| dbpprop:abstract
|
- Organic architecture is a philosophy of architecture which promotes harmony between human habitation and the natural world through design approaches so sympathetic and well integrated with its site that buildings, furnishings, and surroundings become part of a unified, interrelated composition. Architects Gustav Stickley, Antoni Gaudi, Louis Sullivan, Frank Lloyd Wright, John Lautner, Claude Bragdon, Bruce Goff, Rudolf Steiner, Bruno Zevi, Hundertwasser, Imre Makovecz and most recently Anton Alberts, Nari Gandhi and Laurie Baker are all famous for their work with organic architecture. Organic architecture is also translated into the all inclusive nature of Frank Lloyd Wright’s design process. Materials, motifs, and basic ordering principals continue to repeat themselves throughout the building as a whole. The idea of organic architecture refers not only to the buildings' literal relationship to the natural surroundings, but how the buildings' design is carefully thought about as if it were a unified organism. Geometries throughout Wright’s buildings build a central mood and theme. Essentially organic architecture is also the literal design of every element of a building: From the windows, to the floors, to the individual chairs intended to fill the space. Everything relates to one another, reflecting the symbiotic ordering systems of nature. The term organic architecture was coined by the famous architect, Frank Lloyd Wright (1867-1959), though never well articulated by his cryptic style of writing: "So here I stand before you preaching organic architecture: declaring organic architecture to be the modern ideal and the teaching so much needed if we are to see the whole of life, and to now serve the whole of life, holding no traditions essential to the great TRADITION. Nor cherishing any preconceived form fixing upon us either past, present or future, but instead exalting the simple laws of common sense or of super-sense if you prefer determining form by way of the nature of materials... " - Frank Lloyd Wright, An Organic Architecture, 1939 Other modernist architects in the U.S. , Europe, and elsewhere held complementary and often competing views of how architecture could best emulate nature. Key figures in the U.S. included Louis Sullivan and Claude Bragdon, while among European modernists Hugo Haring and Hans Scharoun stand out. Following World War II, organic architecture often reflected cybernetic and informatic models of life, as is reflected in the later work of Buckminster Fuller. Theorist David Pearson proposed a list of rules towards the design of an organic architecture. It is known as the Gaia Charter for organic architecture and design. It reads: "Let the design: be inspired by nature and be sustainable, healthy, conserving, and diverse. unfold, like an organism, from the seed within. exist in the "continuous present" and "begin again and again". follow the flows and be flexible and adaptable. satisfy social, physical, and spiritual needs. "grow out of the site" and be unique. celebrate the spirit of youth, play and surprise. express the rhythm of music and the power of dance. " A well known example of organic architecture is Fallingwater, the residence Frank Lloyd Wright designed for the Kaufman family in rural Pennsylvania. Wright had many choices to locate a home on this large site, but chose to place the home directly over the waterfall and creek creating a close, yet noisy dialog with the rushing water and the steep site. The horizontal striations of stone masonry with daring cantilevers of colored beige concrete blend with native rock outcroppings and the wooded environment.
- Als organische Architektur werden Richtungen der Architektur seit der Wende zum 20. Jahrhundert zusammengefasst, die die Harmonie von Gebäude und Landschaft, eine den Baumaterialien gemäße, „organisch“ aus der Funktion heraus entwickelte Form sowie eine biologische, psychologische und soziale Zweckmäßigkeit der Architektur anstreben. In neuerer Zeit trat noch das Konzept des ökologischen Bauens und der hinzu, das sich mit Konzepten der organischen Architektur zum Teil deckt. Stilistisch ist die organische Architektur heterogen und keiner bestimmten Ästhetik verpflichtet – der Grundgedanke, nicht Funktion, Materialien und Zweck einem Form- oder Stilwillen zu unterwerfen, sondern die Form aus diesen Bedingungen „erwachsen“ zu lassen, brachte ganz unterschiedliche Ergebnisse hervor – er ermöglicht sowohl der klassischen Moderne entsprechende, strenge Formen, als auch plastische und biomorphe, die häufiger vertreten sind. Es gibt keine vorgegebenen äußeren Stilmittel. Mittel sind die architektonischen und künstlerischen Gesetze selbst, d. h. Proportionen, plastische Formenvielfalt, Raumgebärden, Farben, Materialcharaktere usw. Diese Regeln wurden von den Vertretern einer organischen Architektursprache sehr unterschiedlich gewichtet bzw. definiert. Vor allem der Ansatz der gesamtheitlichen Sichtweise hat, im Gegensatz zu seinem eigenen Anspruch, zu differenzierten Ergebnissen geführt, indem Architekten wie Gaudi, Frank Lloyd Wright oder Hugo Häring sich gegenüberstehen.
