير القابلة للتصرف على الوجه الذي حددته الجمعية العامة، وهي الحق في تقرير المصير دون تدخل خارجي، والحق في الاستقلال الوطني والسيادة، وحق الفلسطينيين في العودة إلى ديارهم وممتلكاتهم التي أُبعِدوا عنها. استجابة لدعوة موجهة من الأمم المتحدة، تقوم الحكومات والمجتمع المدني سنويًا بأنشطة شتى احتفالاً باليوم الدولي للتضامن مع الشعب الفلسطيني. وتشمل هذه الأنشطة، في ما تشمل، إصدار رسائل خاصة تضامنًا مع الشعب الفلسطيني، وتنظيم عقد الاجتماعات، وتوزيع المطبوعات وغيرها من المواد الإعلامية، وعرض الأفلام. قام الفلسطينيون بعدة ثورات ضد الوجود الإسرائيلي في فلسطين منذ بداية الهجرات اليهودية وحتى الفترة المعاصرة، وقد عرفت هذه الثورات باسم «الانتفاضات»، واختلفت الأسباب التي أدت إلى قيام كل منها، لكنها جميعها تتمحور حول رفض الكيان الإسرائيلي والمطالبة بالحقوق المدنية والدينية للمسلمين والمسيحيين. وأولى هذه الانتفاضات كان ثورة البراق سنة 1929 بسبب ادعاء المهاجرين اليهود بأحقيتهم في امتلاك حائط البراق ليتلون صلواتهم عنده، والثورة الفلسطينية الكبرى في 20 نيسان 1936 وامتدت حتى عام 1939 للمطالبة بوقف الهجرة اليهودية إلى فلسطين، والانتفاضة الفلسطينية الأولى أو انتفاضة الحجارة سنة 1987، والانتفاضة الفلسطينية الثانية، والانتفاضة الفلسطينة الثالثة أو انتفاضة السكاكين سنة 2015. (ar)
  • Le terme Palestiniens désigne aujourd'hui un ensemble de populations arabophone établi principalement dans la région géographique de la Palestine (dans les Territoires palestiniens, en Jordanie et en Israël). Dans son acception juridique, il désigne l'ensemble des personnes de nationalité palestinienne. L'identité nationale palestinienne s'est affirmée progressivement depuis le début du XXe siècle, et s'est essentiellement précisée au cours du conflit israélo-arabe, à mesure que celui-ci se poursuivait sous la forme d'un conflit israélo-palestinien. Ils revendiquent la reconnaissance par Israël de leur État. (fr)
  • El pueblo palestino (en árabe الشعب الفلسطيني, aš-šaˁb al-filasṭīni), llamado habitualmente palestinos o árabes palestinos, es un pueblo semita del levante mediterráneo con orígenes familiares en la región histórica de Palestina y que constituye una de las poblaciones autóctonas de la totalidad de territorios de Palestina e Israel. Estudios genéticos realizados en la población palestina actual, confirman que la mayoría de los musulmanes de Palestina, incluyendo a los ciudadanos culturalmente árabes de Israel son descendientes de los cristianos, judíos y otros pueblos indígenas del Levante austral, cuyo núcleo se puede seguir hasta la prehistoria. Un estudio de haplotipos de alta resolución demostró que una parte sustancial de los cromosomas Y, tanto de los judíos de Israel (70%), así como de los palestinos musulmanes (82%) pertenecían al mismo grupo de cromosomas. Desde la época de las conquistas musulmanas del territorio de la actual Palestina en el siglo VII, las conversiones religiosas, muchas veces forzadas mediante la obligación de pagar la yizia o estado de dhimmi, han dado lugar a que la mayoría de los palestinos sean actualmente musulmanes, inicialmente chiís y posteriormente suníes, aunque persite una importante minoría cristiana de diferentes denominaciones, así como drusos y una pequeña comunidad samaritana. Aunque los judíos palestinos formaban parte de la población palestina previa a la creación del estado de Israel, pocos se identifican con los palestinos actualmente. La aculturación, independientemente de la conversión al Islam, ha resultado en que los palestinos perdieran su lengua y fueran asimilados cultural y linguísticamente por los conquistadores árabes. Aproximadamente solo la mitad de su población habita en la zona que considera históricamente su origen; el resto viven diseminados, sobre todo por Oriente Próximo, tras los acontecimientos vividos en la zona durante el siglo XX que provocaron una importante diáspora. (es)
