| dbpprop:abstract
|
- Ordoliberalism is a school of liberalism that emphasises the need for the state to ensure that the free market produces results close to its theoretical potential. The theory was developed by German economists and legal scholars such as Walter Eucken, Franz Böhm, Hans Grossmann-Doerth and Leonhard Miksch from about 1930-1950. Alexander Rüstow and Wilhelm Röpke and Friedrich Hayek are associated with this theory. Ordoliberal ideals (with modifications) drove the creation of the post-World War II German social market economy and its attendant Wirtschaftswunder. The term was coined 1950 by Hero Moeller referring to the academic journal ORDO. The term is used in German language as synonym for the term neoliberalism or as concretization to label the neoliberalism of the Freiburg School. Ordoliberal theory holds that the state must create a proper legal environment for the economy and maintain a healthy level of competition through measures that adhere to market principles. The concern is that, if the state does not take active measures to foster competition, firms with monopoly power will emerge, which will not only subvert the advantages offered by the market economy, but also possibly undermine good government, since strong economic power can be transformed into political power. Quoting Stephen Padgett: "A central tenet of ordo-liberalism is a clearly defined division of labor in economic management, with specific responsibilities assigned to particular institutions. Monetary policy should be the responsibility of a central bank committed to monetary stability and low inflation, and insulated from political pressure by independent status. Fiscal policy—balancing tax revenue against government expenditure—is the domain of the government, whilst macro-economic policy is the preserve of employers and trade unions. " The state should form an economical order instead of directing economical processes. Ordoliberalism is centered around the academic journal ORDO. Among the contributors to the journal were Franz Böhm, Walter Eucken, Ludwig Erhard, Friedrich Hayek, Alexander Rüstow, Karl Popper, Peter Bauer, Milton Friedman, James M. Buchanan, and Thomas C. Schelling. Wilhelm Röpke considered Ordoliberalism to be "liberal conservatism," against capitalism in his work Civitas Humana (A Humane Order of Society, 1944). Alexander Rüstow also has criticized laissez-faire capitalism in his work Das Versagen des Wirtschaftsliberalismus (The Failure of Economic Liberalism, 1950). The Ordoliberals thus separated themselves from classical liberalism. For their political philosophy, Ordoliberals were influenced by Aristotle, Tocqueville, Hegel, Spengler and Karl Mannheim.
- Der Ordoliberalismus ist ein Konzept für eine marktwirtschaftliche Wirtschaftsordnung, in der ein Ordnungsrahmen ökonomischen Wettbewerb und die Freiheit der Bürger gewährleisten soll.. Der Ordoliberalismus gilt als eine deutsche Variante des Neoliberalismus.
- El ordoliberalismo es una corriente de pensamiento económico fundada por un grupo de políticos y economistas alemanes durante la década de 1930-1940. Se encuentra íntimamente ligada a la Escuela de Friburgo y al concepto de Economía social de mercado. También recibe el nombre de Neoliberalismo alemán
- L’ordolibéralisme (Ordoliberalismus en allemand) est un courant du libéralisme, apparu en Allemagne dès les années 1930 face à la profonde crise économique et politique donnant naissance au système d’économie sociale de marché. Élaboré par des économistes et des juristes conservateurs de l’Allemagne fédérale, Walter Eucken, Wilhelm Röpke et Alfred Müller-Armack par exemple, s'exprimèrent dans la revue ORDO, ils ont influencé la politique économique des divers chanceliers allemands, ce qui les a auréolé de la paternité intellectuelle du « miracle économique ouest-allemand ».