- La arquitectura orgánica u organicismo arquitectónico es una filosofía de la arquitectura que promueve la armonía entre el habitat humano y el mundo natural. Mediante el diseño busca comprender e integrarse con el sitio, los edificios, los mobiliarios, y los alrededores para que se conviertan en parte de una composición unificada, correlacionada. Los arquitectos Gustav Stickley, Antoni Gaudí, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff, Rudolf Steiner, Bruno Zevi, Hundertwasser, Imre Makovecz y Antón Alberts son los mayores exponentes de la denominada arquitectura orgánica. El estilo orgánico es un movimiento arquitectónico que se deriva del funcionalismo o racionalismo y que puede considerarse promovido fundamentalmente por los arquitectos escandinavos en la década 1930-40 y por el arquitecto americano Frank Lloyd Wright. El movimiento o. acepta muchas de las premisas del racionalismo, como son la libertad de planta, el predominio de lo útil sobre lo meramente ornamental, la incorporación a la arquitectura de los adelantos de la era industrial, etc. , pero procura evitar algunos de los errores en que cae el racionalismo y aportar nuevos valores a la arquitectura. Pueden considerarse a Erik Gunnar Asplund en Suecia y a Alvar Aalto en Finlandia como los principales propugnadores de esta corriente, cuyas ideas fundamentales podrían resumirse de la forma siguiente: 1 Una mayor preocupación por la vida del hombre. Se mira más al hombre, al que ha de servir la arquitectura, que a la propia arquitectura. La atención del arquitecto no debe limitarse a las estructuras y a la disposición de los ambientes, sino que debe extenderse a los problemas psicológicos y vitales del hombre. 2) Una nueva conciencia de los espacios internos: aunque la arquitectura racionalista propugna una adaptación de los volúmenes a las necesidades de planta, esos volúmenes están dominados por un estilo cubista, de formas tetraédricas, en- las que se encajan las necesidades, buscando además con ello una simplificación estructural y constructiva. Asplund, Aalto y sus escuelas comienzan por el estudio de los ambientes, de los recorridos, de los movimientos del hombre y llegan a la creación de los espacios que consideran más indicados, a los que se les proporciona una envolvente apropiada. Las soluciones técnicas y estructurales deben ceñirse a esos espacios, dando lugar normalmente a formas más complicadas, no repetidas, económicamente más costosas y difíciles de industrializar. En este aspecto, el organicismo abandona uno de los postulados del racionalismo, creando en cambio, cuando es bien interpretado, realizaciones más jugosas y humanas. Las obras de los grandes arquitectos orgánicos son mucho más personales y difíciles de imitar, y es, por tanto, más propio hablar de un planteamiento o. que de un estilo o. en arquitectura. Como obras maestras de la arquitectura o. podemos citar la biblioteca de Viipuri (1930) y el pabellón finlandés en la Exposición de Nueva York de 1939, ambos de Aalto; la ampliación del Ayuntamiento de Goteborg (1937) de E. Asplund, y la casa de Taliesin West, en Arizona, de F. Lloyd Wright.
- La arquitectura orgánica es una filosofía de la arquitectura que promueve la armonía entre el habitat humano y el mundo natural. Mediante el diseño busca comprender e integrarse con el sitio, los edificios, los mobiliarios, y los alrededores para que se conviertan en parte de una composición unificada, correlacionada. Los arquitectos Gustav Stickley, Antoni Gaudí, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff, Rudolf Steiner, Bruno Zevi, Hundertwasser, Imre Makovecz y Antón Alberts son los mayores exponentes de la denominada arquitectura orgánica.
