| dbpprop:abstract
|
- The Military Order of the Saint Grand Martyr and the Triumphant George is an Imperial Russian and current Russian order of chivalry, originally established in 1769 by Catherine the Great, and revived in 1994 by the Russian Federation. It is awarded in four classes, from the First Degree to the Fourth Degree. The highest degree is the First Degree. There also is an affiliated cross, the Cross of St. George and a medal which is a level lower than the cross.
- Der Orden des Heiligen und Siegreichen Großmärtyrers Georg (russ. Орденъ святого великомученника и победоносца Георгия/ Orden swjatowo welikomutschennika i pobedonosza Georgija) war Russlands einziger Verdienstorden von rein militärischem Charakter. Bereits 1765 plante die Zarin Katharina II. die Gründung eines Militärordens, der „Kriegs-Katharinenorden“ heißen und als Auszeichnung für geleistete Dienstjahre im Heer und der Flotte dienen sollte. Es wurden sogar Statuten in Nachahmung des Militär-Maria-Theresien-Ordens ausgearbeitet, zur Gründung kam es aber nicht. Stattdessen stiftete die Kaiserin am 26. November (7. Dezember) 1769 den berühmten Georgsorden. Ursprünglich sollte er als Belohnung für Tapferkeit vor dem Feind dienen, im Laufe der Zeit verwendete man aber die Kreuze der 4. Klasse als Auszeichnung für Dienstjahre, welches in den Statuten von 1816 verankert wurde. Diese Kreuze trugen die Inschrift „25 ЛЕТЪ“ für 25 Dienstjahre im Heer oder „18 КАМПАНИЙ“ für Teilnahme an 18 Seeschlachten der Flotte (später, 1833, zu 20 erweitert). Der Orden war vierklassig und bestand aus zwei Abteilungen: die sogenannten Großen Kreuze: Großkreuz und Komturkreuz (entsprechend 1. und 2. Klasse) die sogenannten Kleinen Kreuze, Brustdekorationen der 3. und 4. Klasse. Das Ordenszeichen ist ein weiß emailliertes Tatzenkreuz. Im goldumrahmten Mittenmedaillon des Averses trägt es das Bild des Heiligen Georg auf einem weißen Pferd, der den Drachen tötet (dies war das Wappen des Großfürstentums Moskau). Im Medaillon des Reverses zeigt der Orden die Namenschiffre des Heiligen, die von der Ordensdevise umgeben ist. Nichtchristen bekamen den Orden in der Form des Kreuzes, jedoch mit dem Zarenadler statt des Heiligenbildes im Mittenmedaillon. Zu Verwechselungen trägt bei, dass das Kreuz nicht das eigentliche Georgskreuz als Emblem darstellt, obwohl der Orden auch diesen Namen trägt. Der goldene Stern der 1. und 2. Klasse ist viereckig. Sein Mittenmedaillon ist rot emailliert und zeigt die Namenschiffre des Heiligen, die von einem grünen Kranz mit der Ordensdevise „ЗА СЛУЖБУ И ХРАБРОСТЬ“ („Für Dienst und Tapferkeit“) umgeben ist. Das Ordensband ist orange und schwarz gestreift. Das Großkreuz wurde an der linken Hüfte getragen, das Kreuz 2. Klasse ist eine Halsdekoration und die Kreuze der 3. und 4. Klasse trug man an einer fünfeckigen Metallspange, die mit dem Ordensband bezogen war. Die beiden ersten Klassen gaben den Rang eines Generalmajors, die 3. und 4. den eines Obersten. Ein Kandidat für die 1. Klasse musste als