  • Palestinesi (da "Palestina", a sua volta dal greco Palaistine, in arabo: الفلسطينيون‎, al-filasṭīniyyūn) è un etnonimo per indicare un popolo arabofono, di origine araba e semitica, dell'area geografica definita come Palestina. Nonostante l'esodo del 1948, circa metà dei palestinesi nel mondo continua a vivere negli stati di Palestina e Israele all'interno della Palestina storica, dove i palestinesi costituiscono circa metà della popolazione (mentre l'altra metà è composta da ebrei). (it)
  • Palestijnen zijn in principe de inwoners van de regio Palestina in het Midden-Oosten. In de tijd van het Britse Mandaatgebied Palestina waren alle inwoners daarvan Palestijnen. Door de (zionistische) immigratie in dat gebied kwam er onderscheid tussen Joodse en Arabische Palestijnen. Sinds de vorming van de staat Israël in 1948 zijn niet alleen de inwoners van de staat Palestina (De Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever) Palestijnen, maar ook degenen (voornamelijk niet-joden) van wie de families in het Mandaatgebied Palestina hebben geleefd, evenals Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen (veelal in vluchtelingenkampen) (nl)
  • パレスチナ人(アラビア語: فلسطينيون‎)は、パレスチナ地方に居住するアラブ人を独立した民族として捉えた場合の呼称。語源はペリシテ人だが、直接の関係は無い。イスラエルは、パレスチナ人を指してもっぱら「アラブ人」を用いるが、民族的に「アラブ人」と同一であっても、ユダヤ教徒なら「ユダヤ人」と呼ばれる。そのため、イスラエルへの対抗として、パレスチナ人に対して「アラブ人」の呼称を使わないようにする呼びかけもある。 (ja)
  • Palestyńczycy – część arabskich mieszkańców byłego brytyjskiego terytorium mandatowego Palestyny, obecnie skupionych na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy – tworzących Autonomię Palestyńską. Pozostała część – to tzw Arabowie izraelscy, zamieszkujący w Izraelu. Nazwa Palestyńczycy/Filastyni pochodzi od indoeuropejskich Filistynów, zasiedlających w starożytności wąski, nadmorski pas ziemi, obejmujący Strefę Gazy i jej północne przyległości z miastami Aszdod i Aszkelon. Poza nazwą semiccy Palestyńczycy i niesemiccy Filistyni nie mają jednak ze sobą nic wspólnego. Niektóre z osób uważających się za Palestyńczyków pochodzi z krajów sąsiednich – Egiptu, Jordanii i Syrii. Zaczęły one napływać do Palestyny po II wojnie światowej w ramach akcji mającej na celu umocnienie żywiołu arabskiego wobec imigracji Żydów. Jednak zasadniczy trzon ludności palestyńskiej zamieszkuje terytoria przed- i za-jordanskie od czasów neolitu. Pod wpływem oddziaływań kulturowych i religijnych, a także sporadycznych najazdów elit wojowniczych ludność ta zmieniała tożsamość etniczno-wyznaniową, będąc wpierw Kananejczykami, potem Izraelitami/Żydami, następnie zaś aramejskimi chrześcijanami. W pierwszej połowie VII wojska Arabów z Półwyspu Arabskiego podbiły tereny po obu stronach rzeki Jordan, narzucając autochtonicznym mieszkańcom język i kulturę arabską, a większości z nich także islam (jednak mniejszość pozostała przy chrześcijaństwie). Od tego czasu Palestyńczycy i Jordańczycy uważają się za ludy arabskie, mimo że jedynie pewien odsetek osób może biologicznie pochodzić od wczesnośredniowiecznych najeźdźców z Pustyni Arabskiej. Przez większość swojej historii Arabowie palestyńscy uważali Palestynę za część Syrii a I wojnie światowej za część Transjordanii/Jordanii i nie wypracowali żadnych miejscowych struktur politycznych. Faktycznie do czasu