| dbpprop:abstract
|
- Olga Leonardovna Knipper was a Russian stage actress. She was married to Anton Chekhov. Knipper was among the 39 original members of the Moscow Art Theatre when it was formed by Constantin Stanislavski in 1898. She played Arkadina in The Seagull (1898), and was the first to play Masha in Three Sisters (1901) and Madame Ranevskaya in The Cherry Orchard (1904). Knipper married Anton Chekhov, the author of these plays, in 1901. Knipper-Chekhova played Ranevskaya again in 1943, when the theatre marked the 300th performance of The Cherry Orchard. The German actress Olga Chekhova was her niece and the Soviet composer Lev Knipper was her nephew.
- Olga Leonardowna Knipper war eine russische Schauspielerin.
- Olga Leonardovna Knipper fue una actriz rusa. Estuvo casada con Anton Chéjov. Knipper fue uno de los 39 miembros del Teatro de Arte de Moscú cuando Constantin Stanislavski lo formó en 1898. Hizo el papel de Arkadina en La Gaviota (1898), y fue la primera persona en protagonizar Masha en Tres Hermanas (1901) y Madame Ranevskaya en El Huerto de Cerezas (1904). Knipper se casó con Anton Chéjov, el autor de estas piezas, en 1901. Knipper-Chekhova hizo el papel de Ranevskaya de nuevo en 1943, cuando el teatro celebró el tricentenario de El Huerto de Cerezas. La actriz alemana Olga Chejova fue su sobrina y el compositor soviético Lev Knipper fue su sobrino.
- Olga Leonardovna Knipper née le 21 septembre 1868 (9 septembre) à Glazov – décédée le 22 mars 1959 à Moscou. Elle était une comédienne russe, mariée à Anton Tchekhov. Elle était Artiste du peuple de l'URSS. Olga Knipper faisait partie des 39 membres fondateurs du Théâtre d’art de Moscou quand il fut créé par Constantin Stanislavski en 1898. Elle incarna Arkadina dans La Mouette (1898), et fut la première à jouer Macha dans Les Trois Sœurs (1901) et Lioubiov Andreïevna dans La Cerisaie (1904). Olga Knipper était mariée à Anton Tchekhov, l'auteur de ces pièces, en 1901. Knipper-Tchekhova rejoua Lioubiov Andreïevna en 1943, quand le théâtre fêta la trois centième représentation de La Cerisaie. La comédienne allemande Olga Tchekhova était sa nièce et le compositeur soviétique Lev Knipper son neveu.
- オリガ・レオナルドヴナ・クニッペル （Olga Leonardovna Knipper,ロシア語: Ольга Леонардовна Книппер-Чехова, 1868年9月21日 - 1959年3月22日）は、ロシアの俳優。帝政時代からソヴィエト連邦時代まで活躍した。小説家・劇作家アントン・チェーホフの妻として知られる。 オリガは、1898年にコンスタンチン・スタニスラフスキーらが設立したモスクワ芸術座の、39人の設立時メンバーの一人である。アントン・チェーホフの戯曲『かもめ』（1898年）のアルカージナ役、『三姉妹』（1901年）初演時のマーシャ役、『桜の園』のラネーヴスカヤ夫人役を演じた。1943年のモスクワ芸術座『桜の園』300回記念公演で、再びラネーヴスカヤ夫人役を演じた。ドイツの俳優オルガ・チェーホヴァは姪であり、ソヴィエトの作曲家レフ・クニッペルは甥にあたる。
- Olga Leonardovna Knipper was een Russische actrice en getrouwd met de bekende Russische schrijver Anton Tsjechov (Антон Павлович Чехов). Knipper was een van de leden van het Moskou kunsttheater toen het werd opgericht in 1897 door Constantin Stanislavski. Knipper trouwde met Anton Tsjechov, de schrijver van drie producties. De Duitse actrice Olga Tsjechov was haar nicht en de Russische componist Lev Knipper haar neef. 22 maart 1959 stierf Olga Knipper in Moskou, ze werd 91 jaar.
