The Order of Alcántara (Leonese: Orde de Alcántara, Spanish: Orden de Alcántara), also called the Knights of St. Julian, was originally a military order of León, founded in 1166 and confirmed by Pope Alexander III in 1177.

Property Value
dbo:abstract
  • La Orden de Alcántara es una orden militar y religiosa creada en el año 1154 en el Reino de León, y que aún perdura en la actualidad. Es una de las cuatro grandes Órdenes militares españolas, siendo las otras tres las de Santiago, Calatrava y Montesa. (es)
  • Der Alcántaraorden war ein spanischer Ritterorden, der sich an der Reconquista beteiligte. Er wurde 1156 von Suero Fernández Barrientos und dem Prior Gómez Fernández unter dem Namen Orden de San Julián de Pereiro zum Schutz des Ortes Ciudad Rodrigo vor den Mauren gegründet. 1177 wurde die ursprüngliche Ordensregel vom Papst bestätigt. Wie in allen Ritterorden, wurden seine Mitglieder zum Klerus gerechnet, wiewohl sie gesellschaftspolitisch eher die Interessen des Adels vertraten. Der Orden war geografisch und personell stark in der spanischen Extremadura verwurzelt, wo sich zeit seines Bestehens auch fast alle seine Ländereien befanden. Traditionell bestand eine enge politische Anbindung an die Krone von León, später Kastilien. Mit der Übernahme der Festung Alcántara zum Schutz der strategisch wichtigen Römerbrücke über den Río Tajo im Jahr 1218, die mit gewissen formalen Zugeständnissen an den zuvor für einige Jahre mit der Verteidigung der Brücke betrauten Orden von Calatrava verbunden war, übernahm der Orden die Regel der Zisterzienser. Alcántara wurde für lange Zeit Hauptquartier des Ordens. In der Folgezeit verdrängte die neue Bezeichnung Orden von Alcántara nach und nach den ursprünglichen Namen und wurde spätestens ab 1253 auch in der offiziellen Titulatur der Großmeister gebraucht. Die Weihe an den heiligen Julián de Pereiro verwandelte sich mithin vom Namens- in ein bloßes Schutzpatronat. Der Alcántaraorden wurde, wie die anderen großen spanischen Ritterorden auch, nach dem Vorbild des Templerordens als straffer militärischer Verband geführt. Als Anerkennung für militärische Leistungen erhielt er durch Schenkungen der Krone ausgedehnte Ländereien und Privilegien in Südwestspanien, etwa Brückenzölle und Mühlenabgaben. Im Verlauf seiner Geschichte konnte der Orden mehrfach Rechtsstreitigkeiten mit dem Templerorden über Besitzungen in der Extremadura für sich entscheiden (was den Interessen des Königs entgegenkam, da die Templer politisch wesentlich unabhängiger agierten). Eine Reihe besonders wichtiger Komtureien des Alcántaraordens lagen in der Region Serena in der südöstlichen Extremadura, wo er bei Auflösung des Templerordens auch noch weitere von dessen Gütern übernahm. Praktisch erreichten die Besitzungen des Alcántaraordens aber bereits mit der Eroberung von Córdoba unter Ferdinand III. 1236 ihre endgültige territoriale Ausdehnung. Der Orden nahm zwar auch später noch an Eroberungen in Andalusien teil, gewann dort aber kaum noch Güter hinzu. Unter den Großmeistern des Alcántaraordens finden sich bekannte Namen des spanischen Hochadels wie Juan de Zúñiga und Gonzalo Pérez Gallego. Nicolás de Ovando, ein Ritter des Alcántaraordens und Günstling König Ferdinand II. von Aragonien, war der vom König nach Hispaniola entsandte Gegenspieler von Christoph Kolumbus, der diesem bei seiner Vierten Reise jegliche Unterstützung verweigerte. Luis de Ávila y Zúñiga war ein bekannter Geschichtsschreiber und Truppenführer, der als