| dbpprop:abstract
|
- The Ottoman Empire or Ottoman State, also known by its contemporaries as the Turkish Empire or Turkey, was an empire that lasted from 1299 to November 1, 1922 or July 24, 1923 It was succeeded by the Republic of Turkey, which was officially proclaimed on October 29, 1923. At the height of its power (16th–17th century), it spanned three continents, controlling much of Southeastern Europe, Western Asia and North Africa. The Ottoman Empire contained 29 provinces and numerous vassal states, some of which were later absorbed into the empire, while others gained various types of autonomy during the course of centuries. The empire also temporarily gained authority over distant overseas lands through declarations of allegiance to the Ottoman Sultan and Caliph, such as the declaration by the Sultan of Aceh in 1565; or through the temporary acquisitions of islands in the Atlantic Ocean, such as Lanzarote (1585). The empire was at the centre of interactions between the Eastern and Western worlds for six centuries. With Constantinople (Istanbul) as its capital city, and vast control of lands around the eastern Mediterranean during the reign of Suleyman the Magnificent (ruled 1520 to 1566), the Ottoman Empire was, in many respects, an Islamic successor to the Eastern Roman (Byzantine) Empire.
- Osmanisches Reich ist die Bezeichnung für das Reich der Dynastie der Osmanen von ca. 1299 bis 1923. In Europa wurde das Land als „Türkei“ beziehungsweise „Türkisches Reich“ bezeichnet. Anatolien wurde in lateinischen Werken nach der Landnahme der türkischen Seldschuken bereits seit dem 12. Jahrhundert als „Turchia“ („Türkei“) bezeichnet. Das osmanische Reich ging aus den Resten des Sultanats der Rum-Seldschuken hervor und war mehrere Jahrhunderte lang die entscheidende Macht in Kleinasien, im Nahen Osten, auf dem Balkan, in Nordafrika und auf der Krim. Hauptstadt war seit 1453 Istanbul. Im Laufe des 18. und vor allem im 19. Jahrhundert wurde es in der Auseinandersetzung mit den europäischen Mächten auf Kleinasien und den Nahen Osten zurückgedrängt. 1923 fand es in der Republik Türkei seinen Nachfolgestaat. Die osmanischen Sultane waren sunnitische Muslime und folgten der hanafitischen Rechtsschule. Seit 1517 stellten sie auch die Kalifen.
- L'imperi Otomà, també conegut com Imperi Turc Otomà, va ser un estat multiètnic i multiconfessional governat pels osmanlís. Era conegut com l'imperi Turc o Turquia pels seus contemporanis. Va ser succeït per la República de Turquia, que va ser oficialment proclamada el 23 d'octubre de 1923. S'autoanomenava La Sublim Porta (coneguda a Occident per "La Porta", simplement). Fou l'últim califat islàmic. En la seva màxima esplendor, entre els segles XVI i XVII s'expandia per 3 continents, controlant una vasta part del sud-est europeu, l'Orient Pròxim i el nord d'Àfrica, limitant a l'oest amb el Marroc, a l'est amb la mar Càspia i al sud amb Sudan, Eritrea, Somàlia i Aràbia. L'imperi Otomà tenia 29 províncies, i Moldàvia, Transilvània i Valàquia eren estats vassalls. L'imperi va ser al centre de les interaccions entre l'est i l'oest durant sis segles. Amb Constantinoble com la ciutat capital i el territori que sota Solimà el Magnífic es va conquerir corresponent a les terres governades per Justinià el Gran 1.000 anys enrere, l'imperi Otomà era, en molts aspectes, el successor islàmic dels antics imperis clàssics. Nombrosos trets i tradicions culturals d'aquests (en camps com l'arquitectura, la cuina, el lleure i el govern) van ser adoptats pels otomans, que els van elaborar en noves formes. Aquests trets culturals més tard van ser barrejats amb les característiques dels grups ètnics i religiosos que vivien dins dels territoris otomans, creant una nova i particular identitat cultural otomana.