- Olga Leonardowna Knipper-Czechowa – rosyjska aktorka teatralna, artystka ludowa ZSRR, żona Antona Czechowa. Urodziła się w wiackiej (wiatkowskiej) guberni, w niemieckiej inteligenckiej rodzinie osiadłej w Rosji. Jej ojciec był inżynierem i zarządzał zakładem przemysłowym, matka – Anna Iwanowna Zaltz – będąc uzdolnioną pianistką i wokalistką poświęciła się prowadzeniu domu i wychowaniu dzieci, oprócz Olgi – dwóch synów: Konstantina (Konstantego) i Władimira (Włodzimierza). Razem z rodziną w 1870 r. przeprowadziła się do Moskwy, gdzie spędziła resztę życia. Po nagłej śmierci ojca Olga razem z matką – która w niedługim czasie została profesorem śpiewu w szkole przy Uczelni Filharmonicznej – dawała lekcje muzyki i śpiewu. Jednocześnie dążyła do realizacji swojego marzenia – występowania na scenie teatralnej. W tajemnicy wstąpiła do szkoły dramatycznej przy moskiewskim Teatrze Małym, ale ponieważ nie była niczyją protegowaną, została po miesiącu skreślona z listy uczniów w wyniku tzw. egzaminu sprawdzającego. W takiej sytuacji jej matka, wcześniej przeciwna scenicznym planom córki, znalazła dla niej miejsce – tym razem po protekcji – w szkole dramatycznej przy Filharmonii Moskiewskiej, w klasie Władimira Niemirowicza-Danczenki. Na zajęcia uczęszczała z tak znanymi później aktorami, jak Margarita Sawicka i Wsiewołod Meyerhold. Razem z nimi została przez Konstantina Stanisławskiego zaproszona do trupy nowego teatru – Moskiewskiego Teatru Artystycznego. Brała udział w próbach – jeszcze w podmoskiewskiej miejscowości Puszkino – sztuki Aleksieja Tołstoja Car Fiodor Joannowicz w roli carycy Iriny i sztuki Antoniego (Antona) Czechowa Mewa w roli Arkadyny. Sztuka ta została wystawiona na inaugurację Teatru Artystycznego 17 grudnia 1898 r. i wywołała furorę – pomimo wcześniejszych klęsk sztuk Czechowa w Moskwie (Iwanow) i Petersburgu (skandal na premierze Mewy w Teatrze Aleksandryjskim będącej benefisem Jelizawiety Iwanowny Liewkiejewej). W roli Arkadyny Knipper przedstawiła starzejącą się artystkę, nie będącą w stanie zauważyć nadciągającej starości. Pomimo tego, że sama miała wtedy dopiero trzydzieści lat, potrafiła w niezapomniany sposób zagrać nie starość, ale samo starzenie się. Grała na premierze pomimo silnego przeziębienia i temperatury 39 °C. Kolejną "czechowską" rolą Knipper była Masza w Trzech siostrach, jej partnerem był Stanisławski jako Wierszynin. Gra Olgi Knipper cechowała się olbrzymim scenicznym wdziękiem i szczerością – była to nawet nie gra, ale życie na scenie, zgodnie z kanonem przekazywanym aktorom przez Stanisławskiego. Takie walory zawodowe łączyły się u niej z wykształceniem, inteligencją, skromnością, wewnętrzną szlachetnością, subtelnym poczuciem humoru i smaku i interesującą powierzchownością. Znana była z niezwykłego uroku, który posiadała, i szczególnej atmosfery, którą tworzyła wokół siebie – subtelności, szczerości i spokoju. Zawsze, w dowolnych czasach w jej domu panował idealny porządek i przytulność. W teatrze zwano ją nasza Hrabina. Tak jak i inne aktorki Teatru Artystycznego ubierała się prosto, skromnie i elegancko – zakryte, długie suknie, surowe angielskie kostiumy, bez ostatnich paryskich toalet, jaskrawych, krzykliwych kolorów, blasku i wymyślności. Bliższa znajomość Czechowa z Knipper zawiązała się w 1899 r. , gdy Czechow wrócił z Jałty do Moskwy, a po wyjeździe Knipper na letni odpoczynek na Kaukaz rozpoczęła się pomiędzy nimi długoletnia korespondencja. Pisarz w tym czasie był już chory na gruźlicę i w Moskwie mógł przebywać tylko co jakiś czas – dlatego listy nieodłącznie towarzyszyły ich romansowi, a potem życiu rodzinnemu po ślubie zawartym 7 czerwca 1901 r. , o którym wiedzieli tylko najbliżsi – siostra Czechowa Maria Pawłowna, Stanisławski i Niemirowicz-Danczenko. Pożycie pary – najczęściej w rozłące – było dla współczesnych wyjątkowo dziwne, tym niemniej pozostawało