mandatu brytyjskiego nie istniała odrębna palestyńska świadomość narodowa. Dopiero w obliczu konfliktu z osadnikami żydowskimi, a w szczególności po podziale mandatu brytyjskiego w 1947 zaczęły narastać tendencje narodowotwórcze i potrzeba stworzenia niezależnego państwa arabskiego w tym regionie. W wyniku działań wojennych pierwszej wojny izraelsko-arabskiej 1948-49, a także później po wojnie sześciodniowej w 1967, wielu Arabów palestyńskich opuściło swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania. Liczbę uchodźców szacuje się na 800-900 tysięcy w roku 1948, a w 20 lat później na ponad 350 tysięcy. Współcześnie terytoria okupowane zamieszkuje 2,3 mln Palestyńczyków (2001), z czego zdecydowana większość to uchodźcy z terenu Izraela. Poza granicami Autonomii mieszka jeszcze 2-3 miliony Palestyńczyków, głównie w sąsiednich krajach arabskich – najwięcej w Jordanii. Wielu z nich żyje w obozach dla uchodźców poniżej granicy ubóstwa. Z drugiej strony wielu Palestyńczykom udało się zdobyć wyższe wykształcenie na arabskich uniwersytetach i stąd właśnie wywodzą się najważniejsi inicjatorzy zbrojnego ruchu wyzwoleńczego. W drugiej połowie lat 50. powstała pierwsza narodowyzwoleńcza organizacja działająca pod nazwą al-Fatah. W 1964 roku powołano do życia Organizację Wyzwolenia Palestyny, która miała reprezentować cały naród palestyński. Wkrótce przyjęto również Palestyńską Kartę Narodową, która stała się swego rodzaju konstytucją Palestyńczyków, a do której odwoływały się wszystkie partie i ruchy palestyńskie. Wieloletnim liderem OWP pozostawał członek Fatahu Jasir Arafat. W ciągu kolejnych lat powstawały nowe ruchy, które były coraz bardziej radykalne. Wśród nich znalazł się Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny czy Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny - Dowództwo Generalne. Utworzone zostały także organizacje powiązane z rządami sąsiednich państw arabskich - As-Sa’ika (związana z Syrią) i Arabski Front Wyzwolenia (z Irakiem). Organizacje te zasiliły OWP (Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny kilkukrotnie zawiesił w nim członkostwo) tworząc jego radykalne skrzydło. Niemniej jednak większość w OWP zajmowali bardziej umiarkowani działacze związani z Fatahem. Radykalni fedaini zawiedzeni rezultatami walki partyzanckiej zaczęli po 1968 roku stosować też terroryzm a w szczególności porwania samolotów. Do końca lat 80. (a więc czasu popularyzacji islamskich ruchów) w ruchu wyzwoleńczym dominowali fedaini domagający się utworzenia świeckiego i demokratycznego państwa palestyńskiego- członkowie ruchów fedainów reprezentowali na ogół poglądy lewicowo-nacjonalistyczne, socjalistyczne czy komunizujące (inspirując się ruchami partyzanckimi z Wietnamu, Chin, Ameryki Łacińskiej czy Algierii). Duża część członków zbrojnego ruchu narodowowyzwoleńczego schroniła się na terenie Jordanii której rząd częściowo tolerował ich obecność. W 1970 roku doszło do konfliktu między ugrupowaniami palestyńskimi a rządem Jordanii. Radykalni fedaini którzy przyjęli do swojej ideologii elementy skrajnie lewicowe byli coraz bardziej krytyczni wobec jordańskiej monarchii aż w końcu uznały monarchę za wroga Palestyńczyków. Spór przerodził się w otwartą wojnę (Czarny Wrzesień) w której Palestyńczyków bez większych sukcesów wsparły oddziały syryjskie. Klęska oddziałów palestyńskich w wojnie spowodowało masową emigrację Palestyńczyków z tego kraju. Mimo to Palestyńczycy wciąż stanowią większość ludności Jordanii. Pokonane oddziały