Otto IV, Margrave of Brandenburg-Stendal, nicknamed Otto with the arrow (c. 1238 – 27 November 1308 or 1309) was the Margrave of Brandenburg from the House of Ascania from 1266 until his death.

Property Value
dbo:abstract
  • Otto IV., „mit dem Pfeil“, (* um 1238; † 27. November 1308 oder auch 1309) aus dem Haus der Askanier war Markgraf von Brandenburg von 1267 bis 1308/09. (de)
  • Othon IV (v. 1238 – 27 novembre 1308), dit « à la Flèche » (allemand : mit dem Pfeil), prince de la maison d'Ascanie, fut margrave de Brandebourg de 1266 à sa mort. (fr)
  • Otón IV (aprox. 1238 - 27 de noviembre de 1308), príncipe de la casa de Ascania, fue Margrave de Brandeburgo desde 1266 hasta su muerte. Hijo de Juan I y Sofía de Dinamarca, en 1279 se casó con Eduviges, hija de Juan I, conde de Holstein-Kiel. Fue hecho prisionero por los magdeburgueses en la batalla de Frohse (1287) y encerrado en prisión. Su siervo, Juan de Buch, consiguió su liberación mediante el rescate de 4.000 libras de plata. En la batalla de Staßfurt (1280), fue herido en la cabeza por una punta de flecha y quedó desfigurado durante un año. En 1292, conquistó Sajonia-Anhalt y la Marca de Landsberg, y, en 1303, la Marca de Lusacia. También fue un conocido Minnesänger (trovador). (es)
  • Otão IV (1238 - 27 de Novembro de 1309), foi o segundo filho de João I de Brandemburgo e de Sofia da Dinamarca. Sucedeu ao seu pai em 1266 como marquês de Brandemburgo Em 1279, Otão casou-se com Edviges de Habsburgo, filha de Rodolfo I da Germânia. Em 1287, na Batalha de Frohse, foi feito prisioneiro em Magdeburgo. O seu servo libertou-o pagando um resgate de 4000 libras de prata. Em 1280, combatia em Staßfurt quando foi atingido por uma flecha na cabeça, que ficou desfigurada pelo projéctil durante um ano. Em 1292, conquistou a Saxónia-Anhalt e Gorzów Wielkopolski, uma cidade polaca. Em 1303, conquistou a Lusácia. (pt)
  • Otto IV ze Strzałą, niem. Otto IV. mit dem Pfeil (ur. ok. 1238, zm. 1308) – margrabia brandenburski na Stendal od 1266 (wraz z braćmi) z dynastii askańskiej. Był synem margrabiego ze Stendal Jana I oraz jego pierwszej żony, Zofii, córki króla duńskiego Waldemara II Zwycięskiego. Wraz ze swoimi braćmi – starszym Janem II i młodszym Konradem – po śmierci ojca objął władzę w Brandenburgii–Stendal (z czasem, za życia Ottona, do współrządów dopuszczony został także kolejny brat Henryk I, a także synowie Konrada Jan IV i Waldemar). Bracia dzielili tytuł margrabiowski z kuzynami z innej linii dynastii askańskiej, panującymi w Salzwedel. Mimo że nie był najstarszym z braci, od początku wśród nich dominował. Znalazło to wyraz szczególnie w czasie konfliktu z kapitułą magdeburską o obsadzenie stanowiska arcybiskupa Magdeburga, na którym Otto chciał osadzić swego młodszego brata Eryka. W 1278 Otto został wzięty do niewoli przez Magdeburczyków. Po uwolnieniu (za wysoki okup) niezwłocznie rozpoczął działania wojenne, ale w 1280 r. pod Staßfurt trafiony został w głowę strzałą, której nie dało się usunąć – chodził więc przez następny rok z grotem wbitym w czaszkę (stąd wziął się jego przydomek). Po dalszych starciach i negocjacjach z Magdeburgiem ostatecznie w 1283 Eryk został konsekrowany na arcybiskupa magdeburskiego. Równocześnie z konfliktem z Magdeburgiem Otto uczestniczył od 1278 w walkach z książętami pomorskimi, a