| dbpprop:abstract
|
- In cryptography, the one-time pad (OTP) is an encryption algorithm in which the plaintext is combined with a secret random key or pad, which is used only once. A modular addition is typically used to combine plaintext elements with pad elements. (For binary data, the operation XOR amounts to the same thing. ) It was invented in 1917 and patented a couple of years later. If the key is truly random, as large as the plaintext, never reused in whole or part, and kept secret, the one-time pad provides perfect secrecy. It has also been proven that any cipher with the perfect secrecy property must use keys with effectively the same requirements as OTP keys
- thumb|300px|right|Beispiel eines One-Time-Pads Das One-Time-Pad (Abkürzung OTP, deutsch Einmalverschlüsselung oder Einmalschlüssel-Verfahren, wörtlich Einmal-Block, nicht zu verwechseln mit dem Einmal-Passwort-Verfahren) ist ein symmetrisches Verschlüsselungsverfahren zur geheimen Nachrichtenübermittlung. Kennzeichnend ist, dass ein Schlüssel verwendet wird, der so lang ist wie die Nachricht selbst. Das OTP ist informationstheoretisch sicher und kann nachweislich nicht gebrochen werden – vorausgesetzt, sie wird bestimmungsgemäß verwendet. Das OTP ist bezüglich Schlüssellänge optimal, es kann also kein informationstheoretisch sicheres Verfahren mit einem Schlüssel geben, der kürzer als der Originaltext ist.
- Vernamova šifra nebo také jednorázová tabulková šifra (anglicky one-time pad) je jednoduchý šifrovací postup patentovaný v roce 1917 Gilbertem Vernamem. Spočívá v posunu každého znaku zprávy o náhodně zvolený počet míst v abecedě. To se prakticky rovná náhradě zcela náhodným písmenem a na tomto faktu je založen důkaz, že Vernamova šifra je v principu nerozluštitelná.
- En criptografía, la libreta de un solo uso (del inglés one-time pad) es un algoritmo de cifrado por el que el texto en claro se combina con una clave aleatoria o "libreta" igual de larga que el texto en claro y que sólo se utiliza una vez. Fue inventado en 1917. Si la clave es verdaderamente aleatoria, nunca se reutiliza y, por supuesto, se mantiene en secreto. Se puede demostrar que el método de la libreta de un solo uso es irrompible. Uno de su sinónimos puede ser cuaderno. La parte del nombre relativa a la "libreta" procede de las implementaciones iniciales en las que la clave se distribuía en forma de libreta de papel, de manera que la página podía romperse y destruirse tras su uso. Para facilitar la ocultación, a veces la libreta era físicamente muy pequeña. La libreta de un solo uso proviene del cifrado de Vernam, que recibe su nombre de Gilbert Vernam, uno de sus inventores. El sistema de Vernam era un cifrado que combinaba un mensaje con una clave que se leía de un bucle de cinta de papel. En su forma original, el sistema de Vernam no era irrompible porque la clave se podía reutilizar. El uso único vino un poco después, cuando Joseph Mauborgne reconoció que si la cinta de la clave era completamente aleatoria, se incrementaría la dificultad criptoanalítica. Algunos autores emplean el término "cifrado de Vernam" como sinónimo de "libreta de un solo uso", mientras que otros lo utilizan para cualquier cifrado de flujo aditivo, incluyendo los basados en un generador de números pseudoaleatorios criptográficamente seguro; abajo lo usaremos en este último sentido.
- Le masque jetable, également appelé chiffre de Vernam est un algorithme de cryptographie en décalage circulaire inventé par Gilbert Vernam en 1917 et perfectionné par Joseph O. Mauborgne, qui rajouta la notion de clé aléatoire. Bien que simple, facile et rapide, tant pour le codage que pour le décodage, ce chiffrement est le seul qui soit théoriquement impossible à casser, même s'il présente d'importantes difficultés de mise en œuvre pratique.
