| dbpprop:abstract
|
- The oceanic trenches are hemispheric-scale long but narrow topographic depressions of the sea floor. They are also the deepest parts of the ocean floor. Trenches define one of the most important natural boundaries on the Earth’s solid surface, that between two lithospheric plates. There are three types of lithospheric plate boundaries: divergent (where lithosphere and oceanic crust is created at mid-ocean ridges), convergent (where one lithospheric plate sinks beneath another and returns to the mantle), and transform (where two lithospheric plates slide past each other). Trenches are a spectacular and distinctive morphological feature of plate boundaries. Plates move together along convergent plate boundaries at convergence rates that vary from a few millimeters to ten or more centimeters per year. A trench marks the position at which the flexed, subducting slab begins to descend beneath another lithospheric slab. Trenches are generally parallel to a volcanic island arc, and about 200 km from a volcanic arc. Oceanic trenches typically extend 3 to 4 km (1.9 to 2.5 mi) below the level of the surrounding oceanic floor. The deepest ocean depth to be sounded is in the Challenger Deep of the Mariana Trench at a depth of 10,911 m (35,798 ft) below sea level. Oceanic lithosphere disappears into trenches at a global rate of about a tenth of a square meter per second.
- Tiefseegräben, in der Geologie Tiefseerinnen genannt, sind zumeist langgestreckte, aber relativ schmale Vertiefungen des Meeresbodens. Sie stellen die am tiefsten gelegenen Abschnitte der Erdoberfläche dar. Die tiefste aller Tiefseerinnen ist mit maximal 11.034 m Meerestiefe die Marianenrinne im Pazifik. Tiefseerinnen entstehen in der Erdkruste, wenn tektonische Platten zusammenstoßen und eine unter die andere geschoben wird. An solchen Subduktionszonen taucht eine Platte in einem Winkel von bis zu 90° nach unten hin ab. Die Tiefseerinne markiert die Stelle, an der die beiden Platten aufeinander treffen, beispielsweise eine kontinentale und eine ozeanische Platte. Dabei liegen die tiefsten Punkte der Rinne noch 3.000 bis 4.000 m unter dem Niveau des umgebenden Ozeanbodens.
- Les màximes profunditats marines són el que s'anomenen fosses marines o fosses oceàniques. Una fossa marina és una depressió submarina, llarga, estreta i molt profunda, limitada per marges abruptes. Les fosses marines es troben, normalment, a la vora dels grans relleus continentals o de grans arcs d'illes, sovint volcàniques. Representen les cavitats més profundes del fons marí. Les fosses marines ocupen una petita part de la superfície terrestre, aproximadament l'1%, a partir dels 6200 m de profunditat. Formen part d'una zona particularment inestable de la superfície terrestre, amb una forta intensitat dels sismes i una gran activitat volcànica. La Fossa de les Mariannes és la més profunda que es coneix. Entre les zones abissals més profundes es troben: Fossa de les Marianes: 11.033 m. Fossa de Tonga: 10.822 m. Fossa de les Kurils: 10.542 m. Fossa de les Filipines: 10.475 m. Fossa Bonin: 10.375 m. Fossa del Japó: 10.374 m. Fossa de Kermadec: 10.047 m. Fossa de Guam: 9.636 m. Fossa de Puerto Rico: 9.219 m. Fossa de Salomó: 9.140 m. Fossa de les Sandwich del Sud: 8.264 m. Fossa de les Aleutianes: 7.679 m.
- Se le llama fosa oceánica a las partes del suelo submarino deprimidas y alargadas donde aumenta la profundidad del océano. Es una forma de relieve que se encuentra en el océano y que puede llegar hasta los 12 km de profundidad. La temperatura del agua en las fosas oceánicas suele ser muy baja. Normalmente oscila ente los 0º y 2ºC. De momento, la fosa oceánica más profunda es la Sima Challenger en la fosa de las Marianas con 11.033 metros de profundidad. Aunque no lo parezca, en las fosas oceánicas existe vida marina, como por ejemplo los moluscos. En el Pacífico occidental se encuentra el mayor número de fosas y las más profundas, con seis fosas que superan los 10.000 m de profundidad. Durante años sorprendió que las zonas más profundas del océano no se hallasen en su centro, sino junto a las costas de islas (volcánicas) y continentes. El fenómeno es perfectamente comprensible a la luz de la teoría de la tectónica de placas y la deriva continental, como se explica a continuación.