palestyńskie przeniosły swoje siedziby do południowego Libanu. Porażka fedainów w wojnie skłoniła niektórych działaczy do rezygnacji z dotychczasowej taktyki i przyjęcia terroryzmu (w tym międzynarodowego) jako głównej metody walki, organizacjami takimi były Czarny Wrzesień czy Organizacja Abu Nidala. Przy czym w ich terrorystycznych akcjach zyskały one pomoc zagranicznych organizacji terrorystycznych takich jak Japońska Armia Czerwona, Frakcja Czerwonej Armii czy Czerwone Brygady. Po wybuchu wojny domowej w Libanie (wojna wybuchła po zamachu na propalestyńskiego polityka) OWP zaczęło działając jako swoiste państwo w państwie. Izrael wykorzystał chaos w Libanie do rozbicia palestyńskich fedainów atakujących Izrael. W tym celu w 1978 roku rząd Izraela rozpoczął Operację Litani która nie zatrzymała jednak antyizraelskich akcji zbrojnych OWP. Izraelczycy wkroczyli ponownie do Libanu w 1982 roku wywołując wojnę libańską. Przegrana fedainów w walce z Izraelczykami doprowadziła wycofania ich siedzib z Libanu i przeniesienia do odległej od Izraela Tunezji. Na terenach Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu zbrojne powstania palestyńskie (tzw. intifada) przeciw izraelskiej okupacji wybuchały w latach 1987 i 2000 roku. 15 listopada 1988 roku OWP ogłosiła utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego i rząd na uchodźstwie, który zgłaszał roszczenia do całej Palestyny, zdefiniowanej przez Brytyjski Mandat Palestyny. Na początku lat 90. czołowi urzędnicy al-Fatahu zaangażowali serię tajnych rozmów i negocjacji z rządem Izraela które doprowadziły w 1993 roku do zawarcia porozumień w Oslo. Arafat uznał Izrael w imieniu OWP a ponadto wyrzekł się przemocy w walce o niepodległość, premier Izraela Icchak Rabin uznał natomiast OWP. Wraz z porozumieniami powstała Autonomia Palestyńska. Porozumienia z Oslo nie uznały radykalne grupy OWP oraz rosnący w siłę islamiści. Ci drudzy od końca lat 80. zyskali bardzo duże poparcie społeczne a ich grupy takie jak Hamas i Palestyński Islamski Dżihad przyjęły agresywną strategię dopuszczającą ataki na izraelskich cywilów oraz ataki samobójcze. (pl)
  • Palestinos (português brasileiro) ou palestinianos (português europeu) (em árabe: الشعب الفلسطيني, ash-sha`b al-filasTīni), também chamados de árabes palestinos/palestinianos (em árabe: الفلسطينيون, al-filasTīnīyyūn; em árabe: العرب الفلسطينيون, al-`Arab al-filasTīnīyyūn), são os integrantes de um povo mediterrâneo falante do árabe, com origens familiares na Palestina. Estudos genéticos mostram que têm ascendência principalmente levantina, semelhante à dos judeus, turcos (anatólios), libaneses, egípcios, armênios e iranianos. Na região que inclui Israel, a Cisjordânia e a Faixa de Gaza, em 2004, os árabes palestinos constituíam 49% de todos os habitantes, alguns dos quais são classificados como deslocados internamente, isto é, dentro da Palestina histórica. O restante constituiu a diáspora palestina, sendo mais da metade é formada por refugiados apátridas, isto é, desprovidos de cidadania em qualquer país. Destes palestinos exilados, cerca de 1,9 milhões vivem na vizinha Jordânia, um milhão e meio vivem entre a Síria e o Líbano, duzentos e cinquenta mil na Arábia Saudita, enquanto os quinhentos mil que vivem no Chile formam a maior concentração de palestinos fora do mundo árabe. A maior parte dos palestinos é formada por muçulmanos sunitas. Existe, entretanto, uma minoria significativa de cristãos palestinos de diversas denominações. A maior parte destes cristãos