- Il cifrario di Vernam è un sistema crittografico basato sul cifrario di Vigénère, al quale aggiunge il requisito che la chiave sia lunga quanto il testo e non riutilizzabile (per questo viene spesso chiamato OTP, acronimo per l'inglese One Time Pad, letteralmente "blocco monouso", cfr. immagine). Il cifrario di Vernam è l'unico sistema crittografico la cui sicurezza sia comprovata da una dimostrazione matematica e per questo si è guadagnato il titolo di "cifrario perfetto". La prima dimostrazione della sua inviolabilità fu pubblicata nel 1949 da Claude Shannon nell'articolo La teoria della comunicazione nei sistemi crittografici. Si può facilmente capire quanto sia scomodo distribuire in modo sicuro chiavi di tali dimensioni, ciò nonostante è stato utilizzato per le comunicazioni con le spie, che venivano equipaggiate di taccuini (pad in inglese) contenenti una lunga chiave per ogni pagina, da poter strappare e gettare una volta utilizzata (one time, ovvero "un solo uso"). La sua forma più classica è quella in cui la chiave ha la stessa forma del testo (a ogni lettera viene associato il numero corrispondente A=0 B=1 C=2) e che sfrutta l'operazione di somma circolare (quella per cui dopo la lettera Z c'è di nuovo la lettera A, quindi A+C=0+2=2=C, B+C=1+2=3=D, Z+C=25+2=27->1=B, Z+Z=25+25=50->24=Y). Testo in chiaro: C I A O Chiave: A J R F Testo cifrato: C R R T È importante ribadire che questo tipo di chiave deve essere lunga quanto il messaggio che cifra e può essere utilizzata una sola volta, pena la perdita della validità delle ipotesi iniziali e la riduzione da sistema "inattaccabile" a sistema "facilmente attaccabile" dal metodo Kasiski, una specializzazione del metodo crittanalitico di analisi delle frequenze.
- ワンタイムパッド (one time pad, OTP) とは、乱数鍵を1回だけ使う暗号の運用法である。1回限り暗号、めくり暗号とも呼ばれ、情報理論の考案者であるクロード・シャノンが解読不可能であることを数学的に証明した。
- One-time-pad, soms ook wel OTP, Vernam-cijfer, eenmalig blokcijfer, of het perfecte cijfer genoemd, is de enige bewezen methode voor cryptografie die een onbreekbare vercijfering mogelijk maakt, mits correct toegepast. Het One-time-pad werd ontwikkeld als een methode voor papier en potlood gebaseerd op het oorspronkelijke door Gilbert Vernam in 1917 ontwikkelde systeem voor gebruik bij telexverkeer.
- Engangsnøkkel eller one-time pad (OTP) er innen kryptografi en krypteringsalgoritme hvor klarteksten blir satt sammen med en tilfeldig nøkkel eller "pad" som er like lang som klarteksten, og blir benyttet kun en gang. En modulær addering blir brukt for å sette sammen klarteksten med nøkkelen. (For binære data, så gjør operasjonen XOR det samme. ) Engangsnøkkelen ble oppfunnet i 1917 og ble patentert i 1919. Hvis nøkkelen er virkelig tilfeldig, aldri benyttet om igjen, og holdt hemmelig, så er engangsnøkkelen perfekt for å hemmeligholde informasjon. Det har også blitt bevist at ethvert chiffer som skal ha perfekt sikkerhet, må bruke nøkler med de samme krav som engangsnøkler. Nøkkelen består som regel av en tilfeldig strøm av tall, hvor hvert av tallene indikerer hvor mange plasser i alfabetet (eller tallrekken, hvis klarteksten er i numerisk form) man skal skifte tilsvarende bokstav eller tall i klarteksten. For meldinger i det norske alfabetet, så vil nøkkelen bestå av en tilfeldig rekke av tall mellom 0 og 29, for binære meldinger vil nøkkelen bestå av en tilfeldig rekke av 0'er og 1'ere, og så videre. Til å begynne med ble engangsnøkler distribuert på papir, ofte som en blokk med ark, slik at det øverste arket kan rives av og ødelegges etter bruk. For enkelt å kunne skjule en slik blokk, så kunne den lages så liten at det kunne være nødvendig å bruke forstørrelsesglass for å bruke den. Bilder tilgjengelig på internett viser blokker som har blitt tatt fra KGB som er så små at de får plass i håndflaten, eller i et valnøttskall. For å øke sikkerheten så ble blokkene i blant laget av brannfarlig materiale slik som nitrocellulose. Engangsnøkkelen er derivert av Vernams chiffer, navngitt etter Gilbert Vernam, en av oppfinnerne. Vernams system var et chiffer som satt sammen en melding med en nøkkel som ble lest av en papirremse som sto i en løkke. I den originale formen, så var ikke Vernams system uknekkbart fordi nøkkelen kunne bli gjenbrukt. Engangsbruken kom litt senere når Joseph Mauborgne forsto at om nøkkel-remsen var totals vilkårlig, så ville den kryptoanalytiske vanskelighetsgraden øke. Det eksisterer tvetydige betegnelser som er grunnet i at noen forfattere bruker uttrykket "Vernam chiffer" som et synonym for «engangsnøkkel», der hvor andre viser til enhver additiv flytchiffer som et «Vernam chiffer», inkludert de som er basert på kryptografisk sikre pseudovilkårlige nummergeneratorer.