- Syvänmeren hauta on merenpohjassa sijaitseva useita kilometrejä syvä ja satoja kilometrejä pitkä painauma. Syvänne on seurausta laattatektonisista prosesseista: syvänne sijaitsee alityöntövyöhykkellä, jossa litosfäärilaatta taipuu ja työntyy toisen litosfäärilaatan alle ja vajoaa astenosfääriin. Alityöntövyöhykkeellä on yleensä myös tulivuoria rinnakkaisesti syvänmeren haudan kanssa. Syvänmeren haudat ovat valtamerten syvimpiä paikkoja. Yleensä syvänmerenhaudat ulottuvat 3–4 kilometriä ympäröivän merenpohjan alapuolelle. Mariaanien haudassa Tyynellämerellä sijaitsee Maapallon merten syvin kohta, Challengerin syvänne, joka on noin 11 km syvä merenpinnasta mitattuna. Muita syvänmeren hautoja ovat mm. Tongan hauta ja Japanin hauta. Sana hauta termissä syvänmeren hauta viittaa ensimmäisessä maailmansodassa käytettyihin juoksuhautoihin. Liverpoolin yliopiston professori James Johnstone käytti termiä ensimmäisen kerran vuonna 1923 julkaistussa kirjassaan An Introduction to Oceanography kuvaillessaan pitkiä ja syviä merenpohjan painaumia.
- Une fosse océanique ou fosse sous-marine est une dépression sous-marine profonde, plus ou moins longue et étroite, présente dans les zones de subduction ou de divergence. Ces zones, caractéristiques des marges actives ou des rides médio-océaniques, sont engendrées par la collision ou l'expansion de plaques tectoniques.
- Fájl:Peru-Chile trench. jpg Az Atacama-árok Dél-Amerika nyugati partja mentén. Az óceáni árok vagy mélytengeri árok hosszú, keskeny mélyedés az óceáni aljzatban, amely azon a hajlatvonalon alakul ki, ahol az öreg, kihűlt óceáni lemez a kisebb sűrűségű kontinentális lemez alá bukik. Globális átlagban mintegy egytized négyzetméternyi óceáni litoszféra bukik alá másodpercenként. Ahol az óceáni lemezek ezzel szemben távolodnak egymástól, ott óceáni hátság keletkezik. Ennek egyik fajtája is lehet hasadék, de ezek kevésbé mélyek, mint az óceáni árkok. Az óceáni árkok az óceáni aljzatok legmélyebb részei, tipikusan 3-4 kilométerre nyúlnak az aljzat alá. Általában párhuzamosan futnak egy felszíni vulkanikus ívvel (szigetek, vagy hegyek), mintegy 200 kilométeres távolságban. A legnagyobb ismert óceánmélységet - 10 911 métert a Fülöp-szigetek közelében, a csendes-óceáni Mariana-árok déli végénél mérték.
- Una fossa oceanica è una depressione lineare del fondo oceanico. Può essere adiacente e parallela ad un margine continentale, oppure ad un arco insulare, quest'ultimo è separato dal continente da un bacino di retroarco. Generalmente sono lunghe migliaia di km, profonde fino a 11000 m e relativamente molto strette, come un profondo taglio. I due versanti di una fossa sono asimmetrici: quello oceanico è meno ripido, mentre quello continentale o insulare è più ripido e caratterizzato da melanges, sedimenti misti e complessi di natura sia continentale sia oceanica. L'area continentale o insulare presenta orogenesi, attività sismica e spesso vulcanica. Le fosse sono il risultato dell'interazione tra due placche, oceanica-continentale o oceanica-oceanica, che premono l'una contro l’altra in un movimento compressivo: la zolla più densa sprofonda sotto quella meno densa.
- 海溝（かいこう、trench）は、海底が細長い溝状に深くなっている場所。その深さは深いものでは水面下1万mに達する。海嶺で生まれた海洋プレートが、アセノスフェアに沈み込んでいる場所。
- Een trog is een smalle, erg diepe kloof in de zeebodem, die ontstaat bij destructieve plaatranden. Hierbij duikt de ene tektonische plaat onder de andere. De zwaardere subducerende plaat verdwijnt in de aardmantel. Aan het oppervlak ontstaat een diepe langgerekte depressie die men een trog noemt. Het diepste punt van een trog wordt een zeediepte genoemd. De laagste bekende punten in de wereld zijn de zeediepten van de diepzeetroggen, met de Vitjazdiepte 1 in de Marianentrog als diepste: 11.035 m onder zeeniveau. Minder diep, maar nog diep genoeg dat er geen licht meer doordringt zijn Abyssaals die een diepte hebben tussen de 2000 en 6000 meter. Er bestaan 31 diepe troggen, waarvan 24 in de Grote Oceaan gelegen zijn. De diepste troggen zijn 8 à 10 km diep en relatief nauw (minder dan 100 km breed). De Peru-Chilitrog is met een lengte van 5.900 km de langste trog.
