| dbpprop:abstract
|
- The Order of Saint Michael was the first French chivalric order, founded by Louis XI of France in 1469, in competitive response to the Burgundian Order of the Golden Fleece founded by Philip the Good, duke of Burgundy, Louis' chief competitor for the allegiance of the great houses of France, the Dukes of Orléans, Berry, and Brittany. As a chivalric order, its goal was to confirm the loyalty of its knights to the king. Originally, there were a limited number of knights, at first thirty-one, then increased to thirty-six including the king. An office of Provost was established in 1476. The Order of St Michael was the highest Order in France until it was superseded by the Order of the Holy Spirit. As would be expected, the first knights were among the most powerful nobles in France, close relatives of the king and a few from other royal houses in Europe. Its membership was strictly under the king's control, but under Louis' successors the Order was less selective: in 1565, during the Wars of Religion, when loyalties were strained and essential, the formal number was increased to fifty but there may have been as many as seven hundred knights under Henry III in 1574 (Sainty). The Order of St. Michael dedicated to the Archangel Michael conveyed to every member a gold badge of the image of the saint standing on a rock in combat with the serpent. It was suspended from an elaborate gold collar made of cockleshells (the badge of pilgrim, especially those to Santiago de Compostela) linked with double knots. The statutes state that the badge could be hung on a simple chain, and later it was suspended from a black ribbon. When the Order of St Michael was founded, the famous illuminator Jean Fouquet was commissioned to paint the title miniature of the Statutes, showing the king presiding over the knights (Paris, Bibliothèque Nationale, fr. 19819). The original plan was for the knights to meet yearly at Mont Saint-Michel in Normandy, but such an isolated location was impractical and the Order met in a chapel consecrated to its use in the royal palace, Paris. The Order of St. Michael was abolished by the French authorities in 1830. However, in 1929-1930 Jaime, Duke of Anjou and Madrid, and in 1960 Jaime II, Duke of Anjou and Segovia, granted membership to their confidants.
- Der Ordre de Saint-Michel (Michaelsorden) ist ein französischer Ritterorden.
- La Orden de San Miguel es una orden militar francesa, creada por Luis XI en Amboise el 1 de agosto de 1469. Su creación fue la réplica a la orden borgoñona del Toisón de oro. El rey de Francia la dirigía y los caballeros, treinta y seis, debían prestarle juramento. Su sede era la abadía del Mont-Saint-Michel, aunque luego se trasladó a la Santa Capilla de Vincennes, y más adelante Luis XIV la llevó a los Cordeliers de París. Esto permitía al rey crearse una red de fidelidades que ya no estaban directamente marcadas por la relación feudal. Los caballeros llevaban un collar de oro hecho de pequeñas conchas unidas por nudos del que colgaba un medallón que representaba al arcángel San Miguel matando al dragón. A partir de 1560, en el turbio contexto de las Guerras de Religión de Francia el límite de los 36 miembros desaparece y la orden admite a muchos cortesanos, algunos de los cuales ni siquiera eran soldados lo que le hace perder su prestigio. Se le llega a llamar incluso el "collar para todos los animales". Al fundar Enrique III la Orden del Espíritu Santo en 1578, los estatutos prescribían que sus cien caballeros debían ser previamente miembros de la de San Miguel, que pasa a ser de segundo orden. A partir del reinado de Luis XIV, la orden se concede en especial a escritores, artistas y magistrados. Ya no se lleva más que en ocasiones muy especiales el collar, y se sustituye por una cinta negra que justifica que la orden reciba el sobrenombre de "cordón negro". Se sustituye el medallón por una cruz de oro esmaltada. La orden se suprime en 1791. El rey Luis XVIII la restaura en 1814, pero desaparece definitivamente en 1830.
- Pyhän Mikaelin ritarikunta (ransk. L'ordre de Saint-Michel) oli Ranskan kuningaskunnan korkea-arvoinen kunniamerkkejä myöntänyt ansioritarikunta. Se oli perustettu vuonna 1469.
