| dbpprop:abstract
|
- Osman III or Othman III was the Sultan of the Ottoman Empire from 1754 to 1757. The younger brother of Mahmud I (1730–54) and son of Mustafa II (1695–1703) and Valide Sultan Saliha Sabkati, born at Edirne Palace, Osman III was a generally insignificant prince. His brief reign is notable for a rising intolerance of non-Muslims (Christians and Jews being required to wear distinctive clothes or badges) and for a fire in Constantinople. His mother was Şehsuvar Sultan, a Serbian valide sultan. Osman III lived most of his life as a prisoner in the Palace, and so upon becoming Sultan he had some behavioral peculiarities. Unlike previous Sultans, he hated music, and sent all musicians out of the palace. Also living in the "kafes", the palace prison in the "harem" which was the part of the palace containing women's quarters, he grew a dislike for women's companionship. Therefore he would wear iron shoes in order to not cross paths with any women, and by wearing such shoes they could hear him approach and disperse. He died at Topkapi Palace, Istanbul. He married Layla, without issue.
- Osman III. war von 1754 bis 1757 der 25. Sultan des Osmanischen Reiches. Der Vater Osmans III. war Sultan Mustafa II. , seine Mutter die russischstämmige Prinzessin Şehüvar Valide Sultan (* ca. 1676; † 26. April 1756) Einige Historiker halten es aber auch für möglich, dass die Prinzessin Hadice († 1712) seine Mutter ist. Osman III. folgte 1754 seinem Halbbruder Mahmut I. nach. Er hatte 3 Ehefrauen, starb aber ohne Nachkommen. Sein Cousin Mustafa III. folgte ihm als 26. Sultan. Osman III. wurde im Alter von 5 Jahren in die sog. »Kafes« das Prinzengefängnis im Topkapı-Palast in Istanbul, verbracht. Er lebte dort die folgenden 51 Lebensjahre. Isolation und latente Lebensgefahr, der osmanische Thronprätendenten in den »Kafes« ausgesetzt waren, beeinträchtigten seine psychische Verfassung und intellektuellen Fähigkeiten. Wie alle übrigen Insassen der »Kafes« war auch Osman III. von jeder Ausbildung und Vorbereitung auf die Übernahme des Sultanats abgeschnitten. Dank der in der Osmanendynastie beobachteten moslemischen Tradition erlernte Osman III. immerhin das Pantoffelmacherhandwerk. Osman III. wird als jähzorniger und ungeduldiger, aber schwacher sowie extrem neugieriger Mann charakterisiert, der an Minderwertigkeitskomplexen litt. Launisch, sprunghaft, unentschlossen, erlag er leicht den Einflüsterungen seiner Umgebung. Die lange Isolation im Prinzengefängnis hatte aus ihm einen puritanischen Frömmler und scheuen »Weiberfeind« gemacht, der seine Tage grübelnd und meist in völliger Zurückgezogenheit verbrachte. Nach dem Tod seines Halbbruders Sultan Mahmut II. am 13. Dezember 1754 folgte ihm der inzwischen 55jährige Osman III. am selben Tag als Sultan nach. Als äußeres Zeichen seiner Machtübernahme fand am 22. Dezember 1754 in der Eyüp-Moschee am Goldenen Horn in Istanbul die sog. Schwertumgürtung (»Kılıç Kuşanması«) statt. Sie ist einer Krönung im westlichen Sinne vergleichbar. Aus diesem Anlass ließ Osman III. 1,2 Mio. Piaster als traditionelles Geschenk an die Truppen auszahlen, um sich deren Loyalität zu versichern. Bei seinem Regierungsantritt bestätigte Osman III. zwar zunächst den amtierenden Großwesir Bâhir Mustapha Pascha, den noch sein Vorgänger Sultan Mahmut I. eingesetzt hatte. In der Folge versuchte Osman III. jedoch, sich in allem so deutlich wie möglich vom Sultanat seines Halbbruders abzugrenzen. Er