| dbpprop:abstract
|
- The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle is an order of chivalry associated with Scotland. The current version of the Order was founded in 1687 by King James VII of Scotland (also known as James II of England) who asserted that he was reviving an earlier Order. The Order consists of the Sovereign and sixteen Knights and Ladies, as well as certain "extra" knights (members of the British Royal Family and foreign monarchs). The Sovereign alone grants membership of the Order; he or she is not advised by the Government, as occurs with most other Orders. The sixteen members are required to be Scottish-born, though not the "extra" knights and ladies. The Order's primary emblem is the thistle, the national flower of Scotland. The motto is Nemo me impune lacessit (Latin for "No one provokes me with impunity"); the same motto also appears on the Royal Coat of Arms of the United Kingdom for use in Scotland, on some pound coins and is also the motto of the Royal Regiment of Scotland, Scots Guards and Royal Scots Dragoon Guards. The patron saint of the Order is St Andrew. Most British orders of chivalry cover the whole United Kingdom, but the three most exalted ones each pertain to one constituent country only. The Order of the Thistle, which pertains to Scotland, is the second-most senior in precedence. Its equivalent in England, The Most Noble Order of the Garter, is the oldest documented order of chivalry in the United Kingdom, dating to the middle fourteenth century. In 1783 an Irish equivalent, The Most Illustrious Order of St Patrick, was founded; since the independence of the greater part of Ireland the Order has fallen dormant (its last surviving knight having died in 1974).
- Der schottische Orden von der Distel (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle, auch Order of St. Andrew genannt) wurde 1687 gestiftet. Das Zeitalter des Barock mit seiner Fabulierlust war besonders geschickt in der Schöpfung von Ordens-, Wappen- und Geschlechtslegenden. So beruft sich die Gründungsurkunde des Distelordens auf angebliche frühere Genossenschaften des Ordens, die schon im 8. und 9. Jahrhundert existierten, und auf eine Erneuerung im Jahre 1540 unter dem König Jakob V. , dem Vater der Maria Stuart, der die Zahl der Ritter auf 12, so viele wie die Apostel, festgesetzt und den Orden dem Apostel Andreas gewidmet haben soll. Sicher ist jedenfalls, dass der König James II. ihn am 29. Mai 1687 erneuerte, und der Legende getreu die Zahl der Ritter auf 12 und den Souverän festsetzte. Königin Anna erweiterte die Zahl der Ritter auf 24, während Georg IV. sie auf 16 reduzierte, welches 1826 bestätigt wurde und auch heute so geblieben ist. Die königlichen Prinzen des Vereinigten Königreiches sind geborene Ritter des Ordens, tragen den Titel Royal Knights und werden in der Zahl von 16 nicht mitgerechnet, die zwölf bis vierzehn Schotten und nur zwei Engländer umfassen soll. Der Ordenstag ist der 30. November und die Ordenskirche die St. Giles Cathedral in Edinburgh. Die Aufnahme in den Orden verleiht den persönlichen Adel mit dem Titel Sir. Ausländer werden zum Orden nicht zugelassen, die einzige Ausnahme seit 250 Jahren machte man für den König von Norwegen, Olav V. , der als Extra Knight aufgenommen wurde. Der Großmeister des Distelordens war im 18. Jahrhundert gleichzeitig der Großmeister der Großloge der schottischen Freimaurerei. Zum ersten Großmeister wählte man am Tage der Gründung der Loge (Andreastag, 30. November des Jahres 1736) den älteren Stuart-Thronprätendenten, Prinz James Edward Stuart († 1766), Sohn des verjagten Königs James II. , und erfand den Andreasgrad der Freimaurerei. Bis heute trägt der Andreasmeister, Inhaber des 5. Grades der Freimaurerei, ein Medaillon, das mit der Ordensdekoration des Distelordens beinahe identisch ist. Die Insignien des einklassigen Distelordens sind die Collane, die aus zweierlei emaillierten Elementen besteht: Disteln und Rautenzweigen; ferner das Ordenszeichen der Collane (Badge Appendant) - ein Bild des Hl. Andreas im Kirchenornat, der ein weiß emailliertes Andreaskreuz vor sich hält und von goldenen Strahlen umgeben ist. Im Revers hat das Ordenszeichen der Collane auf grünem Felde eine Distel von Gold, die grün und rot emailliert ist. Diese zwei, die Collane und ihr Ordenszeichen, dürfen nur an besonderen Collar Days getragen werden; das gewöhnliche Ordenszeichen, ein ovales goldenes Schild mit dem Hl. Andreas und dem Andreaskreuz, die von einem Band mit der Ordensdevise Nemo me impune lacessit umgeben sind, wird an einer grünen Schärpe von der linken Schulter zur rechten Hüfte getragen. Der silberne Ordenstern, der sowohl mit der Collane wie mit der Schärpe getragen wird, ist vierarmig, auf ihm liegt das Andreaskreuz, das ein rundes goldenes Mittenmedaillon trägt. Das Medaillon zeigt eine grün emaillierte Distel und ist von einem Band mit der Ordensdevise umgeben. Der seltene Distelorden steht an zweiter Stelle in der Rangliste der britischen Orden, nach dem Hosenbandorden und vor dem Order of Saint Patrick.