- Orgaaninen arkkitehtuuri on eräs modernin arkkitehtuurin tyylilajeja, joka kehittyi art nouveausta ja oli pohjana mm. funktionalismin synnylle. Viime vuosikymmeninä moderni arkkitehtuuri on jälleen ottanut käyttöön monia orgaanisen arkkitehtuurin keskeisiä periaatteita. Tyylin lähtökohtana on elävä luonto, joka tarjoaa loputtomasti ideoita, esteettisiä muotoja ja rakenteellisia ratkaisuja rakennusten ulkoisten muotojen sekä sisäisten toimintojen tarkoituksenmukaiselle suunnittelulle. Myös ajatuksen siitä, että funktio (toiminto, käytännöllisyys) ohittaa muodon tärkeyden suunnittelussa, esittivät orgaanisen arkkitehtuurin edustajat, Louis Sullivan etunenässä, ensimmäisinä, pohjustaen näin funktionalismin syntyä.
- L'architecture organique est une philosophie architecturale qui s'intéresse à l'harmonie entre l'habitat humain et le monde « naturel » au moyen d'une approche conceptuelle à l'écoute de son site et intégrée à lui, faisant du bâtiment et de son mobilier une composition unifiée et intriquée à son environnement. Le concept d'architecture organique fut développé par les recherches de Frank Lloyd Wright qui considérait qu'une maison naissait de la rencontre des nécessités des gens avec l'esprit du lieu, à la manière d'un organisme vivant. Sa conviction était que les bâtiments influençaient profondément les personnes y habitant, y travaillant ou même y priant, et pour cette raison l'architecte avait la capacité de modeler les hommes. Le terme d'architecture organique a été forgé par l'architecte américain Frank Lloyd Wright (1868-1959) bien que son sens exact soit resté flou par le style sibyllin dont l'auteur se plaisait à user Le théroricien David Pearson proposa un ensemble de règles pour dessiner une architecture organique, la chartre de Gaïa pour une architecture organique Un parangon de l'architecture organique est la maison de la cascade de Frank Lloyd Wright dessinée pour la famille Kaufman dans la campagne de Pennsylvanie. Wright avait le choix dans l'emplacement pour bâtir une maison sur ce terrain très vaste, mais il choisit de la placer directement au-dessus d'une cascade et d'un torrent, créant un dialogue étroit bien que sonore avec le grondement de l'eau et le site escarpé. Les strates horizontales en pierre avec des porte-à-faux impressionnants en béton beige mélangés avec les rochers affleurants et les environs boisés. L'architecture organique fut un mouvement architectural moderne influencé par les idées de Wright, mais bien que née aux États-Unis, elle s'est développée dans le monde entier. En Europe, Alvar Aalto est souvent considéré comme se rattachant à ce mouvement. Les architectes Gustav Stickley, Antoni Gaudí, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff, Rudolf Steiner, Erich Mendelsohn, Bruno Zevi, Hundertwasser, Imre Makovecz et plus récemment Anton Alberts et Laurie Baker sont les figures emblématiques connues pour leur travail en rapport avec l'idée d'architecture organique. D'une façon générale, l'architecture organique est considérée comme un contre-point (et en un certain sens, une réaction) à l'architecture rationnelle influencée par le style international originaire d'Europe.
