| dbpprop:abstract
|
- Old Irish is the name given to the oldest form of the Goidelic languages for which extensive written texts are possessed. It was used from the 6th to the 10th centuries, when it gave way to Middle Irish. A still older form of Irish is known as Primitive Irish. Fragments of Primitive Irish, mainly personal names, are known from inscriptions on stone written in the Ogham alphabet. These inscriptions date from about the 4th to the 6th centuries. Primitive Irish is still very close to Common Celtic, the ancestor of all Celtic languages. Old Irish first appears in the margins of Latin religious manuscripts as early as the 6th century. A large number of early Irish literary texts, though recorded in manuscripts of the Middle Irish period, are essentially Old Irish in character. Old Irish is the ancestor of Modern Irish, Scottish Gaelic, and Manx (spoken on the Isle of Man). However, it is quite distinct from these. Broadly speaking, the grammar and sound systems of the modern languages are simpler than those of Old Irish. Contemporary Old Irish scholarship is still greatly influenced by the works of a small number of scholars active in the late 19th and early 20th centuries, among them Rudolf Thurneysen (1857-1940) and Osborn Bergin (1873-1950). Their books are viewed as required material for any enthusiast of Old Irish even today.
- Als Altirisch (altir. Goídelc, im modernen Irischen Sean-Ghaeilge, im Englischen Old Irish) wird die Sprachstufe der irischen Sprache bezeichnet, die mit dem Einsatz der Schriftlichkeit in lateinischer Schrift beginnt und etwa mit dem Zerfall der altirischen Standardisierung endet. Die neuere Forschung setzt für das Altirische den Zeitraum zwischen etwa 600 und 900 an.
- Irlandés antiguo es el nombre dado a la forma más antigua del idioma irlandés, o, mejor, las lenguas goidélicas, de las que tenemos extensos textos escritos. Comprende desde el siglo VI al X, cuando evolucionó al irlandés medio. Una forma todavía más antigua de Irlandés es conocida como irlandés primitivo. Se conocen fragmentos de irlandés primitivo, especialmente nombres personales, por las inscriciones sobre piedra escritas en alfabeto ogam. Estas inscripciones datan de, aproximadamente, los siglos IV al VI. El irlandés primitivo es una lengua muy próxima al celta común, el antepasado de todas las lenguas célticas. El irlandés antiguo aparece por primeira vez en los márgenes de manuscritos religiosos latinos del siglo VI. Un amplio número de antiguos textos literarios irlandeses, a pesar de estar conservados en manuscritos del período del Irlandés medio, mantienen el carácter esencial de irlandés antigo. El irlandés antiguo es el antepasado del irlandés moderno, gaélico escocés y manés (hablado en la Isla de Man). Con todo, es muy diferente de éstos. En general, la gramática y los sonidos de las lenguas modernas son más simples que los del irlandés antiguo. Los estudios actuales del irlandés antiguo le deben aún mucho a las obras de un pequeño grupo de activos estudiosos de finales del siglo XIX y principios del XX, entre ellos Rudolf Thurneysen (1857-1940) y Osborn Bergin (1873-1950). Sus obras se consideran material imprescindíble para todo estudioso actual de esta lengua.
- Le vieil irlandais (sean-ghaeilge en irlandais moderne, sen-ghoídelc en vieil irlandais) est le nom donné à la forme la plus ancienne de la langue irlandaise que l'on peut aujourd'hui reconstituer plus ou moins fidèlement à partir de sources actuelles. Elle remonte à la période comprise entre le VI siècle et le X siècle et est l'ancêtre du moyen irlandais (ou irlandais médiéval). Le vieil irlandais apparaît d'abord dans les marges de manuscrits religieux latins du VI siècle. Un grand nombre de texte rédigés dans la forme primitive de la langue, bien que classés comme manuscrits de la période du moyen irlandais, sont essentiellement rédigés en caractères de vieil irlandais. Si le vieil irlandais est l'ancêtre des langues modernes que sont l'irlandais, l'écossais et le mannois, il en diffère pourtant. Ces langues modernes sont généralement moins complexes que le vieil irlandais sur les plans morphologique et phonologique. Les recherches actuelles en vieil irlandais sont toujours influencées par les travaux de quelques chercheurs peu nombreux, au nombre desquels on citera Rudolf Thurneysen (1857-1940) et Osborn Bergin (1873-1950). Aujourd'hui encore, leurs ouvrages sont considérés comme des œuvres de référence par qui s'intéresse au vieil irlandais. On a retrouvé quelques traces, surtout des noms de personnes, écrites dans la forme primitive de cette langue (dénommé irlandais primitif). Ces inscriptions sont en écriture oghamique, utilisée en Irlande et dans l'ouest de la Grande-Bretagne dès le IVe siècle.