- Portál – Hlavní článek – Kategorie Osmanská říše (též Otomanská říše) byla jednou z největších a nejmocnějších říší v prostoru při Středozemním moři. Říše existovala v letech 1299 až 1922 a během této doby zahrnovala oblasti Malé Asie, Balkánu, Černomoří, Blízkého a Středního východu a severní Afriky. Říše měla od 16. století zcela islámský charakter Božího státu, ve kterém již od počátku vládli sultáni dynastie Osmanů. Díky své poloze byla Osmanská říše spojnicí mezi evropským a asijským kontinentem. Administrativně byla dělena na tzv. vilájety
- El Imperio Otomano, también conocido como Imperio Turco Otomano, fue un estado multiétnico y multiconfesional gobernado por los osmanlíes. Era conocido como el Imperio Turco o Turquía por sus contemporáneos. Fue sucedido por la República de Turquía, que fue oficialmente proclamada el 23 de octubre de 1923. En su máximo esplendor, entre los siglos XVI y XVII se expandía por 3 continentes, controlando una vasta parte del Sudeste Europeo, el Medio Oriente y el norte de África, limitando al Oeste con Marruecos, al Este con el Mar Caspio y al sur con Sudán, Eritrea, Somalía y Arabia. El Imperio Otomano poseía 29 provincias, y Moldavia, Transilvania y Valaquia eran estados vasallos. El imperio estuvo en el centro de las interacciones entre el Este y el Oeste por seis siglos. Con Constantinopla como su ciudad capital y el territorrio que bajo Solimán el Magnífico se conquistó correspondiente a las tierras gobernadas por Justiniano el Grande 1000 años antes, el Imperio Otomano era, en muchos aspectos, el sucesor islámico de los antiguos imperios clásicos. Numerosos rasgos y tradiciones culturales de éstos (en campos como la arquitectura, la cocina, el ocio y el gobierno) fueron adoptados por los otomanos, que los elaboraron en nuevas formas. Estos rasgos culturales más tarde fueron mezclados con las características de los grupos étnicos y religiosos que vivían dentro de los territorios otomanos, creando una nueva y particular identidad cultural otomana. Las posesiones del Imperio se hallaban situadas entre el Este y Europa, por lo que a lo largo de su historia de más de seis siglos sus relaciones internacionales estuvieron influenciadas por ello.
- Ensimmäisen hallitsijansa mukaan nimetty Osmanien valtakunta (myös Ottomaanien imperiumi, Ottomaanien valtakunta, Turkin sulttaanikunta) oli olemassa 1300-luvulta ensimmäisen maailmansodan loppuun. Turkkilaiset osmanit olivat muslimeja, mutta valtakuntaan kuului monia kansoja, jotka saivat säilyttää oman kulttuurinsa ja uskontonsa. Valtakunnan hajottua siitä jäi jäljelle nykyinen Turkki.
- L’Empire ottoman (Osmanlı İmparatorluğu en turc moderne), est un empire multiethnique, qui a existé de 1299 à 1922 (soit 623 ans). Il a laissé la place, entre autres, à la République de Turquie. Fondé par un clan turcique oghouze en Anatolie occidentale, l'Empire ottoman s'étendait au faîte de sa puissance sur trois continents : toute l'Anatolie, le haut-plateau arménien, les Balkans, le pourtour de la mer Noire, la Syrie, la Palestine, la Mésopotamie, la péninsule arabique et l'Afrique du Nord (à l'exception du Maroc).
- Az Oszmán Birodalom a középkor folyamán egészen az első világháború végéig fennállt birodalom, amelynek törzsterületei a kis-ázsiai Anatóliában voltak. Maguk az oszmán-törökök a birodalom atyja I. Oszmán után kapták nevüket, aki megszerezte Kis-Ázsia egyrészét, mely korábban a velük rokon szeldzsuk-törökök birtoka volt. A törökök a Bizánci Birodalom és más szomszédos államok rovására fokozatosan terjesztették ki hatalmukat a térségben, de a 14. századtól már nyomba Európa felé tekintettek. A mozgékony, gyors és eredményesen harcoló törökök a legtöbb európai állammal megütköztek már ekkor, leigázták a balkáni délszlávokat, függésbe vonták a románokat és kemény harcokat folytattak előbb Magyarország, majd Velence ellen, de a Földközi-tenger néhány szigetén fennmaradt keresztes lovagrendek is szívósan küzdöttek terjeszkedésüknek. Az Oszmán Birodalom évszázadokon át a legrettegettebb ellenség volt Európában. Hódító háborúit a kereszténység elleni harccal leplezte az iszlám állam. A 15. századra már a Balkán gyakorlatilag teljes része a hatalmába került, hűbéresévé tette a Krími Tatár Kánságot és csapataik megközelítették Lengyelország, Ukrajna és Oroszország területét is. A főváros 1453 óta Konstantinápolyban volt, ahonnét a további hódításokat és a birodalom kiépítését vezették a török uralkodók, a szultánok. 