The Paleo-Balkan languages is a geo-linguistic concept referring to the Indo-European languages that were spoken in the Balkans in ancient times. With the exception of Greek and the language that gave rise to Albanian (see below), they are all extinct, due to Hellenization (in the south), Romanization (in the north) as well as Slavicisation due to the later Slavic migrations.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Paleo-Balkan languages is a geo-linguistic concept referring to the Indo-European languages that were spoken in the Balkans in ancient times. With the exception of Greek and the language that gave rise to Albanian (see below), they are all extinct, due to Hellenization (in the south), Romanization (in the north) as well as Slavicisation due to the later Slavic migrations. Daco-Thracian, Thraco-Illyrian Dacian language Thracian language Illyrian languages Messapic language (spoken in Italy, but belongs to the Paleo-Balkans group) Paionian language Proto-Greek ancient Greek language Phrygian language (spoken in Anatolia, but belongs to the Paleo-Balkans group) Ancient Macedonian language Venetic language, Liburnian language Because of the fragmentary evidence from the extinct languages, particularly Illyrian, it is not known how closely related these languages were, i.e. , whether they belonged to a common branch of the Indo-European language family or merely a Sprachbund. When a closer linguistic relationship is assumed, the extinct languages are referred to as Thraco-Illyrian. Albanian may have evolved from Daco-Thracian or Thraco-Illyrian but neither proposal has earned general academic acceptance. Substratum words of Paleo-Balkan origin are found in Romanian, and to a lesser extent, in South Slavic languages. No pre-Indo-European language from the Balkans is known. Associated to this fact are speculations that the Balkans may have been the Urheimat, or perhaps a "secondary Urheimat" of Indo-European, e.g. in Renfrew's Anatolian hypothesis which assumes a secondary Urheimat in the Balkans around 5000 BC. A possible pre-Indo-European phylum in the Balkans may have corresponded to the Tyrsenian languages, attested in the form of a single inscription in the Lemnian language.
  • Les llengües paleobalcàniques van ser les llengües indoeuropees parlades als Balcans en temps antics: Antic macedoni Traci Dàcic Illiric Peonic Protogrec Micènic Grec antic
  • Las lenguas paleobalcánicas son propiamente un grupo de lenguas indoeuropeas habladas en la región de los balcanes. Cuando se incluyen también los descendientes modernos de dichas lenguas se habla de lenguas balcánicas. Lenguas paleobalcánicas: Dacio Frigio Antiguo macedonio, la lengua del reino helenizado de Macedonia. Peonio Ilirio Mesapio Venético Descendientes modernos: Albanés Armenio
  • Le lingue paleobalcaniche è un concetto geo-linguistico che viene riferito alle lingue indoeuropee parlate nei Balcani nei tempi antichi. Ad eccezione del greco e la lingua che diede origine all'albanese (vedi sotto), esse sono tutte estinte, a causa dell'ellenizzazione (a sud), romanizzazione (a nord) come pure la slavizzazione portata successivamente dalle migrazioni slave. Tracio-dacico, Tracio-illirico lingua dacica lingua tracia lingua illirica lingua messapica (parlata in Italia, ma appartenente al gruppo paleobalcanico) lingua peonia Protogreco lingua greca antica lingua frigia (parlata in Anatolia, ma appartenente al gruppo paleobalcanico) lingua macedone antica lingua venetica, lingua liburnica A causa dell'attestazione frammentaria delle lingue estinte, particolarmente illiriche, non si conosce quale relazione di parentela, più o meno stretta, ci fosse stata fra queste lingue, vale a dire, se appartenessero a un ramo comune della famiglia linguistica indoeuropea o semplicemente al fenomeno dello Sprachbund. Quando viene supposta una più stretta relazione linguistica, le lingue estinte vengono riferite al tracio-illirico. L'albanese potrebbe essersi evoluto dal tracio-dacico o tracio-illirico, ma nessuna delle ipotesi ha ottenuto un'accettazione accademica generale. Le parole del substrato di origine paleobalcanica si trovano nel romeno, e in misura minore, nelle lingue slave meridionali. Nessuna lingua pre-indoeuropea dei Balcani è conosciuta. In associazione a questo ci sono speculazioni sul fatto che i Balcani possano essere stati la Urheimat, o forse una "secondaria Urheimat" dell'indoeuropeo, per es. secondo l'ipotesi anatolica di Renfrew che presume una Urheimat secondaria nei Balcani intorno al 5000 a.C. Un possibile phylum pre-indoeuropeo nei Balcani potrebbe essere stato correlato alle lingue tirseniche, attestate nella forma di una singola iscrizione nella lingua lemnia.
  • 古代バルカン諸語はスラヴ化する以前にバルカン半島で用いられていた印欧語族に属するとみなされる言語の総称。
  • Paleobalkanske språk er en utdødd undergruppe av indoeuropeiske språk som ble snakka på Balkan i oldtida. Underinndelinga av språkgruppa er omstridt, og noen mener at gresk, albansk og armensk tilhører denne gruppa.
  • Języki paleobałkańskie, także: paleobałkańska liga językowa - postulowana liga języków z rodziny indoeuropejskiej, używanych w starożytności na terenach Półwyspu Bałkańskiego i części Azji Mniejszej. Obejmuje języki: starożytne helleńskie - starogrecki i macedoński, iliryjski tracki frygijski dacki peoński (pajoński) liburnijski Ponieważ języki te, poza greką, są słabo zaświadczone, trudno jednoznacznie wyrokować o ich stopniu pokrewieństwa genetycznego (językoznawcy są jednak zgodni, że język liburnijski blisko spokrewniony z wenetyjskim nie należał do tej samej gałęzi języków indoeuropejskich, co starogrecki i macedoński). Pewne typologiczne podobieństwa skłaniają jednak językoznawców do łączenia tych języków w ligę. Liga paleobałkańska tworzy substrat językowy dla wielu współczesnych języków Bałkanów, w tym dla rumuńskiego i współczesnego macedońskiego.