palestinos, no entanto, reside atualmente fora da Palestina. Como o etnônimo "árabe palestino" implica, o vernáculo tradicional dos palestinos, independentemente de sua religião, é o dialeto palestino do árabe. Boa parte daqueles que são cidadãos árabes de Israel também são bilíngues, e falam também o hebraico. Evidências genéticas obtidas recentemente mostraram que os palestinos, como grupo étnico, são parentes muito próximos dos judeus, e representam "descendentes modernos de uma população central que viveu na região desde os tempos pré-históricos", portanto muito antes da conquista islâmica árabe que resultou na sua aculturação, estabeleceu o árabe como o vernáculo predominante e, com o tempo, islamizou muitos deles que eram adeptos de outras fés. O primeiro uso mais abrangente do termo "palestino" como um endônimo, para se referir ao conceito nacionalista de um povo palestino, pela população local e falante do árabe da Palestina se deu antes do início da Primeira Guerra Mundial, e a primeira manifestação pública exigindo a independência nacional foi manifestada pelo Congresso Sírio-Palestino, em 21 de setembro de 1921. Após a criação de Israel, o êxodo de 1948, e, mais ainda, depois do êxodo de 1967, o termo passou a significar não apenas um local de origem, mas também o sentido de um passado e um futuro compartilhados, na forma de uma nação-Estado palestina. A Organização de Libertação da Palestina (OLP) representa os palestinos perante a comunidade internacional. A Autoridade Nacional Palestina, criada oficialmente como resultado dos Acordos de Oslo, é o organismo administrativo interino responsável, nominalmente, pelo governo dos Territórios Palestinos. (pt)
  • Палести́нцы (араб. الفلسطينيون‎, al-filasṭīnīyyūn, ивр. ‏פלסטינים‎‏‎‎) или палестинские арабы — часть арабского народа, проживающая на территории исторической Палестины на Западном берегу реки Иордан, в секторе Газа, Галилее и в Заиорданье. Общая численность составляет 9.6 млн человек[уточнить] (по состоянию на 2003 год), из них 4.8 миллионов проживает в диаспоре. Палестинцы составляют основную часть населения на территории, контролируемой Палестинской национальной администрацией (ПНА) (3,761 млн) и в Иордании (1,9 млн). Кроме того, они проживают в Израиле (1,54 млн) и остальных государствах ближневосточного региона — Сирии (573 тыс.), Ливане (405 тыс.) и др. Также существуют их общины в некоторых американских странах — Чили, США (68 тыс.) , Гондурасе (54 тыс.), Бразилии (50 тыс.) и др. Придерживаются мусульманского и частично[сколько?][уточнить] христианского вероисповеданий. (ru)
dbo:language
dbo:populationPlace
dbo:related
dbo:religion
dbo:thumbnail
dbo:totalPopulation
  • 0 (xsd:integer)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 23267 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743752136 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Religion of Palestinians
dbp:color
  • DodgerBlue
  • MediumSeaGreen
  • SaddleBrown
dbp:date
  • 20071106010211 (xsd:double)
dbp:df
  • yes
dbp:label
dbp:pop
  • 150 (xsd:integer)
  • 4030 (xsd:integer)
  • 7000 (xsd:integer)
  • 9000 (xsd:integer)
  • 10500 (xsd:integer)
  • 12000 (xsd:integer)
  • 13000 (xsd:integer)
  • 15000 (xsd:integer)
  • 20000 (xsd:integer)
  • 29000 (xsd:integer)
  • 50975 (xsd:integer)
  • 57000 (xsd:integer)
  • 59000 (xsd:integer)
  • 70000 (xsd:integer)
  • 80000 (xsd:integer)
  • 91000 (xsd:integer)
  • 255000 (xsd:integer)
  • 295000 (xsd:integer)
  • 400000 (xsd:integer)
  • 449957 (xsd:integer)