1526-ban hatalmuk csúcspontjaként a törökök leverték a magyarokat a mohácsi csatában. I. Szulejmánnal érte el a birodalom a fénykorát. Szulejmán majdnem Bécset is elfoglalta, Magyarország javarészét ellenőrzése alá vonta, visszaszorította a perzsákat keleten, s megszállta Mezopotámia, Palesztina területét, Észak-Afrika partvidékét és az Arab-félsziget egyrészét, ahol Mekkát meghódítva a szultán az egész iszlám világ ura lett, ettől kezdve minden háború idején dzsihádra szólíthatta fel a világ muszlimjait. A hatalmas birodalmat azonban már csak Szulejmán tudta eredményesen és szilárdan kezében tartani. Halálát követően az Oszmán Birodalomban a lassú hanyatlás jelei mutatkoztak és fokozatosan vesztették területeiket Európában és Ázsiában egyaránt. Különösen a magyarországi hadszíntérrel gyűlt a birodalom baja. A nyugati erőkkel főként itt folytatta a háborúit a török hadsereg, de egy-egy nagyobb győzelem ellenére nem tudott teljes döntést kicsikarni, ugyanis Magyarország és a nyugati államok gyorsabban tudtak regenerációt és erősebb ellenállást mutattak, mint eddig bármi más hatalom. A 17. század közepén még valamelyest sikerült talpraállást kieszközölni a birodalom apparátusában, hadseregében és gazdaságában, de ezek csak lassítani tudták a hanyatlást, amelynek rengeteg kiváltó oka volt. A birodalom még makacsul erőltette hadseregét, hogy a Nyugat felett hatalmas győzelmet arathassék, de 1683-ban Bécs alatt a török hadsereg megsemmisítő vereséget szenvedett. Az első csapást azután katasztrófák sorozata követte, amit a modern és sokkal képzettebb nyugati hadaktól szenvedett sorozatban. 1699-ben a karlócai békével hatalmas területeket vesztett el és már semmi sem akadályozhatta meg a birodalom szétesését. A 18. századtól, főleg az Oroszország elleni háborúkban az oszmánok felmorzsolódtak. A 19. században a nacionalizmus megjelenésével a birodalom több népében felerősödött a függetlenségi szándék. A balkáni nemzetek közül a görögök gyorsan kivívták a függetlenségüket, őket követték a szerbek, a románok és a bolgárok. Az északi tatár területeket az oroszok már Nagy Katalin alatt bekebelezték. 1912-1913-as balkáni háborúban a maradék európai birtokait is elvesztette, de a török hadsereg makacs ellenállása során Konstantinápoly és környéke megmaradt. Az első világháborúban az antant még megkísérelte innét is kiszorítani a törököket, de nem sikerült, azonban az Arab-félszigeten birtokolt tartományok a háborúban sorra elvesztek és brit, valamint francia mandátumokká váltak. Az Oszmán Birodalom sorsa megpecsételődött, de Kemal Atatürk vezetésével megakadályozták, hogy Kis-Ázsiát is elveszítsék a törökök. Atatürk eredményes harca és politikája nyomán az Oszmán Birodalom romjain megszületett a mai modern Törökország.
- Oggi per Impero ottomano si intende l'impero fondato dai Turchi ottomani, probabilmente già nel 1299, in continuità con il Sultanato selgiuchide di Rum. Il nome deriva da quello del fondatore di fatto della dinastia regnante, Osman I. Erede per molti aspetti dell'Impero bizantino (il Sultano, per esempio, portava il titolo di Cesare dei Romani), i cui ultimi brandelli vennero spazzati dagli Ottomani nel 1453, l'impero turco durò sino al 1923, quando nacque l'odierna Repubblica di Turchia.
- オスマン帝国（オスマンていこく、オスマン語：دولتْ علیّه عثمانیّه、ラテン文字転写：Devlet-i ʿAliyye-i ʿOs̠māniyye）は、トルコ系の帝室オスマン家を皇帝とする多民族帝国で、現在のトルコの都市イスタンブルを首都とし、最大版図は、東西はアゼルバイジャンからモロッコに至り、南北はイエメンからウクライナに至る広大な領域に及んだ（1299年 - 1922年）。 アナトリア（小アジア）の片隅に生まれた小君侯国から発展したイスラム王朝であるオスマン朝は、やがて東ローマ帝国などの東ヨーロッパのキリスト教諸国、マムルーク朝などの西アジア・北アフリカのイスラム教諸国を征服して地中海世界の過半を覆い尽くす世界帝国たるオスマン帝国へと発展するが、18世紀頃から衰退してその領土は蚕食されて急速に縮小し、挽回を図り対ロシア攻略を主目的に第一次大戦に参戦、しかし敗戦により帝国は事実上解体。20世紀初頭についに最後まで残っていた領土アナトリアから新しく生まれ出たトルコ民族の国民国家、トルコ共和国に取って代わられた。
- Het Ottomaanse of Osmaanse Rijk is het Islamitische rijk dat gesticht werd door Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie. Het kan beschouwd worden als de opvolger van het Seltsjoekenrijk (Roem-Seltjoeken). Het rijk droeg de naam van de stichter, sultan Osman I. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de 14e eeuw en de 20e eeuw n. Chr. , en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa.