  • Палеобалканские языки — условное наименование ряда индоевропейских языков, носители которых обитали на Балканах до завоевания их римлянами (и, по-видимому, ещё некоторое время после завоевания). Объединены по принципу смежного проживания и некоторого взаимопроникновения на уровне лексики и культуры. Генетически не представляют собой единой группы (например, иллирийский и мессапский языки — ярко выраженные языки типа centum, тогда как прочие являются языками satem). Внутри палеобалканских языков реконструируются следующие генетические группы: фрако-дакийская (дакийская) дакийский язык фракийский язык иллиро-мессапская иллирийский язык — язык иллирийских племен, обитавших на западе Балкан. Предок современного албанского языка. мессапский язык — язык переселенцев с Балкан, живших в Италии; родство с иллирийским языком восстанавливается на основании общих имён. греко-фригийско-армянская греческая подгруппа протогреческий язык — искусственно реконструируемый язык, на котором говорили племена греков во времена их вторжения на юг Балкан на рубеже 3—2-го тысячелетий до н.  э. и потомками которого были диалекты древнегреческого языка и древнемакедонский язык. Ближайший родственник фригийского языка древнегреческий язык † древнемакедонский язык † новогреческий язык кипрский язык понтийский язык румейский язык цаконский язык — потомок западных (дорических) диалектов древнегреческого языка фригийско-армянская подгруппа пеонийский язык † — язык пеонийцев, живших на Балканах между иллирийцами и фракийцами, к северу от Древней Македонии и к югу от реки Дунай. Возможно, родственен фригийскому языку и предок армянского языка грабар (древнеармянский язык) † армянский язык (восточноармянский и западноармянский) фригийский язык † — хотя древнее царство Фригия находилось в центре Малой Азии, однако сами фригийцы по македонской легенде происходили с Балкан, откуда они переселились в Малую Азию через море вероятно в XIV—XIII вв. до н.  э. По Гомеру во времена Троянской войны (когда о македонянах еще не было известно) фригийцы уже обитали в Малой Азии. пеласгский язык (спорный статус). Статус пеласгского языка остаётся спорным. Л.  А. Гиндин и В.  П.  Нерознак на основе анализа палеобалканской топонимики отождествляли фракийцев с пеласгами, что вступает в противоречие как со взглядами древних греков, чётко отличавших два народа, так и с анализом Лемносской стелы, язык которой близок к этрусскому (неиндоевропейскому). Геродот и другие древние историки нередко отождествляли пеласгов с тирренами (то есть этрусками).
dbpprop:hasPhotoCollection
rdf:type
rdfs:comment
  • The Paleo-Balkan languages is a geo-linguistic concept referring to the Indo-European languages that were spoken in the Balkans in ancient times. With the exception of Greek and the language that gave rise to Albanian (see below), they are all extinct, due to Hellenization (in the south), Romanization (in the north) as well as Slavicisation due to the later Slavic migrations.
  • Les llengües paleobalcàniques van ser les llengües indoeuropees parlades als Balcans en temps antics: Antic macedoni Traci Dàcic Illiric Peonic Protogrec Micènic Grec antic
  • Las lenguas paleobalcánicas son propiamente un grupo de lenguas indoeuropeas habladas en la región de los balcanes. Cuando se incluyen también los descendientes modernos de dichas lenguas se habla de lenguas balcánicas. Lenguas paleobalcánicas: Dacio Frigio Antiguo macedonio, la lengua del reino helenizado de Macedonia. Peonio Ilirio Mesapio Venético Descendientes modernos: Albanés Armenio
  • Le lingue paleobalcaniche è un concetto geo-linguistico che viene riferito alle lingue indoeuropee parlate nei Balcani nei tempi antichi. Ad eccezione del greco e la lingua che diede origine all'albanese (vedi sotto), esse sono tutte estinte, a causa dell'ellenizzazione (a sud), romanizzazione (a nord) come pure la slavizzazione portata successivamente dalle migrazioni slave.
  • 古代バルカン諸語はスラヴ化する以前にバルカン半島で用いられていた印欧語族に属するとみなされる言語の総称。
  • Paleobalkanske språk er en utdødd undergruppe av indoeuropeiske språk som ble snakka på Balkan i oldtida. Underinndelinga av språkgruppa er omstridt, og noen mener at gresk, albansk og armensk tilhører denne gruppa.
  • Języki paleobałkańskie, także: paleobałkańska liga językowa - postulowana liga języków z rodziny indoeuropejskiej, używanych w starożytności na terenach Półwyspu Bałkańskiego i części Azji Mniejszej.
  • Палеобалканские языки — условное наименование ряда индоевропейских языков, носители которых обитали на Балканах до завоевания их римлянами (и, по-видимому, ещё некоторое время после завоевания).
rdfs:label
  • Paleo-Balkan languages
  • Llengües paleobalcàniques
  • Lenguas paleobalcánicas
  • Lingue paleobalcaniche
  • 古代バルカン諸語
  • Paleobalkanske språk
  • Języki paleobałkańskie
  • Палеобалканские языки
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of