Oberbefehlshaber eine Schlacht gewonnen und außerdem 25 Jahre wirklich gedient oder 18 Seekampagnen mitgemacht haben. Verleihungen der 1. Klasse waren selten: insgesamt gab es nur 25 Großkreuzträger des Georgsordens (Verleihdaten nach julianischem Kalender in Klammern): Katharina II. von Russland (26. November 1769) Pjotr Rumjanzew-Sadunaiski (27. Juli 1770) Alexei Orlow (22. September 1770) Pjotr Panin (8. Oktober 1770) Wassili Dolgorukow-Krymski (18. Juli 1771) Grigori Potjomkin-Tawritscheski (16. Dezember 1788) Alexander Suworow-Rymnikski (18. Oktober 1789) Wassili Tschitschagow (26. Juli 1790) Nikolai Repnin (15. Juli 1791) Michail Kutusow (12. Dezember 1812) Michael Andreas Barclay de Tolly (19. August 1813) Karl XIV. Johann (Bernadotte) von Schweden (30. August 1813) Gebhard Leberecht von Blücher (8. Oktober 1813) Karl Philipp zu Schwarzenberg (8. Oktober 1813) Arthur Wellesley, 1. Herzog von Wellington (28. April 1814) Levin August von Bennigsen (22. Juni 1814) Ludwig XVIII. von Frankreich (22. November 1823) Iwan Paskewitsch (27. Juli 1829) Hans Karl (Iwan Iwanowitsch) von Diebitsch-Sabalkanski (12. November 1829) Josef Wenzel Radetzky von Radetz (27. August 1848) Alexander II. von Russland (26. November 1869) Wilhelm I. von Preußen (26. November 1869) Albrecht von Österreich-Teschen (20. Juni 1870) Michail Nikolajewitsch von Russland (9. Oktober 1877) Nikolai Nikolajewitsch von Russland (der Ältere) (29. November 1877) Selbst Zaren und andere Monarchen bekamen oftmals nur die 3. oder 4. Klasse des Ordens, beispielsweise Kaiser Franz Joseph I. , der den Orden immer zur Alltagsuniform trug. Der Orden 2. Klasse wurde 125 Mal, 3. Klasse 650 Mal und 4. Klasse über 10.500 Mal verliehen. Den Orden in allen vier Stufen erhielten nur Kutusow, Barclay de Tolly, Paskewitsch und von Diebitsch-Sabalkanski, sowie von der 3. bis zur 1. Stufe Potjomkin, Suworow und von Bennigsen. Der Georgsorden wurde nie mit Schwertern oder Brillanten verliehen. Ab 1915 wurde der Orden nicht mehr in Gold oder Silber, sondern in vergoldetem bzw. versilbertem Kupfer angefertigt (sog. Kriegsausgabe).
- L’ordre impérial et militaire de Saint-Georges, martyr et victorieux est un ordre honorifique russe qui récompense exclusivement les mérites militaires. Il est institué par Catherine II, en 1789 pour récompenser officiers et soldats. Supprimé par Lénine, en 1918, il fut réinstauré en 1994 par Boris Eltsine. Aujourd'hui, c'est une des décorations russes les plus prestigieuses. Il comporte quatre classes et ses couleurs distinctives sont l'orange rayé de trois bandes noires. La première classe est la plus haute distinction de l'Ordre. Elle peut être accompagnée de la Croix de Saint-Georges.
- L' Ordine Militare di San Giorgio Grande Martire Trionfante (conosciuto anche col semplice nome di Ordine di San Giorgio Trionfante o di Ordine Imperiale di San Giorgio, in russo Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия, Voyenny Orden Sviatogo Velikomuchenika i Pobedonostsa Georgia) è un ordine cavalleresco russo.