w zgodzie z poglądami małżonków. Czechow jeszcze przed ślubem 27 września 1900 r. pisał do przyszłej żony: … nie wiem co mam Ci powiedzieć oprócz tego, co już mówiłem Ci 10000 razy, prawdopodobnie będę mówił jeszcze długo, że jest tak że Cię kocham – i nic więcej. A jeśli teraz nie jesteśmy razem, to winnym tego nie jestem ani ja ani Ty, ale bies, który zaszczepił mi zarazek, a Tobie – miłość do sztuki. Pragnienie obojga wychowywania dzieci niestety nie doczekało się spełnienia, pierwsza ciąża Olgi Knipper w 1901 r. zakończyła się poronieniem, a podczas drugiej w 1902 r. uległa nieszczęśliwemu upadkowi z kilku metrów podczas spektaklu, i po długiej chorobie i operacjach już nie mogła mieć dzieci. Po tych wydarzeniach Knipper chciała zakończyć karierę, zdecydowanie przeciwni temu byli nie tylko dyrektorzy teatru, ale też sam Czechow. Pozostała na scenie i grała w kolejnej sztuce Czechowa – Wiśniowym sadzie Raniewską. Po premierze małżonkowie, ze względu na pogorszenie się stanu zdrowia Czechowa, wyjechali na leczenie do Schwarzwaldu. W czasie podróży – w nocy na 2 lipca – Czechow umarł na rękach swojej żony. Po pogrzebie Olga Knipper długo nie mogła przyjść do siebie, w dalszym ciągu pisała listy do zmarłego męża, w których opowiadała, jak próbuje żyć bez niego, jak wszędzie dostrzega jego obraz, … Znacznie później – w 1946 r. – Knipper w liście do swojej bratanicy Ady Konstatinowny tak opisze swój związek: … tych sześć lat, kiedy go znałam, były męczące, pełne udręki z powodu takiego sposobu życia. I tym niemniej były to lata wypełnione takim zainteresowaniem, takim nasyceniem, że wydawały mi się pięknem istnienia. Wychodząc za niego nie byłam dziewczynką, nie był on dla mnie li tylko mężczyzną – poraził mnie jako nadzwyczajny człowiek, całą swoją osobowością, światem wewnętrznym – ach, trudno wszystko to wyrazić… Tych sześć lat były męką, ale pozostały dla mnie światłem i prawdą i pięknem życia… Dalszą karierę sceniczną Knipper zaznaczyła taki rolami, jak Sarra w Iwanowie Czechowa, Anna Adriejewna w Rewizorze Gogola, Natalia Pietrowna w Miesiącu na wsi Turgieniewa, Gertruda w Hamlecie Szekspira, znakomita Nastia w Na dnie Gorkiego, Frau Hile w U życia w łapach Hamsuna. Po rewolucji październikowej trupa Teatru Artystycznego wyjechała na występy gościnne na południe Rosji, a później trafiła do Gruzji i na Bałkany. Wtedy Wasilij Kaczałow, który kierował zespołem, postanowił dla zwiększenia zainteresowania widzów na afiszach anonsować: występuje Knipper-Czechowa, i choć do tej pory Olga Knipper podwójnego nazwiska nie używała, to już przy takim pozostała również po powrocie zespołu do Rosji. Brała później udział w dwuletnich występach gościnnych zespołu MChAT w USA. Będąc już niemłodą weszła w zażyłość z młodszym o trzydzieści lat literatem Nikołajem Dmitriewiczem Wołkowem, autorem pierwszej dwutomowej biografii Meyerholda i legendarnej inscenizacji Anny Kareniny Lwa Tołstoja na scena MChAT-u z 1937 r. Do końca życia przyjaźniła się Marią Pawłowną Czechową, odwiedzała ją w Jałcie i organizowanym przez nią muzeum znakomitego brata. Niedługo przed śmiercią była w ścianach MChAT-u, 22 października 1958 r. , na uroczystościach jubileuszu swojego 90-lecia. Została pochowana na cmentarzu Nowodziewiczym, obok mogiły męża i innych znakomitych artystów – Stanisławskiego, Niemirowicza-Danczenki, Kaczałowa.
- Файл:Knipper 2. jpg О. Л. Книппер-Чехова Файл:Anton Chekhov and Olga Knipper, 1901. jpg Чехов с Ольгой Книппер (1901) О́льга Леона́рдовна Кни́ппер-Че́хова — русская советская актриса; народная артистка СССР, жена А. П. Чехова.
- Файл:Anton Chekhov and Olga Knipper, 1901. jpg Ольга Кніппер з Антоном Чеховим, 1901. О́льга Леона́рдівна Кні́ппер-Че́хова — російська акторка, дружина Антона Чехова і перша виконавиця ролей у його п'єсах. Народна артистка СРСР.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