- 古アイルランド語（こあいるらんどご）はインド・ヨーロッパ語族ケルト語派に属する言語である。 ゲール語、アイルランド語(Irish)や、スコットランド・ゲール語(Scottish Gaelic)、マン島語(Manx Gaelic)を派生した。 最古の文献は5世紀のオガム碑文であり、現在のアイルランドに300、ウェールズなどブリテン島で60、発見されている。
- Oud-Iers is een Eiland-Keltische taal die van de 6e tot en met de 10e eeuw gesproken werd in Ierland, Schotland en op het eiland Man. Via het Middel-Iers ontwikkelden zich het Modern Iers, Schots-Gaelisch en Manx deze taal. Het eerste Oud-Iers is te vinden als glossen bij Latijnse teksten, met name op het vasteland van Europa, waar Ierse missionarissen actief waren. Daarnaast zijn er uitgebreide Oud-Ierse teksten terug te vinden in diverse Middel-Ierse manuscripten.
- Gammelirsk er det navn som er gitt den eldste form av det irske språket, eller heller de goideliske språk, hvor det finnes omfattende skriftlige tekster. Gammelirsk var i bruk fra 500-tallet og fram til 900-tallet da det gikk over til mellomirsk. En enda eldre form for irsk er kjent som primitiv irsk. Fragmenter av primitiv irsk, hovedsakelig personlige navn, er kjent fra inskripsjoner på stein skrevet med alfabetet ogham. Disse inskripsjonene dateres fra 300-tallet og fram til 500-tallet. Primitiv irsk er meget beslektet med felleskeltisk språk, forløperen til alle keltiske språk. Gammelirsk opptrer først i margene av latinske religiøse manuskripter så tidlig som 500-tallet. Et stort antall tidlige irske tekster, dog nedtegnet i manuskripter i den mellomriske perioden er i alt vesentlig gammelirsk i sitt vesen og karakter. Gammelirsk er forløperen til moderne irsk, skotsk-gælisk og mansk (som ble talt på øya Man i Irskesjøen). Imidlertid er atskiller det seg fra disse, og både grammatikk og lydsystemer av moderne språk er langt enklere enn hva gammelirsk var. Samtidig gammelirsk forsking er fortsatt meget påvirket av verkene til en lite antall forskere som var aktiv på slutten av 1800-tallet og tidlig på 1900-tallet, blant dem Rudolf Thurneysen og Osborn Bergin. Deres bøker er sett på som essensielt for enhver entusiast av gammelirsk selv i dag.
- Język staroirlandzki (staroiryjski) - wymarły język z grupy celtyckiej. Najstarsza forma języków goidelskich, z której wywodzą się współczesne języki tej grupy: irlandzki, szkocki i manx. Używany między VI a X wiekiem naszego tysiąclecia, po czym przekształcił się w dialekty średnioirlandzkie. Po raz pierwszy zaświadczony na marginesach religijnych manuskryptów łacińskich z VI wieku.
