The Oxford Movement or Tractarianism was an affiliation of High Church Anglicans, most of whom were members of the University of Oxford, who sought to demonstrate that the Church of England was a direct descendant of the Church established by the Apostles.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Oxford Movement or Tractarianism was an affiliation of High Church Anglicans, most of whom were members of the University of Oxford, who sought to demonstrate that the Church of England was a direct descendant of the Church established by the Apostles. It was also known as the Tractarian Movement after its series of publications Tracts for the Times (1833–1841); the Tractarians were also called Newmanites and after 1845, Puseyites (both usually disparagingly) after the two prominent Tractarians, Edward Bouverie Pusey, Regius Professor of Hebrew at Christ Church, Oxford and John Henry Newman, a fellow of Oriel College, Oxford and vicar of the University Church of St Mary the Virgin. Other prominent Tractarians included: John Keble; Richard Hurrell Froude; Robert Wilberforce; Isaac Williams; Charles Marriott; Sir William Palmer; and the lawyers James Hope-Scott, Edward Bellasis; and Edward Lowth Badeley.
  • Die Oxford-Bewegung entstand innerhalb der anglikanischen Kirche um 1830 als Versuch, dem Anglikanismus zugrunde liegende katholische Prinzipien und frühkirchliche Orientierungen vermehrt zur Geltung zu bringen. Die eigentliche Geburtsstunde war die Predigt "National Apostasy", die John Keble am 14. Juli 1833 in der Universitätskirche St Mary the Virgin gehalten hatte. Die Bewegung wurde getragen durch John Keble, John Henry Newman und Edward Bouverie Pusey, die in Oxford lehrten. Nach den von Newman seit 1833 herausgegebenen "Tracts for the Time" wurden diese Protagonisten auch Traktarianer genannt. Die Lehre wurde von der anglikanischen Hierarchie verurteilt, als die kirchliche Legitimität des Anglikanismus in Frage gestellt wurde. Newman konvertierte 1845 zum Katholizismus. Seine Autobiographie "Apologia pro vita sua" (1864) erzählt auch die Geschichte der Oxford-Bewegung. Aus der Bewegung entwickelte sich die "High Church"-Richtung der anglikanischen Kirche mit Auswirkungen auf liturgisch-theologischem Gebiet, im Gegensatz zur protestantischen "Low Church"-Richtung.
  • Oxfordské hnutí volně sdružovalo některé členy anglikánské církve, většinou z oxfordské univerzity, kteří se snažili dokázat, že anglikánská církev byla přímou následkyní křesťanských církví založených apoštoly. Jiným označení téhož hnutí bylo traktátové hnutí podle svých publikací nazývaných Tracts for the Times a které vycházely v letech 1833 až 1841. Mezi důležité představitele hnutí patřili Edward Bouverie Pusey, řádný profesor hebrejštiny v Oxfordu z koleje Christ Church a John Henry Newman z Oriel College, vikář univerzitního kostela Panny Marie, který byl výrazně ovlivněn promluvou Johna Keblea z roku 1833 o postupné sekularizaci anglikánské církve. Dalšími postavami hnutí byli Thomas Keble, arcijáhen Henry Edward Manning, Richard Hurrell Froude, Robert Wilberforce a William Palmer. V posledním z traktátů Newman argumentoval, že nauka římskokatolické církve, jak ji definuje Tridentský koncil, je shodná s 39 články závaznými pro anglikánskou církev, které pocházejí z 16. století. Konec hnutí přichází ve chvíli, když byl Newman svými argumenty dohnán dále, než očekával, a konvertoval roku 1845 ke katolické církvi, kam ho roku 1851 následoval i Manning. Anglokatolicismus, který vděčí za své oživení právě oxfordskému hnutí, má na anglikánství až dodneška velký vliv.
