The PZL.49 Miś (Polish: teddy-bear) was a Polish twin-engined medium bomber design that remained only a project due to the outbreak of World War II. The PZL.49 was based on the contemporary PZL.37 Łoś and was to replace it at production lines at the PZL works.

Property Value
dbo:abstract
  • Il PZL.49 Miś (orso, in lingua polacca) era un aereo da bombardamento bimotore ad ala bassa sviluppato dall'azienda polacca Państwowe Zakłady Lotnicze di Varsavia negli anni trenta e rimasto allo stadio di progetto. (it)
  • PZL.49 Miś — prototyp polskiego samolotu bombowego Proponowanym następcą bombowca Łoś miał być PZL-49 Miś. Projekt opracował Jerzy Dąbrowski przy wydatnej współpracy inż. Piotra Kubickiego. Podstawowym kierunkiem rozwoju było poprawienie osiągów, zwłaszcza prędkości lotu przez zwiększenie mocy zespołu napędowego oraz poprawienie aerodynamiki płatowca. Wzmocnieniu uległo uzbrojenie obronne. Normalny ładunek bomb 2200 kg mógł być zwiększony do 3000 kg, w zamian za zmniejszenie zapasu paliwa. Zasięg normalny wynosił 2000 km, a maksymalny z dodatkowymi zbiornikami paliwa 3000 km. W konstrukcji płatowca wykorzystano około połowy elementów pochodzących z PZL.37. Kadłub został troszkę wydłużony. Aby poprawić opływ, linię grzbietową kadłuba zastosowano bez uskoku dla tylnego górnego stanowiska k.m. Wieża grzbietowa oraz kołyska podkadłubowa były wysuwane tylko na czas akcji bojowej. Kółko ogonowe było również chowane w locie. Zrezygnowano przy tym z wydatnego, ale mało skutecznego przejścia aerodynamicznego skrzydło-kadłub, sięgającego w Łosiu od części spływowej płata aż do połowy tylnej części kadłuba. Podwozie główne jednogoleniowe było konstrukcji inż. Piotra Kubickiego (patent 29 090), wielodźwigniowe dla cięższych samolotów. Napęd stanowiłyby zapewne silniki Bristol Hercules II 14-cylindrowe, w układzie podwójnej gwiazdy, o mocy startowej 949 kW (1290 KM) i maksymalnej na wysokości 1500 m 810-846 kW (1100-1150 KM). Osłonę stanowił pierścień NACA. Licencję na te silniki zakupiła PZL-WS w 1939 r. Grzbietowa wieża obrotowa konstrukcji Jerzego Dąbrowskiego miała być uzbrojona w prototypie Misia w działko Hispano-Suiza typ 404 kal. 20 mm, zakupione jeszcze w 1937 r., dla którego zamówiono w 1938 r. obrotnicę Hispano z terminem dostawy na czerwiec 1939 r. Stanowisko dolne w gondoli wysuwanej pod wpływem masy strzelca, było wzorowane na modelu wypróbowanym w samolotach PZL.42 i PZL.46. Według memoriału gen. bryg. dr. Józefa Zająca z 28 XI 1938 r., PZL-49 Miś znajdował się w studiach, to znaczy w fazie opracowania projektu, przy czym rysunki samolotu były ukończone. Prace nad projektem przebiegały powoli, bowiem biuro konstrukcyjne PZL jako priorytet traktowało wówczas projekty samolotów myśliwskich. Latem 1939 r. Komisja Dowództwa Lotnictwa, ITL przy udziale przedstawicieli PZL akceptowała makietę użytkową PZL-49. Umożliwiło to ukończenie projektu konstrukcyjnego. Wobec przewidywanego zaangażowania Jerzego Dąbrowskiego przy projekcie myśliwca PZL.62 kierownictwo zespołu Misia miał objąć inż. Piotr Kubicki. Przewidywano przy tym, że produkcja seryjna podjęta będzie przez PZL WP-2 w Mielcu, gdzie miało powstać również biuro konstrukcyjne. Dalsze prace przerwała wojna. Znaczną część dokumentacji przewieziono na początku września 1939 r. do mieszkania Jerzego Dąbrowskiego przy ul. Kazimierzowskiej, a następnie z obawy przed dostaniem się w ręce wroga, spalono w pobliskiej piekarni. Po wojnie do kraju napłynęły od Jerzego Dąbrowskiego skąpe informacje o tym projekcie, jak również szkic koncepcyjny rzutu bocznego projektowanego bombowca. (pl)