w Czechach brał udział w działaniach przeciwko Rudolfowi I Habsburgowi. Tak agresywna polityka doprowadziła do tego, że w 1283 sojusz przeciwko Ottonowi zawarły miasta bałtyckie (z Lubeką na czele), książęta sascy, książę pomorski Bogusław IV, książę rugijski Wisław II i książęta meklemburscy. Wobec takiej przewagi przeciwników Otto został zmuszony do podpisania w 1284 układu z książętami Pomorza i Rugii, na mocy którego zrzekał się swoich wcześniejszych zdobyczy poczynionych kosztem północnych sąsiadów. Otto prowadził nie tylko konflikty zewnętrzne, ścierał się także z margrabiami brandenburskimi z innej, ottońskiej linii dynastii askańskiej (na Salzwedel): w 1290 pokonał swego kuzyna Ottona V Długiego, sprzymierzonego z książętami śląskimi. Pomiędzy kuzynami istniał spór o prawo do korzystania z godności elektorskiej. Sytuacja w rodzinie unormowała się w ostatnich latach XIII w., gdy bracia doszli do porozumienia (być może dzięki Albrechtowi I Habsburgowi). Próba uzyskania dostępu do Bałtyku doprowadziła do konfliktu z księciem wielkopolskim Przemysłem II. Po śmierci tego ostatniego, zamordowanego w 1296 (zapewne przy udziale Ottona), jego miejsce jako rywala Brandenburgii w tym konflikcie zajął inny z polskich książąt, Władysław I Łokietek. W międzyczasie, w 1291, Otto rozszerzył swoje posiadłości na południu, kupując od Albrechta II Wyrodnego margrabstwo Landsbergu. Starania Ottona o rozszerzenie granic Brandenburgii kosztem wszystkich właściwie sąsiadów spowodowały duże wyczerpanie jej zasobów. Z tego też powodu niemal wszystkie jego zdobycze w następnych dziesięcioleciach zostały na powrót utracone. Otto występował także jako minnesinger – siedem z jego pieśni zachowało się do dzisiaj. Otto był dwukrotnie żonaty. W 1262 poślubił Heilwigę z Holsztynu, a po jej śmierci ożenił się w 1308 z Juttą z Hennebergu, wdową po margrabim Łużyc Diezmannie. Nie miał dzieci. (pl)
  • Оттон IV Со Стрелой (нем. Otto IV., «mit dem Pfeil»; ок. 1238 — 27 ноября 1308 или 1309) — маркграф Бранденбурга с 1266 года из рода Асканиев. (ru)
  • 奧托四世(約1238年-1309年11月27日),阿斯坎尼王朝勃蘭登堡-施滕達爾藩侯(1266年—1309年在位),被稱為「有箭頭的奧托」。勃蘭登堡藩侯約翰一世與第一任妻子丹麥的蘇菲亞的次子,外祖父是丹麥國王瓦爾德馬二世。奧托四世於1262年娶了荷爾斯泰因-基爾伯爵約翰一世與妻子薩克森的伊莉莎白的女兒哈維希為妻,但是哈維希於1305年死亡。1308年,奧托四世再娶黑內貝格伯爵貝特霍爾德八世的女兒及盧薩蒂亞侯爵迪特里希四世的遺孀尤塔為第二任妻子,尤塔於1315年逝世。兩任妻子皆沒有與奧托四世有子嗣。 (zh)
  • Otto IV, Margrave of Brandenburg-Stendal, nicknamed Otto with the arrow (c. 1238 – 27 November 1308 or 1309) was the Margrave of Brandenburg from the House of Ascania from 1266 until his death. (en)
dbo:birthDate
  • 1238-1-1
dbo:deathDate
  • 1308-11-27 (xsd:date)
dbo:parent
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 35289992 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 729439069 (xsd:integer)
dbp:caption
  • Margrave Otto IV of Brandenburg, depicted in the Codex Manesse
dbp:mother
  • Sophie of Denmark
dbp:nobleFamily
dbp:spouse
  • Heilwig of Holstein-Kiel
  • Jutta of Henneberg
dbp:title
dbp:years
  • 1266 (xsd:integer)
dct:description
  • Margrave of Brandenburg (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Otto IV., „mit dem Pfeil“, (* um 1238; † 27. November 1308 oder auch 1309) aus dem Haus der Askanier war Markgraf von Brandenburg von 1267 bis 1308/09. (de)
  • Othon IV (v. 1238 – 27 novembre 1308), dit « à la Flèche » (allemand : mit dem Pfeil), prince de la maison d'Ascanie, fut margrave de Brandebourg de 1266 à sa mort. (fr)
