Old Frisian is a West Germanic language spoken between the 8th and 16th centuries in the area between the Rhine and Weser on the European North Sea coast. The Frisian settlers on the coast of South Jutland (today's Northern Friesland) also spoke Old Frisian but no medieval texts of this area are known. The language of the earlier inhabitants of the region between the Zuiderzee and Ems River (the Frisians famously mentioned by Tacitus) is attested in only a few personal names and place-names. Old Frisian evolved into Middle Frisian, spoken from the 16th to the 19th century.

Property Value
dbo:abstract
  • Old Frisian is a West Germanic language spoken between the 8th and 16th centuries in the area between the Rhine and Weser on the European North Sea coast. The Frisian settlers on the coast of South Jutland (today's Northern Friesland) also spoke Old Frisian but no medieval texts of this area are known. The language of the earlier inhabitants of the region between the Zuiderzee and Ems River (the Frisians famously mentioned by Tacitus) is attested in only a few personal names and place-names. Old Frisian evolved into Middle Frisian, spoken from the 16th to the 19th century. In the early Middle Ages, Frisia stretched from the area around Bruges, in what is now Belgium, to the Weser River, in northern Germany. At the time, the Frisian language was spoken along the entire southern North Sea coast. This region is referred to as Greater Frisia or Frisia Magna, and many of the areas within it still treasure their Frisian heritage. However, by 1300, their territory had been pushed back to the Zuiderzee (now the IJsselmeer), and the Frisian language survives along the coast only as a substrate. The people from what are today northern Germany and Denmark who settled in England from about 400 onwards came from the same regions and spoke more or less the same language as the people who lived in Frisia (as medieval Friesland is usually called to distinguish it from the present-day regions with that name). Hence, a close relationship exists between Old Frisian and Old English. (en)
  • Die altfriesische Sprache (in älteren Werken auch einfach nur friesische Sprache oder Friesisch) ist der gemeinsame Vorläufer der modernen friesischen Sprachen.Sie ist überliefert in Rechtsbüchern und Urkunden aus dem 13. bis 16. Jahrhundert aus dem Gebiet zwischen Weser und IJsselmeer (Zuiderzee). Die altfriesische Sprache hat eine recht altertümliche Form und kann daher auf dieselbe Entwicklungsstufe wie das Altenglische, Altniederdeutsche oder Althochdeutsche gestellt werden, auch wenn es eher zur selben Zeit wie das Mittelenglische, Mittelniederdeutsche und Mittelhochdeutsche geschrieben wurde. (de)
  • El frisón antiguo es una lengua germana occidental hablada entre los siglos VIII y XVI en el área entre el Rhin y el Elba en la costa del Mar del Norte europeo. Lo que sabemos del idioma de los primeros habitantes de la región (los Frisones citados por Tácito) se basa sólo en unos pocos topónimos y antropónimos. El frisón antiguo evolucionó al frisón medio hablado entre los siglos XVI y XIX. En la Alta Edad Media, Frisia se extiende desde el área de Brujas, donde está la actual Bélgica, hasta el río Weser, en el norte de Alemania. En aquella época, el idioma frisón fue hablado a lo largo del sur de la costa del Mar del Norte. Esta región es denominada Gran Frisia o Frisia Magna, y muchas de las áreas que contiene ésta todavía atesoran la herencia frisona. Sin embargo por el año 1300, su territorio retrocedió hasta Zuyder Zee y el idioma frisón sobrevive a lo largo de la costa sólo como un sustrato. La gente de lo que hoy es el norte de Alemania y Dinamarca que se asentaron en Inglaterra desde cerca del año 400 en adelante, vinieron de la misma región y hablaban más o menos la misma lengua que la gente que vivía en Frisia; por lo tanto, existe una estrecha relación entre el frisón antiguo y el anglosajón. (es)