- De Sint-Georgeorde, ook wel "Militaire Orde van Sint-George" of zeer officieel "Militaire Orde van de Martelaar en Overwinnaar Sint-George" genoemd was een Russische Ridderorde. In het Russisch heet de Orde "Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия" of Voyenny Orden Sviatogo Velikomuchenika i Pobedonostsa Georgia. De Orde werd op 26 november 1769 door Keizerin Catharina II van Rusland "de Grote" ingesteld als beloning voor militaire verdienste te land of te water. De uit vier klassen bestaande Orde werd in 1807 door Keizer Alexander I aangevuld met het George-Kruis. Om voor deze onderscheiding in aanmerking te komen moest men een vijandelijk schip, een batterij of voorpost veroverd hebben, als vrijwilliger door moed en beleid een overwinning hebben behaald, als eerste in vijandelijke stellingen zijn doorgedrongen of, voor het Grootkruis, een veldslag hebben gewonnen, 25 jaren dienst hebben gedaan of 25 campagnes te land dan wel 18 ter zee hebben meegemaakt. Catharina de Grote bestelde een reusachtig met ordetekenen beschilderd porseleinen Serviës voor de diners op de feestdag, de 26e november, van de Sint-Georgeorde. In 1855 bepaalde Tsaar Nicolaas I van Rusland dat de vijfde graad alleen nog voor dapperheid werd verleend. In 1913 bepaalde Tsaar Nicolaas II dat men altijd in de vierde graad moest zijn benoemd voordat nieuwe heldendaden of verdiensten een bevordering in de Orde mogelijk maakten. De twee hoogste graden werden door de Keizer, de vierde en vijfde graad ook door de generaals die een commando voerden verleend. De Orde gaf de gedecoreerden een nauwkeurig bepaalde maatschappelijke rang; de twee hoogste graden die van generaal-majoor, de derde en vierde graad die van een kolonel. De Orde was in het Tsaristische Rusland zeer gezien en een op het slagveld verworven Kruis der Vierde Klasse werd, ook wanneer men hogere decoraties verleend kreeg, nooit weggelaten wanneer men zijn onderscheidingen droeg. De graden van de Orde Eerste Klasse of Grootkruis Het Grootkruis werd in de loop van bijna 150 jaren slechts 25 maal toegekend. Ook de generaals Orlov, Potemkin, Barclay de Tolly, Wellington, Schwarzenberg, Blücher en Bernadotte zijn met deze onderscheiding vereerd. Koning Wilhelm I van Pruisen ontving in 1814 de Vierde Klasse voor zijn inzet in de strijd tegen Napoleon en werd in 1869 tot Grootkruis bevorderd. Joseph Radetzky en Aartshertog Albrecht van Oostenrijk werden in 1848 en 1870 in de Orde opgenomen. De Grootkruisen droegen het kruis van de Orde aan een breed lint over de rechterschouder en de ster op de linkerborst. Tweede Klasse of Commandeur der Eerste Klasse De Commandeurs droegen het kruis aan een lint om de hals en de ster op de linkerborst. Derde Klasse of Commandeur der Tweede Klasse Deze Commandeurs droegen alleen het kruis aan een lint om de hals. Vierde Klasse of Ridder De Ridders droegen het kruis aan een vijfhoekig opgemaakt lint op de linkerborst. Vijfde Klasse of George-Kruis De vijfde Klasse werd in zilver of goud verleend en was een niet geëmailleerd kruis van de Orde. Het lint was gelijk aan dat van de Ridders. De Orde was zo exclusief dat ook Keizers in de Vierde Klasse werden benoemd. Keizer Frans Jozef van Oostenrijk droeg dit kruisje steeds op zijn uniform. Het George-Kruis en de George-medaille De vijfde klasse werd in 1807 door Tsaar Alexander I ingesteld en het zilveren kruis heette tot 1913 "Ereteken van de Oorlogsorde". De onderscheiding was voor onderofficieren en soldaten bedacht en werd in 1913 omgedoopt tot George-Kruis. In 1856 werd de Vijfde Klasse opgedeeld in Gouden kruis met struik op