- Det osmanske rike var et keiserrike sentrert rundt det østlige Middelhavet fra 1299 til 1922. På høyden av sin makt omkring 1600-tallet omfattet det Anatolia, Midtøsten, deler av Nord-Afrika, store deler av Sørøst-Europa og Kaukasus. Veldig mye av områdene som var underlagt riket var under indirekte kontroll av en sentralregjering. Det hadde sitt hovedsete i dagens Tyrkia og ekspanderte både mot vest og øst under sin 600 år lange historie. Riket kalles iblant Det ottomanske riket eller Det ottomanske imperiet på grunn av påvirkning fra de engelske og franske benevnelsene, som baseres på rikets grunnlegger Osmans navn på arabisk: ʿUthmān (عُثمَان). Tidligere kunne det også bli kalt Det tyrkiske riket (eller bare Tyrkia), men det blir nå unngått, delvis fordi republikken Tyrkia ikke ønsker å bli assosiert med Det osmanske riket, men mest for å markere at Det osmanske riket omfattet mye mer enn dagens Tyrkia. Det osmanske riket ble etablert av en klan bestående av oghuz-tyrkere, og ble styrt av det osmanske dynastiet, etterkommere av disse tyrkerne. Imperiet ble grunnlagt av Osman I. I 1453 erobret sultan Mehmet II Konstantinopel, det moderne Istanbul, fra Det bysantinske riket og gjorde det til sin hovedstad. Da endret man også navnet til Kostantiniye, med en tyrkisk endelse istendenfor det greske -polis. I det 16. og 17. århundre var riket en av verdens mest innflytelsesrike og mektige politiske enheter, som konstant truet europeiske stormakter med sine stadige fremstøt på Balkan og i de sørlige deler av Polen-Litauen. Riket ble også sentrum i den islamske verden etter erobringen av Konstantinopel, og særlig etter at sultanen overtok verdigheten som kalif i 1517. På sitt største kontrollerte riket steder som Aleksander den stores gravsted, Homers Olympos og Nilen. Oppløsningen av riket var en av følgene av første verdenskrig, da de allierte, sammen med arabiske opprørere, nedkjempet tyrkerne i Midtøsten. Mot slutten av krigen falt Det osmanske rike sammen, og store stykker av det ble fordelt mellom de allierte maktene. I årene som fulgte ble mange nye stater opprettet, deriblant republikken Tyrkia. Medlemmene av osmandynastiet ble utvist og nektet adgang til Anatolia, hvor de engang hadde lagt grunnlaget for et mektig verdensrike og en sivilisasjon som satte varig preg på store deler av den gamle verden. I 1999, etter 76 år, skjenket det tyrkiske parlamentet statsborgerskap til de nåværende medlemmene av osmanfamilien. Den siste som fikk statsborgerskap var det nåværende overhodet for familien, Ertuğrul Osman V. Han fikk det i 2004, men flyttet ikke tilbake til Tyrkia. Han bor for øyeblikket på Manhattan i New York i USA.
- Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część południowo-zachodniej Azji, północną Afrykę i południowo-wschodnią Europę. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta. W wiekach XVI i XVII było to jedno z najpotężniejszych politycznie i militarnie państw na świecie, od chwili, gdy kraje europejskie poczuły się zagrożone stałymi postępami imperium na Bałkanach.
- O Império Otomano (دولت عالیه عثمانیه, transl. Devlet-i Âliye-yi Osmâniyye em turco otomano) foi um Estado que existiu entre 1299 e 1922 e que no seu auge compreendia a Anatólia, o Médio Oriente, parte do norte de África e do sudeste europeu. Foi estabelecido por uma tribo de turcos oguzes no oeste da Anatólia e era governado pela dinastia Osmanlı. Em círculos diplomáticos, muitas vezes, fazia-se-lhe referência como "Sublime Porta" ou simplesmente como "A Porta", devido à cerimónia de acolhimento com que o sultão agraciava os embaixadores, à entrada do palácio. Fundado por Osman I (em árabe Uthmān, de onde deriva o nome "otomano"), nos séculos XVI e XVII o império constava entre as principais potências políticas da Europa e vários países europeus temiam os avanços otomanos nos Balcãs. No seu auge, no século XVII, o território otomano compreendia uma área de 11.955.000 km² e estendia-se desde o estreito de Gibraltar, a oeste, até o mar Cáspio e o golfo Pérsico, a leste, e desde a fronteira com as atuais Áustria e Eslovênia, no norte, até os atuais Sudão e Iêmen, no sul. Sua capital era a cidade de Constantinopla, tomada ao Império Bizantino em 1453. O Império Otomano foi a única potência muçulmana a desafiar o crescente poderio da Europa Ocidental entre os séculos XV e XIX. Declinou marcadamente ao longo do século XIX e terminou por ser dissolvido após sua derrota na Primeira Guerra Mundial. Ao final do conflito, o governo otomano desmoronou e o seu território foi partilhado. O cerne político-geográfico do império transformou-se na República da Turquia, após a guerra de independência turca. A partir de 1517, o sultão otomano era também o Califa do Islão, e o império otomano era entre 1517 e 1922 o sinónimo de Califado, o Estado Islâmico. O auge do Império Otomano foi durante o governo de Solimão, o Magnífico, no qual seus exércitos chegaram às portas de Viena, e Constantinopla foi transformada em capital cultural e política. Durante este breve período, o Califado atingiu sua máxima extensão, estendendo-se do Atlântico até Oceano Índico; do norte do Sudão até o sul da Rússia. Foi também durante o seu governo que ocorreu a Batalha de Rodes, Batalha de Tabriz, Batalha de Málaca, Batalha de Manila e o Cerco de Viena. Mustafá Kemal Atatürk Revolução Turca Sublime Porta O Egipto sob o Império Otomano
