| dbpprop:abstract
|
- Otto I the Great (23 November 912 in Wallhausen – 7 May 973 in Memleben), son of Henry I the Fowler and Matilda of Ringelheim, was Duke of Saxony, King of Germany, King of Italy, and "the first of the Germans to be called the emperor of Italy" according to Arnulf of Milan. While Charlemagne had been crowned emperor in 800, his empire had been divided amongst his grandsons, and following the assassination of Berengar of Friuli in 924, the imperial title had lain vacant for nearly forty years. On 2 February 962, Otto was crowned Emperor of what would later become the Holy Roman Empire.
- Otto I. aus dem Geschlecht der Liudolfinger war Herzog der Sachsen, König des Ostfrankenreichs ab 936 und Kaiser des Heiligen Römischen Reiches ab 962. Otto setzte während der ersten Hälfte seiner langen Herrschaftszeit die Unteilbarkeit des Königtums, seine Entscheidungsgewalt in der Nachfolgefrage und einen Wandel der Machtstruktur durch: Durch eine geschickte Heiratspolitik und Personalentscheidungen besetzte er die Herzogtümer mit seinen Verwandten und griff damit tief in das bestehende Herrschaftsgefüge des Adels ein. Aus den Aufständen, in denen sich die Erbberechtigten gegen Konkurrenz später geborener Kinder wehrten, ging Otto als Sieger hervor. Die Herzöge, die vormals nahezu gleichwertige Vertreter der Stämme gewesen waren, wurden nunmehr zu königlichen Amtsträgern. Auch stärkte Otto die Reichskirche als wesentliche königliche Machtbasis und unterwarf sie seiner Kontrolle. Durch seinen Sieg 955 über die Ungarn endeten nicht nur deren Invasionen, sondern auch die Erhebungen der Großen gegen den König. Zudem erlangte er damit den Nimbus eines Retters der Christenheit, zumal ihm noch im selben Jahr ein Sieg über die Slawen gelang. In der Folge setzte eine kulturelle Blütezeit ein, die als Ottonische Renaissance bekannt wurde. 961 eroberte er das Königreich Italien und dehnte sein Reich nach Norden, Osten und bis nach Süditalien aus, wo er in Konflikt mit Byzanz geriet. Unter Rückgriff auf die Kaiseridee Karls des Großen ließ er sich dennoch 962 von Papst Johannes XII. in Rom zum Kaiser krönen, und schließlich gelang ihm sogar ein Ausgleich mit dem byzantinischen Kaiser und die Verehelichung seines Sohnes Otto II. mit dessen Nichte Theophanu. Im Jahr 968 gründete er ein Erzbistum in Magdeburg, jener Stadt, die wie keine zweite mit seinem Nachleben verbunden ist. Das Erzbistum war für Otto die entscheidende Voraussetzung für die Christianisierung der Slawen. Der Beiname der Große gilt spätestens seit dem mittelalterlichen Geschichtsschreiber Otto von Freising als festes Namensattribut. Schon Widukind von Corvey nannte ihn caput mundi, das „Haupt der Welt“.
- Otó I el Gran (Walhausen, 23 de novembre del 912 - Memleben, 7 de maig del 973), fill d'Enric I l'Ocellaire i Matilde de Ringelheim. Fou duc de Saxònia, rei d'Alemanya, rei d'Itàlia i, segons Arnulf de Milà, "el primer alemany en ser nomenat Emperador d'Itàlia". Malgrat que Carlemany havia estat coronat emperador en 800, el seu imperi havia anat dividint-se entre els seus descendents, i després de l'assassinat de Berenguer de Friul en 924, el títol imperial va estar vacant gairebé quaranta anys. El 2 de febrer del 962, Otó fou coronat Emperador del que seria conegut com Sacre Imperi Romanogermànic.
