Otto Ambros (19 May 1901 – 23 July 1990) was a German chemist and Nazi war criminal, notably involved with the research of chemical nerve agents.

Property Value
dbo:abstract
  • Otto Ambros (* 19. Mai 1901 in Weiden in der Oberpfalz; † 23. Juli 1990 in Mannheim) war ein deutscher Chemiker, verurteilter Kriegsverbrecher und Wehrwirtschaftsführer. (de)
  • Otto Ambros (19 mai 1901 à Weiden in der Oberpfalz - 23 juillet 1990 à Mannheim) était un fonctionnaire de l'Allemagne nazie et membre de la SS. (fr)
  • オットー・アンブローズ(Otto Ambros, 1901年5月19日 - 1990年7月23日)は、ドイツの化学者。ナチス・ドイツの時代に戦争経済指導者(Wehrwirtschaftsführer)を務め、敗戦後は戦犯として有罪判決を受けた。 (ja)
  • Otto Ambros (Weiden in der Oberpfalz, 19 mei 1901 - Mannheim, 23 juli 1990) was een Duitse chemicus en veroordeelde oorlogsmisdadiger. Na zijn promotie bij Nobelprijswinnaar Richard Willstätter werkte hij vanaf 1936 bij IG Farben, waar hij zich onder meer bezighield met chemische oorlogsvoering. Hij is de ontdekker van sarin en soman. In 1937 werd hij lid van de NSDAP. In 1944 kreeg hij het Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuzes. Hij kreeg de leiding van de chemische fabriek in Dyhernfurth, waar sarin en soman werd geproduceerd, en van de fabriek in Gendorf, waar mosterdgas werd gemaakt. In 1948 kreeg hij in het IG Farbenproces in Neurenberg acht jaar als hoofdverantwoordelijke voor het kamp KZ Auschwitz III Monowitz en het inzetten van dwangarbeiders. Hiervan zat hij er maar een paar jaar uit: in 1952 werd hij vroegtijdig vrijgelaten. Daarna werkte hij bij verschillende firma's, waaronder Chemie Grünenthal, producent van thalidomide, Knoll en Telefunken. Hij was ook adviseur van onder meer bondskanselier Konrad Adenauer. (nl)
  • Otto Ambros (ur. 19 maja 1901 w Weiden in der Oberpfalz, zm. 23 lipca 1990 w Mannheim) – niemiecki chemik i zbrodniarz wojenny pracujący w czasie II wojny światowej nad arsenałem chemicznym III Rzeszy, głównie środkami paralityczno-drgawkowymi z szeregu G. Był synem profesora uniwersyteckiego. Uczęszczał do szkoły w Monachium i tam też zdał maturę. W 1920 roku rozpoczął studia z chemii i nauk rolniczych na Uniwersytecie Monachijskim. W 1925 roku uzyskał doktorat pod kierunkiem Richarda Willstättera, laureata Nagrody Nobla z chemii w 1915 roku. W 1926 roku podjął pracę w przedsiębiorstwie Badische Anilin- und Sodafabrik (będącym już wówczas częścią IG Farben) w Ludwigshafen am Rhein. Od 1934 roku pracował w IG Farben, gdzie w 1935 roku został szefem zakładów w Schkopau. W 1937 roku wstąpił do NSDAP. Dział koncernu, w którym pracował, zajmował się m.in. badaniami nad bronią chemiczną i jej produkcją, w tym tabunu i sarinu (nazwa sarinu pochodzi od nazwisk osób najbardziej zaangażowanych w prace nad tym środkiem: Schrader, Ambros, Rüdiger, van der Linde). Jako kierownik przedsiębiorstwa Anorgana (będącego częścią IG Farben) nadzorował budowę i działanie zakładów w Dyhernfurth (obecnie Brzeg Dolny), w których produkowano tabun i napełniano amunicję. Kierował również zakładami w Monowicach, gdzie wykorzystywano więźniów obozów Auschwitz-Birkenau do przymusowej pracy. Był ponadto doradcą Carla Kraucha, jednego z zarządców firmy. Został pojmany przez aliantów w 1946 roku i przesłuchiwany w ramach operacji Dustbin, a następnie skazany w 1948 roku przez amerykański trybunał wojskowy w czasie procesów norymberskich (proces IG Farben) na 8 lat więzienia za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości. W czasie procesu zeznawał, że odradzał Hitlerowi użycie broni