- L'ordre de Saint-Michel est un ordre de chevalerie, fondé à Amboise le 1 août 1469 par Louis XI. Les membres de l'ordre de Saint-Michel se disaient chevaliers de l'Ordre du Roi, alors que les chevaliers de l'ordre du Saint-Esprit s'intitulaient chevaliers des Ordres du Roi. Son siège était établi à l'abbaye du Mont Saint-Michel. Sa fête est le 29 septembre, jour de l'archange Saint-Michel, considéré jusqu'au vœu de Louis XIII comme le saint patron du royaume de France et le jour de la fête nationale.
- L’Ordre de Saint-Michel è un ordine cavalleresco, istituito nel castello di Amboise il 1º agosto 1469 dal re Luigi XI. Fu fondato per rivaleggiare con l'Ordine del Toson d'Oro. Il re di Francia ne era Capo supremo e Gran Maestro e i cavalieri appartenenti alla nobiltà, in numero di trentasei, dovevano prestargli giuramento. In un primo tempo la sede dell'ordine fu l'abbazia di Mont Saint-Michel poi sotto Enrico II fu trasferita alla Sainte-Chapel del castello di Vincennes e infine sotto Luigi XIV alle Cordeliers di Parigi. Questo permetteva al re di crearsi una rete di fedeltà che non erano più direttamente legate alle fedeltà feudali. I cavalieri portavano un collare d'oro formato di piccole conchiglie unite da un doppio cordone e al quale era appesa una medaglia con l'immagine dell'Arcangelo san Michele che calpesta il drago. L'Arcangelo era considerato il protettore di Francia per aver accordato la sua protezione al regno contro gli inglesi durante la guerra dei Cent'Anni. Dal 1560, nel contesto turbato delle guerre di religione il limite di trentasei membri venne abbandonato e l'ordine integrò numerosi cortigiani a volte non combattenti e perse così prestigio. Alla fondazione dell'Ordine dello Spirito Santo nel 1578 da parte di Enrico III, gli statuti prescrivevano che i suoi cento cavalieri dovevano innanzitutto essere membri dell'Ordre de Saint-Michel facendolo così retrocedere al secondo posto. A partire dal regno di Luigi XIV, l'ordine venne conferito in modo particolare a scrittori, artisti e magistrati. Il collare veniva portato raramente e lo si sostituì con un nastro nero che diede all'ordine il soprannome di cordon noir e al quale era appesa una croce d'oro biforcata e pomata, accantonata da quattro gigli d'oro e caricata di uno scudo ovale con l'effige di San Michele. La divisa dell'ordine era Immensi Tremor Oceani. L'ordine fu abolito nel 1791 durante la Rivoluzione, fu ripristinato nel 1814 da Luigi XVIII e fu definitivamente soppresso nel 1830 I primi dieci cavalieri dell'Ordre de Saint-Michel furono i seguenti: Carlo di Valois, 1446-1472, duca di Guyenne, pari di Francia. Giovanni II di Borbone, 1426-1488, duca di Borbone, pari di Francia. Luigi di Lussemburgo, 1418-1475, conte di Saint-Pol, conestabile di Francia. André di Laval-Montmorency, 1411-1486, signore di Lohéac, Maresciallo di Francia. Jean V di Bueil, ca.1406-1484,Conte de Sancerre, Ammiraglio di Francia. Luigi di Beaumont la Foresta, ca.1407-1477, signore del Plessis-Macé, Siniscalco di Poitou. Giovanni d'Estouteville, -1494, signore di Torcy Georges de la Trémoille,1427-1481, signore di Craon Louis de Montfort Luigi di Borbone