- Ota I. Veliký byl syn Jindřicha I. Ptáčníka, vévoda saský, východofranský král, král italský a první císař Svaté říše římské. Ota nastoupil na trůn po svém otci Jindřichu Ptáčníkovi jako východofranský král v roce 936 7. srpna 936 byl v katedrále v Cáchách korunován německým králem, přičemž korunován byl mohučským arcibiskupem, který byl hlavním arcibiskupem říše. Už na začátku vlády vyhlásil, že bude následníkem Karla Velikého, jehož poslední dědic zemřel v roce 911, přičemž jako oporu bude využívat biskupy a opaty. Ota chtěl panovat nad církví a využít její schopnost sjednocovat, aby v německých zemích založil instituci s velkou teokratickou mocí. V roce 938 se v saském městě Rammelsbergu podařilo najít stříbrnou žílu, nerostné bohatství ostatně dopomáhalo Otovi financovat všechny jeho aktivity. Začátky Otovy vlády byly poznamenané řadou povstání místních panovníků, v roce 938 Eberhard, nový bavorský vévoda, odmítl vzdát Otovi hold. Když ho Ota sesadil a dosadil na jeho místo strýce Bertholda, povstal proti Otovi Eberhard Franský spolu s některými saskými šlechtici. Snažili se Otu svrhou a dosadit jeho staršího polorodého bratra Thankmara (syna Hatheburgy, manželky Jindřicha Ptáčníka). Revolta pokračovala i nasledujíci rok. Gilbert, lotrinský vévoda, přísahal věrnost západofranskému panovníkovi Ludvíkovi IV. a Otův mladší bratr Jindřich připravoval spolu v mohučským arcibiskupem Otovu vraždu. Povstání skončilo v roce 939 Otovým vítězsvím v bitvě u Andernachu, ve které Eberhard s Gilbertem padli. Jindřich utekl do západních Frank, kam zanedlouho vpadl Hugo Veliký s armádou na rozkaz Oty. V roce 941 došlo mezi bratry k dohodě a když Ludvík uznal svrchovanost Oty nad Lotrinskem, armáda se stáhla. Aby Ota zabránil dalším vzpourám, za hlavy vévodství jmenoval své rodinné příslušníky. V roce 944 věnoval Lotrinsko Konrádovi Rudému, který se oženil s Otovou dcerou Liutgardou a svého syna Liudolfa oženil s dcerou švábskeho vévody Hermanna. Hermann v roce 947 zemřel, a Liudolf po něm Švábsko zdědil. Podobně zdědil v roce 949 bavorské vévodství Jindřich.
- Otón I, rey de Germania y emperador del Sacro Imperio Romano Germánico. Hijo de Enrique I el Pajarero o el Cazador, duque de Sajonia y rey de Germania, en 929 ya fue asociado al trono por su padre para facilitar así la sucesión.
- Otto I Suuri (23. marraskuuta 912, Wallhausen lähellä Sangerhausenia – 7. toukokuuta 973, Memlebenin keisarin palatsissa lähellä Naumburg an der Saalea) oli Saksin herttua. Vuonna 936 hän peri isältään Henrik I:ltä Saksan kuningaskunnan. Kaarle Suuren traditiota noudattaen hänet kruunattiin Aachenissa (Itäfrankkien kuningaskunnan) Saksan kuninkaaksi ja vuonna 962 Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan keisariksi.
- Otton I, surnommé Otton le Grand, est né le 23 novembre 912 à Wallhausen, près du lac de Constance, et mort le 7 mai 973. Fils d'Henri I de Germanie et de Mathilde de Ringelheim, il règne de 936 à 973. Durant son long règne, il donne à la royauté germanique un éclatant prestige, tant par son sens politique que par ses victoires militaires. Il parvient à restaurer la dignité impériale et devient empereur des Romains de 962 à 973. Il est ainsi le fondateur du Saint Empire romain germanique même si cette dénomination n'apparaît qu'au XV siècle.
- Fájl:Otto I Manuscriptum Mediolanense c 1200. jpg Ottó győzelme II. Berengár felett Nagy Ottó német király 936-973 között, német császár 962. február 2-tól, longobárd király, a Német-római Császárság megszervezője. I. Henrik német király, és Mathilde királynő legidősebb gyermeke.
- Era il figlio di Enrico I l'Uccellatore e di Matilde di Ringelheim.