entließ die Musiker und Artisten Mahmut I. und verbot ihnen jeden Zutritt zum Palast. Die nur etwas mehr als 2 Jahre und 10 Monate währende Regierungszeit Osmans III. prägen keinerlei bedeutsame Ereignisse. Das Osmanische Reich befand sich in einer Phase der Stagnation. Der Frieden von Belgrad mit Österreich und Russland hatte Bestand. Ein Handelsvertrag mit Dänemark kam zustande, ein Bündnis mit Preußen scheiterte zunächst. Die Jahre des relativen äußeren Friedens wurden nicht zu einer inneren Stabilisierung des Reiches genutzt. In Algerien und Ägypten lockerte sich die osmanische Herrschaft. In Ostanatolien konnten Räuberbanden unbehelligt ihr Unwesen treiben. Aus Mangel an Erfahrung und Übersicht überließ Osman III. die Politik des Reiches, von gelegentlichen, wenig sachgerechten Einmischungen abgesehen, anderen. Er konnte seiner Regierungszeit nur durch den siebenmaligen Wechsel des Großwesirs sowie durch eine Reihe von Verboten im öffentlichen Leben der Hauptstadt und des Reiches einen persönlichen Stempel aufdrücken. Der häufige Wechsel des Großwesirs entspricht der kurzsichtigen und sprunghaften Natur Osmans III. Von den sieben Großwesiren seines Sultanats waren einige nur wenige Wochen im Amt, einen Großwesir ließ er enthaupten: 1. Bâhir Mustapha Pascha (30. Juni 1752 bis 15. Februar 1755), 2. Hekimoğlu Ali Pascha (15. Februar 1755 bis 18. Mai 1755), 3. Naili Abdullah Pascha (18. Mai 1755 bis 24. August 1755), 4. Nişancı Bıyıklı Ali (24. August 1755 bis 25. Oktober 1755, enthauptet), 5. Yirmisekizzade Mehmet Said Pascha (25. Oktober 1755 bis 1. April 1756), 6. Köse Bahir Mustapha Pascha (1. April 1756 bis 11. Januar 1757) und 7. Koca Raghıp Mehmet Pascha (11. Januar 1757 bis 8. April 1763). Schon kurz nachdem er Sultan geworden war, griff Osman III. mit einer Reihe von Maßnahmen in das öffentliche Leben ein: Er verbot Alkohol in den Wirtshäusern, den Frauen untersagte er an den Dienstagen, Donnerstagen und Freitagen Spaziergänge in der Hauptstadt, Händler und Kaufleute wurden verpflichtet, in der Öffentlichkeit schlichte Kleidung zu tragen. Die Nichtmuslime (v. a. Christen und Juden) hatten Bekleidung zu tragen, die sie eindeutig als solche kennzeichnete. Diese Verbote können als Ausdruck der überstrengen Frömmigkeit Osmans III. und seines Unwillens gegenüber Frauen gelten. Sie wurden allerdings schon während seiner Regierungszeit mit wechselnder Konsequenz eingehalten und durchgesetzt, blieben aber noch unter seinem Nachfolger Sultan Mustafa III. in Kraft. Zu den dunklen Seiten Osmans III. zählt die Ermordung seines Cousins, des Prinzen Mehmet (* 2. Januar 1717; † 2. Januar 1756). Während die Enthauptung des Großwesirs Nişancı Bıyıklı Ali die Folge eines spontanen Wutausbruchs Osmans III. war, den er kurz darauf bereute, war Mehmets Tod geplant. Osman III. sah in dem fähigen und angesehenen Prinzen eine Gefahr für sich selbst und ließ ihn - wohl durch Gift - töten. Mehrere Großbrände in Istanbul (22. Januar, 12. Juli, 27. September 1755, 24. Mai, 6. Juli 1756) fallen in die Regierungszeit Osmans III. , die Teile der Hauptstadt zerstörten. Seinen Plan, beim Wiederaufbau statt der engen, verwickelten Gassen breite Boulevards anzulegen, um bei künftigen Bränden Löscharbeiten zu erleichtern, vermochte er nicht durchzusetzen. Osman III. besaß ein gewisses Interesse für das Bauwesen. Nachdem er ein Schiffsunglück auf dem Marmarameer beobachtet hatte, betrieb er die Errichtung des »Ahırkapı-Leuchtturms« am