- De Orde van de Heilige Michaël ("l’Ordre et aimable compagnie de monsieur Saint-Michel") was een Franse ridderorde die in 1469 door koning Lodewijk XI in Amboise werd gesticht ter ere van de schutspatroon van Frankrijk. De orde moest het Franse antwoord op de in die tijd zeer aanzienlijke Orde van het Gulden Vlies zijn. Ze telde aanvankelijk zesendertig ridders. De bevestiging van de orde door paus Paulus II doet vermoeden dat het de bedoeling van de koning was geweest om een geestelijke orde te stichten, maar de orde kreeg een seculier karakter. De spirituele thuishaven van de orde was de abdij van Mont Saint-Michel, maar vanwege de moeilijke bereikbaarheid gebruikte de orde in de loop van de eeuwen verschillende kerken als kapel. Vijftien ridders werden door de koning benoemd, de resterende ridders werden gekozen door het kapittel van de orde, dat ieder jaar op 29 september bijeenkwam. Op 8 mei kwamen de ridders in hun schitterende kostuum van de orde bijeen. Zij droegen witte mantels, blauwe hoeden en de keten van de orde. Het draagteken van de ridders was een gouden medaillon met daarop de heilige Michaël en een verslagen draak aan een gouden keten. Deze keten bestond uit tientallen ineengestrengelde letters "S" en Sint-Jacobsschelpen. Zoals in die tijd gebruikelijk droegen de ridders - er waren geen vrouwelijke leden - hun keten iedere dag. In 1565 bepaalde koning Karel IX dat er in het vervolg 50 ridders zouden zijn. Deze bepaling werd door zijn opvolgers genegeerd en de orde werd aan honderden aanhangers van de koning in het door burgeroorlogen verscheurde Frankrijk verleend. In 1578 zouden er zelfs 1500 ridders zijn geweest. Frans II en Karel IX verleenden de orde honderden malen en ze verloor daardoor veel van haar aanzien. Spottend werd de orde zelfs "een halsband zoals ieder dier dat draagt" en de "Orde van het vee" genoemd. Hendrik III verkocht het lidmaatschap in de Orde van de Heilige Michaël en Maria de' Medici verleende talloze orden aan haar aanhangers. Toen Hendrik III in 1578 de Franse troon besteeg was de orde in veler ogen een waardeloos prul. De koning besloot om een nieuwe orde, de Orde van de Heilige Geest, te stichten maar decreteerde dat alleen de ridders in de Orde van de Heilige Michaël daarin konden worden benoemd. Vanaf die dag zien we in veel adellijke wapens in Frankrijk de twee ketenen van de beide orden om het wapenschild hangen. Zoals gebruikelijk hangt de keten van de voornamere Orde van de Heilige Geest onderaan. Wie alleen ridder in de Orde van de Heilige Michaël was noemde zich nu "Chevalier de l'Ordre du Roy" wie beide orden bezat was "Chevalier des Ordres du Roy". De Orde van de Heilige Michaël was eerder al in de plaats van de oudere Orde van het Stekelvarken getreden. Nu verloor ze zelf haar plaats als de voornaamste onderscheiding van het Franse hof. Lodewijk XIV liet de orde in 1661 en 1665 hervormen en bepaalde dat zij in het vervolg aan niet meer dan 100 adellijke leden en zes geestelijken mocht worden verleend. De edelen moesten van oude Franse adel, 30 jaar oud en katholiek zijn. Voor die tijd bijzonder was de eis dat de ridders tien jaar in de regering van het koninkrijk of in het leger moesten hebben gediend. Een bijzondere benoeming in de Orde van de Heilige Michaël vond plaats in augustus 1666, toen de Franse koning de protestantse admiraal Michiel Adriaanszoon de Ruyter in de orde