Günstling und Diplomat Karls V. häufig als dessen Gesandter bei den Päpsten Paul IV. und Pius IV. intervenierte und Karl bei seinen Feldzügen in Nordafrika begleitete. Er nahm auch an der Seite des Herzogs von Alba, Don Fernando Álvarez de Toledo, am Schmalkaldischen Krieg in Deutschland teil. In der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts umfasste das Territorium des Ordens von Alcántara einen großen Teil der heutigen Provinz Cáceres an der Grenze zu Portugal, das Bergland der Sierra de Gata und praktisch den gesamten Osten der Provinz Badajoz (das Gebiet von La Serena). Dort besaß der Orden in der Nachbarschaft wichtiger königlicher Güter (Real Dehesa de La Serena) große Viehherden, die im Rahmen der Transhumanz an der jährlichen Wanderung von den Winterweiden (invernaderos) über besondere Viehtriebrouten (cañadas) zu den Sommerweiden (agosteros) teilnahmen. Noch heute wird in Castuera, einem der bedeutendsten ehemals vom Alcántaraorden beherrschten Orte, einmal jährlich im September der „Salón del Ovino“ veranstaltet, eine in der gesamten Extremadura beachtete Schafzüchtermesse. Insgesamt lässt dich die Größe der Ordensbesitzungen in der Extremadura mit rund 7000 km² beziffern (vereinzelte Exklaven in Andalusien und Kastilien nicht mitgerechnet), womit der Alcántaraorden aber beträchtlich hinter dem Calatrava- und dem Jakobsorden zurücklag. Als kleinster der drei Ritterorden Spaniens verfügte der Orden von Alcántara damit über deutlich weniger finanzielle Mittel als die anderen Orden, was sich natürlich auch in seiner geringeren militärischen Stärke äußerte. Gestützt auf eine Bulle von Papst Innozenz VIII. stellten die Katholischen Königen auch den Alcántaraorden unter die Administration der Krone. Mit ihren Maßnahmen sollten die militärische und finanzielle Macht der Ritterorden und damit des Hochadels beschnitten werden. 1492 erlangte König Ferdinand II. von Papst Alexander VI. die Übertragung der Großmeisterwürde des Ordens von Alcántara auf Lebenszeit. Mit der endgültigen Übertragung der nunmehr erblichen Großmeistertitel aller drei spanischen Ritterorden auf die Krone durch Papst Hadrian VI. im Jahre 1522 wurde ihre politische Unabhängigkeit beendet. Das Ordenskleid des Alcántaraordens bestand seit dem 13. Jahrhundert aus einem weißen Mantel mit einem eingestickten grünen Lilienkreuz, das in seiner Form dem roten Kreuz des Calatrava-Ordens sehr ähnelt. (de)
  • L’Ordre d’Alcántara (initialement Ordre de Saint-Julien de pereiro) est un ordre militaire hispanique fondé au XIIe siècle. (fr)
  • The Order of Alcántara (Leonese: Orde de Alcántara, Spanish: Orden de Alcántara), also called the Knights of St. Julian, was originally a military order of León, founded in 1166 and confirmed by Pope Alexander III in 1177. (en)
  • L'Ordine militare di Alcántara è un antico ordine monastico-militare spagnolo, reso dinastico nel 1482. (it)
  • De Orde van Alcántara, voluit "Militaire Ridderorde van Alcántara" (Spaans:"Orden Militar de Calatrava") is een Spaanse ridderorde. De Orde werd als Orde van de Heilige Julianus van Pereiro in 1156 door de broers Don Suero Fernández Barrientos en Don Gómez Fernández Barrientos gesticht en is vernoemd naar de stad Alcántara. In 1222 werd de Orde door Don Ordosso Bisschop van Salamanca erkend als een religieuze Orde van krijgshaftige ridders die de regels van de cisterciënsers (dat wil zeggen de regel van de Heilige Benedictus van Nurcia) volgden. De Spaanse militaire ridderorden, Alcántara, Calatrava, Montesa