  • Il frisone antico era la lingua parlata tra l'ottavo e il sedicesimo secolo dalle genti che si erano stabilite nella zona tra il Reno e l'Elba nel quarto e quinto secolo, giungendo dalle aree della Danimarca e della Germania settentrionale, e apparteneva al ceppo delle lingue germaniche. La lingua degli abitanti precedenti non è conosciuta. Il frisone antico si è poi evoluto nel frisone moderno, parlato a partire dal XVI secolo. Durante l'età medievale, i Fryslân si estesero dall'area attorno a Bruges, in quello che oggi è il Belgio, fino al fiume Weser, nella Germania settentrionale. In quel periodo la lingua frisone era parlata lungo l'intera costa meridionale del Mare del Nord. Oggi questa regione viene detta Grande Frisia o Frisia Magna. I coloni partiti dalla Germania settentrionale e dalla Danimarca che si stabilirono in Inghilterra dal quarto secolo in poi venivano dalle stesse regioni e quindi parlavano la stessa lingua di quelli stabilitisi in Frisia. Esisteva quindi una forte somiglianza tra il frisone antico e l'antico inglese. Questa somiglianza si rinforzò durante l'eta mediana, quando le due lingue subirono diversi cambiamenti nella grammatica e nella fonetica, mentre le altre lingue germaniche occidentali non le subirono o vennero poco influenzate. (it)
  • Le vieux frison est une langue morte de la famille des langues germaniques occidentales parlée sur la côte de la mer du Nord, entre le Rhin et l’Elbe, entre les XIIIe et XVIe siècles. Cette langue, qui est celle des premiers habitants de la région, les Frisons, est encore attestée dans quelques noms propres et toponymes. Le vieux frison a évolué en moyen frison (en), parlé entre les XVIe et XIXe siècles. Durant le haut Moyen Âge, la Frise occupait le territoire situé entre Bruges et la Weser. À cette époque, le frison était parlé tout le long de la partie sud de la côte de la mer du Nord. Vers 1300, ce territoire s’est rétrécit en direction du Zuiderzee, où le frison existe toujours. Les peuples ayant colonisé l’Angleterre à partir du Ve siècle venaient de régions proches de celle des locuteurs du vieux frison (nord de l’Allemagne et Danemark). Pour cette raison, d’assez fortes similarités existent entre cette langue et le vieil anglais. (fr)
  • Met Oudfries wordt de oudst bekende fase in de Friese taal aangeduid. De periode van pakweg de 8ste tot de 16de eeuw wordt hiermee aangeduid. Na 1575 wordt het doorgaans aangeduid als (modern) Fries. Op enkele plaatsnamen na in het oude woongebied van de Friezen in het westen en noorden van Nederland, is tot het jaar 1100 niet veel van de taal overgeleverd. Overgeleverde geschriften uit ongeveer 1100 zijn o.a. de 17 Keuren. De eerste optekening van een verzameling algemeen-Friese Keuren dateert van de eerste helft van de 11e eeuw. Er zijn wel oudere, zogenaamde Anglofriese runen bekend, maar die zijn uiterst moeilijk te interpreteren. Het Oudfries heeft vanuit het Oudgermaans een eigen ontwikkeling meegemaakt, vergelijkbaar met andere Oudgermaanse dialecten, zoals het Angelsaksisch, het Oudsaksisch, het Oudnederlands en het Oudhoogduits. Het eigenaardige aan het Fries is dat het zijn archaïsche vormen nog tot in de Nieuwe Tijd behouden heeft, terwijl de andere West-Germaanse talen in de late Middeleeuwen langzaam hun klinkers verloren. Het Fries heeft zijn Middelfase (vgl. Middelnederlands, Middelengels, Middelnederduits, Middelhoogduits) vrijwel overgeslagen en is bijna direct in de Nieuwfriese periode beland. Overigens zijn ons van de veranderingen van Oud- naar Nieuwfries geen schriftelijke bronnen overgeleverd; de verandering vond plaats in de eeuwen na de teloorgang van de Friese vrijheid en vóór het werk van Gysbert Japicx. De schrijftaal waarvan Japicx zich bediende wordt soms enigszins misleidend Middelfries genoemd. Een verklaring voor de abrupte overgang van het archaïsche Oudfries naar het in alle opzichten moderne Nieuwfries zou de aard van de teksten kunnen zijn. Rechtsteksten hebben een formeel karakter en werden misschien in een plechtiger taalregister uitgesproken dan communicatie over alledaagse onderwerpen. Toen het Fries zijn taak als bestuurstaal kwijtraakte, verloor het ook dit hoge register; toen er later weer een schrijftaal ontstond, was die wél gebaseerd op de gewone omgangstaal. Vergelijkbare verklaringen zijn opgesteld voor het lange bestaan van het Primitief Iers alsook voor de abrupte overgang van Oudengels naar Middelengels. (nl)