- Imperiul Otoman a fost o supraputere imperială, care şi-a manifestat dominaţia în zona mediteraneană şi care a existat din 1299 până în 1922. În momentul de maximă putere în secolul al XVI-lea, Imperiul Otoman stăpânea Anatolia, Orientul Mijlociu, părţi din Africa de Nord, Balcanii şi Caucazul, adică o suprafaţă de circa 19.9 milioane de km². Multe dintre provinciile sau regiunile asupra căreia îşi exercita suveranitatea erau doar sub controlul indirect al guvernului central. El a întruchipat, cât timp a existat, califatul, adică statul musulman universal condus de succesorii Profetului. Instituţia califatului a devenit din primele secole de existenţă o chestiune pur simbolică, puterea migrând spre alte sfere de putere din interiorul lumii islamice, însă el a reprezentat şi mai reprezintă încă în mentalul colectiv al maselor musulmane un reper idealizat important, de aceea meritând a menţiona şi titlul de calif al sultanilor otomani. Imperiul Otoman, de-a lungul celor şase secole de istorie a fost o punte de legătură între culturile estului şi vestului. Imperiul a fost fondat de tribul turcilor oghuzi în vestul Anatoliei şi a fost condus de dinastia Osmali. Primul sultan a fost Osman I . În 1453, după ce turcii au cucerit Constantinopolul (oraşul Istanbul din zilele noastre), fosta capitală a Imperiului Bizantin a devenit a treia capitală a Imperiului Otoman. Între secolele al XVI-lea şi al XVII-lea, Imperiul Otoman a fost una dintre cele mai puternice entităţi politice şi statale ale lumii, ţările europene simţindu-se ameninţate neîncetat de înaintarea continuă a acestuia prin Balcani şi spre sudul Uniunii polono-lituaniene. În momentul de maximă întindere, imperiul stăpânea multe dintre cele mai importante ţinuturi ale antichităţii clasice, inclusiv Olimpul homeric, Europa lui Zeus, Bosforul lui Io, templul Dianei din Efes, sarcofagul lui Alexandru cel Mare, râul Nil, Muntele Predicii şi dealul Golgotei. Dispariţia Imperiului Otoman a fost o consecinţă a victoriei Antantei în primul război mondial, când forţele Aliaţilor, în rândurile cărora se aflau şi arabii, i-au înfrânt în cele din urmă pe turci în Orientul Mijlociu. La sfârşitul primului război mondial, guvernul turc s-a dovedit absolut neputincios, iar imperiul a fost împărţit între puterile învingătoare. În numai câţiva ani au fost proclamate noi state. Unul dintre aceste state noi a fost Republica Turcia. Membrii dinastiei otomane au fost alungaţi de pe pământurile Anatoliei, unde străluciţii lor strămoşi creaseră unul dintre cele mai mari imperii ale lumii. După 76 de ani, în 1999, Parlamentul de la Ankara a acordat cetăţenia turcă membrilor familiei foştilor sultani. Imperiul otoman ar fi dispărut cu mult timp înaintea acestui moment tardiv, care punea capăt existenţei „omului bolnav al Europei”, (probabil el s-ar fi prăbuşit pe la finele veacului al XVIII-lea), dacă puterile occidentale nu l-ar fi menţinut în viaţă în mod artificial, cu scopul de a exista o forţă de contrapondere pentru Rusia, aflată pe atunci într-o puternică efervescenţă expansionistă înspre sudul graniţelor sale, pe toată lungimea frontierei ei deja intercontinentală. Dar statele occidentale şi-au folosit influenţa şi abilităţile diplomatice pentru a reduce pierderile otomane în faţa ţarilor ruşi - şi au luptat chiar alături de turci contra ruşilor ortodocşi, pentru a nu le permite acestora câştigarea unei dominaţii în toată Europa, aşa cum recunoaşte cât se poate de franc istoricul occidental Bernard Lewis. Asta deşi ruşii, ca şi popoarele balcanice şi central-europene, au fost secole la rând fie stavilă contra otomanilor, fie supuşi ai acestora, dar cel mai adesea ambele - aşa cum arată chiar istoria naţională a românilor, timp în care Occidentul şi-a putut consolida civilizaţia; atunci când finalmente roata istoriei s-a întors, iar statele creştine estice, majoritar ortodoxe, au putut să capete superioritate militară în faţa invadatorului şi stăpânului musulman, occidentalii au găsit util să modereze acest proces de revendicare a independenţei, prestigiului şi teritoriilor tradiţionale ale popoarelor creştinismului oriental.
- Осма́нская импе́рия, официально Высо́кое Осма́нское Госуда́рство (осм. دولت عالیه عثمانیه — Devlet-i Âliyye-i Osmâniyye) — многонациональное государство под управлением османских султанов, существовавшее с 1299 по 1923 годы. В Европе Османскую империю часто называли Оттоманской империей, Высо́кой (блистательной) По́ртой или просто По́ртой. В период расцвета в XVI—XVII веках государство включало Анатолию (Малую Азию), Ближний Восток, Северную Африку, Балканский полуостров и прилегающие к нему с севера земли Европы. Анатолия, в которой расположена основная часть современной Турции, до прихода турок-сельджуков в XI веке, была территорией Византии. Османская империя завершила завоевание Византии взятием в 1453 году Константинополя. На вершине своего могущества, в правление Сулеймана «Великолепного», империя простиралась от ворот Вены до Персидского залива, от Крыма до Марокко. После окончания Первой мировой войны Османская империя распадается: Франция получает Сирию, Великобритания — Ирак и Палестину; турецкие земли входят в современную Турецкую республику.