  • 500000 (xsd:integer)
  • 526744 (xsd:integer)
  • 1750000 (xsd:integer)
  • 1880000 (xsd:integer)
  • 2100000 (xsd:integer)
  • 2930000 (xsd:integer)
  • 4750000 (xsd:integer)
dbp:thumb
  • right
dbp:title
  • Beshara Doumani's "Rediscovering Ottoman Palestine: Writing Palestinians into History
dbp:url
dbp:value
  • 1 (xsd:integer)
  • 6 (xsd:integer)
  • 93 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Palestinesi (da "Palestina", a sua volta dal greco Palaistine, in arabo: الفلسطينيون‎, al-filasṭīniyyūn) è un etnonimo per indicare un popolo arabofono, di origine araba e semitica, dell'area geografica definita come Palestina. Nonostante l'esodo del 1948, circa metà dei palestinesi nel mondo continua a vivere negli stati di Palestina e Israele all'interno della Palestina storica, dove i palestinesi costituiscono circa metà della popolazione (mentre l'altra metà è composta da ebrei). (it)
  • Palestijnen zijn in principe de inwoners van de regio Palestina in het Midden-Oosten. In de tijd van het Britse Mandaatgebied Palestina waren alle inwoners daarvan Palestijnen. Door de (zionistische) immigratie in dat gebied kwam er onderscheid tussen Joodse en Arabische Palestijnen. Sinds de vorming van de staat Israël in 1948 zijn niet alleen de inwoners van de staat Palestina (De Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever) Palestijnen, maar ook degenen (voornamelijk niet-joden) van wie de families in het Mandaatgebied Palestina hebben geleefd, evenals Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen (veelal in vluchtelingenkampen) (nl)
  • パレスチナ人(アラビア語: فلسطينيون‎)は、パレスチナ地方に居住するアラブ人を独立した民族として捉えた場合の呼称。語源はペリシテ人だが、直接の関係は無い。イスラエルは、パレスチナ人を指してもっぱら「アラブ人」を用いるが、民族的に「アラブ人」と同一であっても、ユダヤ教徒なら「ユダヤ人」と呼ばれる。そのため、イスラエルへの対抗として、パレスチナ人に対して「アラブ人」の呼称を使わないようにする呼びかけもある。 (ja)
  • The Palestinian people (Arabic: الشعب الفلسطيني‎‎, ash-sha‘b al-Filasṭīnī), also referred to as Palestinians (Arabic: الفلسطينيون‎‎, al-Filasṭīniyyūn, Hebrew: פָלַסְטִינִים) or Palestinian Arabs (Arabic: العربي الفلسطيني‎‎, al-'arabi il-filastini), are an ethnonational group comprising the modern descendants of the peoples who have lived in Palestine over the centuries, and who today are largely culturally and linguistically Arab due to Arabization of the region. Despite various wars and exoduses (such as that in 1948), roughly one half of the world's Palestinian population continues to reside in historic Palestine, the area encompassing the West Bank, the Gaza Strip and Israel. In this combined area, as of 2005, Palestinians constituted 49% of all inhabitants, encompassing the entire popu (en)
  • الشعب الفلسطيني هو شعب يعيش أو كان يعيش في فلسطين التاريخية (الضفة الغربية، قطاع غزة وإسرائيل) بشكل طبيعي قبل بدء الهجرات الصهيونية الحديثة، وجميع نسله من بعده. وهو جزءٌ ممن يُطلق عليهم تسمية "شوام"، حيث تشكل فلسطين الجزء الجنوبي من بلاد الشام. بلغ التعداد العالمي للفلسطينيين في نهاية عام 2013 ما يقارب 11،8 مليون نسمة، أكثر من نصفهم بقليل يعيش كلاجئ خارج حدود فلسطين التاريخية، أما الجزء الآخر فهم يعيشون داخل حدودها، ولكن ليس بالضرورة في بلداتهم الأصلية، فنسبة كبيرة منهم أيضاً لاجئون. (ar)