westlichen Eingang des Bosporus. Während seines Sultanats wurde der Bau der großen Moschee »Nuruosmaniye« (Osmanisches Licht, Lichtmoschee der Osmanen) im Istanbuler Stadtteil Skutari vollendet und am 5. Dezember 1755 von ihm eröffnet. Die Eigenart der Persönlichkeit Osmans III. gab Anlass zur Entstehung von Anekdoten und Legenden: Osman III. hatte die Angewohnheit, in der Verkleidung eines »Ulemas« (Rechtsgelehrter) zu Fuß Spaziergänge in Istanbul zu machen. Den Einwohnern der Hauptstadt war aber wohl bekannt, um wen es sich tatsächlich handelte. Im Zusammenhang mit seinem Unwillen gegenüber Frauen wird berichtet, dass er Schuhe mit metallbeschlagenen Absätzen getragen habe. Im Palast konnten Frauen ihn so schon von weitem hören und sich entfernen. Offenbar auf einer Verwechslung Osmans III. mit seinem Nachfolger Mustafa III. beruht die angebliche Liaison mit seiner Nichte Chanum Sultan. Nach kurzer Krankheit erlitt Osman III. einen Gehirnschlag und starb in der Nacht vom 29. auf den 30. Oktober 1757 im Alter von 58 Jahren im Topkapı-Palast in Istanbul. Er ist in der Neuen Moschee in Istanbul (Yeni Cami, Turhan Sultan Türbesi) beigesetzt.
- Osman III va ser soldà de l'imperi Otomà des de 1754 fins a la seva mort 3 anys més tard. Fill de Mustafà II i germà petit de Mahmut I va pujar al tron a la mort del seu germà. Un dels trets destacables del seu breu regnat va ser la creixent intolerància envers els ciutadans de l'Imperi no musulmans (els cristians i els jueus van ser obligats a portar vestimentes distintives). Com era tradició en la família reial, Osman III havia passat gairebé tota la seva vida presoner al Kafes, els departaments del Palau de Toptaki plens de luxes on els parents del soldà hi eren tancats per evitar que usurpessin el tron. Probablement va ser aquesta reclusió dins d'un harem la causa de què durant el seu regnat Osman III manifestès un odi visceral envers la música i les dones: va expulsar tots els músics de palau, i portava unes sabates de ferro perque totes les serventes el sentissin acostar i poguessin apartar-se del seu pas per no ser vistes. També promulgà una llei que obligava a les dones de l'Imperi a portar el vel. Durant els tres anys del seu regnat va canviar set cops de Gran Visir.
- Osman III gobernó como sultán del Imperio Otomano desde 1754 hasta 1757. Siendo el hermano más joven de Mahmud I e hijo de Mustafa II, Osman fue un príncipe por lo común insignificante. Su breve reinado tuvo como aspecto negativo una intolerancia creciente hacia los no musulmanes (a los cristianos y los judíos se les requerió llevar puesta ropa distintiva o insignias) así como un fuego que devastó parte de Estambul. Osman vivió la mayor parte de su vida como preso de Palacio, y para cuando se convirtió en Sultán ya tenía algunas particularidades en su comportamiento. A diferencia de los sultanes anteriores, odió la música, y expulsó a todos los músicos del palacio. Habiendo vivido la mayor parte de su existencia en el "Altın kafes" o Jaula dorada, la prisión del palacio de Topkapı, concretamente en el harén, los aposentos de palacio que albergaba las habitaciones de las concubinas y odaliscas, cultivó una aversión hacia el sexo femenino. Hasta tal extremo, que calzaría siempre zapatos de hierro con el fin de no cruzar sus caminos con cualquier mujer, puesto que llevando tales zapatos ellas podrían oír que se acercaba y así evitarle. Reinó tan sólo 3 años y cambió de Gran Visir unas siete veces.