- Organikus építészet (magyarul szerves építészet) az építészet azon irányzata, amelynek programjában az szerepel, hogy az épület "természetesen" nőjön ki abból a helyből, ahová tervezték, alkosson azzal harmonikus, "szerves" egységet mind a felhasznált anyagok, mind az épület mérete, alakja és gondolatisága szempontjából. Ezért mondják, hogy az organikus építészet inkább filozófia, aminek megnyilvánulásai annak épületei. Tágabb értelemben a szerves építészethez tartozónak számíthatjuk a legrégebbi építményeket, illetve a mai primitív társadalmak lakóépületeit is. A szerves építészeti attitűd vagy felfogás a népi építészetnél vagy az építészet nélküli építészetben kezdődött, és Frank Lloyd Wright használta először saját munkáira ezt a kifejezést. A szerves építészet regionális, a hely "szelleméhez" igazodik, a település és a nemzet hagyományaihoz kötődik. Ugyanakkor az egyetemességhez is kötődik, ugyanaz a gyökere, mint a funkcionalizmusnak. Nem öncélú, nem kötődik hatalomhoz. A szerves építészet inkább település-léptékű, nem épület, hanem ember centrikus. Megközelítése ökologikus: a minimumra törekszik, nem pazarló, így például minimális szerkezettel fed le nagy tereket. Hajlított és íves felületeket és éleket mutató lakóépületeikre szívesen használják a választékos hajlék kifejezést. A szerves építészethez sorolhatjuk az úgynevezett bio- vagy ökoházakat is, szép példányaik Svájcban találhatók, félig vagy nagyobbrészt földbe épültek. A magyar szerves építészet, mint mozgalom, néhány neves építészhez és előfutáraikhoz kapcsolódik. Azért nevezhetjük mozgalomnak, mert elméleti háttere az organikus gondolkodás és cselekvés, aminek legfőbb jellemzője, hogy a természetet használja modellként. A másik jellemzője, hogy ezzel együtt önmagából eredezteti azt, amit csinál, nem keres mintákat, sőt a stílusoktól is függetleníti magát. A magyarországi szerves építészek nagy része Rudolf Steiner antropozófiájából és az ő általa tervezett Goetheanum épületeiből merített leginkább, illetve a magyar népi építészet elemeiből. A magyarországi szecesszióban sok a határeset, nehéz meghúzni a határvonalat a két stílus között, de talán nem is szükséges. Ugyanez a helyzet Gaudí katedrálisánál, a Sagrada Famílianál. "Minden építészeti stílus a templomépítés szolgálatában született. Minden ezután eljövendő művészet ugyanígy kell, hogy megszülessen. " (A. Gaudí) Az organikus építészet valójában a múlt, illetve a jövő építészete. Fájl:Sagradafamilia-overview. jpg Antoni Gaudí: Sagrada Família, Barcelona. Épült 1920-
- L'architettura organica è una branca dell'architettura moderna che promuove un'armonia tra l'uomo e la natura, la creazione di un nuovo sistema in equilibrio tra ambiente costruito e ambiente naturale attraverso l'integrazione dei vari elementi artificiali propri dell'uomo (costruzioni, arredi, ecc. ), e naturali dell'intorno ambientale del sito. Tutti divengono parte di un unico interconnesso organismo, spazio architettonico. Architettura organica corrisponde molto da vicino a società organica. Così si può sintetizzare ciò che affermava il maestro fondatore e l'interprete principale di questo tipo di architettura, Frank Lloyd Wright nel suo volume Architettura organica del 1939. Un'architettura che ha questa idea trainante, rifiuta la mera ricerca estetica o il semplice gusto superficiale, così come una società organica dovrebbe essere indipendente da ogni imposizione esterna contrastante con la natura dell'uomo. Indipendenza quindi da ogni classicismo, ma libertà intepretativa di affrontare qualsiasi tema, armonizzandolo con il tutto e cercandone soluzioni che in Wright sono formalmente perfette. Alcuni studiosi hanno contrapposto l'architettura organica all'architettura razionale, considerandola come discordante dal Movimento moderno o international style, ma in realtà essa ne è parte integrante essendosi con lo stesso reciprocamente influenzata e sollecitata.
- Organische architectuur is een stroming in de architectuur die rond 1900 opkwam. Een van de uitgangspunten is dat de functie de vorm bepaalt, ook wel het principe Form Follows Function (FFF) geheten. Grondleggers: Antoni Gaudí, Rudolf Steiner, Frank Lloyd Wright en Louis Sullivan. Voorbeelden van organische architectuur: Het Goetheanum in Dornach (Zwitserland). Het Gasuniegebouw in Groningen. Het hoofdkantoor van ING Bank in Amsterdam.
- Organisk arkitektur er et samlebegrep for en rekke arkitektoniske retninger som hovedsakelig har utviklet seg fra ca 1900 og frem til idag. Arkitekter som var med på å gi organisk arkitektur nye retninger var blant annet Antoni Gaudí (1852-1926); Rudolf Steiner (1961-1925); Frank Lloyd Wright (1867-1959); Friedensreich Hundertwasser (1928-2000) og Le Corbusier (1887-1965). De tre vanligste måtene organisk arkitektur anvendes på er disse: Stilart definert ved utseende. Organisk forståes her i betydningen naturligt utseende. Arkitektonisk måte å organisere en helhet på. Organisk forstås her som en måte å gestalte en helhet på som gir plass til delelementers behov og utfoldelse. Organisk i betydningen grokrefter eller livsprinsipp. På en tidsakse oppretholdes livet gjennom metamorfose (formforvandling) i livscykler. I goetheanistisk arkitektur forstås metamorfose ikke kun på en tidsakse, men også i en rumslig utstrekning som et helhetsligt og transformativt formforløp.
