| dbpprop:abstract
|
- Oliviero Carafa (1430 – 20 January 1511) was an Italian Cardinal and diplomat of the Renaissance. Like the majority of his era's prelates, he displayed the magnificent way of life that was expected of a prince of the Church. As a man of affairs he set an example of conscientiousness for his contemporaries.
- Oliviero Kardinal Carafa war Erzbischof von Neapel und Kardinal der römisch-katholischen Kirche.
- Fu esponente dell'illustre famiglia napoletana dei Carafa, a sua volta discendente dai Caracciolo. Potente e rispettata, la dinastia dei Carafa, che nel XVI secolo avrebbe raggiunto l'apice del proprio prestigio con l'elezione a Sommo Pontefice di Gian Pietro, Papa Paolo IV, aveva acquisito importanza nel corso del '300 grazie a Bartolomeo, arcivescovo di Bari.
- Oliviero Carafa was een Italiaanse kardinaal en pauselijk diplomaat tijdens de Renaissance.
- Oliviero Carafa var en av den katolske kirkes kardinaler. Han ble erkebiskop av Napoli i 1458. Han ble utnevnt til kardinal i september 1467 av pave Paul II. I 1472 sendte pave Sixtus IV ham med en flåtestyrke til Smyrna, som han erobret. Han igangsatte viktige arkitoniske arbeider i Roma og Napoli. Andre kardinaler i samme slekt var Filippo Carafa della Serra, Carlo Carafa; Diomede Carafa, Alfonso Carafa, Antonio Carafa, Decio Carafa, Pier Luigi Carafa, Carlo Carafa della Spina, Fortunato Ilario Carafa della Spina, Pierluigi Carafa, Francesco Carafa della Spina di Traetto, Marino Carafa di Belvedere, og Domenico Carafa della Spina di Traetto.
- Oliviero Carafa – włoski duchowny, kardynał. Urodzony w Rzymie w rodzinie hrabiów Matalona. Studiował w Neapolu, uzyskując tytuł doktora prawa. 18 listopada 1458 wybrany arcybiskupem Neapolu. Zrezygnował z tej funkcji 20 września 1484 na rzecz swojego brata Alessandro. W okresie sierpień 1503 – kwiecień 1505 ponownie zarządzał archidiecezją jako administrator apostolski. W 1467 na prośbę króla Neapolu Ferdynanda I Paweł II mianował go kardynałem-prezbiterem kościoła SS. Marcelino e Pietro, który 3 lata później wymienił na kościół S. Eusebio. W grudniu 1471 Sykstus IV mianował go legatem w królestwie Neapolu oraz admirałem floty papieskiej. Odniósł kilka znaczących zwycięstwem nad flotą turecka – przyniosły mu one sławę wybitnego dowódcy wojskowego, którą cieszył się aż do śmierci. W nagrodę awansował do rangi kardynała-biskupa Albano (1476-83). Dzierżył wiele kościelnych beneficjów m. in. był opatem komendatoryjnym SS. Trinita di Cava (1485-97), administratorem diecezji Salamanka (1491-94), Rimini (1495-97), Kadyksu (1495-1511), Chieti (1500-01), Cajazzo (1506-07) i Terracina (1507-10), komendatariuszem wielu klasztorów i pomniejszych beneficjów. Był patronem artystów, wspierał rozwój druku, duże sumy przeznaczał na działalność dobroczynną, fundował kościoły, szpitale i klasztory, zwł. w Rzymie i Neapolu. W 1483 został kardynałem-biskupem Sabiny. Za pontyfikatu Innocentego VIII z powodzeniem działał jako ambasador królestwa Neapolu w Rzymie. Na konklawe 1492, które wybrało Aleksandra VI, był wysuwany jako kandydat do tiary. Carafa, który głosował przeciwko wyborowi Rodrigo Borgii na papieża, w wyniku jego zwycięstwa stał się nowym dziekanem Św. Kolegium Kardynalskiego. Pomimo, że od 1473 pełnił obowiązki protektora zakonu dominikanów, nie podjął się obrony Savonaroli w 1497. Stał na czele komisji komisji kardynalskiej mającej przygotować projekt reformy Kościoła, był też członkiem komisji ds. finansowania krucjaty. Kardynał-biskup Ostia e Velletri od listopada 1503 r. Za pontyfikatu Juliusza II był jednym z jego najważniejszych doradców. W 1510 roku z powodu zaawansowanego wieku uzyskał dyspensę od czynnego uczestnictwa w pracach Św. Kolegium Kardynałów. Zmarł w Rzymie mając niespełna 81 lat, ciesząc się opinią mądrego sługi Kościoła. Jeden z jego krewnych, Gian Pietro, któremu wydatnie pomógł na początku jego kościelnej kariery, został w 1555 papieżem Pawłem IV.
|
| rdfs:comment
|
- Oliviero Carafa (1430 – 20 January 1511) was an Italian Cardinal and diplomat of the Renaissance. Like the majority of his era's prelates, he displayed the magnificent way of life that was expected of a prince of the Church. As a man of affairs he set an example of conscientiousness for his contemporaries.
- Oliviero Kardinal Carafa war Erzbischof von Neapel und Kardinal der römisch-katholischen Kirche.
- Fu esponente dell'illustre famiglia napoletana dei Carafa, a sua volta discendente dai Caracciolo. Potente e rispettata, la dinastia dei Carafa, che nel XVI secolo avrebbe raggiunto l'apice del proprio prestigio con l'elezione a Sommo Pontefice di Gian Pietro, Papa Paolo IV, aveva acquisito importanza nel corso del '300 grazie a Bartolomeo, arcivescovo di Bari.
- Oliviero Carafa was een Italiaanse kardinaal en pauselijk diplomaat tijdens de Renaissance.
- Oliviero Carafa var en av den katolske kirkes kardinaler. Han ble erkebiskop av Napoli i 1458. Han ble utnevnt til kardinal i september 1467 av pave Paul II. I 1472 sendte pave Sixtus IV ham med en flåtestyrke til Smyrna, som han erobret. Han igangsatte viktige arkitoniske arbeider i Roma og Napoli.
- Oliviero Carafa – włoski duchowny, kardynał. Urodzony w Rzymie w rodzinie hrabiów Matalona. Studiował w Neapolu, uzyskując tytuł doktora prawa. 18 listopada 1458 wybrany arcybiskupem Neapolu. Zrezygnował z tej funkcji 20 września 1484 na rzecz swojego brata Alessandro. W okresie sierpień 1503 – kwiecień 1505 ponownie zarządzał archidiecezją jako administrator apostolski. W 1467 na prośbę króla Neapolu Ferdynanda I Paweł II mianował go kardynałem-prezbiterem kościoła SS.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