  • 古フリジア語フリジア語: Aldfrysk、東フリジア語:Ooldfräisk、英語: Old Frisianは、8世紀から16世紀にフリースラントにおいてフリース人に用いられていた西ゲルマン語群の言語で、フリジア語の古い段階のものである。古くからラウヴァース川を境に東部方言と西部方言に分かれていたが、9世紀に植民によって東部方言地域が分断され、孤立した地域は北部方言となった。現存するまとまった最古の文献は13世紀のフリジア法典であるため、言語史的には13世紀から1550年頃を古フリジア語とするのが通例である。 (ja)
dbo:iso6393Code
  • ofs
dbo:languageFamily
dbo:spokenIn
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 305659 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 741113426 (xsd:integer)
dbp:era
  • 8 (xsd:integer)
dbp:familycolor
  • Indo-European
dbp:glotto
  • oldf1241
dbp:glottorefname
  • Old Frisian
dbp:linglist
  • ofs
dbp:notice
  • IPA
dbp:script
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • 古フリジア語フリジア語: Aldfrysk、東フリジア語:Ooldfräisk、英語: Old Frisianは、8世紀から16世紀にフリースラントにおいてフリース人に用いられていた西ゲルマン語群の言語で、フリジア語の古い段階のものである。古くからラウヴァース川を境に東部方言と西部方言に分かれていたが、9世紀に植民によって東部方言地域が分断され、孤立した地域は北部方言となった。現存するまとまった最古の文献は13世紀のフリジア法典であるため、言語史的には13世紀から1550年頃を古フリジア語とするのが通例である。 (ja)
  • Old Frisian is a West Germanic language spoken between the 8th and 16th centuries in the area between the Rhine and Weser on the European North Sea coast. The Frisian settlers on the coast of South Jutland (today's Northern Friesland) also spoke Old Frisian but no medieval texts of this area are known. The language of the earlier inhabitants of the region between the Zuiderzee and Ems River (the Frisians famously mentioned by Tacitus) is attested in only a few personal names and place-names. Old Frisian evolved into Middle Frisian, spoken from the 16th to the 19th century. (en)
  • Die altfriesische Sprache (in älteren Werken auch einfach nur friesische Sprache oder Friesisch) ist der gemeinsame Vorläufer der modernen friesischen Sprachen.Sie ist überliefert in Rechtsbüchern und Urkunden aus dem 13. bis 16. Jahrhundert aus dem Gebiet zwischen Weser und IJsselmeer (Zuiderzee). (de)
  • El frisón antiguo es una lengua germana occidental hablada entre los siglos VIII y XVI en el área entre el Rhin y el Elba en la costa del Mar del Norte europeo. Lo que sabemos del idioma de los primeros habitantes de la región (los Frisones citados por Tácito) se basa sólo en unos pocos topónimos y antropónimos. El frisón antiguo evolucionó al frisón medio hablado entre los siglos XVI y XIX. (es)
  • Il frisone antico era la lingua parlata tra l'ottavo e il sedicesimo secolo dalle genti che si erano stabilite nella zona tra il Reno e l'Elba nel quarto e quinto secolo, giungendo dalle aree della Danimarca e della Germania settentrionale, e apparteneva al ceppo delle lingue germaniche. La lingua degli abitanti precedenti non è conosciuta. Il frisone antico si è poi evoluto nel frisone moderno, parlato a partire dal XVI secolo. (it)
  • Met Oudfries wordt de oudst bekende fase in de Friese taal aangeduid. De periode van pakweg de 8ste tot de 16de eeuw wordt hiermee aangeduid. Na 1575 wordt het doorgaans aangeduid als (modern) Fries. Op enkele plaatsnamen na in het oude woongebied van de Friezen in het westen en noorden van Nederland, is tot het jaar 1100 niet veel van de taal overgeleverd. Overgeleverde geschriften uit ongeveer 1100 zijn o.a. de 17 Keuren. De eerste optekening van een verzameling algemeen-Friese Keuren dateert van de eerste helft van de 11e eeuw. Er zijn wel oudere, zogenaamde Anglofriese runen bekend, maar die zijn uiterst moeilijk te interpreteren. (nl)
  • Le vieux frison est une langue morte de la famille des langues germaniques occidentales parlée sur la côte de la mer du Nord, entre le Rhin et l’Elbe, entre les XIIIe et XVIe siècles. Cette langue, qui est celle des premiers habitants de la région, les Frisons, est encore attestée dans quelques noms propres et toponymes. Le vieux frison a évolué en moyen frison (en), parlé entre les XVIe et XIXe siècles. (fr)
rdfs:label
  • Old Frisian (en)
  • Altfriesische Sprache (de)
  • Frisón antiguo (es)
  • Lingua frisone antica (it)
  • Vieux frison (fr)
  • Oudfries (nl)
  • 古フリジア語 (ja)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Old Frisian (en)
is dbo:language of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:ancestor of
is dbp:commonLanguages of
is foaf:primaryTopic of