- Architektura organiczna - kierunek w modernistycznej architekturze opierający się na założeniu, że architektura powinna być kształtowana w analogii do natury. Cechuje się płynnym i plastycznym kształtowaniem formy, wzorowanej czasem na organizmach żywych. Architektura organiczna rozwijała się od początku XX wieku, szczególnie zaś w latach 20. i miała swój wielki rozkwit w w latach 50. i 60. Autorem tezy o analogii między architekturą i naturą był działający w 1. połowie XIX wieku amerykański rzeźbiarz Horatio Greenough. Postulował on odejście od gorsetu historyzmu i naturalne kształtowanie bez związania schematami. Wśród wyróżniających się architektów wątek tej analogii w podjął Louis Sullivan, który uważał, że kształtowanie architektury nie polega na naddawaniu formy, lecz jej odszukiwaniu. W 1896 w swojej książce The tall office building pisał, że życie charakteryzuje się tym, że formę przybiera do funkcji i że właściwą istotą każdego problemu jest to, że zawiera rozwiązanie i je podpowiada. O ile funkcjonalistyczne prądy modernizmu korzystały z analogii do przyrody tylko w sensie ontologicznym, twórcy organicznej architektury naśladowali przyrodę stosunkowo dosłownie, uważając przy tym nierzadko, że architektura powinna stawać się częścią przyrody. Hugo Häring pisał, że dążąc do odnalezienia kształtu, nie zaś do sztywnej formy, będziemy w zgodzie z naturą. Zwolennicy architektury organicznej argumentowali, że architektura modernistyczna, jako skierowana na potrzeby człowieka i oparta na naukowym pojmowaniu świata, powinna wypływać z żywotnych prądów natury, nie zaś być kreślona od linijki. Krytykowali też jako nienaturalną i niepotrzebną stylizację kubiczne kształty budynków, zwłaszcza jeżeli ich zewnętrzna forma przyjmowała inny kształt przestrzenny niż funkcja. Ich dzieła przejmowały zatem kształty skomplikowane, lecz wypływające z rzeczywistych zależności funkcjonalno-przestrzennych. Stąd też używa się niekiedy określeń funkcjonalizm organiczny lub modernizm organiczny. Jakkolwiek architektura organiczna pozostawała zawsze w cieniu stylu międzynarodowego, wywarła wpływ przede wszystkim na jednoprzestrzenne obiekty użyteczności publicznej takie jak kościoły czy teatry. Przy konstrukcjach przekryć o wielkich rozpiętościach wykorzystywano formy przywołujące zawartą w naturze zasadę minimalnego wykorzystania materiału. Do rozwoju architektury organicznej epoki modernizmu przyczynił się postęp w naukach takich jak akustyka i materiałoznawstwo, które potwierdziły sens tworzonych częściowo instynktownie plastycznych form, jak również nowe techniki obliczeniowe. Architektura organiczna rozwija się do chwili obecnej w epoce postmodernizmu.
- A arquitetura orgânica, arquitetura organicista ou ainda organicismo foi uma escola da arquitetura moderna influenciada pelas idéias de Frank Lloyd Wright. Apesar de ter surgido nos EUA, desenvolveu-se ao redor de todo o mundo. Um arquiteto europeu considerado orgânico foi Alvar Aalto. O conceito do organicismo foi desenvolvido através das pesquisas de Frank Lloyd Wright, que acreditava que uma casa deve nascer para atender às necessidades das pessoas e do caráter do país como um organismo vivo. Sua convicção era de que os edifícios influenciam profundamente as pessoas que neles residem, trabalham ou rezam, e por esse motivo o arquiteto é um modelador de homens. De uma forma geral, a arquitetura orgânica é considerada como um contraponto (e em certo sentido, uma reação) à arquitetura racionalista influenciada pelo International style de origem européia.