- Szyfr z kluczem jednorazowym (one-time pad) został zaproponowany w 1917 roku przez majora Josepha Mauborgne’a. Szyfr z kluczem jednorazowym jest dużym zbiorem o niepowtarzalnych i przypadkowych sekwencjach znaków. W swojej oryginalnej postaci była to jednorazowa taśma perforowana do dalekopisu. Nadawca używa każdej litery z tego zbioru do zaszyfrowania jednego znaku tekstu jawnego. Szyfrowanie to dodanie modulo 26 jednego znaku tekstu jawnego i znaku jednorazowego klucza. Każdy klucz używany jest tylko raz, do zaszyfrowania tylko jednej wiadomości. Klucz tworzony jest w sposób losowy, przeciwnik nie ma informacji, która może ułatwić złamanie szyfru. Po zaszyfrowaniu wiadomości nadawca niszczy strony lub taśmę perforowaną z wykorzystanym zbiorem znaków. Odbiorca dysponuje identycznym zbiorem i używa tych samych znaków zbioru do odszyfrowania każdego znaku szyfrogramu. Podobnie jak nadawca po odszyfrowaniu wiadomości niszczy zbiór znaków stanowiących klucz. Przy nadawaniu nowej wiadomości trzeba zastosować nowy zbiór znaków i nowe znaki klucza. Szyfrowanie z kluczem jednorazowym może być rozszerzone na dane binarne. Zamiast zestawu znaków są stosowane klucze binarne. Metoda generacji i użycia klucza kryptograficznego wymaga by: 1. Klucz użyty do szyfrowania wiadomości był dłuższy lub równy szyfrowanej wiadomości. 2. Klucz musi być wygenerowany w sposób całkowicie losowy (nie może istnieć sposób na odtworzenie klucza na podstawie znajomości działania generatorów liczb pseudolosowych). 3. Klucz nie może być użyty do zaszyfrowania więcej niż jednej wiadomości. Wykorzystanie tej metody w np. szyfrowaniu XOR, bądź w szyfrze polialfabetycznym zapewnia całkowite bezpieczeństwo wiadomości, ponieważ dla każdej pary M i C (wiadomość i tekst zaszyfrowany) istnieje pasujący do nich klucz, czyli znając jedynie C, możemy dopasować do niego dowolną M o tej samej długości i na ich podstawie wyliczyć pasujący K. Dzięki temu złamanie szyfru nie jest możliwe nawet poprzez testowanie wszystkich możliwych kluczy. Problem złamania OTP jest podobny do problemu związanego z rozwiązaniem równania: M + K = C w którym znane jest jedynie C. Zakładając, że przeciwnik nie ma dostępu do jednorazowego zestawu znaków stosowanego do szyfrowania wiadomości, można powiedzieć, że jest to idealnie bezpieczny algorytm utajniania. Dowolny szyfrogram może być szyfrogramem dowolnego tekstu jawnego o tej samej długości. Praktyczną wadą algorytmu jest długość klucza, która nie może być mniejsza od długości wiadomości, jaką nadawca zamierza przesłać. Rutynowe stosowanie szyfrów z kluczem jednorazowym wymagałoby od nadawcy i odbiorcy wcześniejszego uzgodnienia ogromnego klucza (bądź ogromnego zbioru kluczy). Problem stanowi zarówno całkowicie losowe wygenerowanie klucza, jak i jego bezpieczne przekazanie drugiej stronie. Z tego powodu algorytm z kluczem jednorazowym znajduje zastosowanie przede wszystkim w szyfrowaniu wyjątkowo tajnych informacji w kanałach o małej przepustowości. Gorąca linia między prezydentami Rosji i Stanów Zjednoczonych jest zabezpieczona właśnie za pomocą takiego szyfru.