chemicznej w wojnie argumentując to tym, iż alianci również mogą posiadać środki paralityczno-drgawkowe (według niego były opisywane jeszcze przed wojną w literaturze naukowej i opatentowane) i użyć ich w odwecie. Prawdziwość tych zeznań nie została potwierdzona, a substancje te nie były opatentowane i istnienie tabunu było objęte tajemnicą do 1951 roku. Po opuszczeniu więzienia w 1951 roku pracował m.in. dla Dow Chemicals i amerykańskich wojsk chemicznych. Był również przewodniczącym komitetu doradczego w Chemie Grünenthal w czasie afery z talidomidem. Związek ten miał być rzekomo otrzymany przez Otto Ambrosa jako antidotum na sarin lub też być testowany na więźniach obozów koncentracyjnych. Jako doradca gospodarczy świadczył usługi m.in. Konradowi Adenauerowi. (pl)
  • Otto Ambros (19 May 1901 – 23 July 1990) was a German chemist and Nazi war criminal, notably involved with the research of chemical nerve agents. (en)
dbo:almaMater
dbo:birthDate
  • 1901-05-19 (xsd:date)
  • 1901-5-19
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1990-07-23 (xsd:date)
  • 1990-7-23
dbo:deathPlace
dbo:field
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 27976717 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 745178477 (xsd:integer)
dbp:alt
  • Otto Ambros
dbp:caption
  • At the Nuremberg Trials, taken by the US Army
dbp:imageSize
  • 180 (xsd:integer)
dbp:nationality
  • German
dbp:workplaces
dct:description
  • German chemist (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Otto Ambros (* 19. Mai 1901 in Weiden in der Oberpfalz; † 23. Juli 1990 in Mannheim) war ein deutscher Chemiker, verurteilter Kriegsverbrecher und Wehrwirtschaftsführer. (de)
  • Otto Ambros (19 mai 1901 à Weiden in der Oberpfalz - 23 juillet 1990 à Mannheim) était un fonctionnaire de l'Allemagne nazie et membre de la SS. (fr)
  • オットー・アンブローズ(Otto Ambros, 1901年5月19日 - 1990年7月23日)は、ドイツの化学者。ナチス・ドイツの時代に戦争経済指導者(Wehrwirtschaftsführer)を務め、敗戦後は戦犯として有罪判決を受けた。 (ja)
  • Otto Ambros (19 May 1901 – 23 July 1990) was a German chemist and Nazi war criminal, notably involved with the research of chemical nerve agents. (en)
  • Otto Ambros (Weiden in der Oberpfalz, 19 mei 1901 - Mannheim, 23 juli 1990) was een Duitse chemicus en veroordeelde oorlogsmisdadiger. Na zijn promotie bij Nobelprijswinnaar Richard Willstätter werkte hij vanaf 1936 bij IG Farben, waar hij zich onder meer bezighield met chemische oorlogsvoering. Hij is de ontdekker van sarin en soman. In 1937 werd hij lid van de NSDAP. In 1944 kreeg hij het Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuzes. (nl)
  • Otto Ambros (ur. 19 maja 1901 w Weiden in der Oberpfalz, zm. 23 lipca 1990 w Mannheim) – niemiecki chemik i zbrodniarz wojenny pracujący w czasie II wojny światowej nad arsenałem chemicznym III Rzeszy, głównie środkami paralityczno-drgawkowymi z szeregu G. Był synem profesora uniwersyteckiego. Uczęszczał do szkoły w Monachium i tam też zdał maturę. W 1920 roku rozpoczął studia z chemii i nauk rolniczych na Uniwersytecie Monachijskim. W 1925 roku uzyskał doktorat pod kierunkiem Richarda Willstättera, laureata Nagrody Nobla z chemii w 1915 roku. (pl)
rdfs:label
  • Otto Ambros (Chemiker) (de)
  • Otto Ambros (fr)
  • オットー・アンブローズ (ja)
  • Otto Ambros (nl)
  • Otto Ambros (pl)
  • Otto Ambros (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Otto (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Otto Ambros (en)
foaf:surname
  • Ambros (en)
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of