het lint Gouden Kruis Zilveren met struik op het lint Zilveren Kruis In 1878 werden ook nog vier medailles van de Orde ingesteld. Op de medaille is de Heilige George afgebeeld met het devies "ЗА ХРАБРОСТЬ". Kruisen en medailles droeg men aan het lint van de Orde. De versierselen van de Orde Het kleinood is een wit geëmailleerd gouden kruis pattée met daarop een goudgerand rossig medaillon met Sint-George die zittend op een schimmel met een zwart draakje stoeit. De Orde mocht beslist niet met briljanten of zwaarden worden verleend. Voor jubilea werden de twee horizontale armen van het kruis met de opdracht "25 ЛЕТЪ"of "18 КАМПАНИЙ" voorzien. De ster was een rhombusvormige zilveren plaque met daarop een medaillon. In het medaillon waren de cyrillische initialen van de Heilige Joris afgebeeld. Op de blauwe ring staat in het cyrillisch met gouden letters "ЗА СЛУЖБУ И ХРАБРОСТЬ", in Latijnse letters, "ZA SLUZHBU I KHRABROST", (Russisch voor "voor dapperheid en militaire verdienste") geschreven. Niet-christenen kregen een kleinood met een afbeelding van de keizerlijke adelaar in plaats van Sint George. Het lint oranjegeel met drie brede zwarte strepen. De Orde werd aan de Prins van Oranje, de latere Koning Willem II der Nederlanden verleend en hij kopieerde de vorm bij de stichting van zijn Luxemburgse Orde van de Eikenkroon. De Orde werd in de Eerste Wereldoorlog duizenden malen verleend maar in 1918 door de Sovjets afgeschaft. De versierselen waren toen al niet meer van goud of zilver maar van verguld en verzilverd koper. De verbannen Romanov pretendenten van de tsarentroon bleven zich Grootmeester van de Sint-Georgeorde noemen en verleenden de Orde ook. Ook nu noemt H.K.H. Grootvorstin Maria Vladimirovna van Rusland Titulair Keizerin en Autocrate van al de Ruslanden zich de Grootmeesteres van deze Orde. Een schaduw van de Orde in Sovjet-Rusland. De Sint-Georgeorde had zoveel aanzien dat ook de Sovjet-Unie in 1943 haar Orde van de Glorie een oranjegeel lint met drie brede zwarte strepen gaf. De Orde herleeft in een nieuw Rusland Op 2 maart 1994 herstelde het parlement van de Russische Federatie de Orde onder haar oude naam. De Orde kreeg ook de oude structuur en vrijwel dezelfde versierselen als in 1917. In de tekst van de wet staat specifiek vermeld dat de orde niet vernieuwd of opnieuw opgericht is, de orde is "aangehouden" als zij nooit was afgeschaft. De Orde volgt in rang op de eveneens heropgerichte Orde van Sint-Andreas maar de titel van "Held van de Russische Federatie" is protocollair hoger in aanzien. De baton van deze Orde draagt een wit geëmailleerd, gouden of zilveren kruisje op de middelste streep. Omdat de orde alleen wordt verleend wanneer Rusland aangevallen is zijn er Zie ook: Ook in andere landen bestaan "Orden van Sint-George" of Sint-Joris. Zie daarvoor dit artikel. Literatuur Gustav Adolph Ackermann, Ordensbuch sämmtlicher in Europa blühender und erloschener Orden, Annaberg 1855 Václav Měřička, Orden und Auszeichnungen, Prag 1966 G. I. Spasskij, Inostrannyje i russkije Ordjena do 1917 goda, Leningrad 1963 Externe links Huisorden op Order of St. Georges http://www. newadvent. org/cathen/13350a. htm
- Sankt Georgsordenen er en russisk militær orden. Den ble innstiftet 26. november 1769 av keiserinne Katarina II. Ordenen er oppkalt etter Georg ridderen, Moskvas skytshelgen og et utbredt symbol i Russland. Sankt Georgsordenen var avskaffet under Sovjetunionen, men ble gjenopprettet i 2000. Sankt Georgsordenen er Russlands fornemste militære utmerkelse. Den kan i våre dager tildeles for usedvanlig innsats i felt mot utenlandske fiender.