- Arhitectură organică este un termen, o perspectivă, o interpretare, o filozofie şi o modalitate concretă a arhitecturii de a construi structuri şi clădiri prin promovarea armoniei dintre habitatul uman şi natură, care se realizează prin proiectarea clădirilor, interioarelor şi a tuturor anexelor într-un asemenea mod încât opera umană este armonios integrată mediului, devenind o parte fluentă a locului, un continuu de la natură prin habitat către natură. Architecţi precum Gustav Stickley, Antoni Gaudi, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff, Rudolf Steiner, Bruno Zevi, Aalvar Alto, Le Corbusier, Imre Makovecz, respectiv cel mai recent Friedensreich Hundertwasser, Hans Scharoun şi Anton Alberts sunt printre cei mai cunoscuţi promotori ai arhitecturii organice.
- Органическая архитектура — течение архитектурной мысли, впервые сформулированное Луисом Салливеном на основе положений эволюционной биологии в 1890-е гг. и нашедшее наиболее полное воплощение в трудах его последователя Фрэнка Ллойда Райта в 1930-е — 1950-е гг. В противоположность функционализму, органическая архитектура видит свою задачу в создании зданий и сооружений, раскрывающих свойства естественных материалов и органично вписанных в окружающий ландшафт. Сторонник идеи непрерывности архитектурного пространства, Райт предлагал подвести черту под традицией нарочитого выделения здания и его составных частей из окружающего мира, доминировавшей в западной архитектурной мысли со времён Палладио. По его мнению, форма здания должна каждый раз вытекать из его специфического назначения и тех уникальных условий среды, в которых оно возводится. В практическом плане, спроектированные Райтом «дома прерий» служили естественным продолжением окружающей природной среды, подобно эволюционной форме естественных организмов. Наиболее влиятельным представителем органической архитектуры в Европе был финн Алвар Аалто. Индивидуализм органической архитектуры неизбежно вступал в противоречие с потребностями современного урбанизма, и неудивительно, что основными памятниками этого направления были загородные особняки. В 1950-е гг. и Аалто и Райт стали отходить от органической архитектуры и проектировали здания в интернациональном стиле. Всплеск интереса к органической архитектуре в начале XXI века связан со становлением эстетики био-тека, которая, в отличие от Райта, признаёт возможность и значимость прямых внешних аналогий архитектурных форм с формами органической природы.
- Organisk arkitektur är en typ av arkitektur som förespråkar harmoni mellan människan och naturen. Arkitekter som är kända för sin organiska arkitektur är Gustav Stickley, Antoni Gaudi, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff och Anton Alberts. Termen "organisk arkitektur" myntades av den berömde arkitekten Frank Lloyd Wright (1867-1959).
|
| rdfs:comment
|
- Organic architecture is a philosophy of architecture which promotes harmony between human habitation and the natural world through design approaches so sympathetic and well integrated with its site that buildings, furnishings, and surroundings become part of a unified, interrelated composition.
- Als organische Architektur werden Richtungen der Architektur seit der Wende zum 20. Jahrhundert zusammengefasst, die die Harmonie von Gebäude und Landschaft, eine den Baumaterialien gemäße, „organisch“ aus der Funktion heraus entwickelte Form sowie eine biologische, psychologische und soziale Zweckmäßigkeit der Architektur anstreben. In neuerer Zeit trat noch das Konzept des ökologischen Bauens und der hinzu, das sich mit Konzepten der organischen Architektur zum Teil deckt.
- La arquitectura orgánica u organicismo arquitectónico es una filosofía de la arquitectura que promueve la armonía entre el habitat humano y el mundo natural. Mediante el diseño busca comprender e integrarse con el sitio, los edificios, los mobiliarios, y los alrededores para que se conviertan en parte de una composición unificada, correlacionada.
- La arquitectura orgánica es una filosofía de la arquitectura que promueve la armonía entre el habitat humano y el mundo natural. Mediante el diseño busca comprender e integrarse con el sitio, los edificios, los mobiliarios, y los alrededores para que se conviertan en parte de una composición unificada, correlacionada.
- Orgaaninen arkkitehtuuri on eräs modernin arkkitehtuurin tyylilajeja, joka kehittyi art nouveausta ja oli pohjana mm. funktionalismin synnylle. Viime vuosikymmeninä moderni arkkitehtuuri on jälleen ottanut käyttöön monia orgaanisen arkkitehtuurin keskeisiä periaatteita.