- オットー1世（Otto I、912年11月23日 - 973年5月7日）は神聖ローマ帝国の初代皇帝（在位：962年 - 973年）、東フランク王国国王（在位：936年 - 962年）。
- Otto I de Grote was Duits koning en keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hij trouwde in 929 met Editha, de halfzus van de Angelsaksische koning Aethelstan. Hij schonk haar Maagdenburg als morgengave (bruidsschat). Zij stierf in 946. Otto werd in 936 in Aken tot Duits koning gekozen en op 7 augustus van dat jaar in de dom van Aken door bisschop Hildebert van Mainz gekroond. Hij ondernam een aantal veldtochten in Noord-Italië, dat hij in 951 bezette. Tevens liet hij, na een succesvolle belegering van Pavia, zich in navolging van Karel de Grote kronen tot 'koning van de Franken en Langobarden'. Hij hertrouwde er in hetzelfde jaar met Adelheid, de weduwe van de koning van Italië. In 955 versloeg hij bij het Lechveld de Magyaren en maakte daarmee een eind aan de invallen van dit volk in het oosten. Op 2 februari 962 werd hij door paus Johannes XII (in ruil voor bescherming) tot keizer van het Heilige Roomse Rijk gekroond, wederom naar voorbeeld van Karel de Grote. Maar nadat deze paus Otto had verraden, toen hij weer terug naar Duitsland wilde keren, ging Otto terug naar Rome om de paus uit zijn functie te zetten. Daarna benadrukte Otto dat er geen paus zonder de toestemming van de keizer mocht worden verkozen. Otto stierf op 7 mei 973 in Memleben. Zijn zoon Otto II werd zijn opvolger. Deze was al sinds 967 mede-keizer naast zijn vader. De keizer ligt, samen met zijn eerste vrouw, begraven in de Dom van Magdeburg.
- Otto I eller Otto den store (tysk Otto I. eller Otto der Große), født 912, død 7. mai 973, var den første tysk-romerske keiseren, etter gjenopprettelsen av det tysk-romerske rike i 962. Fra 936 var Otto I tysk konge og fra 951 konge av Italia. Han ble utnevnt til tysk-romersk keiser i år 962, et rike som offisielt besto fram til år 1806. I sine forsøk på å kristne Norden og de slaviske folkene, sendte han ut mange misjonærer, noe som senere førte til dannelsen av nasjonene Polen og Tsjekkia, tidligere kjent som Bøhmen. Ikke minst førte dette til at disse folkene ble katolske og ikke ortodokse slik som resten av de slaviske folkene. Han reddet til og med kristenheten gjennom å avverge ungarske angrep, og ble derfor kalt for «Europas befrier». Det avgjørende slaget, Lechfeldslaget, fant sted den 10. august 955. Otto I var sønn av Henrik I Fuglefangeren og hans andre kone Mathilda den hellige av Sachsen. Han var gift med Edith og Adelheid (død 999). Han hadde følgende barn: Ludolf Liutgard, gift med Konrad den røde av Lothringen Mathilda, abbedissen av Quedlinburg Otto II
- Otto I Wielki – książę Saksonii 936–961, król niemiecki 936–973 i cesarz rzymski 962–973 z dynastii Ludolfingów. Był synem Henryka I Ptasznika, króla Niemiec i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim, córki saskiego hrabiego Dytryka. Otto został królem Niemiec w drodze elekcji w roku 936. Uroczysta koronacja odbyła się w Akwizgranie w tym samym roku. Po koronacji musiał zwalczyć bunt książąt Saksonii, Bawaria"Bawarii, Lotaryngii i {Frankonia|Frankonii]] wspieranych przez braci Ottona Tankhmara i Henryka. Po zwycięstwie w 939 roku rozpoczął proces umacniania władzy opierając się na Kościele i związkach dynastycznych. Prowadził politykę ekspansywną wobec Słowian tworząc na ich terenach liczne marchie, osiągając brzegi Odry. Uzależnił od Niemiec Włochy, Czechy i Danię. Podbitą ludność chrystianizował. 12 sierpnia 955 pokonał Madziarów w bitwie na Lechowym Polu koło Augsburga, powstrzymując ich najazdy na środkową Europę. Od 963 roku Otton otrzymywał trybut od Mieszka I, księcia Polan (według przekazu kronikarza Thietmara) z części jego ziem – ta informacja bywa jednak kwestionowana przez znaczną część badaczy. 2 lutego 962 papież Jan XII koronował Ottona w Rzymie na cesarza rzymskiego; chcąc jednak ułatwić sobie uznanie ze strony Bizancjum używał tego tytułu bez przymiotnika,,rzymski". Jeszcze za swego życia w 967 Otto I uczynił cesarzem swego syna Ottona II. W roku 972 zaproponował Cesarstwu Bizantyjskiemu zwrot podbitych ziem na terenie Włoch w zamian za wzajemne uznanie tytułów cesarskich. Układ ten został przypieczętowany małżeństwem Ottona II z księżniczką Teofano, krewną cesarza bizantyjskiego Jana I Tzimiskesa. Otton I zmarł w wieku 61 lat i został pochowany w katedrze w Magdeburgu.