opnam. Hoewel de koning had bepaald dat de orde in het vervolg als een kruis aan een zwart lint moest worden gedragen, werd de admiraal steeds met de keten afgebeeld. Eerder kregen admiraals Philips van Dorp, Maarten Tromp, Johan Evertsen en Witte de With van Lodewijk XIII het ridderkruis van de orde. Bijzonder in de verlening van deze ridderorde aan protestanten (vermoedelijk door betaling) aan Johan Huydecoper van Maarsseveen (1599-1661) en door Lodewijk XIV aan Cornelis Lampsins, koopman en reder uit het Zeeuwse redersgeslacht Lampsins. Hij ontving niet alleen het ordeketen maar ook het draagkruis, naar verluidt is hij de enige die beide ontving. Op zijn portret liet hij zich ermee afbeelden, hierbij moet opgemerkt worden dat het draagkruis er jaren na de voltooiing van het schilderij werd bijgeschilderd. In de 17e en 18e eeuw veranderde het karakter van de orde. Steeds meer kunstenaars en wetenschappers werden in de Orde van de Heilige Michaël opgenomen. Voor hen was in de Orde van de Heilige Geest geen plaats; deze was gereserveerd voor de hofadel die diep op hen neerkeek. De Orde van de Heilige Michaël werd een Orde van Verdienste waarin vooraanstaande wetenschappers, de tuinarchitect André Le Nôtre en architect Jules Hardouin-Mansart werden opgenomen. Mèt hun ordekruis ontvingen zij ook adeldom. De orde werd - zoals alle Franse orden - door de Revolutionaire regering in 1791 ontbonden, maar de Franse koning in ballingschap, Lodewijk XVIII, bleef ze verlenen. Na de restauratie van de Bourbons bepaalde deze koning op 16 november 1816 dat de Orde van de Heilige Michaël een nieuwe rol zou krijgen; een Orde van Verdienste voor wetenschap en kunst en ter onderscheiding van hen die zich "door ontdekkingen en nuttige ondernemingen" hadden onderscheiden. De julirevolutie van 1830 maakte een einde aan de Bourbonmonarchie en aan de 436 jaar oude orde. In 1937 stichtte de Franse troonpretendent uit het Huis Bourbon, Henri d'Orléans, Graaf van Parijs en in de ogen van zijn aanhangers "Hendrik VI van Frankrijk", een "Orde van de Heilige Michaël" met de aantekening dat deze onderscheiding niet bedoeld was als eretitel maar als een persoonlijk geschenk . Ackermann vermeldt deze ridderorde als een historische orde van Frankrijk.
- Sankt Mikaels orden (fransk Ordre de Saint-Michel) var en fransk ridderorden innstiftet av Ludvig XI i 1469. Ordenen var innviet til og bar navn etter Erkeengelen Mikael. Ordenstegnet bar et bilde av erkeengelen i kjemp mot dragen. Det var opphengt i et kjede bestående av muslingskall og knuter. Sankt Mikaels orden var et svar på Det gylne skinns orden, etablert i 1430 av kongens rival hertug Filip den gode av Burgund. Ordenen hadde kun en klasse og var begrenset til 31 riddere, senere utvidet til 36. Periodevis kunne medlemskapet utvides betraktelig utover dette, i særdeleshet når kongen hadde behov for å tildele riddeordener for å knytte personer nærmere til seg. Bare fyrstelige personer og høyadelige ble gitt adgang til ordenen. Sankt Mikaels orden var Frankrikes fornemste orden inntil innstiftelsen av Den Hellige Ånds orden i 1578. Den ble avskaffet i 1830.
- Order Świętego Michała (fr. Ordre de Saint-Michel) – francuski świecki zakon rycerski, który z czasem nabrał charakteru odznaczenia państwowego.