  • Otón IV (aprox. 1238 - 27 de noviembre de 1308), príncipe de la casa de Ascania, fue Margrave de Brandeburgo desde 1266 hasta su muerte. Hijo de Juan I y Sofía de Dinamarca, en 1279 se casó con Eduviges, hija de Juan I, conde de Holstein-Kiel. Fue hecho prisionero por los magdeburgueses en la batalla de Frohse (1287) y encerrado en prisión. Su siervo, Juan de Buch, consiguió su liberación mediante el rescate de 4.000 libras de plata. En la batalla de Staßfurt (1280), fue herido en la cabeza por una punta de flecha y quedó desfigurado durante un año. En 1292, conquistó Sajonia-Anhalt y la Marca de Landsberg, y, en 1303, la Marca de Lusacia. También fue un conocido Minnesänger (trovador). (es)
  • Оттон IV Со Стрелой (нем. Otto IV., «mit dem Pfeil»; ок. 1238 — 27 ноября 1308 или 1309) — маркграф Бранденбурга с 1266 года из рода Асканиев. (ru)
  • 奧托四世(約1238年-1309年11月27日),阿斯坎尼王朝勃蘭登堡-施滕達爾藩侯(1266年—1309年在位),被稱為「有箭頭的奧托」。勃蘭登堡藩侯約翰一世與第一任妻子丹麥的蘇菲亞的次子,外祖父是丹麥國王瓦爾德馬二世。奧托四世於1262年娶了荷爾斯泰因-基爾伯爵約翰一世與妻子薩克森的伊莉莎白的女兒哈維希為妻,但是哈維希於1305年死亡。1308年,奧托四世再娶黑內貝格伯爵貝特霍爾德八世的女兒及盧薩蒂亞侯爵迪特里希四世的遺孀尤塔為第二任妻子,尤塔於1315年逝世。兩任妻子皆沒有與奧托四世有子嗣。 (zh)
  • Otto IV, Margrave of Brandenburg-Stendal, nicknamed Otto with the arrow (c. 1238 – 27 November 1308 or 1309) was the Margrave of Brandenburg from the House of Ascania from 1266 until his death. (en)
  • Otto IV ze Strzałą, niem. Otto IV. mit dem Pfeil (ur. ok. 1238, zm. 1308) – margrabia brandenburski na Stendal od 1266 (wraz z braćmi) z dynastii askańskiej. Był synem margrabiego ze Stendal Jana I oraz jego pierwszej żony, Zofii, córki króla duńskiego Waldemara II Zwycięskiego. Wraz ze swoimi braćmi – starszym Janem II i młodszym Konradem – po śmierci ojca objął władzę w Brandenburgii–Stendal (z czasem, za życia Ottona, do współrządów dopuszczony został także kolejny brat Henryk I, a także synowie Konrada Jan IV i Waldemar). Bracia dzielili tytuł margrabiowski z kuzynami z innej linii dynastii askańskiej, panującymi w Salzwedel. Mimo że nie był najstarszym z braci, od początku wśród nich dominował. Znalazło to wyraz szczególnie w czasie konfliktu z kapitułą magdeburską o obsadzenie stanow (pl)
  • Otão IV (1238 - 27 de Novembro de 1309), foi o segundo filho de João I de Brandemburgo e de Sofia da Dinamarca. Sucedeu ao seu pai em 1266 como marquês de Brandemburgo Em 1279, Otão casou-se com Edviges de Habsburgo, filha de Rodolfo I da Germânia. Em 1287, na Batalha de Frohse, foi feito prisioneiro em Magdeburgo. O seu servo libertou-o pagando um resgate de 4000 libras de prata. Em 1280, combatia em Staßfurt quando foi atingido por uma flecha na cabeça, que ficou desfigurada pelo projéctil durante um ano. (pt)
rdfs:label
  • Otto IV. (Brandenburg) (de)
  • Otón IV de Brandeburgo (es)
  • Othon IV de Brandebourg (fr)
  • Otto IV ze Strzałą (pl)
  • Oto IV de Brandemburgo-Stendal (pt)
  • Оттон IV (маркграф Бранденбурга) (ru)
  • 奧托四世 (勃蘭登堡) (zh)
  • Otto IV, Margrave of Brandenburg-Stendal (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Otto (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Otto IV, Margrave of Brandenburg-Stendal (en)
is dbo:commander of
is dbo:successor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:after of
is dbp:before of
is dbp:issue of
is foaf:primaryTopic of