- Oto I, o Grande (Otto I. ), filho de Henrique I, o Passarinheiro (Heinrich I. ), rei dos Germanos, e Matilde de Ringelheim, foi duque da Saxónia. Com a morte do pai foi coroado rei dos Germanos em Aquisgrana, em 936, segundo a tradição carolíngia. Em 955, em Lechefeld na Alemanha, Oto I comandou os exércitos germânicos que derrotaram completamente os húngaros, povo de origem eurasiana (semi-nômade), que vinha espalhando terror na Europa ocidental. Foi, provavelmente, o primeiro Sacro Imperador Romano coroado pelo Papa João XII em 962 (embora Carlos Magno tenha sido coroado imperador em 800, o seu império desagregou-se devido às disputas entre os seus descendentes pela sucessão, e depois do assassínio de Berengar de Friuli em 924, o trono imperial permaneceu vazio durante quase quarenta anos).
- Otto I cel Mare, fiul lui Henric I regele germanilor şi a Matildei von Ringelheim, a fost duce al saxonilor, rege al germanilor şi primul împărat al Sfântului Imperiu Roman. (Cu toate că Charlemagne a fost încoronat împărat în 800, imperiul său a fost împărţit între nepoţi, şi ulterior asasinării lui Berengario în 924, titlul imperial a rămas vacant pentru aproape 40 de ani.)
- О́ттон I Великий,, герцог Саксонии, король Восточно-Франкского королевства с 936, император Священной Римской империи с 962, король Италии с 961, сын короля Германии Генриха I и Матильды Вестфальской. Во время его правления Империя достигла вершины своего могущества.
- Otto I eller Otto den store (tyska Otto I. eller Otto der Große), född 23 november 912 i Wallhausen i Sachsen-Anhalt, död 7 maj 973 i Memleben, var den förste tysk-romerske kejsaren. Otto I var son till Henrik I Fågelfängaren och hans andra gemål Mathilda den heliga av Sachsen. Från 936 var Otto I tysk kung och från 951 kung över Langobarderna i Italien. Han utsågs till tysk-romersk kejsare 2 februari 962 över ett rike som officiellt levde kvar till år 1806. Genom hans försorg verkade många missionärer i Norden och hos de slaviska folken, som senare kom att bilda nationerna Polen och Tjeckien. Inte minst genom hans missionärsverksamhet blev dessa katoliker och ej ortodoxa, som många andra slaviska folk. Han försvarade även kristenheten mot ungerska attacker, och blev kallad för "Europas befriare". Han var gift med Edith av England död 946, och Adelheid av Övre Burgund död 999. Han fick följande arvingar: Med Edith av England: Ludolf av Schwaben, död 957 Liutgard, död 953, gift med Konrad den röde av Lothringen Med Adelheid av Övre Burgund Henrik, död i späd ålder Brun, död i späd ålder Mathilda, född i början av 955, död 999, abbedissa av Quedlinburg Otto II, född i slutet av 955, död 7 december 983 Han är begravd i domkyrkan i Magdeburg.