- La Molt Antiga i Molt Noble Orde del Card és un orde de cavalleria associat amb Escòcia. Si bé la seva data de fundació és desconeguda, el rei Jaume II d'Anglaterra i VII d'Escòcia instituí l'orde moderna al 1687. L'Orde consisteix en el Sobirà i 16 Cavallers i Dames, així com certs cavallers "extraordinaris" (membres de la Família reial britànica i monarques estrangers. Només el Sobirà garanteix ser membre de l'orde . Els 16 membres han de ser nascuts a Escòcia. L'emblema primer de l'orde és el card, la flor nacional d'Escòcia. El Lema de l'orde "NEMO ME IMPUNE LACESSIT" és el mateix que apareix a l'Escut Reial d'Escòcia i en algunes monedes d'una lliura. El patró de l'orde és Sant Andreu, i apareix a la insígnia. Si bé la major part dels ordes de cavalleria britànics cobreixen tot el regne, els 3 més exaltats només pertanyen a un únic país. L'Orde del Card, que pertany a Escòcia, és la segona en importància. La seva equivalent a Anglaterra, la Molt Noble Orde de la Lligacama, és l'orde de cavalleria documentada més antiga, datant de mitjans del segle XIV. Al 1783 es creà un equivalent irlandès, el Molt Il·lustre Orde de Sant Patrici, però des de la independència de la major part d'Irlanda l'orde ha caigut en desús .
- La Antiquísima y Nobilísima Orden del Cardo (en inglés The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) es una orden de códigos de caballería escocesa. En Escocia, La Orden del Cardo representa el más alto honor y es la segunda en importancia después de la Orden de la Jarretera.
- L’ordre du Chardon (Order of the Thistle) est un ordre de chevalerie écossais, institué le 6 juin 1687, par le roi d’Angleterre Jacques II et roi d'Écosse sous le nom de Jacques VII, qui régna sur les deux pays de 1685 à 1689. Ce jour-là, il fait huit chevaliers et il faut attendre 1703 pour que la reine Anne I réglemente le nombre de chevaliers à vingt. Le roi, qui en est le Grand Maître (ou la reine), la reine mère et deux chevaliers royaux en sont membres d’office, seize chevaliers écossais sont nommés. Leur devise est Nemo me impune lacessit, ce qui signifie : « Personne ne me provoque impunément ». Le siège de l’Ordre se situe dans la cathédrale Saint-Gilles d'Édimbourg, Thistle Chapel. Les insignes sont un écusson d'or sur lequel est figuré un saint André portant sa croix, et une plaque représentant un chardon à feuille d'or avec la devise Nemo me impune lacessit. La tradition rapporte qu’un ordre éphémère portant le même nom, aurait existé au XVI siècle, sous le roi Jacques II d’Écosse, mais rien ne permet de l’attester. Louis II de Bourbon-Condé, duc de Bourbon, avait institué en 1670, à l’occasion de son mariage avec Anne, fille du Dauphin d'Auvergne, un ordre du Chardon qui subsista peu.