- Osman III oli Osmanien valtakunnan sulttaani vuodesta 1754 vuoteen 1757. Hän oli Mustafan II:n poika ja Mahdun I:n nuorempi veli. Maininnan arvoista hänen lyhyessä hallintokaudessaan oli Istanbulin palo ja lisääntyvä suvaitsemattomuus ei-muslimeja kohtaan. Kristittyjä ja juutalaisia vaadittiin käyttämään erityisiä vaatteita tai merkkejä. Osman III eli suurimman osan elämästään vankina palatsissa ja sulttaaniksi tultuaan hän käyttäytyi kummallisesti. Toisin kuin edellinen sulttaani, hän vihasi musiikkia ja karkotti kaikki muusikot palatsista. Koska hän oli ollut vankina palatsin naisten alueella, hän ei pitänyt naisten seurasta. Tämän takia hän piti rautakenkiä, jotta naiset kuulisivat, missä hän liikkui ja lähtisivät muualle.
- Osman III, en turc osmanli عثمان ثالث ‘Osmān-i sālis, est un sultan de l'Empire ottoman. Il règne du 13 décembre 1754 au 30 octobre 1757.
- III. Oszmán az Oszmán Birodalom szultánja volt 1754-től haláláig. II. Musztafa fia és I. Mahmud öccseként Oszmán jelentéktelen hercegecske volt. Rövid uralkodása nevezetes arról, hogy ebben az időben erősödtek meg az ellentétek a muszlimok és a nem-muszlimok (a keresztények és zsidók megkülönböztető ruhákat vagy jeleket kellett viseljenek) és ekkor égett le Isztambul jelentős része. Oszmán életének nagy részét a szultáni palota foglyaként élte le, így mikor szultán lett, volt néhány viselkedésbeli zavara. Az előző szultánoktól eltérően utálta a zenét, így elküldött minden zenészt a palotából. Vastalpú cipőket viselt, hogy nők ne keresztezzék útját (ha ilyen cipője volt, akkor időben meghallották közeledését és el tudtak széledni).
- Figlio di Mustafa II (1695-1703) e fratello minore di Mahmud I (1730-1754), Osman III fu un sovrano scarsamente significativo nella storia ottomana: il suo breve regno è notevole per una crescente intolleranza verso i non musulmani (ai cristiani e agli ebrei venne imposto di portare abiti e distintivi che li identificassero) e per un incendio scoppiato a Istanbul. Osman III, come gli altri principi di sangue reale ottomani non primogeniti, visse la maggior parte della sua vita, mentre il padre e il fratello maggiore regnavano, nella prigione dorata del Palazzo Topkapi, nella cosiddetta kafes ("gabbia") all'interno dell'harem. Al momento di divenire sultano aveva sviluppato alcune stranezze comportamentali: a differenza dei precedenti sultani, ad esempio, egli odiava la musica, e cacciò tutti i musicisti da corte. Inoltre, vivere per cinquanta anni nell'harem, la parte del palazzo riservata alle donne della famiglia del sultano, dovette generare in lui un odio per la compagnia femminile: egli usava calzare, infatti, scarpe ferrate, in modo che le donne, sentendo i suoi passi da lontano, potessero allontanarsi perché lui non fosse costretto ad incontrarle.
- オスマン3世(Osman III、またはオスマーヌ・サリス Osmân-ı Salis, 1699年1月2日‐1757年10月30日)は、オスマン帝国の第25代皇帝(在位:1754年‐1757年)。先代マフムト1世の弟で、第22代ムスタファ2世の息子。母親はセルビア系。 1754年に兄マフムト1世の死去により帝位を継ぐ。在位期間がわずか3年のため目立った事績はない。3人の夫人(側室)の名前が伝わるが、女性嫌いで子が出来なかった。女性嫌いのあまり、その姿を見ないために宮中で鉄製の靴を履いており、皇帝の勘気に触れることを恐れた女たちはその靴音を聞くや逃げ失せたといわれている。また音楽嫌いで、彼の治世中は宮中での音曲一切が禁止されていたという。 その在位期間中の1755年と1756年に帝都イスタンブルで大火があり、またキリスト教徒やユダヤ教徒など異教徒に対する寛容さが失われていった時代であった。兄マフムト1世が着工したヌルオスマニイェ・モスクは彼の治世に竣工した。
- Osman III was sultan van het Ottomaanse rijk van 1754 tot 1757. Osman III was de jongere broer van Mahmut I en zoon van Mustafa II en over het algemeen een onbelangrijke prins. Zijn korte regeerperiode staat bekend vanwege een groeiende intolerantie jegens niet-Moslims (Christenen en Joden moesten herkenbare kleren of tekens dragen) en een brand in Istanboel. Osman III leefde het grootste gedeelte van zijn leven als gevangene in het Paleis, en daarom had hij bij het worden van sultan een aantal bijzondere gewoontes. Hij haatte in tegenstelling tot andere sultans muziek en stuurde alle muzikanten uit het paleis. Hij kreeg ook een hekel aan het gezelschap van vrouwen. Daarom droeg hij ijzeren schoenen, zodat vrouwen nooit zijn pad zouden kruisen; de vrouwen konden deze schoenen van veraf horen, en konden zich zo op tijd uit de voeten maken.