- Irlandês antigo é o nome dado à forma mais antiga da língua irlandesa ou, ainda, das línguas goidélicas, mas quais existem textos escritos extensos. A língua foi usada do século VI ao X, quando deu lugar ao irlandês médio. Uma forma ainda mais antiga de irlandês é conhecida como irlandês primitivo. Fragmentos de irlandês primitivo, principalmente nomes pessoais, são conhecidos a partir de inscrições em pedra escritas no alfabeto Ogham. Essas inscrições datam por volta do século IV ao VI. O irlandês primitivo ainda é muito próximo do celta comum, o ancestral de todas as línguas celtas. O irlandês antigo aparece pela primeira vez nas margens de manuscritos religiosos em latim do século VI. Uma grande quantidade de textos literários irlandeses primitivos, apesar de registrados em manuscritos do período do irlandês médio, possui um caráter essencialmente irlandês antigo. O irlandês antigo é o ancestral do irlandês moderno, gaélico escocês e manês. Contudo, a língua é bastante distinta destas. Em linhas gerais, a gramática e os sistemas sonoros das línguas modernas são mais simples do que os do irlandês antigo. Os estudos contemporâneos sobre o irlandês antigo ainda são muito influenciados pelas obras de um pequeno número de estudiosos ativos no final do século XIX e início do século XX, entre eles Rudolf Thurneysen (1857-1940) e Osborn Bergin (1873-1950). Seus livros são vistos como materiais obrigatórios para qualquer entusiasta do irlandês antigo ainda hoje.
- Древнеирландский язык — период в истории ирландского языка (точнее — всех гойдельских языков), простирающийся примерно с VI по X век. Древнеирландский период — первый, от которого до нас дошли сравнительно обширные свидетельства. Древнеирландскому периоду предшествовал архаический период, засвидетельствованный в основном в надписях огамом, большинство из которых созданы с IV по VI век. Архаический ирландский язык гораздо ближе к протокельтскому, чем собственно древнеирландский. Памятники самого древнеирландского периода — это в основном глоссы на полях латинских религиозных манускриптов (многие из них созданы ирландскими монахами на европейском континенте, например в Милане, Вюрцбурге и Санкт-Галлене). Однако многие тексты, сохранившиеся в среднеирландской записи, восходят непосредственно к древнеирландскому периоду. Древнеирландский язык является предком современных ирландского, шотландского и мэнского языков, хотя заметно от них отличается. В целом можно сказать, что современные языки упростились по сравнению с древнеирландским.
- 古愛爾蘭語是最古老的愛爾蘭語，為一種或多或少可從其相關資料重建的一種古老語言。它的時間約為西元6世紀到10世紀，並在之後派生為中古愛爾蘭語。 古愛爾蘭語首次被發現在一些6世紀的拉丁文宗教手稿的頁邊空白處。除此之外，有很多早期的愛爾蘭文學經典如11世紀的《牛皮書》（Lebor na hUidre）和12世紀的《倫斯特集》（Book of Leinster） ，雖然都是在中古愛爾蘭語的時代記錄的，但他們在特性上，實際上都是古愛爾蘭語。 值得注意的是，雖然古愛爾蘭語是現代愛爾蘭語、蘇格蘭蓋爾語、和曼島語的原型，但它和後三者分屬不同且獨特的語言。概括地說，古愛爾蘭語比它的後裔擁有更多的屈折變化，在語音及文法結構上也有很大的不同。 在研究方面，現今我們所認識的古愛爾蘭語，大部分都是來自於少數學者的研究結果，如 Rudolf Thurneysen 博士（1857-1940）和 Osborn Bergin。直到今日，這些學者的著作仍被視為古愛爾蘭語愛好者的必讀資料。 另外我們還從發現於愛爾蘭島和西不列顛島的歐甘銘文上主要為人名的殘篇斷簡發現一種更古老形式的愛爾蘭語，約使用於西元4世紀，稱為原始愛爾蘭語。
|
| rdfs:comment
|
- Old Irish is the name given to the oldest form of the Goidelic languages for which extensive written texts are possessed. It was used from the 6th to the 10th centuries, when it gave way to Middle Irish. A still older form of Irish is known as Primitive Irish. Fragments of Primitive Irish, mainly personal names, are known from inscriptions on stone written in the Ogham alphabet. These inscriptions date from about the 4th to the 6th centuries.