- Osmanska riket var en 600-årig stormakt som uppstod i Anatolien i slutet av 1200-talet och bestod till den 29 oktober 1923. När det var som störst omfattade det stora delar av Mellanöstern, sydöstra Europa och norra Afrika. Rikets stormaktstatus befästes genom dess erövring av Konstantinopel år 1453, en händelse som innebar det definitiva slutet på Bysantinska rikets tusenåriga historia. Riket kallas ibland Ottomanska riket eller Ottomanska imperiet på grund av påverkan från de engelska och franska benämningarna, som baseras på grundaren Osmans namn på arabiska: ʿUthmān (عُثمَان). Förr kallades det oftast Turkiska riket (eller enbart Turkiet), men detta undviks numera, delvis beroende på att republiken Turkiet länge inte ville bli associerad med Osmanska riket, men främst för att markera att Osmanska riket omfattade mycket mer än dagens Turkiet.
- Osmanlı Devleti ya da Osmanlı İmparatorluğu 1299-1922 yılları arasında varlığını sürdürmüş Türk devletidir. 27 Temmuz 1302 Koyunhisar Savaşı, Osmanlı Devleti'nin kuruluş tarihi olarak kabul edilmektedir. 29 Ekim 1923 tarihinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti, bu devletin yıkılışının ardından kurulan ardıl devletlerin arasında (o dönem bağımsız kalan tek devlet olarak) başlıca ardıl devlet olarak kabul edilmektedir.. Devletin kurucusu ve Osmanlı Hanedanının atası olan Osman Gazi, Oğuzların Bozok kolunun Kayı boyundandır. Devlet, Bilecik ilinin Söğüt ilçesinde kurulmuştur. Buna karşın Prof. Dr. Halil İnalcık, Osmanlı'nın 1299'da Söğüt'te değil 1302'de Yalova'da Bizans'a karşı yaptığı Bafeus Savaşı sonrasında devlet niteliğini kazandığını iddia etmiştir, Osmanlı'nın Yalova'da kurulduğu iddiasına Yalova Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Niyazi Eruslu da destek vermiştir. İstanbul ile sınırlı bir şehir devletine dönüşmüş olan Bizans İmparatorluğu'nu yıkmış, bazı tarihçilere göre bu Yeni Çağ'ı başlatan olay olmuştur. Osmanlı Devleti gücünün doruğunda olduğu 16. ve 17. yüzyıllarda üç kıtaya yayılmış ve Güneydoğu Avrupa, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın büyük bölümünü egemenliği altında tutmuştur. Ülkenin sınırları batıda Cebelitarık Boğazı (ve 1553'te Fas kıyıları'na, doğuda Hazar Denizi ve Basra Körfezi'ne, kuzeyde Avusturya, Macaristan ve Ukrayna'nın bir bölümüne ve güneyde Sudan, Eritre, Somali ve Yemen'e uzanmaktaydı. Osmanlı Devleti 29 eyaletten ve vergiye bağlanmış Boğdan, Erdel ve Eflak prensliklerinden oluşmaktaydı. Devlet zaman zaman denizaşırı topraklarda da söz sahibi olmuştur. Atlantik Okyanusu'ndaki kısa süreli toprak kazanımları Lanzarote, Madeira, Vestmannaeyjar ve Lundy bu duruma örnek olarak gösterilebilir. Devlet altı yüzyıl boyunca Doğu dünyası ile Batı dünyası arasında bir köprü işlevi görmüştür. Hakimiyeti altında bulunan topraklarda yaşayan halklar zaman zaman, toplu ya da yerel ayaklanmalar ile Osmanlı iktidarına karşı çıkmışlardır. Genel olarak din, dil ve ırk ayrımından uzak durduğu için yüzyıllarca birçok devleti ve milleti hakimiyeti altında tutmayı başarmıştır. Osmanlı Devleti, eski Türk örf ve adetlerinin ve İslam kültürünün yükümlülüklerinin doğrultusunda bir yönetim şekli belirlemiştir.
- Осма́нська імпе́рія (Оттоманська імперія; османська دولت عليه عثمانيه — Девлет-і Āлійе-и Осмāнійе, тур. Osmanlı İmparatorluğu) — офіційна назва держави, заснованої наприкінці 13 ст. султаном Османом І, у Малій Азії. Столиця з 1453 р. - Стамбул. Основу держави спочатку складали турки. Протягом 15-16 ст. внаслідок завоювань в Азії, Африці і Європі імперія досягла своєї територіальної і військової величі. Держава османських султанів існувала з 1299 по 1923 роки. У Європі Османську імперію часто називали Оттоманською імперією, Висо́кою (блискучою) По́ртою або просто По́ртою. В період розквіту в XVI—XVII століттях держава включала Анатолію, Близький Схід, Північну Африку, Балканський півострів і прилеглі до нього з півночі землі Європи. Анатолія, у якій розташована сучасна Туреччина, в давнину була колискою багатьох цивілізацій. Турки-сельджуки, які з'явилися тут в XI столітті, були першою хвилею тюркських завойовників, і саме вони почали поступове тюркське завоювання земель, якими до цього володіла Візантія, асиміляцію її грецького населення та засвоєння її культурної спадщини. Спадкоємицею перших тюрків-завойовників стала Осма́нська імперія, яка завершила завоювання Візантії узяттям в 1453 році Константинополя. На вершині своєї могутності, під час правління Сулеймана I Пишного, імперія простягалася від воріт Відня до Перської затоки, від Криму до Марокко. Після закінчення Першої світової війни Осма́нська імперія розпадається: Франція отримує Сирію, Англія — Ірак і Палестину; турецькі землі входять до сучасної Туреччини.