en San Iago hebben een belangrijke rol gespeeld bij het verjagen van de Moren uit het Iberisch Schiereiland. Vooral voor de jongere zonen van de adel, zij die niets erfden, was de intrede in deze orde van krijgshaftige monniken een nobele en passende levenstaak. De orde behoort daarmee tot de middeleeuwse kruisridderorden zoals de Tempeliers, de Duitse Orde en de Orde van Malta. Ook in Spanje en Portugal streed het Christelijke Europa tegen de Islam. Koning Ferdinand II van Leon werd in 1175 de beschermheer van de Orde die door een eigen grootmeester werd bestuurd. In 1177 heeft Paus Alexander III de Orde in een bul erkend en onder canoniek recht geplaatst. De orde is nu een gezelschap Spaanse katholieke edelen onder bescherming van de Spaanse kroon. De Heilige Stoel heeft Z.M. Koning Juan Carlos I als grootmeester en administrator aangewezen. Het lint en het kruis van de orde zijn groen en worden om de hals gedragen. Het kruis is in vorm gelijk aan dat van de Orde van Calatrava. De ridders dragen bij bijzondere gelegenheden een witte mantel met een groot rood ordekruis op de linkerschouder. De dagelijkse leiding van de Orde ligt in de handen van de President van de "Raad van de vier Militaire Orden" Z.K.H. Infant Don Carlos de Bourbon-Twee Siciliën y Bourbon, Hertog van Calabrië. Een telg uit de tak van het Koninklijk Huis dat tot 1860 in Napels regeerde. De Orde heeft nauwe banden met de monarchie. Koning Alfons XIII liet de geborduurde kruisen van de vier militaire Orden aan de binnenzijde van al zijn jasjes naaien. (nl)
  • Zakon Alcántara – założony został między 1167 a 1176 rokiem przez dwóch braci-rycerzy Suareza i Gomeza z Salamanki. Początkowo nazywał się zakonem św. Juliana z Pereiro, zaczął być nazywany Alcántara po zdobyciu tego miasta i przeniesieniu tam siedziby w roku 1218. W 1176 król Leónu Ferdynand II wziął zakon pod swoją opiekę, stając się jego wielkim protektorem. Rok później, w 1177, zakon został zatwierdzony jako zakon rycerski przez papieża Aleksandra III. W 1183 zakon otrzymał zmodyfikowaną do swoich potrzeb regułę benedyktyńską i czarny strój zakonny. W 1218 doszło do faktycznej unii z zakonem Calatrava, na mocy której bracia z zakonu św. Juliana z Pereiro otrzymali zamek Alcántara. Spowodowało to zmianę nazwy zakonu, a od tej pory mistrz zakonu Calatrava miał prawo wizytować domy zakonne Alcántary. Rycerze z Alcántary przejęli wówczas także regułę cysterską i biały strój zakonny Calatravy. Ciemnozielony krzyż wzorowany na krzyżu Calatravy był przez nich noszony od 1411 na lewej piersi. Rycerze zakonni uczestniczyli w licznych wojnach z Maurami, ale także wspierali królów Leónu i Kastylii w walce z ich chrześcijańskimi przeciwnikami, np. z władcami Portugalii. Przyniosło to zakonowi liczne przywileje, nadania ziemskie i zdobycze wojenne. W chwili połączenia zakonu z koroną hiszpańską w 1494 do zakonu należało m.in. 37 komandorii oraz 53 miast i wsi. Jak i inne zakony rycerskie w Hiszpanii epoki rekonkwisty zakon stał się więc potężną, bogatą i wpływową instytucją. Zakon istnieje do dziś w postaci rycerskiego orderu. Jego obecnym wielkim mistrzem jest Jan Karol, Król Hiszpanii, zaś Prezydentem Rady Czterech Zakonów i Wielkim Komandorem – Karol, Książę Obojga Sycylii, Parmy i Kalabrii. (pl)