- L'Ordine del Cardo (in inglese The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) è il principale ordine cavalleresco scozzese ed è per dignità il secondo del Regno Unito (dopo quello della Giarrettiera).
- De Orde van de Distel (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) is de hoogste onderscheiding van Schotland. De orde is, volgens overlevering, in de Middeleeuwen opgericht maar later weer in vergetelheid geraakt. In Schotland heeft de Orde van de Distel voorrang boven de Orde van de Kousenband. De versierselen van de orde zijn een gouden investituursteken dat aan een donkergroene sjerp van ongewaterde zijde over de linkerschouder op de rechterheup hangt en een zware gouden keten van geëmailleerde distels en groene takken waar een afbeelding van de martelaar en apostel Andreas met in zijn handen het Andreaskruis hangt. Verdere versierselen zijn een zilveren ster in de vorm van een andreaskruis, een groene zijden mantel en een hoed met pluimen. Een afbeelding uit de tijd van Jacobus II van Schotland (regeerde van 1460 tot 1488) toont een Schots koninklijk wapen met de keten van de orde van de distel. Koning Jacobus VII van Schotland, de latere Jacobus II, heeft de orde in 1687 opnieuw ingesteld. De Orde van de Distel is met zijn 16 Ridders en Dames (Knights Companions en Lady Companions) de Schotse tegenhanger van de Engelse Orde van de Kousenband. De Engelse koningen hebben Schotland eeuwenlang links laten liggen. De Orde van de Distel werd pas weer prominent gedragen door Koning Eduard VII die, zoals nu nog steeds gebruikelijk is in de Britse koninklijke familie, de orden van de kousenband en van de distel steeds samen droeg. Prins Philip (Hertog van Edinburgh) en Prins Charles (Prins van Wales en in Schotland in de eerste plaats Hertog van Rothesay) dragen bij plechtige gelegenheden ofwel Distel en Kousenband om en om, of samen. Sinds 1911 heeft de orde een schitterende kapel in de St. Gilles kathedraal in Edinburgh. Daar bezitten alle ridders een prachtige zetel met daarboven hun helm, helmteken en zwaard. De kapel is te klein om ook de banier van de ridders op te hangen. Eeuwenlang was onduidelijk of men tezelfdertijd ridder in beide orden kon zijn. Tegenwoordig is dat geen probleem meer. De orde wordt vooral aan Schotse hertogen en ander edelen door de koning verleend. Veel Schotse adelsgeslachten bezitten een eigen keten en ster van de orde. De versierselen worden na het overlijden van een ridder door diens zoon in een audiëntie aan de koningin teruggegeven. Maar van deze regel wordt wel eens afgeweken, bijvoorbeeld wanneer een titel met de ridder uitsterft. Dan laat de vorstin de keten en de ster in het bezit van de familie. Koningin Elizabeth II heeft de Noorse koning Olaf V als "extra ridder" in de orde opgenomen. Hij was daarmee de enige buitenlandse ridder in de afgelopen 200 jaar. De orde is, afgezien van benoemingen van de leden van de Britse koninklijke familie, sinds 1826 alleen aan Schotten verleend. Het motto van de orde is "Nemo me impune lacessit", Latijn voor "Niemand raakt mij ongestraft". Een passend motto voor zowel de distel als de strijdlustige Schotse natie.
- Tistelordenen er en skotsk ridderorden. Ordenen ble etablert 29. mai 1687 av kong Jakob VII (også konge av England som Jakob II). Ordenen er de nest fornemste ridderordenen i Storbritannia og rangerer etter Hosebåndsordenen. Den består av en klasse. Regjerende monark er ordensherre.
- Order Ostu – brytyjskie wysokie odznaczenie państwowe, najwyższy order królestwa Szkocji. Legendarne początki orderu sięgają VIII wieku, gdy król Piktów, Oengus mac Fergus, ustanowił go dla upamiętnienia zwycięstwa nad Sasami w 787. Ustanowienie orderu miało być też wyrazem wdzięczności dla św. Andrzeja za wspomożenie zwycięzców. Prawdopodobnie order powstał dużo później, możliwe, że w XVI w. Statutową formę współczesnego orderu nadał Orderowi Ostu król Jakub VII w 1687 roku.