- L'architecture organique est une philosophie architecturale qui s'intéresse à l'harmonie entre l'habitat humain et le monde « naturel » au moyen d'une approche conceptuelle à l'écoute de son site et intégrée à lui, faisant du bâtiment et de son mobilier une composition unifiée et intriquée à son environnement.
- Organikus építészet (magyarul szerves építészet) az építészet azon irányzata, amelynek programjában az szerepel, hogy az épület "természetesen" nőjön ki abból a helyből, ahová tervezték, alkosson azzal harmonikus, "szerves" egységet mind a felhasznált anyagok, mind az épület mérete, alakja és gondolatisága szempontjából. Ezért mondják, hogy az organikus építészet inkább filozófia, aminek megnyilvánulásai annak épületei.
- L'architettura organica è una branca dell'architettura moderna che promuove un'armonia tra l'uomo e la natura, la creazione di un nuovo sistema in equilibrio tra ambiente costruito e ambiente naturale attraverso l'integrazione dei vari elementi artificiali propri dell'uomo (costruzioni, arredi, ecc. ), e naturali dell'intorno ambientale del sito. Tutti divengono parte di un unico interconnesso organismo, spazio architettonico.
- Organische architectuur is een stroming in de architectuur die rond 1900 opkwam. Een van de uitgangspunten is dat de functie de vorm bepaalt, ook wel het principe Form Follows Function (FFF) geheten. Grondleggers: Antoni Gaudí, Rudolf Steiner, Frank Lloyd Wright en Louis Sullivan. Voorbeelden van organische architectuur: Het Goetheanum in Dornach (Zwitserland). Het Gasuniegebouw in Groningen. Het hoofdkantoor van ING Bank in Amsterdam.
- Organisk arkitektur er et samlebegrep for en rekke arkitektoniske retninger som hovedsakelig har utviklet seg fra ca 1900 og frem til idag. Arkitekter som var med på å gi organisk arkitektur nye retninger var blant annet Antoni Gaudí (1852-1926); Rudolf Steiner (1961-1925); Frank Lloyd Wright (1867-1959); Friedensreich Hundertwasser (1928-2000) og Le Corbusier (1887-1965). De tre vanligste måtene organisk arkitektur anvendes på er disse: Stilart definert ved utseende.
- Architektura organiczna - kierunek w modernistycznej architekturze opierający się na założeniu, że architektura powinna być kształtowana w analogii do natury. Cechuje się płynnym i plastycznym kształtowaniem formy, wzorowanej czasem na organizmach żywych. Architektura organiczna rozwijała się od początku XX wieku, szczególnie zaś w latach 20. i miała swój wielki rozkwit w w latach 50. i 60. Autorem tezy o analogii między architekturą i naturą był działający w 1.
- A arquitetura orgânica, arquitetura organicista ou ainda organicismo foi uma escola da arquitetura moderna influenciada pelas idéias de Frank Lloyd Wright. Apesar de ter surgido nos EUA, desenvolveu-se ao redor de todo o mundo. Um arquiteto europeu considerado orgânico foi Alvar Aalto.
- Arhitectură organică este un termen, o perspectivă, o interpretare, o filozofie şi o modalitate concretă a arhitecturii de a construi structuri şi clădiri prin promovarea armoniei dintre habitatul uman şi natură, care se realizează prin proiectarea clădirilor, interioarelor şi a tuturor anexelor într-un asemenea mod încât opera umană este armonios integrată mediului, devenind o parte fluentă a locului, un continuu de la natură prin habitat către natură.
- Органическая архитектура — течение архитектурной мысли, впервые сформулированное Луисом Салливеном на основе положений эволюционной биологии в 1890-е гг. и нашедшее наиболее полное воплощение в трудах его последователя Фрэнка Ллойда Райта в 1930-е — 1950-е гг.
- Organisk arkitektur är en typ av arkitektur som förespråkar harmoni mellan människan och naturen. Arkitekter som är kända för sin organiska arkitektur är Gustav Stickley, Antoni Gaudi, Frank Lloyd Wright, Louis Sullivan, Bruce Goff och Anton Alberts. Termen "organisk arkitektur" myntades av den berömde arkitekten Frank Lloyd Wright (1867-1959).
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