- Osman III var sultan i Det osmanske rike fra 1754 til 1757.
- Osman III, ur. 2 stycznia 1699, zm. 30 października 1757, był sułtanem w latach 1754-57 Był młodszym bratem Mahmuda I i synem Mustafy II. Zanim został sułtanem, całe swoje życie spędził zamknięty w kafes. Było to specjalne pomieszczenie w pałacu, gdzie następców tronu trzymano pod strażą. Efektem pobytu w kafes były dziwaczne zwyczaje i zachowanie sułtana. Na przykład nie lubił muzyki i wygnał wszystkich muzyków, a także nie znosił towarzystwa kobiet. Jego krótkie panowanie zostało naznaczone nietolerancją wobec innowierców. (Żydzi i chrześcijanie musieli nosić specjalne ubiory).
- Osman III ou Othman III foi um sultão do Império Otomano de 1754 a 1757. O irmão mais jovem de Mahmud I (1730–54) e filho de Mustafa II (1695–1703), Osman III foi um príncipe insignificante. Seu breve reinado ficou famoso pela intolerância dos não muçulmanos obrigando-os a usar distintivos e os expondo em Istambul. Osman III viveu a maior parte de sua vida como um prisioneiro no palácio. Quando se tornou sultão, tinha algumas peculiaridades comportamentais. Diferentemente dos outros sultões, ele odiava música e expulsava todos os músicos do palácio. Tinha verdadeira aversão pelas mulheres, tanto que até construiu quartos individuais para cada uma das mulheres que residiam no palácio. Osman usava um sapato de ferro muito barulhento, sendo assim, as mulheres poderiam ouvir seus passos e nunca se aproximarem dele.
- Файл:Tughra of Osman III. JPG Тугра Османа III Осма́н III (осм. عثمان ثالث — Osmân-ı sâlis, тур. Üçüncü Osman) — султан Османской империи. Сын султана Мустафы II, брат Махмуда I. До вступления на престол около 50 лет находился в изоляции во дворце Топкапы (в т. н. «Клетке»). Осман III ненавидел музыку и музыкантов, приказал изгнать их из своего дворца. Также Осман ненавидел женщин и женское общество, он носил специальные подкованные гвоздями туфли, чтобы служанки дворца убегали при его приближении. За три года правления Османа III 7 раз менялись великие везиры. Имущество смещенных везиров обычно конфисковывалось в пользу султана. Осман III был крайне нетерпим к христианам и иудеям, предписав им носить специальные знаки на одежде.
- Osman III, född 2 januari 1699, död 30 oktober 1757, var sultan av Osmanska riket från 1754 till 1757. Osman var son till Mustafa II (1695–1703) och yngre bror till Mahmud I (1730–54) och var en i allmänhet obetydlig regent. Hans korta regering utmärks av ökad intolerans för icke-muslimer (kristna och judar tvingades bära distinkta kläder eller märken) och för en stor brand i Istanbul. Osman levde merparten av sitt liv som en fånge i kafes, en fängelsedel i palatsets harem, och uppvisade därför då han bestigit tronen en del egendomliga beteenden. Olikt tidigare sultaner avskydde han musik och skickade ut alla musiker ur palatset. Han ogillade även kvinnors sällskap och bar därför alltid järnskor så att dessa kunde skingras inför hans ankomst eftersom det hördes var han gick.