- Order św. Jerzego, pełna nazwa: Wojskowy Order św. Męczennika Zwycięskiego Jerzego (ros. Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия) - carski rosyjski order wojskowy, jedno z najwyższych rosyjskich odznaczeń, od 1992 odnowiony jako najwyższe odznaczenie wojskowe Rosji, pod nazwą Order św. Jerzego (Орден Святого Георгия). Został ustanowiony 26 listopada 1769 roku przez carycę Katarzynę II; następnego dnia zatwierdzono pierwszy statut orderu. Postanowieniem Rady Najwyższej Federacji Rosyjskiej z 20 marca 1992 order został odnowiony, 8 sierpnia 2000 nadano mu nowy statut.
- A ordem imperial e militar de São Jorge, mártir e vitorioso é uma ordem honorífica russa que visa distinguir exclusivamente méritos militares. Foi instituída por Catarina II em 1789 para recompensar oficiais e soldados. Suprimida por Lenine em 1918, foi reinstaurada em 1994 por Boris Iéltsin. Hoje é uma das condecorações russas mais prestigiosas. Compreende quatro classes e as suas cores distintivas são o cor-de-laranja raiado de três faixas negras. A primeira classe é a mais alga distinção. Pode ser acompanhada da Cruz de São Jorge.
- Императорский Военный орден Святого Великомученика и Победоносца Георгия — высшая военная награда Российской империи. В расширенном смысле — всеохватывающий комплекс отличий офицеров, нижних чинов и воинских подразделений. Учреждён императрицей Екатериной II 26 ноября 1769 в честь Святого Георгия для отличия офицеров за заслуги на поле боя и упразднён в 1917 году после Октябрьской революции. Имел четыре степени отличия. Орденом награждено более 10 тысяч человек, первой высшей степенью ордена всего 23 человека, из них только четверо стали полными кавалерами. А также 2 возложения на себя знаков ордена 1 степени, императрицей Екатериной II по случаю учреждения ордена, и Александром II по случаю празднования 100-летнего юбилея ордена. Второй степени ордена были удостоены 125 человек. С 2000 года орден Святого Георгия — военная награда Российской Федерации . Орденские знаки не нумеровались, но велись списки награждённых. Орден Святого Георгия выделялся своим статутом среди других российских орденов как награда за личную доблесть в бою, и заслуги, за которые офицер мог быть удостоен награды, строго регламентировались статутом ордена. (Из статута ордена 1769 года)
- О́рден Свято́го Гео́ргія (Імператорський Військовий орден Святого Великомученика і Побідоносця Георгія) — вища військова нагорода Російської імперії. В більш широкому сенсі - великий комплекс відзнак офіцерів, нижніх чинів і військових підрозділів. Заснований імператрицею Катериною II 26 листопада 1769 на честь Святого Георгія для відзнаки офіцерів за заслуги на полі бою. Мав чотири ступені відмінності. Орден мав чотири ступеня. Також було засновано "Георгіївська зброя", "Знак Отличия Военного ордена Св. Георгия", "Георгіївська медаль", та інші георгіївські відзнаки, як для особистого, так і для колективного нагородження. Орденом (всіх ступенів) нагороджено більше 10 тисяч чоловік. Першим (вищим) ступенем ордена нагоорджено всього 23 особи, з них тільки четверо стали повними кавалерами. Є також два випадки покладання на себе ордена І ступеня (імператрицею Катериною II й імператором Олександром II). Орденом Другого ступеня нагородженно 125 осіб. Орден Святого Георгія виділявся своїм статутом серед інших російських орденів, тим, що був нагородою за особисту доблесть у бою, і заслуги. Тількі за них офіцер міг бути удостоєний нагороди, строго регламентовано статутом ордена. Орденські знаки не нумерувати, але велися списки нагороджених. Скасований більшовиками після жовтневого перевороту. Білогвардійські кола, деякий час, продовжували нагородження орденом. З 2000 року орден Святого Георгія - військова нагорода Російської Федерації.
|
| rdfs:comment
|
- The Military Order of the Saint Grand Martyr and the Triumphant George is an Imperial Russian and current Russian order of chivalry, originally established in 1769 by Catherine the Great, and revived in 1994 by the Russian Federation. It is awarded in four classes, from the First Degree to the Fourth Degree. The highest degree is the First Degree. There also is an affiliated cross, the Cross of St. George and a medal which is a level lower than the cross.