  • El Movimiento de Oxford fue una afiliación de la "High Church" Anglicana, la mayoría de los miembros eran de la Universidad de Oxford, quienes querían que la Iglesia de Inglaterra se sometiera a la autoridad del Papa. También fue conocido como el «Tractarian Movement» luego de una serie de publicaciones en Tracts for the Times (1833-1841), los tractarianos también fueron llamados «puseyites» luego que uno de sus líderes, Edward Bouverie Pusey, Profesor de Regius de Hebreo en la Iglesia Cristiana de Oxford. Otros prominentes tractarianos incluían a John Henry Newman, un profesor del Colegio Oriel de Oxford y vicario de la Iglesia de la Universidad Santa Maria la Virgen, John Keble, Henry Edward Manning, Richard Hurrell Froude, Gerard Manley Hopkins, Robert Wilberforce, Isaac Williams y Sir William Palmer.
  • Le Mouvement d’Oxford (Oxford Movement), était un courant théologique anglais du XIX siècle, situé dans la lignée des théories défendues par la Haute Église (High Church) anglicane. Ses partisans étaient pour la plupart des membres de l'Université d'Oxford, qui cherchèrent principalement à démontrer la place de l'Eglise anglicane dans la succession apostolique. Ce courant théologique est également connu sous le nom de tractarianisme (Tractarian movement), en référence à la publication des Tracts for the Times, de 1833 à 1841. Ses promoteurs furent aussi parfois nommés, de manière péjorative, « puseyistes », du nom de l'un de leurs chefs, Edward Bouverie Pusey, professeur d'hébreu à Christ Church, à Oxford. Une autre figure majeure du Mouvement d'Oxford était John Henry Newman, enseignant à Oriel College, et vicaire de l'église de l'Université d'Oxford, Saint-Mary the Virgin, fortement influencé par un sermon prononcé en 1833 par John Keble, qui critiquait la sécularisation croissante de l'Eglise d’Angleterre. Les autres personnalités éminentes du Mouvement d'Oxford étaient Thomas Keble, l'archidiacre Henry Edward Manning, Richard Hurrell Froude, Robert Wilberforce, et William Palmer. En 1841, dans le quatre-vingt-dixième Tract, Newman affirma que les doctrines de l'Église catholique, telles que le Concile de Trente les avait définies, étaient compatibles avec les Trente-neuf articles, fondateurs de l’Eglise anglicane au XVI siècle. Dominique Barberi, religieux passioniste italien, envoya une lettre à Newman et ses amis. Le 25 juillet 1841, Georges Spencer informait Barberi que sa lettre avait fait l'objet d'une lecture très attentive de la part des membres du groupe d'Oxford. Finalement, le Mouvement d'Oxford se vida de sa substance lorsque Newman, entraîné plus loin qu'il ne l'avait prévu par ses propres arguments, se convertit au catholicisme en 1845, suivi par Manning en 1851. Newman confia qu'il choisit le P. Barberi pour le recevoir dans l'Eglise catholique, parce qu'il voyait en lui un catholique qui aimait les anglicans et qui vivait saintement. Le mouvement eut d'importantes répercussions aux Etats-Unis au sein de l'église épiscopale. De nombreux religieux se reconnurent dans ses principes théologiques comme Samuel Seabury. Jusqu'à nos jours, l'anglo-catholicisme, qui doit sa renaissance au Mouvement d'Oxford, a largement influencé l'anglicanisme dans son ensemble.