- 奧斯曼帝國、鄂图曼帝国或奥托曼帝国（鄂圖曼土耳其文：دولت عالیه عثمانیه; 土耳其文：Osmanlı İmparatorluğu）又称奥斯曼土耳其帝国、土耳其帝国等，為突厥人所建立的一个帝国。创立者為奧斯曼一世。奥斯曼人初居中亞，並奉伊斯蘭教為國教，後遷至小亞細亞，日漸興盛。極盛時勢力達歐亞非三大洲，領有南歐、中東及北非之大部，西達直布羅陀海峽，東抵裏海及波斯灣，北及奧地利和斯洛文尼亞，南及蘇丹與也門。自滅亡東羅馬帝國後，定都伊斯坦堡，且以羅馬帝國繼承人自居。故奥斯曼帝国的苏丹視自己為天下之主，繼承了羅馬帝國及伊斯蘭文化，東西文明在其手中而得以統合。 奧斯曼帝國位處東西文明交匯處，並掌握東西文明的陸上交通线達六个世紀之久。在其存在其間，不止一次實行伊斯蘭化及現代化改革，使得東西文明的界限日趨模糊。奥斯曼帝国對西方文明影響舉足輕重，其建築師希南名留至今。16世紀，蘇萊曼大帝在位之時，日趨鼎盛，在17世紀，其領土更達最高峰。而在巴巴羅薩帶領下，其海軍更掌控地中海。 奧斯曼帝国是15世紀至19世紀惟一能挑战崛起的歐洲国家的伊斯蘭勢力。但是奧斯曼帝國终于不能抵挡近代化的欧洲国家的冲击，於十九世紀初趨於末落，並最終於第一次世界大戰裡敗於協約國之手，因而奧斯曼帝國四分五裂。國民陷於水深火熱之中，今土耳其國父凱末爾因而領導國民起義，擊退西方勢力，據小亞細亞立國，廢哈里發，更國號為土耳其，奧斯曼帝國至此滅亡。
|
| rdfs:comment
|
- The Ottoman Empire or Ottoman State, also known by its contemporaries as the Turkish Empire or Turkey, was an empire that lasted from 1299 to November 1, 1922 or July 24, 1923 It was succeeded by the Republic of Turkey, which was officially proclaimed on October 29, 1923. At the height of its power (16th–17th century), it spanned three continents, controlling much of Southeastern Europe, Western Asia and North Africa.
- Osmanisches Reich ist die Bezeichnung für das Reich der Dynastie der Osmanen von ca. 1299 bis 1923. In Europa wurde das Land als „Türkei“ beziehungsweise „Türkisches Reich“ bezeichnet. Anatolien wurde in lateinischen Werken nach der Landnahme der türkischen Seldschuken bereits seit dem 12. Jahrhundert als „Turchia“ („Türkei“) bezeichnet.
- L'imperi Otomà, també conegut com Imperi Turc Otomà, va ser un estat multiètnic i multiconfessional governat pels osmanlís. Era conegut com l'imperi Turc o Turquia pels seus contemporanis. Va ser succeït per la República de Turquia, que va ser oficialment proclamada el 23 d'octubre de 1923. S'autoanomenava La Sublim Porta (coneguda a Occident per "La Porta", simplement). Fou l'últim califat islàmic.
- Portál – Hlavní článek – Kategorie Osmanská říše (též Otomanská říše) byla jednou z největších a nejmocnějších říší v prostoru při Středozemním moři. Říše existovala v letech 1299 až 1922 a během této doby zahrnovala oblasti Malé Asie, Balkánu, Černomoří, Blízkého a Středního východu a severní Afriky. Říše měla od 16. století zcela islámský charakter Božího státu, ve kterém již od počátku vládli sultáni dynastie Osmanů.
- El Imperio Otomano, también conocido como Imperio Turco Otomano, fue un estado multiétnico y multiconfesional gobernado por los osmanlíes. Era conocido como el Imperio Turco o Turquía por sus contemporáneos. Fue sucedido por la República de Turquía, que fue oficialmente proclamada el 23 de octubre de 1923.
- Ensimmäisen hallitsijansa mukaan nimetty Osmanien valtakunta (myös Ottomaanien imperiumi, Ottomaanien valtakunta, Turkin sulttaanikunta) oli olemassa 1300-luvulta ensimmäisen maailmansodan loppuun. Turkkilaiset osmanit olivat muslimeja, mutta valtakuntaan kuului monia kansoja, jotka saivat säilyttää oman kulttuurinsa ja uskontonsa. Valtakunnan hajottua siitä jäi jäljelle nykyinen Turkki.
