In those hierarchically organised churches of Western Christianity which have an ecclesiastical law system, an ordinary is an officer of the church who by reason of office has ordinary power to execute the church's laws. The term comes from the Latin word ordinarius.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Das Bischöfliche Ordinariat ist in der katholischen Kirche die zentrale Behörde, die im Auftrag des lokalen Ordinarius (meistens ist dies der Bischof) das Bistum verwaltet. Das Wort ist abgeleitet von lat. (episcopus) ordinarius „Diözesanbischof“. Das Ordinariat wird vom Generalvikar geleitet. Daher heißt es vielfach auch Bischöfliches Generalvikariat. Im Kirchenrecht wird die Bezeichnung "Diözesankurie" verwendet.
  • In those hierarchically organised churches of Western Christianity which have an ecclesiastical law system, an ordinary is an officer of the church who by reason of office has ordinary power to execute the church's laws. The term comes from the Latin word ordinarius. In Eastern Christianity, a corresponding officer is called a hierarch, which comes from the Greek word ἱεράρχης (hierarchēs) meaning " president of sacred rites, high-priest" and that from "ἱερεύς" (hiereus), "priest" + "ἀρχή" (archē), amongst others "first place or power, rule". In common usage in the Episcopal Church, an ordinary is a diocesan bishop. The term is also employed within civic governance, notably in the US; the Ordinary role involves the discharge of certain, often legal or legally related, tasks falling to city or county authorities, such as licensing marriages and adjudicating claims against an authority.
  • In der katholischen Kirche bezeichnet der Ausdruck Ordinarius nach Can. 134 § 1 CIC den Papst, die Diözesanbischöfe sowie andere Vorsteher einer Teilkirche und diejenigen, die in diesen allgemeine ordentliche ausführende Gewalt besitzen und ebenso diejenigen Oberen klerikaler Ordensinstitute päpstlichen Rechts und klerikaler Gesellschaften des apostolischen Lebens päpstlichen Rechts, die wenigstens ordentliche ausführende Gewalt besitzen. Ortsordinarius ist nach Can. 134 § 2 CIC ein Ordinarius im Sinne des Can. 134 § 1 CIC mit Ausnahme der Oberen von Ordensinstituten und Gesellschaften des apostolischen Lebens. Die Behörde eines Ordinarius, insbesondere eines Ortsbischofs wird Ordinariat genannt.
  • Un ordinariato es, en la organización de la Iglesia Católica Romana, una circunscripción erigida para atender espiritualmente: a los fieles de ritos orientales en países sin territorio propio para su rito, en cuyo caso se denomina Ordinariato Oriental. a los fieles que forman parte de las Fuerzas Armadas de un determinado país, en cuyo caso se denomina Ordinariato Militar. a los fieles, tanto clérigos como laicos, convertidos de la Iglesia Anglicana a la Iglesia Católica Romana, en virtud de la Constitución Apostólica Anglicanorum Coetibus de Benedicto XVI.
  • Ordinario es, en la Iglesia Católica, el obispo con jursidicción terrotorial sobre su diócesis. Su nombre proviene del hecho de que el obispo es el pastor de su región y que es él quien expide los asuntos ordinarios de la diócesis, los demás deben remontar al conocimiento de Roma. Él ejerce sus funciones espirituales al seno de su circunscripción.
  • Ordinarius, een bisschop die aan het hoofd staat van een ordinariaat
  • En ordinarius er i Den katolske kirke den stedlige biskop i et bispedømme eller erkebispedømme, eller i hans fravær generalvikaren. I kirkeretten er en rekke funksjoner tillagt ordinarius, hvilket betyr at selv om det normalt er den stedlige biskop som kan utføre dem, vil det allikevel ikke være noe hinder for å få utført funksjonene i biskopens fravær.
  • Ordynariusz - w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz biskupa rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i wikariusz biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą. Potocznie określenie to używa się w stosunku do biskupa diecezjalnego.
  • Ордина́рий — в западном христианстве — священнослужитель, занимающий должность, в силу которой он получает ординарную власть. Аналогом ординария на христианском Востоке является правящий архиерей.
dbpedia-owl:thumbnail
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Das Bischöfliche Ordinariat ist in der katholischen Kirche die zentrale Behörde, die im Auftrag des lokalen Ordinarius (meistens ist dies der Bischof) das Bistum verwaltet. Das Wort ist abgeleitet von lat. (episcopus) ordinarius „Diözesanbischof“. Das Ordinariat wird vom Generalvikar geleitet. Daher heißt es vielfach auch Bischöfliches Generalvikariat. Im Kirchenrecht wird die Bezeichnung "Diözesankurie" verwendet.
  • Ordinario es, en la Iglesia Católica, el obispo con jursidicción terrotorial sobre su diócesis. Su nombre proviene del hecho de que el obispo es el pastor de su región y que es él quien expide los asuntos ordinarios de la diócesis, los demás deben remontar al conocimiento de Roma. Él ejerce sus funciones espirituales al seno de su circunscripción.
  • Ordinarius, een bisschop die aan het hoofd staat van een ordinariaat
  • En ordinarius er i Den katolske kirke den stedlige biskop i et bispedømme eller erkebispedømme, eller i hans fravær generalvikaren. I kirkeretten er en rekke funksjoner tillagt ordinarius, hvilket betyr at selv om det normalt er den stedlige biskop som kan utføre dem, vil det allikevel ikke være noe hinder for å få utført funksjonene i biskopens fravær.
  • Ордина́рий — в западном христианстве — священнослужитель, занимающий должность, в силу которой он получает ординарную власть. Аналогом ординария на христианском Востоке является правящий архиерей.
  • In der katholischen Kirche bezeichnet der Ausdruck Ordinarius nach Can. 134 § 1 CIC den Papst, die Diözesanbischöfe sowie andere Vorsteher einer Teilkirche und diejenigen, die in diesen allgemeine ordentliche ausführende Gewalt besitzen und ebenso diejenigen Oberen klerikaler Ordensinstitute päpstlichen Rechts und klerikaler Gesellschaften des apostolischen Lebens päpstlichen Rechts, die wenigstens ordentliche ausführende Gewalt besitzen. Ortsordinarius ist nach Can.
  • In those hierarchically organised churches of Western Christianity which have an ecclesiastical law system, an ordinary is an officer of the church who by reason of office has ordinary power to execute the church's laws. The term comes from the Latin word ordinarius.
  • Un ordinariato es, en la organización de la Iglesia Católica Romana, una circunscripción erigida para atender espiritualmente: a los fieles de ritos orientales en países sin territorio propio para su rito, en cuyo caso se denomina Ordinariato Oriental. a los fieles que forman parte de las Fuerzas Armadas de un determinado país, en cuyo caso se denomina Ordinariato Militar.
  • Ordynariusz - w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz biskupa rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i wikariusz biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą.
rdfs:label
  • Ordinariat
  • Ordinarius (Kirche)
  • Ordinario
  • Ordinariato
  • Ordinary
  • Ordinarius
  • Ordinarius
  • Ordynariusz
  • Ординарий
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:bishopTitle of
is dbpprop:titles of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of