  • Ruch Oksfordzki – działające w XIX wieku wpływowe stowarzyszenie członków Kościoła Anglikańskiego, którego ośrodkiem był Uniwersytet Oksfordzki. Działalność stowarzyszenia przypadała na początkowy okres anglokatolicyzmu. Ruch ten miał na celu reformę anglikanizmu, sprzeciwiał się rosnącej sekularyzacji społecznej, a także starał wykazać, że Kościół Anglikański jest bezpośrednim spadkobiercą "kościoła pierwotnego", wczesnochrześcijańskiego. Jego przedstawiciele byli zwolennikami katolickiej tradycji kultu, kładli nacisk na apostolski i sakramentalny charakter Kościoła, nakłaniali do tworzenia męskich i żeńskich wspólnot zakonnych. Na czele ruchu stali: John Keble (1792-1866), John Henry Newman (1801-1890) oraz Edward Bouverie Pusey (1800-1882). Rezultaty prób reformacji nie były zadowalające, tendencje protestanckie i liberalne okazały się zbyt silne. Po latach działalności spora część czołowych przedstawicieli stowarzyszenia przeszła na katolicyzm. Ruch Oksfordzki w latach 1833-1841 wydawał Traktat dla Czasów (Tracts for the Times), duże zainteresowanie oraz ożywioną dyskusję ze względu na prokatolicką orientację wzbudziła rozprawa Newmana Tract 90, opublikowana w 1841 roku. Od roku 1836 Keble, Newman, Pusey wydawali także Bibliotekę Ojców (Library of the Fathers), która ukazywała, że ich natchnieniem był powrót do Ojców Kościoła. Za początek Ruchu Oksfordzkiego uważa się wystąpienie Kebla pt. Narodowe odstępstwo w 1833 roku, a za jego koniec wstąpienie Newmana do Kościoła katolickiego w 1845 roku.
  • O movimento de Oxford era composto de anglicanos da Alta Igreja, a maior parte deles membros da Universidade de Oxford, na primeira metade do século XIX. O principal ponto defendido pelo movimento era demonstrar que a Igreja Anglicana era uma descendente direta da Igreja estabelecida pelos apóstolos. Dois grandes líderes do movimento eram Edward Bouverie Pusey e John Henry Newman. O movimento de Oxford influenciou os assim chamados anglo-católicos na sua compreensão do anglicanismo.
  • Оксфо́рдское движе́ние — течение в среде членов Церкви Англии, сторонников так называемой Высокой церкви (High Church), которые подчеркивали преемственность англиканства по отношению к Апостольской Церкви. Апостольская преемственность понималась преимущественно как возвращение к традициям Католической Церкви. Большинство основателей учились либо преподавали в университете Оксфорда. Участники Движения постулировали Англиканство как одну из трёх ветвей христианства наряду с католицизмом и православием. Возникло в 1833. Основной идеолог и активист Оксфордского движения — Джон Генри Ньюмен, впоследствии кардинал католической церкви. Уильям Палмер, один из основателей Движения, в особенности интересовался российским православием и совершил две поездки в Россию в 1840 и 1842 для ознакомления с жизнью Русской Церкви и переговоров о возможном воссоединении двух Церквей. Состоял в переписке с Хомяковым А. В 1852 рассматривал возможность присоединения к Российской Церкви, но не решился пойти на принятие вновь крещения. Как и Ньюмэн, в итоге принял католичество.
  • Oxfordrörelsen var en högkyrklig rörelse som startades av kretsen runt John Henry Newman. Oxfordrörelsens utövare menade att den engelska statskyrkan var direkt härstammande från den ursprungliga Kristus Kyrka, som grundades av apostlarna och leddes av Petrus. Genom att omtolka De trettionio artiklarna hävdade man att den engelska kyrkan var katolsk. Kloster uppfördes efter katolskt mönster och man pläderade för gudstjänster i mer katolsk anda. Oxfordrörelsen återupplivade de högkyrliga tankarna som fanns under 1600-talet och man publicerade skrifter från den tidens kända teologer, de så kallade Caroline Divines, i serien Library of Anglo-Catholic Theology.
  • 牛津运动或盎格鲁天主教运动，是1833年由牛津大学的一些英国国教高派教會的教士发起的宗教运动，其目的是通过复兴罗马天主教的某些教义和仪式来重振英国国教。其中嚴格實現信經中“我信唯一神聖大公和使徒統序的教會”，支持者回顧了早期教會的傳統，認為不接受使徒傳統的傳道人是不能被接受的。他們堅信聖禮本身具有赦罪的功效，並強調使徒統緒。所以他們自視為界在羅馬天主教及抗議宗之間最為中庸的宗派。重要人物包括約翰·紐曼（John Henry Newman）、基布尔（John Keble）、 弗劳德（Richard Hurrell Froude）、曼宁（Henry Edward Manning）和蒲赛（Edward Bouverie Pusey）等。这场运动的影响远远超出了国教改革本身。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • The Oxford Movement or Tractarianism was an affiliation of High Church Anglicans, most of whom were members of the University of Oxford, who sought to demonstrate that the Church of England was a direct descendant of the Church established by the Apostles.