- I. Otto (Kutsal Roma İmparatoru), I. Heinreich ve Matilda (Ringelheim)'ın oğullar, Saksonya Dükü, Almanya Kralı, İtalya Kralı'dı ve Arnulf (Milano)'ya göre "İtalya İmparatoru olarak isimlendirilen ilk Alman"dı. Şarlman 800 yılında krallık tacı giydirildiğinde onun imparatorluğu torunları arasında bölünmüştü. I. Berengar (İtalya)'nın 924 yılındaki suikastını takiben imparatorluk ünvanı yaklaşık kırk yıl boş durdu. Otto 2 Şubat 962 tarihinde taç giydirildiğinde Kutsal Roma İmparatoru oldu
- Оттон І Великий, з роду «Людольфінгів», син Генріха I Птахолова, короля Східної Франкії. Був герцогом Саксонії, королем Східної Франкії з 936 р. та засновником й першим імператором Священної Римської Імперії з 962 р. Часто використовувана приставка до імені Отто І. «Великий» походить від середньовічного хроніста Отто із Фрайзінга (нім. Otto von Freising, 1112—1158), який однак не був сучасником короля Отто І. Після смерті свого батька Генріха І «Птахолова» у 936 був коронований на короля Саксонії. У наступні роки мусив воювати за збереження влади з молодшим братом і сином. У намаганнях зміцнити свій королівський авторитет спирався на духівництво, якому надавав державні посади та земельні наділи. Східні границі забезпечував заснуванням нових марок і єпископатів на території слов'янських поселень, які приєднував до держави у різний спосіб. Успішній політиці немало сприяла його перемога над угорцями біля Ауґсбургу у 955. Вже у 951 він вдерся в Італію, де коронувався на короля ланґобардів. У 959 р. княгиня Ольга послала до короля Оттона І посольство. Гільдейсгеймський часопис свідчить: «Прийшли до короля Оттона посли народу Русь (Rusciae gentis) та просили його прислати їм одного з своїх єпископів, який показав би їм шлях істини». Вірогідно, це пов'язано з Священною Римською імперією, проголошення якої у ті часи готувалося та засновниками якої виступали король Оттон та Ватикан. З цим пов'язана місія Адальберта Магдебурзького, посланця короля Оттона з монастиря святого Максиміліана у Трирі. Під час другого походу в Італію у 962 був коронований папою Іваном ХІІ на імператора Священної Римської Імперії, ефемерного державного утворення яке в різному складі існувало з 962 до 1806. Продовжуючи політику Карла Великого, перейняв опіку над папством. Завдяки одруженню сина Оттона ІІ на візантійській принцесі Теофанії був визнаний також і Візантією.
- 奥托一世（Otto I，912年11月23日－973年5月7日），又译鄂图一世，德意志国王（936年—973年在位），神圣罗马帝国皇帝（962年加冕）。史称奥托大帝（Otto der Große）。德意志国王亨利一世之子，母为Ringlheim的玛蒂尔达。先当选为萨克森公爵，936年由德意志部落公爵选为国王。936年7月31日，美因茨大主教希尔德贝特在亚琛为奥托一世加冕。 奥托一世坚持他对各部落公国均拥有最高权力，公爵们为此常常造反。938年奥托一世镇压了由法兰克尼亚公爵埃贝哈德和巴伐利亚公爵埃贝哈德联合发动的叛乱。929年—941年镇压其弟巴伐利亚公爵亨利一世的叛乱。944年奥托一世封自己的女婿康拉德（“红公爵”）为洛林公爵，此人后来与他反目。946年奥托一世率军干涉法国内战，先支持反对国王的法兰西公爵（卡佩家族的成员），后转为支持法王路易四世。949年封次子鲁道夫为士瓦本公爵。 奥托一世是最早侵略斯拉夫人的条顿君主之一。950年，他迫使波希米亚公爵波列斯拉夫一世称臣。 951年奥托首次入侵意大利，征服伦巴第，自称意大利国王，并与意大利统治者洛泰尔的遗孀阿德莱德结婚。953年洛林公爵与士瓦本公爵发动叛乱，被奥托一世迅速镇压。955年，马扎尔人入侵巴伐利亚和士瓦本。奥托一世在奥格斯堡战役中击败长期侵扰德意志的马扎尔人，使之转向定居生活，建立起匈牙利国家。961年，地位虚弱的教皇约翰十二世请求奥托一世进入意大利称王。962年2月2日，约翰十二世为奥托加冕，称颂他为“罗马人的皇帝”，是为神圣罗马帝国之始。奥托此后因意大利问题长期与拜占廷帝国冲突。奥托一世巧妙地利用教会力量来扼制德国诸侯，他授予教会著名的奥托特权（962年），确定了教皇的世俗权力。963年奥托废黜约翰十二世，立利奥八世为教皇。这也开了由皇帝决定教皇人选的先例，成为历史上皇帝与教皇长期斗争的序幕。965年利奥八世去世后，奥托一世又指定约翰十三世当教皇，不过终于受到了罗马人的反对。奥托一世于是进军意大利，以武力扶约翰十三世上台。966年至972年，奥托一世一直为意大利问题与拜占庭帝国处于战争状态。972年，拜占庭帝国皇帝约翰一世最终承认了奥托的西帝国皇帝头衔。奥托一世在王权无比强大的气氛中去世。