- Ordoliberalizm – nurt zbliżony do liberalizmu, wykształcony w Niemczech w latach 30. i 40. XX wieku. Głównymi teoretykami ordoliberalizmu byli Franz Böhm, Alexander Rüstow, Wilhelm Röpke, Walter Eucken. Związani z tym nurtem byli także: Ludwig Erhard i Alfred Müller-Armack. Ordoliberalizm był próbą modyfikacji anglosaskiego klasycznego liberalizmu i przystosowania go do warunków i mentalności niemieckiej. Poszanowanie dla własności prywatnej i reguł gospodarki rynkowej łączono z katolicką nauką społeczną i konserwatyzmem obyczajowym. Ordoliberalizm opierał się na katolickiej nauce o naturze człowieka, dostrzegając rolę wspólnoty, tradycji, obyczaju i religii, lekceważoną przez klasycznych liberałów i libertarian. Wolność, zdaniem ordoliberałów, była konsekwencją ludzkiej wolnej woli. Ustawy nie powinny tworzyć nowych norm, lecz ujmować tradycyjne obyczaje w kategorie prawne. W gospodarce ordoliberałowie podkreślali aspekt etyczny, przeciwstawiali się traktowaniu pracowników "jak maszyny", z uwagą podchodzili do papieskich encyklik społecznych. Opowiadali się za gospodarką rynkową, szczególnie doceniając i wspierając klasę średnią i drobną burżuazję. Dopuszczali interwencję państwa w gospodarkę tam, gdzie było to konieczne dla obrony konkurencji. Państwo miało zatem bronić wolnego rynku przed monopolami i oligopolami. Ordoliberalizm opowiadał się zdecydowanie za demokracją parlamentarną, którą traktował jako zaporę przeciwko totalitaryzmowi i kolektywizmowi. Ordoliberałowie obawiali się jednak tyranii większości i populizmu, ponad wolę większości stawiając rządy prawa. Ordoliberałowie popierali decentralizację władzy i federalizację państwa. Idee ordoliberałów zostały w pewnym stopniu urzeczywistnione, kiedy Ludwig Erhard zasiadał na stanowisku ministra gospodarki, a następnie kanclerza RFN. Zwolennikiem przeniesienia zasad ordoliberalizmu na grunt polski był m. in. Krzysztof Dzierżawski.
- Ordoliberalismo, também chamado ordoliberalismo alemão, é uma doutrina econômica, adotada principalmente na Alemanha do pós-guerra, que se auto-denomina uma "terceira via" entre o socialismo e o capitalismo. Existem três pontos fundamentais no conceito ordoliberal: 1 criar uma "ordem" (ordo) que remedie as falhas dos mercados; 2) organizar a economia com mercados eficientes e competitivos; 3) uma "ordem" forte deve assegurar uma economia justa numa economia social de mercado. O Ordoliberalismo é uma escola de pensamento econômico do liberalismo, que enfatiza a necessidade do Estado assegurar-se de que os livre-mercados produzam os resultados mais eficientes segundo seu potencial teórico, corrigindo as eventuais imperfeições dos mercados. Essa teoria foi criada por economistas e juristas alemães como Wilhelm Röpke, Walter Eucken, Franz Böhm, Hans Großmann-Doerth, Alfred Müller-Armack e Alexander Rüstow juntamente com a Escola de Freiburg, entre 1930 e 1950. Os ideais ordoliberais, com algumas modificações, inspiraram a criação da Economia Social de Mercado na Alemanha do pós segunda guerra mundial e o consequente Wirtschaftswunder ("milagre econômico", em alemão), e é considerada a variante alemã do Neoliberalismo. Desenvolvimentismo
- Ordoliberalism är en liberal strömning med ursprung i Tyskland som har fått stor betydelse för utformningen av Europeiska unionen, EU, och dess institutioner. En utgångspunkt för ordoliberalismen är att konkurrensen tenderar att sättas ur spel på oreglerade marknader genom uppkomsten av karteller, oligopol och monopol (jämför med Adam Smiths konstaterande att närhelst två kapitalister träffas på tu man hand så konspirerar de mot konkurrensen). Därför måste det finnas en stark och interventionistisk statsmakt som med aktiva ingrepp på marknaderna ser till att sunda konkurrensförhållanden upprätthålls. Staten ska också upprätthålla ett stabilt juridiskt ramverk för marknadsaktörerna. Vidare förordar ordoliberalismen en tydligt definierad arbetsfördelning i styrningen av samhällsekonomin, där olika institutioner ges olika uppgifter och mål. Penning- och valutapolitiken bör skötas av en oberoende centralbank med uppgiften att upprätthålla penningpolitisk stabilitet och låg inflation. Regeringen ska ansvara för finanspolitiken (skatter och offentliga utgifter) med uppgiften att bevara sunda statsfinanser. Uppgiften att säkra makroekonomisk stabilitet och en hög sysselsättning bör vila på arbetsmarknadens parter som av staten ska stödjas att träffa ansvarsfulla kollektivavtal på nationell nivå. Den starka staten ska sålunda svara för en samhällsekonomisk ordning, men inom detta ramverk bör marknadshushållningen vara fri från demokratisk styrning i övrigt. I motsats till till exempel nyliberaler ser emellertid ordoliberaler en hög organisationsgrad och kollektivavtalstäckning på arbetsmarknaden som något gott som bidrar till samhällsekonomisk stabilitet. På samma sätt ses också omfattande socialförsäkringar som ordnas genom överenskommelser mellan staten och arbetsmarknadens parter som en stabiliserande faktor för marknadshushållningen. Ordoliberalism har ibland kallats ”liberal konservatism” och står för en mer organisk samhällssyn än andra liberala strömningar. Dess anhängare är kritiska mot laissez faire-kapitalism, neoklassisk nationalekonomi och den s.k. Österrikiska skolan med bl.a. Eugen von Böhm-Bawerk och Friedrich Hayek. Ordoliberalens ledord är framför allt stabilitet.