  • Die Oxford-Bewegung entstand innerhalb der anglikanischen Kirche um 1830 als Versuch, dem Anglikanismus zugrunde liegende katholische Prinzipien und frühkirchliche Orientierungen vermehrt zur Geltung zu bringen. Die eigentliche Geburtsstunde war die Predigt "National Apostasy", die John Keble am 14. Juli 1833 in der Universitätskirche St Mary the Virgin gehalten hatte. Die Bewegung wurde getragen durch John Keble, John Henry Newman und Edward Bouverie Pusey, die in Oxford lehrten.
  • Oxfordské hnutí volně sdružovalo některé členy anglikánské církve, většinou z oxfordské univerzity, kteří se snažili dokázat, že anglikánská církev byla přímou následkyní křesťanských církví založených apoštoly. Jiným označení téhož hnutí bylo traktátové hnutí podle svých publikací nazývaných Tracts for the Times a které vycházely v letech 1833 až 1841.
  • El Movimiento de Oxford fue una afiliación de la "High Church" Anglicana, la mayoría de los miembros eran de la Universidad de Oxford, quienes querían que la Iglesia de Inglaterra se sometiera a la autoridad del Papa.
  • Le Mouvement d’Oxford (Oxford Movement), était un courant théologique anglais du XIX siècle, situé dans la lignée des théories défendues par la Haute Église (High Church) anglicane. Ses partisans étaient pour la plupart des membres de l'Université d'Oxford, qui cherchèrent principalement à démontrer la place de l'Eglise anglicane dans la succession apostolique.
  • Ruch Oksfordzki – działające w XIX wieku wpływowe stowarzyszenie członków Kościoła Anglikańskiego, którego ośrodkiem był Uniwersytet Oksfordzki. Działalność stowarzyszenia przypadała na początkowy okres anglokatolicyzmu. Ruch ten miał na celu reformę anglikanizmu, sprzeciwiał się rosnącej sekularyzacji społecznej, a także starał wykazać, że Kościół Anglikański jest bezpośrednim spadkobiercą "kościoła pierwotnego", wczesnochrześcijańskiego.
  • O movimento de Oxford era composto de anglicanos da Alta Igreja, a maior parte deles membros da Universidade de Oxford, na primeira metade do século XIX. O principal ponto defendido pelo movimento era demonstrar que a Igreja Anglicana era uma descendente direta da Igreja estabelecida pelos apóstolos. Dois grandes líderes do movimento eram Edward Bouverie Pusey e John Henry Newman. O movimento de Oxford influenciou os assim chamados anglo-católicos na sua compreensão do anglicanismo.
  • Оксфо́рдское движе́ние — течение в среде членов Церкви Англии, сторонников так называемой Высокой церкви (High Church), которые подчеркивали преемственность англиканства по отношению к Апостольской Церкви.
  • Oxfordrörelsen var en högkyrklig rörelse som startades av kretsen runt John Henry Newman. Oxfordrörelsens utövare menade att den engelska statskyrkan var direkt härstammande från den ursprungliga Kristus Kyrka, som grundades av apostlarna och leddes av Petrus. Genom att omtolka De trettionio artiklarna hävdade man att den engelska kyrkan var katolsk. Kloster uppfördes efter katolskt mönster och man pläderade för gudstjänster i mer katolsk anda.
rdfs:label
  • Oxford Movement
  • Oxford-Bewegung
  • Oxfordské hnutí
  • Movimiento de Oxford
  • Mouvement d'Oxford
  • Ruch Oksfordzki
  • Movimento de Oxford
  • Оксфордское движение
  • Oxfordrörelsen
  • 牛津运动
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/influencedBy of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:influences of
is dbpprop:redirect of