- Em criptografia, one-time pad (OTP) é um algoritmo de criptografia onde o plaintext é combinado com uma chave aleatória ou uma “pad” que seja tão grande quanto o plaintext e é usado somente uma vez. Uma adição modular (por exemplo XOR) é usada para combinar o plaintext com a pad. Foi inventada em 1917. Se a chave for verdadeiramente aleatória, nunca reutilizada, e mantida em segredo, a one-time pad pode ser inquebrável. Também provou-se que toda a cifra teórica inquebrável deve usar chaves com as mesmas exigências que chaves de OTP. A chave consiste normalmente em um fluxo aleatório de números, cada qual indica o número dos lugares no alfabeto (ou número de fluxos, se a mensagem do plaintext estiver no formulário numérico) que a letra ou o número correspondente na mensagem do plaintext devem ser deslocados. Para mensagens no alfabeto Latin, por exemplo, a chave consistirá em uma cadeia aleatória dos números de 0 a 25; para mensagens binárias a chave consistirá em uma cadeia aleatória de 0s e de 1s; e assim por diante. A parte “pad” do nome vem das primeiras implementações onde as chaves eram distribuídas em um bloco de papel. Assim, a folha superior poderia facilmente ser removida e destruída depois de usada. Para facilitar sua ocultação, o bloco era às vezes muito pequeno. As fotos acessíveis na Internet mostram as pads de KGB capturadas que cabem na palma da mão ou em uma casca de noz. A one-time pad é derivada da cifra de Vernam, nomeado em homenagem a Gilbert Vernam, um de seus inventores. O sistema de Vernam era uma cifra que combinava uma mensagem com uma chave lida de um laço da fita adesiva de papel. Em seu formulário original, o sistema de Vernam não era inquebrável porque a chave poderia ser reutilizada. O uso do “One-time” veio um pouco mais tarde quando Joseph Mauborgne reconheceu que se a fita chave fosse totalmente aleatória, a dificuldade criptanalítica seria maior. Há alguma ambigüidade do termo devido ao fato de que alguns autores usam o termo de “cifra Vernam” como sinônimo para “one-time pad”, em quanto outros se referem ao o fluxo de cifra aditiva como “ cifra Vernam”, incluindo aquelas baseadas em CSPRNG (cryptographically secure pseudo-random number generator), que é um gerador de número pseudo-aleatório com propriedades adicionais que o fazem adequado para o uso com criptografia.
- Шифр Вернама — в криптографии система симметричного шифрования, изобретённая в 1917 году сотрудниками AT&T Мейджором Джозефом Моборном и Гильбертом Вернамом. Шифр Вернама является единственной системой шифрования, для которой доказана абсолютная криптографическая стойкость.
- Шифр Вернама — у криптографії, система симетричного шифрування, винайдена в 1917 році співробітниками AT&T Мейджором Джозефом Моборном і Гільбертом Вернамом. Шифр Вернама є єдиною системою шифрування, для якої доведена абсолютна криптографічна стійкість.
- 一次性密碼本（One-time Pad；OTP）是密碼學中的一種加密演算法。是以隨機的金鑰（key）組成明文，且只使用一次。
|
| rdfs:comment
|
- In cryptography, the one-time pad (OTP) is an encryption algorithm in which the plaintext is combined with a secret random key or pad, which is used only once. A modular addition is typically used to combine plaintext elements with pad elements. (For binary data, the operation XOR amounts to the same thing. ) It was invented in 1917 and patented a couple of years later.
- thumb|300px|right|Beispiel eines One-Time-Pads Das One-Time-Pad (Abkürzung OTP, deutsch Einmalverschlüsselung oder Einmalschlüssel-Verfahren, wörtlich Einmal-Block, nicht zu verwechseln mit dem Einmal-Passwort-Verfahren) ist ein symmetrisches Verschlüsselungsverfahren zur geheimen Nachrichtenübermittlung. Kennzeichnend ist, dass ein Schlüssel verwendet wird, der so lang ist wie die Nachricht selbst.
- Vernamova šifra nebo také jednorázová tabulková šifra (anglicky one-time pad) je jednoduchý šifrovací postup patentovaný v roce 1917 Gilbertem Vernamem. Spočívá v posunu každého znaku zprávy o náhodně zvolený počet míst v abecedě. To se prakticky rovná náhradě zcela náhodným písmenem a na tomto faktu je založen důkaz, že Vernamova šifra je v principu nerozluštitelná.