  • アルカンタラ騎士団(スペイン語: Orden de Alcántara、英語: Order of Alcántara)または聖フリアン騎士団(英語: Knights of St. Julian)は1166年にレオン王国の騎士団として発足し、1177年に教皇アレクサンデル3世により承認された騎士修道会。設立年は1156年とする資料もある。のキリスト教徒による最後のアルカンタラ占領後に同地を与えられ、アルカンタラ騎士団と称した。1093年ごろポルトガルに発生した Ordem de São Julião do Pereiro を前身としている。 カラトラバ騎士団などとともにシトー会のモリモン修道院の監督下におかれ、レコンキスタに参加した。レコンキスタが1492年のグラナダ陥落をもって完了するとその役目を終え、騎士修道会としての最後の団長であったホアン・デ・スーニガ(フアン・デ・スニガ 、en:Juan de Zúñiga y Pimentel)は騎士団領を返上、以降騎士団はスペインに直属することとなり、1523年にハドリアヌス6世もこれを認めた。1542年には団員の結婚も許可され、騎士団は19世紀中ごろまで存続したという。 (ja)
  • A Ordem de Alcântara (em espanhol: Orden de Alcántara) é uma ordem militar criada no ano 1154 no Reino de Leão e de caráter quase exclusivamente estremenho. (pt)
  • Алька́нтара — один из старейших духовных рыцарских орденов Испании. Орден Алькантара основали братья дон Суэро и дон Гомес Фернандес Баррьентос в 1156 году в виде военного товарищества для защиты против мавров новопостроенной пограничной крепости Сан-Хулиан-де-Пераль (Перейро). Папа Римский Александр III 29 декабря 1177 года возвёл это товарищество в духовный рыцарский орден и дал ему устав Бенедикта Нурсийского. От короля кастильского Фердинанда II он получил многие льготы, а папа Целестин III, даровавший ему в 1197 году много привилегий, подчинил непосредственно папскому престолу и возложил на него обязанность защищать христианскую веру и вести вечную войну с маврами. Альфонсо IX в 1218 году подарил ордену город Алкантару, по имени которого он стал с тех пор называться и куда он перенёс своё местопребывание. Он распространился по всей Испании и обогатился, но вследствие внутренних несогласий утратил силу и влияние, пока снова не возвысился в 1479 году, в правление гроссмейстера дон Хуана де Суньиги. При Фердинанде V в 1494 году сан гроссмейстера был соединён с саном испанского короля. В 1540 году рыцари ордена были освобождены от обета целомудрия и получили дозволение вступать в брак, а затем дали четыре обета: бедности, супружеского целомудрия, послушания и защиты учения о непорочном зачатии Марии. До занятия Испании французами в 1808 году орден владел 37 графствами с 53 городами и деревнями, из которых после Реставрации ему была возвращена лишь небольшая часть. Либералы несколько раз упраздняли его, а при Изабелле II и Амадее он существовал только в виде ордена военных заслуг. Во время Республики в 1873 году орден Алькантара был ещё раз упразднён, но снова восстановлен в 1875 году Альфонсом XII. Орденский знак, состоящий с 1441 года из зелёного мальтийского креста, концы которого соединены золотыми линиями, носится на зелёной ленте на шее, а затканный шелком — на фраке и белой мантии. В гербе ордена изображено грушевое дерево (по-исп. peral) с двумя чертами. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 2660078 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 732374672 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La Orden de Alcántara es una orden militar y religiosa creada en el año 1154 en el Reino de León, y que aún perdura en la actualidad. Es una de las cuatro grandes Órdenes militares españolas, siendo las otras tres las de Santiago, Calatrava y Montesa. (es)
  • L’Ordre d’Alcántara (initialement Ordre de Saint-Julien de pereiro) est un ordre militaire hispanique fondé au XIIe siècle. (fr)
  • The Order of Alcántara (Leonese: Orde de Alcántara, Spanish: Orden de Alcántara), also called the Knights of St. Julian, was originally a military order of León, founded in 1166 and confirmed by Pope Alexander III in 1177. (en)
  • L'Ordine militare di Alcántara è un antico ordine monastico-militare spagnolo, reso dinastico nel 1482. (it)