- О современном ордене см. Орден святого Михаила Архангела Орден Святого Михаила (Ordre de Saint-Michel) — первый во Франции рыцарственный орден. Учреждён Людовиком XI в Амбуазском замке в 1469 году в ответ на создание его соперником Филиппом Добрым ордена Золотого руна. На ордене изображён архангел Михаил на скале, символизирующей штаб-квартиру ордена — священную гору Мон-Сен-Мишель. Орденские статуты украсил миниатюрами великий Жан Фуке. Изначально предполагалось, что орден будет состоять из 31 рыцаря, или кавалера. К концу правления Валуа орден потерял былое значение, и число его кавалеров стало исчисляться сотнями. Чтобы исправить положение, Генрих III объявил высшей наградой королевства вновь учреждённый орден Святого Духа.
|
| rdfs:comment
|
- The Order of Saint Michael was the first French chivalric order, founded by Louis XI of France in 1469, in competitive response to the Burgundian Order of the Golden Fleece founded by Philip the Good, duke of Burgundy, Louis' chief competitor for the allegiance of the great houses of France, the Dukes of Orléans, Berry, and Brittany. As a chivalric order, its goal was to confirm the loyalty of its knights to the king.
- Der Ordre de Saint-Michel (Michaelsorden) ist ein französischer Ritterorden.
- La Orden de San Miguel es una orden militar francesa, creada por Luis XI en Amboise el 1 de agosto de 1469. Su creación fue la réplica a la orden borgoñona del Toisón de oro. El rey de Francia la dirigía y los caballeros, treinta y seis, debían prestarle juramento. Su sede era la abadía del Mont-Saint-Michel, aunque luego se trasladó a la Santa Capilla de Vincennes, y más adelante Luis XIV la llevó a los Cordeliers de París.
- Pyhän Mikaelin ritarikunta (ransk. L'ordre de Saint-Michel) oli Ranskan kuningaskunnan korkea-arvoinen kunniamerkkejä myöntänyt ansioritarikunta. Se oli perustettu vuonna 1469.
- L'ordre de Saint-Michel est un ordre de chevalerie, fondé à Amboise le 1 août 1469 par Louis XI. Les membres de l'ordre de Saint-Michel se disaient chevaliers de l'Ordre du Roi, alors que les chevaliers de l'ordre du Saint-Esprit s'intitulaient chevaliers des Ordres du Roi. Son siège était établi à l'abbaye du Mont Saint-Michel.
- L’Ordre de Saint-Michel è un ordine cavalleresco, istituito nel castello di Amboise il 1º agosto 1469 dal re Luigi XI. Fu fondato per rivaleggiare con l'Ordine del Toson d'Oro. Il re di Francia ne era Capo supremo e Gran Maestro e i cavalieri appartenenti alla nobiltà, in numero di trentasei, dovevano prestargli giuramento.
- De Orde van de Heilige Michaël ("l’Ordre et aimable compagnie de monsieur Saint-Michel") was een Franse ridderorde die in 1469 door koning Lodewijk XI in Amboise werd gesticht ter ere van de schutspatroon van Frankrijk. De orde moest het Franse antwoord op de in die tijd zeer aanzienlijke Orde van het Gulden Vlies zijn. Ze telde aanvankelijk zesendertig ridders.
- Sankt Mikaels orden (fransk Ordre de Saint-Michel) var en fransk ridderorden innstiftet av Ludvig XI i 1469. Ordenen var innviet til og bar navn etter Erkeengelen Mikael. Ordenstegnet bar et bilde av erkeengelen i kjemp mot dragen. Det var opphengt i et kjede bestående av muslingskall og knuter. Sankt Mikaels orden var et svar på Det gylne skinns orden, etablert i 1430 av kongens rival hertug Filip den gode av Burgund.
- Order Świętego Michała (fr. Ordre de Saint-Michel) – francuski świecki zakon rycerski, który z czasem nabrał charakteru odznaczenia państwowego.
- О современном ордене см. Орден святого Михаила Архангела Орден Святого Михаила (Ordre de Saint-Michel) — первый во Франции рыцарственный орден. Учреждён Людовиком XI в Амбуазском замке в 1469 году в ответ на создание его соперником Филиппом Добрым ордена Золотого руна.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