  • Die Palästinenser (arabisch فلسطينيون, DMG Filasṭīnīyūn, von neugriechisch Παλαιστίνη Palaistínē, arabisch فلسطين, DMG Falasṭīn [falasˈtˁiːn] oder Filasṭīn [filasˈtˁiːn]) sind ein arabisches Volk. Als Palästinenser galten ursprünglich alle Bewohner im gesamten Völkerbundsmandat für Palästina. Heute wird diese Bezeichnung vor allem für die Arabisch sprechenden Bewohner im Westjordanland und dem Gazastreifen, selbst wenn es sich um im Ausland geborene aus der Mandatszeit handelt (z. B. Yasser Arafat), sowie für im Ausland lebende Angehörige gebraucht. Für palästinensische Araber in Jordanien und jüdische Bewohner Israels ist diese Bezeichnung inzwischen nicht mehr gebräuchlich, selbst wenn es sich um „Sabre“ (in Palästina geborene Juden) aus der Mandatszeit handelt. Araber mit israelischen B (de)
  • El pueblo palestino (en árabe الشعب الفلسطيني, aš-šaˁb al-filasṭīni), llamado habitualmente palestinos o árabes palestinos, es un pueblo semita del levante mediterráneo con orígenes familiares en la región histórica de Palestina y que constituye una de las poblaciones autóctonas de la totalidad de territorios de Palestina e Israel. (es)
  • Le terme Palestiniens désigne aujourd'hui un ensemble de populations arabophone établi principalement dans la région géographique de la Palestine (dans les Territoires palestiniens, en Jordanie et en Israël). Dans son acception juridique, il désigne l'ensemble des personnes de nationalité palestinienne. (fr)
  • Palestyńczycy – część arabskich mieszkańców byłego brytyjskiego terytorium mandatowego Palestyny, obecnie skupionych na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy – tworzących Autonomię Palestyńską. Pozostała część – to tzw Arabowie izraelscy, zamieszkujący w Izraelu. Nazwa Palestyńczycy/Filastyni pochodzi od indoeuropejskich Filistynów, zasiedlających w starożytności wąski, nadmorski pas ziemi, obejmujący Strefę Gazy i jej północne przyległości z miastami Aszdod i Aszkelon. Poza nazwą semiccy Palestyńczycy i niesemiccy Filistyni nie mają jednak ze sobą nic wspólnego. (pl)
  • Palestinos (português brasileiro) ou palestinianos (português europeu) (em árabe: الشعب الفلسطيني, ash-sha`b al-filasTīni), também chamados de árabes palestinos/palestinianos (em árabe: الفلسطينيون, al-filasTīnīyyūn; em árabe: العرب الفلسطينيون, al-`Arab al-filasTīnīyyūn), são os integrantes de um povo mediterrâneo falante do árabe, com origens familiares na Palestina. Estudos genéticos mostram que têm ascendência principalmente levantina, semelhante à dos judeus, turcos (anatólios), libaneses, egípcios, armênios e iranianos. Na região que inclui Israel, a Cisjordânia e a Faixa de Gaza, em 2004, os árabes palestinos constituíam 49% de todos os habitantes, alguns dos quais são classificados como deslocados internamente, isto é, dentro da Palestina histórica. O restante constituiu a diáspora (pt)
  • Палести́нцы (араб. الفلسطينيون‎, al-filasṭīnīyyūn, ивр. ‏פלסטינים‎‏‎‎) или палестинские арабы — часть арабского народа, проживающая на территории исторической Палестины на Западном берегу реки Иордан, в секторе Газа, Галилее и в Заиорданье. Общая численность составляет 9.6 млн человек[уточнить] (по состоянию на 2003 год), из них 4.8 миллионов проживает в диаспоре. Придерживаются мусульманского и частично[сколько?][уточнить] христианского вероисповеданий. (ru)
rdfs:label
  • Palestinians (en)
  • فلسطينيون (ar)
  • Palästinenser (de)
  • Pueblo palestino (es)
  • Palestiniens (fr)
  • Palestinesi (it)
  • パレスチナ人 (ja)
  • Palestijnen (nl)
  • Palestyńczycy (pl)
  • Palestinos (pt)
  • Палестинцы (ru)
  • 巴勒斯坦人 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Palestinians (en)
  • ( (en)
  • , al-Filasṭīniyyūn) (en)
is dbo:country of
is dbo:ethnicGroup of
is dbo:ethnicity of
is dbo:nationality of
is dbo:related of
is dbo:stateOfOrigin of
is dbo:wikiPageRedirects of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of