- III. Osman (Osmân-ı Salis),. 25. Osmanlı padişahıdır. I. Mahmud'un kardeşi ve II. Mustafa'nın oğludur. Tarihte pek dikkat çekmeyen bir padişahtır. Döneminin belirgin olayları gayrımüslimlere karşı artan hoşgörüsüzlük (Hıristiyanlar ve Museviler ayırıcı kıyafetler veya nişanlar giymek zorundaydılar) ve büyük İstanbul yangınıdır . I. Mahmut döneminde yapımına başlanan Nuruosmaniye Camii onun döneminde tamamlanmıştır. III. Osman hayatının çoğunu sarayda hapis geçirdi. Padişah olmasından sonra bu durum davranışlarında bazı garipliklere yol açtı. Sık sık sadrazam değiştirdi. Daha önceki sultanların aksine müzikten nefret ediyordu ve saraydaki tüm müzisyenleri kovdu. Kadınlara karşı duyduğu rahatsızlık yüzünden demir ayakkabılar giydiği, sesini duyan haremdeki kadınların yoluna çıkmadığı rivayet edilir. Yeni Cami Turhan Valide türbesine defnedilmiştir.
- 奥斯曼三世、奥托曼三世或鄂图曼三世(奥斯曼土耳其语:عثمان ثالث,阿拉伯語:عثمان الثالث,现代土耳其语:III. Osman;1699年1月2日/3日-1757年10月29/30日)御号常胜的奥斯曼汗·本·穆斯塔法(奥斯曼土耳其语:عثمان خان بن مصطفى مظفر دائما,阿拉伯语:عثمان خان بن مصطفى المظفر دائما,现代土耳其语:Osman Han bin Mustafa muzaffer daima),是奥斯曼帝国第25任苏丹,兼任哈里发(1754年-1757年在位)。
|
| rdfs:comment
|
- Osman III or Othman III was the Sultan of the Ottoman Empire from 1754 to 1757. The younger brother of Mahmud I (1730–54) and son of Mustafa II (1695–1703) and Valide Sultan Saliha Sabkati, born at Edirne Palace, Osman III was a generally insignificant prince. His brief reign is notable for a rising intolerance of non-Muslims (Christians and Jews being required to wear distinctive clothes or badges) and for a fire in Constantinople. His mother was Şehsuvar Sultan, a Serbian valide sultan.
- Osman III. war von 1754 bis 1757 der 25. Sultan des Osmanischen Reiches. Der Vater Osmans III. war Sultan Mustafa II. , seine Mutter die russischstämmige Prinzessin Şehüvar Valide Sultan (* ca. 1676; † 26. April 1756) Einige Historiker halten es aber auch für möglich, dass die Prinzessin Hadice († 1712) seine Mutter ist. Osman III. folgte 1754 seinem Halbbruder Mahmut I. nach. Er hatte 3 Ehefrauen, starb aber ohne Nachkommen. Sein Cousin Mustafa III. folgte ihm als 26. Sultan.
- Osman III va ser soldà de l'imperi Otomà des de 1754 fins a la seva mort 3 anys més tard. Fill de Mustafà II i germà petit de Mahmut I va pujar al tron a la mort del seu germà. Un dels trets destacables del seu breu regnat va ser la creixent intolerància envers els ciutadans de l'Imperi no musulmans (els cristians i els jueus van ser obligats a portar vestimentes distintives).
- Osman III gobernó como sultán del Imperio Otomano desde 1754 hasta 1757. Siendo el hermano más joven de Mahmud I e hijo de Mustafa II, Osman fue un príncipe por lo común insignificante. Su breve reinado tuvo como aspecto negativo una intolerancia creciente hacia los no musulmanes (a los cristianos y los judíos se les requerió llevar puesta ropa distintiva o insignias) así como un fuego que devastó parte de Estambul.
- Osman III oli Osmanien valtakunnan sulttaani vuodesta 1754 vuoteen 1757. Hän oli Mustafan II:n poika ja Mahdun I:n nuorempi veli. Maininnan arvoista hänen lyhyessä hallintokaudessaan oli Istanbulin palo ja lisääntyvä suvaitsemattomuus ei-muslimeja kohtaan. Kristittyjä ja juutalaisia vaadittiin käyttämään erityisiä vaatteita tai merkkejä. Osman III eli suurimman osan elämästään vankina palatsissa ja sulttaaniksi tultuaan hän käyttäytyi kummallisesti.