- Als Altirisch (altir. Goídelc, im modernen Irischen Sean-Ghaeilge, im Englischen Old Irish) wird die Sprachstufe der irischen Sprache bezeichnet, die mit dem Einsatz der Schriftlichkeit in lateinischer Schrift beginnt und etwa mit dem Zerfall der altirischen Standardisierung endet. Die neuere Forschung setzt für das Altirische den Zeitraum zwischen etwa 600 und 900 an.
- Irlandés antiguo es el nombre dado a la forma más antigua del idioma irlandés, o, mejor, las lenguas goidélicas, de las que tenemos extensos textos escritos. Comprende desde el siglo VI al X, cuando evolucionó al irlandés medio. Una forma todavía más antigua de Irlandés es conocida como irlandés primitivo. Se conocen fragmentos de irlandés primitivo, especialmente nombres personales, por las inscriciones sobre piedra escritas en alfabeto ogam.
- Le vieil irlandais (sean-ghaeilge en irlandais moderne, sen-ghoídelc en vieil irlandais) est le nom donné à la forme la plus ancienne de la langue irlandaise que l'on peut aujourd'hui reconstituer plus ou moins fidèlement à partir de sources actuelles. Elle remonte à la période comprise entre le VI siècle et le X siècle et est l'ancêtre du moyen irlandais (ou irlandais médiéval). Le vieil irlandais apparaît d'abord dans les marges de manuscrits religieux latins du VI siècle.
- 古アイルランド語（こあいるらんどご）はインド・ヨーロッパ語族ケルト語派に属する言語である。 ゲール語、アイルランド語(Irish)や、スコットランド・ゲール語(Scottish Gaelic)、マン島語(Manx Gaelic)を派生した。 最古の文献は5世紀のオガム碑文であり、現在のアイルランドに300、ウェールズなどブリテン島で60、発見されている。
- Oud-Iers is een Eiland-Keltische taal die van de 6e tot en met de 10e eeuw gesproken werd in Ierland, Schotland en op het eiland Man. Via het Middel-Iers ontwikkelden zich het Modern Iers, Schots-Gaelisch en Manx deze taal. Het eerste Oud-Iers is te vinden als glossen bij Latijnse teksten, met name op het vasteland van Europa, waar Ierse missionarissen actief waren. Daarnaast zijn er uitgebreide Oud-Ierse teksten terug te vinden in diverse Middel-Ierse manuscripten.
- Gammelirsk er det navn som er gitt den eldste form av det irske språket, eller heller de goideliske språk, hvor det finnes omfattende skriftlige tekster. Gammelirsk var i bruk fra 500-tallet og fram til 900-tallet da det gikk over til mellomirsk. En enda eldre form for irsk er kjent som primitiv irsk. Fragmenter av primitiv irsk, hovedsakelig personlige navn, er kjent fra inskripsjoner på stein skrevet med alfabetet ogham. Disse inskripsjonene dateres fra 300-tallet og fram til 500-tallet.
- Język staroirlandzki (staroiryjski) - wymarły język z grupy celtyckiej. Najstarsza forma języków goidelskich, z której wywodzą się współczesne języki tej grupy: irlandzki, szkocki i manx. Używany między VI a X wiekiem naszego tysiąclecia, po czym przekształcił się w dialekty średnioirlandzkie. Po raz pierwszy zaświadczony na marginesach religijnych manuskryptów łacińskich z VI wieku.
- Irlandês antigo é o nome dado à forma mais antiga da língua irlandesa ou, ainda, das línguas goidélicas, mas quais existem textos escritos extensos. A língua foi usada do século VI ao X, quando deu lugar ao irlandês médio. Uma forma ainda mais antiga de irlandês é conhecida como irlandês primitivo. Fragmentos de irlandês primitivo, principalmente nomes pessoais, são conhecidos a partir de inscrições em pedra escritas no alfabeto Ogham.
- Древнеирландский язык — период в истории ирландского языка (точнее — всех гойдельских языков), простирающийся примерно с VI по X век. Древнеирландский период — первый, от которого до нас дошли сравнительно обширные свидетельства.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