- A Mais Antiga e Mais Venerável Ordem do Cardo-selvagem (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) é uma Ordem de Cavalaria associada à Escócia. A data original de sua fundação é desconhecida, tendo sida recriada por Jaime II de Inglaterra em 1687. A Ordem é composta pelo soberano e por dezesseis cavaleiros e damas, bem como certos cavaleiros extras, feito os membros da família real britânica e alguns monarcas estrangeiros. Apenas o soberano concede a Ordem, não sendo aconselhado pelo Governo, como ocorre com outras Ordens de Cavalaria. Exige-se que os dezesseis membros tenham naturalidade escocesa, mas não dos cavaleiros extras. O emblema primordial da Ordem é o cardo-selvagem, a flor nacional da Escócia. O mote é Nemo me impune lacessit (latim Ninguém me provoca impunemente); o mesmo mote também é usado na Cota de Armas Real do Reino Unido quando usado na Escócia e em algumas moedas britânicas. O orago da Ordem é Santo André. A maioria das Ordens de Cavalaria britânicas abrangem todo o Reino, mas as três mais importantes pertencem cada qual a um país respectivo. A escocesa Ordem do Cardo-selvagem é a segunda mais antiga. Equivale à inglesa Ordem da Jarreteira, a Ordens de Cavalaria britânica em atividade com os mais antigos registros, e à irlandesa Ordem de São Patrício, a qual se mantém suspensa desde a independência da maior parte da Irlanda — seu último cavaleiro morreu em 1974.
- Древнейший и достойнейший орден Чертополоха (англ. The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) — рыцарский орден, связанный с Шотландией. Хотя его изначальная дата основания точно не известна, Яков VII (король Шотландии) (также известный как король Англии Яков II) учредил современный орден в 1687. Орден состоит из Суверена и шестнадцати Рыцарей и Леди, а также некоторое количество «экстра» рыцарей (членов британской королевской семьи и иностранных монархов). Только сам Суверен дарует членство в ордене; ему или ей не советует правительство, как принято для большинства орденов. Основная эмблема ордена — чертополох, национальный символ Шотландии. Девиз ордена Nemo me impune lacessit (лат. «Никто не тронет меня безнаказанно»); этот же девиз стоит на Королевском гербе и на некоторых фунтовых монетах. Покровитель ордена — святой Андрей. Большинство кавалерских орденов Великобритании покрывает всё королевство, но три высочайших относятся только к одной из составляющих наций. Орден Чертополоха, относящийся к Шотландии, второй по порядку старшинства. Его эквивалент в Англии, Орден Подвязки, старейший документированый кавалерский орден в Соединённом королевстве, датируется серединой XIV века. В 1783 был основан ирландский эквивалент, Орден Святого Патрика; после независимости большей части Ирландии орден остался спящим (последний живший рыцарь умер в 1974).
- Найдавніший і найблагородніший орден Будяка (англ. The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) - лицарський орден, пов'язаний з Шотландією. Хоча його початкова дата заснування точно не відома, Яків VII (король Шотландії) (також відомий як король Англії Яків II) заснував сучасний орден в 1687. Орден складається з Суверена і шістнадцяти Лицарів і Леді, а також певну кількість «екстра» лицарів. Тільки сам Суверен дарує членство в ордену, йому або їй не радить уряд, як прийнято для більшості орденів. Основна емблема ордена - будяк, національний символ Шотландії. Девіз ордена «Ніхто не торкне мене безкарно»; цей же девіз стоїть на Королівському гербі і на деяких фунтових монетах. Покровитель ордена - святий Андрій. Більшість кавалерійських орденів Великобританії покриває все королівство, але три найвищих відносяться тільки до однієї з складових націй. Орден Будяка, що відноситься до Шотландії, другий по порядку старшинства. Його еквівалент в Англії, Орден підв'язки, найстаріший документований кавалерійський орден в Об'єднаному королівстві, датується серединою XIV століття. У 1783 був заснований ірландський еквівалент, Орден Святого Патріка; після незалежності більшої частини Ірландії орден залишився мертвим (останній лицар помер у 1974).
|
| rdfs:comment
|
- The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle is an order of chivalry associated with Scotland. The current version of the Order was founded in 1687 by King James VII of Scotland (also known as James II of England) who asserted that he was reviving an earlier Order. The Order consists of the Sovereign and sixteen Knights and Ladies, as well as certain "extra" knights (members of the British Royal Family and foreign monarchs).