  • The PZL.49 Miś (Polish: teddy-bear) was a Polish twin-engined medium bomber design that remained only a project due to the outbreak of World War II. The PZL.49 was based on the contemporary PZL.37 Łoś and was to replace it at production lines at the PZL works. (en)
dbo:manufacturer
dbo:predecessor
dbo:wikiPageID
  • 20359276 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 723317928 (xsd:integer)
dbp:areaAlt
  • ft²
dbp:areaMain
  • about 55 m²
dbp:armament
  • *2 × 7.92 mm PWU wz.37 machine guns in nose *2 × 7.92 mm PWU wz.37 machine guns mounted in ventral position *1 × 20 mm Oerlikon FF S or FK wz.38D cannon, or 4 × 7.92 mm PWU wz.37 machine guns in dorsal turret *Max. 3000 kg bombs
dbp:crew
  • 4 (xsd:integer)
dbp:emptyWeightMain
  • 6250 (xsd:integer)
dbp:engine(prop)_
dbp:heightMain
  • 4.80 m
dbp:jetOrProp?_
  • prop
dbp:lengthMain
  • 870.0
dbp:loadingMain
  • 209 (xsd:integer)
dbp:maxSpeedAlt
  • 323.0
dbp:maxSpeedMain
  • 520.0
dbp:maxTakeoffWeightMain
  • 11500.0
dbp:numberBuilt
  • Incomplete prototype
dbp:numberOfProps
  • 2 (xsd:integer)
dbp:planeOrCopter?_
  • plane
dbp:powerAlt
  • 950.0
dbp:powerMain
  • 1290.0
dbp:primaryUser
dbp:rangeMain
  • 2200 (xsd:integer)
dbp:related
  • *PZL.37 Łoś
dbp:similarAircraft
  • *Handley Page Hampden *Heinkel He 111 *Dornier Do 17 *Ilyushin Il-4
dbp:spanMain
  • 1080.0
dbp:type
  • Bomber
dbp:typeOfProp
  • air-cooled 14-cylinder radial engine
dbp:usefulLoadMain
  • 5000 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Il PZL.49 Miś (orso, in lingua polacca) era un aereo da bombardamento bimotore ad ala bassa sviluppato dall'azienda polacca Państwowe Zakłady Lotnicze di Varsavia negli anni trenta e rimasto allo stadio di progetto. (it)
  • The PZL.49 Miś (Polish: teddy-bear) was a Polish twin-engined medium bomber design that remained only a project due to the outbreak of World War II. The PZL.49 was based on the contemporary PZL.37 Łoś and was to replace it at production lines at the PZL works. (en)
  • PZL.49 Miś — prototyp polskiego samolotu bombowego Proponowanym następcą bombowca Łoś miał być PZL-49 Miś. Projekt opracował Jerzy Dąbrowski przy wydatnej współpracy inż. Piotra Kubickiego. Podstawowym kierunkiem rozwoju było poprawienie osiągów, zwłaszcza prędkości lotu przez zwiększenie mocy zespołu napędowego oraz poprawienie aerodynamiki płatowca. Wzmocnieniu uległo uzbrojenie obronne. Normalny ładunek bomb 2200 kg mógł być zwiększony do 3000 kg, w zamian za zmniejszenie zapasu paliwa. Zasięg normalny wynosił 2000 km, a maksymalny z dodatkowymi zbiornikami paliwa 3000 km. W konstrukcji płatowca wykorzystano około połowy elementów pochodzących z PZL.37. Kadłub został troszkę wydłużony. Aby poprawić opływ, linię grzbietową kadłuba zastosowano bez uskoku dla tylnego górnego stanowiska k.m (pl)
rdfs:label
  • PZL.49 Miś (it)
  • PZL.49 Miś (pl)
  • PZL.49 Miś (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of