  • アルカンタラ騎士団(スペイン語: Orden de Alcántara、英語: Order of Alcántara)または聖フリアン騎士団(英語: Knights of St. Julian)は1166年にレオン王国の騎士団として発足し、1177年に教皇アレクサンデル3世により承認された騎士修道会。設立年は1156年とする資料もある。のキリスト教徒による最後のアルカンタラ占領後に同地を与えられ、アルカンタラ騎士団と称した。1093年ごろポルトガルに発生した Ordem de São Julião do Pereiro を前身としている。 カラトラバ騎士団などとともにシトー会のモリモン修道院の監督下におかれ、レコンキスタに参加した。レコンキスタが1492年のグラナダ陥落をもって完了するとその役目を終え、騎士修道会としての最後の団長であったホアン・デ・スーニガ(フアン・デ・スニガ 、en:Juan de Zúñiga y Pimentel)は騎士団領を返上、以降騎士団はスペインに直属することとなり、1523年にハドリアヌス6世もこれを認めた。1542年には団員の結婚も許可され、騎士団は19世紀中ごろまで存続したという。 (ja)
  • A Ordem de Alcântara (em espanhol: Orden de Alcántara) é uma ordem militar criada no ano 1154 no Reino de Leão e de caráter quase exclusivamente estremenho. (pt)
  • Der Alcántaraorden war ein spanischer Ritterorden, der sich an der Reconquista beteiligte. Er wurde 1156 von Suero Fernández Barrientos und dem Prior Gómez Fernández unter dem Namen Orden de San Julián de Pereiro zum Schutz des Ortes Ciudad Rodrigo vor den Mauren gegründet. 1177 wurde die ursprüngliche Ordensregel vom Papst bestätigt. Wie in allen Ritterorden, wurden seine Mitglieder zum Klerus gerechnet, wiewohl sie gesellschaftspolitisch eher die Interessen des Adels vertraten. Der Orden war geografisch und personell stark in der spanischen Extremadura verwurzelt, wo sich zeit seines Bestehens auch fast alle seine Ländereien befanden. Traditionell bestand eine enge politische Anbindung an die Krone von León, später Kastilien. (de)
  • De Orde van Alcántara, voluit "Militaire Ridderorde van Alcántara" (Spaans:"Orden Militar de Calatrava") is een Spaanse ridderorde. De Orde werd als Orde van de Heilige Julianus van Pereiro in 1156 door de broers Don Suero Fernández Barrientos en Don Gómez Fernández Barrientos gesticht en is vernoemd naar de stad Alcántara. In 1222 werd de Orde door Don Ordosso Bisschop van Salamanca erkend als een religieuze Orde van krijgshaftige ridders die de regels van de cisterciënsers (dat wil zeggen de regel van de Heilige Benedictus van Nurcia) volgden. (nl)
  • Zakon Alcántara – założony został między 1167 a 1176 rokiem przez dwóch braci-rycerzy Suareza i Gomeza z Salamanki. Początkowo nazywał się zakonem św. Juliana z Pereiro, zaczął być nazywany Alcántara po zdobyciu tego miasta i przeniesieniu tam siedziby w roku 1218. W 1176 król Leónu Ferdynand II wziął zakon pod swoją opiekę, stając się jego wielkim protektorem. Rok później, w 1177, zakon został zatwierdzony jako zakon rycerski przez papieża Aleksandra III. W 1183 zakon otrzymał zmodyfikowaną do swoich potrzeb regułę benedyktyńską i czarny strój zakonny. (pl)
  • Алька́нтара — один из старейших духовных рыцарских орденов Испании. Орден Алькантара основали братья дон Суэро и дон Гомес Фернандес Баррьентос в 1156 году в виде военного товарищества для защиты против мавров новопостроенной пограничной крепости Сан-Хулиан-де-Пераль (Перейро). При Фердинанде V в 1494 году сан гроссмейстера был соединён с саном испанского короля. В 1540 году рыцари ордена были освобождены от обета целомудрия и получили дозволение вступать в брак, а затем дали четыре обета: бедности, супружеского целомудрия, послушания и защиты учения о непорочном зачатии Марии. (ru)
rdfs:label
  • Order of Alcántara (en)
  • Alcántaraorden (de)
  • Orden de Alcántara (es)
  • Ordre d'Alcántara (fr)
  • Ordine militare di Alcántara (it)
  • Orde van Alcántara (nl)
  • アルカンタラ騎士団 (ja)
  • Zakon Alcántara (pl)
  • Ordem de Alcântara (pt)
  • Алькантара (рыцарский орден) (ru)
  • 阿尔坎塔拉 (卡塞雷斯省) (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:honorificSuffix of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of