- En criptografía, la libreta de un solo uso (del inglés one-time pad) es un algoritmo de cifrado por el que el texto en claro se combina con una clave aleatoria o "libreta" igual de larga que el texto en claro y que sólo se utiliza una vez. Fue inventado en 1917. Si la clave es verdaderamente aleatoria, nunca se reutiliza y, por supuesto, se mantiene en secreto. Se puede demostrar que el método de la libreta de un solo uso es irrompible. Uno de su sinónimos puede ser cuaderno.
- Le masque jetable, également appelé chiffre de Vernam est un algorithme de cryptographie en décalage circulaire inventé par Gilbert Vernam en 1917 et perfectionné par Joseph O. Mauborgne, qui rajouta la notion de clé aléatoire. Bien que simple, facile et rapide, tant pour le codage que pour le décodage, ce chiffrement est le seul qui soit théoriquement impossible à casser, même s'il présente d'importantes difficultés de mise en œuvre pratique.
- Il cifrario di Vernam è un sistema crittografico basato sul cifrario di Vigénère, al quale aggiunge il requisito che la chiave sia lunga quanto il testo e non riutilizzabile (per questo viene spesso chiamato OTP, acronimo per l'inglese One Time Pad, letteralmente "blocco monouso", cfr. immagine). Il cifrario di Vernam è l'unico sistema crittografico la cui sicurezza sia comprovata da una dimostrazione matematica e per questo si è guadagnato il titolo di "cifrario perfetto".
- ワンタイムパッド (one time pad, OTP) とは、乱数鍵を1回だけ使う暗号の運用法である。1回限り暗号、めくり暗号とも呼ばれ、情報理論の考案者であるクロード・シャノンが解読不可能であることを数学的に証明した。
- One-time-pad, soms ook wel OTP, Vernam-cijfer, eenmalig blokcijfer, of het perfecte cijfer genoemd, is de enige bewezen methode voor cryptografie die een onbreekbare vercijfering mogelijk maakt, mits correct toegepast. Het One-time-pad werd ontwikkeld als een methode voor papier en potlood gebaseerd op het oorspronkelijke door Gilbert Vernam in 1917 ontwikkelde systeem voor gebruik bij telexverkeer.
- Engangsnøkkel eller one-time pad (OTP) er innen kryptografi en krypteringsalgoritme hvor klarteksten blir satt sammen med en tilfeldig nøkkel eller "pad" som er like lang som klarteksten, og blir benyttet kun en gang. En modulær addering blir brukt for å sette sammen klarteksten med nøkkelen. (For binære data, så gjør operasjonen XOR det samme. ) Engangsnøkkelen ble oppfunnet i 1917 og ble patentert i 1919.
- Szyfr z kluczem jednorazowym (one-time pad) został zaproponowany w 1917 roku przez majora Josepha Mauborgne’a. Szyfr z kluczem jednorazowym jest dużym zbiorem o niepowtarzalnych i przypadkowych sekwencjach znaków. W swojej oryginalnej postaci była to jednorazowa taśma perforowana do dalekopisu. Nadawca używa każdej litery z tego zbioru do zaszyfrowania jednego znaku tekstu jawnego. Szyfrowanie to dodanie modulo 26 jednego znaku tekstu jawnego i znaku jednorazowego klucza.
- Em criptografia, one-time pad (OTP) é um algoritmo de criptografia onde o plaintext é combinado com uma chave aleatória ou uma “pad” que seja tão grande quanto o plaintext e é usado somente uma vez. Uma adição modular (por exemplo XOR) é usada para combinar o plaintext com a pad. Foi inventada em 1917. Se a chave for verdadeiramente aleatória, nunca reutilizada, e mantida em segredo, a one-time pad pode ser inquebrável.
- Шифр Вернама — в криптографии система симметричного шифрования, изобретённая в 1917 году сотрудниками AT&T Мейджором Джозефом Моборном и Гильбертом Вернамом.
- Шифр Вернама — у криптографії, система симетричного шифрування, винайдена в 1917 році співробітниками AT&T Мейджором Джозефом Моборном і Гільбертом Вернамом. Шифр Вернама є єдиною системою шифрування, для якої доведена абсолютна криптографічна стійкість.
- 一次性密碼本（One-time Pad；OTP）是密碼學中的一種加密演算法。是以隨機的金鑰（key）組成明文，且只使用一次。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