|
| rdfs:comment
|
- Otto I the Great (23 November 912 in Wallhausen – 7 May 973 in Memleben), son of Henry I the Fowler and Matilda of Ringelheim, was Duke of Saxony, King of Germany, King of Italy, and "the first of the Germans to be called the emperor of Italy" according to Arnulf of Milan.
- Otto I. aus dem Geschlecht der Liudolfinger war Herzog der Sachsen, König des Ostfrankenreichs ab 936 und Kaiser des Heiligen Römischen Reiches ab 962.
- Otó I el Gran (Walhausen, 23 de novembre del 912 - Memleben, 7 de maig del 973), fill d'Enric I l'Ocellaire i Matilde de Ringelheim. Fou duc de Saxònia, rei d'Alemanya, rei d'Itàlia i, segons Arnulf de Milà, "el primer alemany en ser nomenat Emperador d'Itàlia".
- Ota I. Veliký byl syn Jindřicha I. Ptáčníka, vévoda saský, východofranský král, král italský a první císař Svaté říše římské. Ota nastoupil na trůn po svém otci Jindřichu Ptáčníkovi jako východofranský král v roce 936 7. srpna 936 byl v katedrále v Cáchách korunován německým králem, přičemž korunován byl mohučským arcibiskupem, který byl hlavním arcibiskupem říše.
- Otón I, rey de Germania y emperador del Sacro Imperio Romano Germánico. Hijo de Enrique I el Pajarero o el Cazador, duque de Sajonia y rey de Germania, en 929 ya fue asociado al trono por su padre para facilitar así la sucesión.
- Otto I Suuri (23. marraskuuta 912, Wallhausen lähellä Sangerhausenia – 7. toukokuuta 973, Memlebenin keisarin palatsissa lähellä Naumburg an der Saalea) oli Saksin herttua. Vuonna 936 hän peri isältään Henrik I:ltä Saksan kuningaskunnan. Kaarle Suuren traditiota noudattaen hänet kruunattiin Aachenissa (Itäfrankkien kuningaskunnan) Saksan kuninkaaksi ja vuonna 962 Pyhän saksalais-roomalaisen keisarikunnan keisariksi.
- Otton I, surnommé Otton le Grand, est né le 23 novembre 912 à Wallhausen, près du lac de Constance, et mort le 7 mai 973. Fils d'Henri I de Germanie et de Mathilde de Ringelheim, il règne de 936 à 973. Durant son long règne, il donne à la royauté germanique un éclatant prestige, tant par son sens politique que par ses victoires militaires. Il parvient à restaurer la dignité impériale et devient empereur des Romains de 962 à 973.
- Fájl:Otto I Manuscriptum Mediolanense c 1200. jpg Ottó győzelme II. Berengár felett Nagy Ottó német király 936-973 között, német császár 962. február 2-tól, longobárd király, a Német-római Császárság megszervezője. I. Henrik német király, és Mathilde királynő legidősebb gyermeke.
- Era il figlio di Enrico I l'Uccellatore e di Matilde di Ringelheim.