- Osman III, en turc osmanli عثمان ثالث ‘Osmān-i sālis, est un sultan de l'Empire ottoman. Il règne du 13 décembre 1754 au 30 octobre 1757.
- III. Oszmán az Oszmán Birodalom szultánja volt 1754-től haláláig. II. Musztafa fia és I. Mahmud öccseként Oszmán jelentéktelen hercegecske volt. Rövid uralkodása nevezetes arról, hogy ebben az időben erősödtek meg az ellentétek a muszlimok és a nem-muszlimok (a keresztények és zsidók megkülönböztető ruhákat vagy jeleket kellett viseljenek) és ekkor égett le Isztambul jelentős része.
- Figlio di Mustafa II (1695-1703) e fratello minore di Mahmud I (1730-1754), Osman III fu un sovrano scarsamente significativo nella storia ottomana: il suo breve regno è notevole per una crescente intolleranza verso i non musulmani (ai cristiani e agli ebrei venne imposto di portare abiti e distintivi che li identificassero) e per un incendio scoppiato a Istanbul.
- Osman III was sultan van het Ottomaanse rijk van 1754 tot 1757. Osman III was de jongere broer van Mahmut I en zoon van Mustafa II en over het algemeen een onbelangrijke prins. Zijn korte regeerperiode staat bekend vanwege een groeiende intolerantie jegens niet-Moslims (Christenen en Joden moesten herkenbare kleren of tekens dragen) en een brand in Istanboel.
- Osman III var sultan i Det osmanske rike fra 1754 til 1757.
- Osman III, ur. 2 stycznia 1699, zm. 30 października 1757, był sułtanem w latach 1754-57 Był młodszym bratem Mahmuda I i synem Mustafy II. Zanim został sułtanem, całe swoje życie spędził zamknięty w kafes. Było to specjalne pomieszczenie w pałacu, gdzie następców tronu trzymano pod strażą. Efektem pobytu w kafes były dziwaczne zwyczaje i zachowanie sułtana. Na przykład nie lubił muzyki i wygnał wszystkich muzyków, a także nie znosił towarzystwa kobiet.
- Osman III ou Othman III foi um sultão do Império Otomano de 1754 a 1757. O irmão mais jovem de Mahmud I (1730–54) e filho de Mustafa II (1695–1703), Osman III foi um príncipe insignificante. Seu breve reinado ficou famoso pela intolerância dos não muçulmanos obrigando-os a usar distintivos e os expondo em Istambul. Osman III viveu a maior parte de sua vida como um prisioneiro no palácio. Quando se tornou sultão, tinha algumas peculiaridades comportamentais.
- Файл:Tughra of Osman III. JPG Тугра Османа III Осма́н III (осм. عثمان ثالث — Osmân-ı sâlis, тур. Üçüncü Osman) — султан Османской империи. Сын султана Мустафы II, брат Махмуда I. До вступления на престол около 50 лет находился в изоляции во дворце Топкапы (в т. н. «Клетке»).
- Osman III, född 2 januari 1699, död 30 oktober 1757, var sultan av Osmanska riket från 1754 till 1757. Osman var son till Mustafa II (1695–1703) och yngre bror till Mahmud I (1730–54) och var en i allmänhet obetydlig regent. Hans korta regering utmärks av ökad intolerans för icke-muslimer (kristna och judar tvingades bära distinkta kläder eller märken) och för en stor brand i Istanbul.
- III. Osman (Osmân-ı Salis),. 25. Osmanlı padişahıdır. I. Mahmud'un kardeşi ve II. Mustafa'nın oğludur. Tarihte pek dikkat çekmeyen bir padişahtır. Döneminin belirgin olayları gayrımüslimlere karşı artan hoşgörüsüzlük (Hıristiyanlar ve Museviler ayırıcı kıyafetler veya nişanlar giymek zorundaydılar) ve büyük İstanbul yangınıdır . I. Mahmut döneminde yapımına başlanan Nuruosmaniye Camii onun döneminde tamamlanmıştır. III.
- 奥斯曼三世、奥托曼三世或鄂图曼三世(奥斯曼土耳其语:عثمان ثالث,阿拉伯語:عثمان الثالث,现代土耳其语:III.
|