- Ordoliberalism (Alman neoliberalizmi diye de bilinir. ), serbest pazarın, teorik potansiyele yakın üretmeyi garanti etmesi gerektiğini iddia eden bir liberalizm bir ekolüdür. Teori, Alman ekonomistler tarafından geliştirildi. Wilhelm Röpke(Türkiye'de sürgünde Nazi dönemini geçirdi. ),Walter Eucken, Franz Böhm ve Hans Großmann Doerth gibi bilim adamları, 1930-1950 arasında Ordoliberal idealleri değişiklerle birlikte ikinci Dünya savaşı sonrası Almanya'sına uyarladılar ve sosyal bakından ülkenin toparlanmasını sağladılar.
|
| rdfs:comment
|
- Ordoliberalism is a school of liberalism that emphasises the need for the state to ensure that the free market produces results close to its theoretical potential. The theory was developed by German economists and legal scholars such as Walter Eucken, Franz Böhm, Hans Grossmann-Doerth and Leonhard Miksch from about 1930-1950. Alexander Rüstow and Wilhelm Röpke and Friedrich Hayek are associated with this theory.
- Der Ordoliberalismus ist ein Konzept für eine marktwirtschaftliche Wirtschaftsordnung, in der ein Ordnungsrahmen ökonomischen Wettbewerb und die Freiheit der Bürger gewährleisten soll.. Der Ordoliberalismus gilt als eine deutsche Variante des Neoliberalismus.
- El ordoliberalismo es una corriente de pensamiento económico fundada por un grupo de políticos y economistas alemanes durante la década de 1930-1940. Se encuentra íntimamente ligada a la Escuela de Friburgo y al concepto de Economía social de mercado. También recibe el nombre de Neoliberalismo alemán
- L’ordolibéralisme (Ordoliberalismus en allemand) est un courant du libéralisme, apparu en Allemagne dès les années 1930 face à la profonde crise économique et politique donnant naissance au système d’économie sociale de marché.
- Ordoliberalizm – nurt zbliżony do liberalizmu, wykształcony w Niemczech w latach 30. i 40. XX wieku. Głównymi teoretykami ordoliberalizmu byli Franz Böhm, Alexander Rüstow, Wilhelm Röpke, Walter Eucken. Związani z tym nurtem byli także: Ludwig Erhard i Alfred Müller-Armack. Ordoliberalizm był próbą modyfikacji anglosaskiego klasycznego liberalizmu i przystosowania go do warunków i mentalności niemieckiej.
- Ordoliberalismo, também chamado ordoliberalismo alemão, é uma doutrina econômica, adotada principalmente na Alemanha do pós-guerra, que se auto-denomina uma "terceira via" entre o socialismo e o capitalismo. Existem três pontos fundamentais no conceito ordoliberal: 1 criar uma "ordem" (ordo) que remedie as falhas dos mercados; 2) organizar a economia com mercados eficientes e competitivos; 3) uma "ordem" forte deve assegurar uma economia justa numa economia social de mercado.
- Ordoliberalism är en liberal strömning med ursprung i Tyskland som har fått stor betydelse för utformningen av Europeiska unionen, EU, och dess institutioner. En utgångspunkt för ordoliberalismen är att konkurrensen tenderar att sättas ur spel på oreglerade marknader genom uppkomsten av karteller, oligopol och monopol (jämför med Adam Smiths konstaterande att närhelst två kapitalister träffas på tu man hand så konspirerar de mot konkurrensen).
- Ordoliberalism (Alman neoliberalizmi diye de bilinir. ), serbest pazarın, teorik potansiyele yakın üretmeyi garanti etmesi gerektiğini iddia eden bir liberalizm bir ekolüdür. Teori, Alman ekonomistler tarafından geliştirildi. Wilhelm Röpke(Türkiye'de sürgünde Nazi dönemini geçirdi.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