- Der schottische Orden von der Distel (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle, auch Order of St. Andrew genannt) wurde 1687 gestiftet. Das Zeitalter des Barock mit seiner Fabulierlust war besonders geschickt in der Schöpfung von Ordens-, Wappen- und Geschlechtslegenden. So beruft sich die Gründungsurkunde des Distelordens auf angebliche frühere Genossenschaften des Ordens, die schon im 8. und 9.
- La Molt Antiga i Molt Noble Orde del Card és un orde de cavalleria associat amb Escòcia. Si bé la seva data de fundació és desconeguda, el rei Jaume II d'Anglaterra i VII d'Escòcia instituí l'orde moderna al 1687. L'Orde consisteix en el Sobirà i 16 Cavallers i Dames, així com certs cavallers "extraordinaris" (membres de la Família reial britànica i monarques estrangers. Només el Sobirà garanteix ser membre de l'orde . Els 16 membres han de ser nascuts a Escòcia.
- La Antiquísima y Nobilísima Orden del Cardo (en inglés The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) es una orden de códigos de caballería escocesa. En Escocia, La Orden del Cardo representa el más alto honor y es la segunda en importancia después de la Orden de la Jarretera.
- L’ordre du Chardon (Order of the Thistle) est un ordre de chevalerie écossais, institué le 6 juin 1687, par le roi d’Angleterre Jacques II et roi d'Écosse sous le nom de Jacques VII, qui régna sur les deux pays de 1685 à 1689. Ce jour-là, il fait huit chevaliers et il faut attendre 1703 pour que la reine Anne I réglemente le nombre de chevaliers à vingt.
- L'Ordine del Cardo (in inglese The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) è il principale ordine cavalleresco scozzese ed è per dignità il secondo del Regno Unito (dopo quello della Giarrettiera).
- De Orde van de Distel (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) is de hoogste onderscheiding van Schotland. De orde is, volgens overlevering, in de Middeleeuwen opgericht maar later weer in vergetelheid geraakt. In Schotland heeft de Orde van de Distel voorrang boven de Orde van de Kousenband.
- Tistelordenen er en skotsk ridderorden. Ordenen ble etablert 29. mai 1687 av kong Jakob VII (også konge av England som Jakob II). Ordenen er de nest fornemste ridderordenen i Storbritannia og rangerer etter Hosebåndsordenen. Den består av en klasse. Regjerende monark er ordensherre.
- Order Ostu – brytyjskie wysokie odznaczenie państwowe, najwyższy order królestwa Szkocji. Legendarne początki orderu sięgają VIII wieku, gdy król Piktów, Oengus mac Fergus, ustanowił go dla upamiętnienia zwycięstwa nad Sasami w 787. Ustanowienie orderu miało być też wyrazem wdzięczności dla św. Andrzeja za wspomożenie zwycięzców. Prawdopodobnie order powstał dużo później, możliwe, że w XVI w.
- A Mais Antiga e Mais Venerável Ordem do Cardo-selvagem (The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) é uma Ordem de Cavalaria associada à Escócia. A data original de sua fundação é desconhecida, tendo sida recriada por Jaime II de Inglaterra em 1687. A Ordem é composta pelo soberano e por dezesseis cavaleiros e damas, bem como certos cavaleiros extras, feito os membros da família real britânica e alguns monarcas estrangeiros.
- Древнейший и достойнейший орден Чертополоха (англ. The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) — рыцарский орден, связанный с Шотландией.
- Найдавніший і найблагородніший орден Будяка (англ. The Most Ancient and Most Noble Order of the Thistle) - лицарський орден, пов'язаний з Шотландією. Хоча його початкова дата заснування точно не відома, Яків VII (король Шотландії) (також відомий як король Англії Яків II) заснував сучасний орден в 1687.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