- Der Orden des Heiligen und Siegreichen Großmärtyrers Georg (russ. Орденъ святого великомученника и победоносца Георгия/ Orden swjatowo welikomutschennika i pobedonosza Georgija) war Russlands einziger Verdienstorden von rein militärischem Charakter. Bereits 1765 plante die Zarin Katharina II.
- L’ordre impérial et militaire de Saint-Georges, martyr et victorieux est un ordre honorifique russe qui récompense exclusivement les mérites militaires. Il est institué par Catherine II, en 1789 pour récompenser officiers et soldats. Supprimé par Lénine, en 1918, il fut réinstauré en 1994 par Boris Eltsine. Aujourd'hui, c'est une des décorations russes les plus prestigieuses. Il comporte quatre classes et ses couleurs distinctives sont l'orange rayé de trois bandes noires.
- L' Ordine Militare di San Giorgio Grande Martire Trionfante (conosciuto anche col semplice nome di Ordine di San Giorgio Trionfante o di Ordine Imperiale di San Giorgio, in russo Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия, Voyenny Orden Sviatogo Velikomuchenika i Pobedonostsa Georgia) è un ordine cavalleresco russo.
- De Sint-Georgeorde, ook wel "Militaire Orde van Sint-George" of zeer officieel "Militaire Orde van de Martelaar en Overwinnaar Sint-George" genoemd was een Russische Ridderorde. In het Russisch heet de Orde "Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия" of Voyenny Orden Sviatogo Velikomuchenika i Pobedonostsa Georgia.
- Sankt Georgsordenen er en russisk militær orden. Den ble innstiftet 26. november 1769 av keiserinne Katarina II. Ordenen er oppkalt etter Georg ridderen, Moskvas skytshelgen og et utbredt symbol i Russland. Sankt Georgsordenen var avskaffet under Sovjetunionen, men ble gjenopprettet i 2000. Sankt Georgsordenen er Russlands fornemste militære utmerkelse. Den kan i våre dager tildeles for usedvanlig innsats i felt mot utenlandske fiender.
- Order św. Jerzego, pełna nazwa: Wojskowy Order św. Męczennika Zwycięskiego Jerzego (ros. Военный Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия) - carski rosyjski order wojskowy, jedno z najwyższych rosyjskich odznaczeń, od 1992 odnowiony jako najwyższe odznaczenie wojskowe Rosji, pod nazwą Order św. Jerzego (Орден Святого Георгия).
- A ordem imperial e militar de São Jorge, mártir e vitorioso é uma ordem honorífica russa que visa distinguir exclusivamente méritos militares. Foi instituída por Catarina II em 1789 para recompensar oficiais e soldados. Suprimida por Lenine em 1918, foi reinstaurada em 1994 por Boris Iéltsin. Hoje é uma das condecorações russas mais prestigiosas. Compreende quatro classes e as suas cores distintivas são o cor-de-laranja raiado de três faixas negras.
- Императорский Военный орден Святого Великомученика и Победоносца Георгия — высшая военная награда Российской империи. В расширенном смысле — всеохватывающий комплекс отличий офицеров, нижних чинов и воинских подразделений.
- О́рден Свято́го Гео́ргія (Імператорський Військовий орден Святого Великомученика і Побідоносця Георгія) — вища військова нагорода Російської імперії. В більш широкому сенсі - великий комплекс відзнак офіцерів, нижніх чинів і військових підрозділів.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