- L’Empire ottoman (Osmanlı İmparatorluğu en turc moderne), est un empire multiethnique, qui a existé de 1299 à 1922 (soit 623 ans). Il a laissé la place, entre autres, à la République de Turquie.
- Az Oszmán Birodalom a középkor folyamán egészen az első világháború végéig fennállt birodalom, amelynek törzsterületei a kis-ázsiai Anatóliában voltak. Maguk az oszmán-törökök a birodalom atyja I. Oszmán után kapták nevüket, aki megszerezte Kis-Ázsia egyrészét, mely korábban a velük rokon szeldzsuk-törökök birtoka volt. A törökök a Bizánci Birodalom és más szomszédos államok rovására fokozatosan terjesztették ki hatalmukat a térségben, de a 14.
- Oggi per Impero ottomano si intende l'impero fondato dai Turchi ottomani, probabilmente già nel 1299, in continuità con il Sultanato selgiuchide di Rum. Il nome deriva da quello del fondatore di fatto della dinastia regnante, Osman I. Erede per molti aspetti dell'Impero bizantino (il Sultano, per esempio, portava il titolo di Cesare dei Romani), i cui ultimi brandelli vennero spazzati dagli Ottomani nel 1453, l'impero turco durò sino al 1923, quando nacque l'odierna Repubblica di Turchia.
- Het Ottomaanse of Osmaanse Rijk is het Islamitische rijk dat gesticht werd door Osman I, de stamvader van de Ottomaanse dynastie. Het kan beschouwd worden als de opvolger van het Seltsjoekenrijk (Roem-Seltjoeken). Het rijk droeg de naam van de stichter, sultan Osman I. Het Ottomaanse Rijk was een wereldrijk tussen de 14e eeuw en de 20e eeuw n. Chr. , en bij de grootste uitbreiding ervan besloeg het een enorm gebied in Noord-Afrika, Azië en Europa.
- Det osmanske rike var et keiserrike sentrert rundt det østlige Middelhavet fra 1299 til 1922. På høyden av sin makt omkring 1600-tallet omfattet det Anatolia, Midtøsten, deler av Nord-Afrika, store deler av Sørøst-Europa og Kaukasus. Veldig mye av områdene som var underlagt riket var under indirekte kontroll av en sentralregjering. Det hadde sitt hovedsete i dagens Tyrkia og ekspanderte både mot vest og øst under sin 600 år lange historie.
- Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część południowo-zachodniej Azji, północną Afrykę i południowo-wschodnią Europę.
- O Império Otomano (دولت عالیه عثمانیه, transl. Devlet-i Âliye-yi Osmâniyye em turco otomano) foi um Estado que existiu entre 1299 e 1922 e que no seu auge compreendia a Anatólia, o Médio Oriente, parte do norte de África e do sudeste europeu. Foi estabelecido por uma tribo de turcos oguzes no oeste da Anatólia e era governado pela dinastia Osmanlı.
- Imperiul Otoman a fost o supraputere imperială, care şi-a manifestat dominaţia în zona mediteraneană şi care a existat din 1299 până în 1922. În momentul de maximă putere în secolul al XVI-lea, Imperiul Otoman stăpânea Anatolia, Orientul Mijlociu, părţi din Africa de Nord, Balcanii şi Caucazul, adică o suprafaţă de circa 19.9 milioane de km².
- Осма́нская импе́рия, официально Высо́кое Осма́нское Госуда́рство (осм. دولت عالیه عثمانیه — Devlet-i Âliyye-i Osmâniyye) — многонациональное государство под управлением османских султанов, существовавшее с 1299 по 1923 годы.
- Osmanska riket var en 600-årig stormakt som uppstod i Anatolien i slutet av 1200-talet och bestod till den 29 oktober 1923. När det var som störst omfattade det stora delar av Mellanöstern, sydöstra Europa och norra Afrika. Rikets stormaktstatus befästes genom dess erövring av Konstantinopel år 1453, en händelse som innebar det definitiva slutet på Bysantinska rikets tusenåriga historia.
- Osmanlı Devleti ya da Osmanlı İmparatorluğu 1299-1922 yılları arasında varlığını sürdürmüş Türk devletidir. 27 Temmuz 1302 Koyunhisar Savaşı, Osmanlı Devleti'nin kuruluş tarihi olarak kabul edilmektedir. 29 Ekim 1923 tarihinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti, bu devletin yıkılışının ardından kurulan ardıl devletlerin arasında (o dönem bağımsız kalan tek devlet olarak) başlıca ardıl devlet olarak kabul edilmektedir..
- Осма́нська імпе́рія (Оттоманська імперія; османська دولت عليه عثمانيه — Девлет-і Āлійе-и Осмāнійе, тур. Osmanlı İmparatorluğu) — офіційна назва держави, заснованої наприкінці 13 ст. султаном Османом І, у Малій Азії. Столиця з 1453 р. - Стамбул. Основу держави спочатку складали турки.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