- オットー1世（Otto I、912年11月23日 - 973年5月7日）は神聖ローマ帝国の初代皇帝（在位：962年 - 973年）、東フランク王国国王（在位：936年 - 962年）。
- Otto I de Grote was Duits koning en keizer van het Heilige Roomse Rijk. Hij trouwde in 929 met Editha, de halfzus van de Angelsaksische koning Aethelstan. Hij schonk haar Maagdenburg als morgengave (bruidsschat). Zij stierf in 946. Otto werd in 936 in Aken tot Duits koning gekozen en op 7 augustus van dat jaar in de dom van Aken door bisschop Hildebert van Mainz gekroond. Hij ondernam een aantal veldtochten in Noord-Italië, dat hij in 951 bezette.
- Otto I eller Otto den store (tysk Otto I. eller Otto der Große), født 912, død 7. mai 973, var den første tysk-romerske keiseren, etter gjenopprettelsen av det tysk-romerske rike i 962. Fra 936 var Otto I tysk konge og fra 951 konge av Italia. Han ble utnevnt til tysk-romersk keiser i år 962, et rike som offisielt besto fram til år 1806.
- Otto I Wielki – książę Saksonii 936–961, król niemiecki 936–973 i cesarz rzymski 962–973 z dynastii Ludolfingów. Był synem Henryka I Ptasznika, króla Niemiec i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim, córki saskiego hrabiego Dytryka. Otto został królem Niemiec w drodze elekcji w roku 936. Uroczysta koronacja odbyła się w Akwizgranie w tym samym roku.
- Oto I, o Grande (Otto I. ), filho de Henrique I, o Passarinheiro (Heinrich I. ), rei dos Germanos, e Matilde de Ringelheim, foi duque da Saxónia. Com a morte do pai foi coroado rei dos Germanos em Aquisgrana, em 936, segundo a tradição carolíngia. Em 955, em Lechefeld na Alemanha, Oto I comandou os exércitos germânicos que derrotaram completamente os húngaros, povo de origem eurasiana (semi-nômade), que vinha espalhando terror na Europa ocidental.
- Otto I cel Mare, fiul lui Henric I regele germanilor şi a Matildei von Ringelheim, a fost duce al saxonilor, rege al germanilor şi primul împărat al Sfântului Imperiu Roman. (Cu toate că Charlemagne a fost încoronat împărat în 800, imperiul său a fost împărţit între nepoţi, şi ulterior asasinării lui Berengario în 924, titlul imperial a rămas vacant pentru aproape 40 de ani.)
- О́ттон I Великий,, герцог Саксонии, король Восточно-Франкского королевства с 936, император Священной Римской империи с 962, король Италии с 961, сын короля Германии Генриха I и Матильды Вестфальской. Во время его правления Империя достигла вершины своего могущества.
- Otto I eller Otto den store (tyska Otto I. eller Otto der Große), född 23 november 912 i Wallhausen i Sachsen-Anhalt, död 7 maj 973 i Memleben, var den förste tysk-romerske kejsaren. Otto I var son till Henrik I Fågelfängaren och hans andra gemål Mathilda den heliga av Sachsen. Från 936 var Otto I tysk kung och från 951 kung över Langobarderna i Italien. Han utsågs till tysk-romersk kejsare 2 februari 962 över ett rike som officiellt levde kvar till år 1806.
- I. Otto (Kutsal Roma İmparatoru), I. Heinreich ve Matilda (Ringelheim)'ın oğullar, Saksonya Dükü, Almanya Kralı, İtalya Kralı'dı ve Arnulf (Milano)'ya göre "İtalya İmparatoru olarak isimlendirilen ilk Alman"dı. Şarlman 800 yılında krallık tacı giydirildiğinde onun imparatorluğu torunları arasında bölünmüştü. I. Berengar (İtalya)'nın 924 yılındaki suikastını takiben imparatorluk ünvanı yaklaşık kırk yıl boş durdu.
- Оттон І Великий, з роду «Людольфінгів», син Генріха I Птахолова, короля Східної Франкії. Був герцогом Саксонії, королем Східної Франкії з 936 р. та засновником й першим імператором Священної Римської Імперії з 962 р. Часто використовувана приставка до імені Отто І.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