- Dyphavsgroper blir dannet av at to havplater presser mot hverandre og den ene blir presset under den andre. Dette kalles subduksjon og er som de andre platebevegelsene mot hverandre grunnen til at Jorden ikke øker i størrelse når magma kommer opp og det lages midthavsrygger. Den dypeste dyphavsgrop er Marianergropen.
- Rów oceaniczny - silnie wydłużone obniżenie dna oceanu o głębokości ponad 6000 m, czyli znacznie poniżej średniego poziomu dna basenów oceanicznych. Teoria tektoniki płyt wiąże ich istnienie ze strefami subdukcji, w których płyta oceaniczna wsuwa się pod inną płytę oceaniczną, bądź kontynentalną. W wyniku tego procesu za rowem powstają łuki wyspowe lub wulkaniczne łańcuchy górskie. Mechanizm ten tłumaczy zarówno wielkie głębokości rowów, jak też ich rozmieszczenie na Ziemi. Według alternatywnej teorii ekspandującej Ziemi z kolei, rowy oceaniczne powstają w miejscu rozerwania dwóch płyt. Teoria ta ma jednak wiele mankamentów i cieszy się znikomym powodzeniem, a prócz tego nie tłumaczy wszystkich cech budowy rowu oceanicznego (np. istnienia łuków wyspowych). Najgłębszym rowem oceanicznym na świecie jest Rów Mariański, którego największa głębia mierzy 10911 metrów (według pomiaru dokonanego w 1995 r. przez bezzałogowy japoński batyskaf Kaiko). Podawane są również inne (potwierdzone bądź nie) wartości; w 2008 roku planowane są dalsze badania
- As fossas oceânicas ou abissais são as regiões mais profundas dos oceanos. São profundas depressões que se formam abaixo do talude continental, em zonas de encontro de placas tectônicas, onde uma dessas placas mergulha sob a outra . Essas regiões são caracterizadas pela ausência total de luz, e por uma pressão atmosférica insuportável para o homem, mesmo com batiscafo, e para a maioria dos animais marinhos. As temperaturas são muito baixas, e a ausência de vegetais é quase completa, essa zona "negra" é habitada principalmente por bactérias heterotróficas e seres necrófagos que se alimentam de uma chuva constante de restos de seres vivos, detritos orgânicos e cadáveres que se depositam no fundo, bem como predadores que se alimentam de necrófagos e se comem uns aos outros. Os habitantes dos fundos marinhos incluem esponjas, anémonas-do-mar, bem como uma variedade de peixes cegos, alguns com filamentos fluorescentes que podem atrair potenciais presas.
- Файл:Oceanic spreading. svg Схема океанического жёлоба Жёлоб (океанический жёлоб) — глубокая и длинная впадина на дне океана (5000-7000 м и более). Образуется путём продавливания океанической коры под другую океаническую или континентальную кору. Геологически океанические жёлоба являются современными геосинклинальными структурами. По этой причине район жёлобов часто являются эпицентрами землетрясений, а дно является основанием многих вулканов. Океанические жёлобы существуют во всех океанах, самые глубокие — в Тихом, где и находится самая глубокая точка земли в Марианской впадине. По разным данным, её глубина — 10911 м, 11022 м или близкие значения.
- Fil:Peru-Chile trench. jpg Atacamagraven är 5 900 km lång. Den följer Sydamerikas västkust och når utanför norra Chile ett djup på 8 065 m. Djuphavsgravar är topografiska fördjupningar i havsbotten som uppstår i plattektoniska subduktionszoner. De flesta djuphavsgravarna är tusentals kilometer långa och sträcker sig vanligen till ett djup på 6 000 meter, eller 3–4 kilometer under omgivande djuphavsslätter och -bäcken. Marianergraven når på sitt djupaste ställe, Challengerdjupet, 10 911 meter under havsytan. De konvergerande gränserna i jordens litosfär omfattar omkring 50 000 kilometer, varav större delen finns i Stilla havet och i östra Indiska oceanen. I Atlanten och Medelhavet finns relativt korta konvergerande gränser. Ett snitt genom en djuphavsgrav visar att gravens två sluttningar är asymmetriska med en svag yttre lutning (mot havet) på omkting 5° mot en inre lutning på omkring 10–16°. Den asymmetriska profilen beror på att den yttre sidan utgörs av översidan på den oceaniska plattan som håller på att pressas ned i manteln. Litosfärens tjocklek (omkring 10–200 kilometer) begränsar lutningen. Vid djuphavsgravens rand bildar den oceaniska skorpan först en förhöjning för att sedan böjas ned i graven. På sluttningen bildas parallella, trappstegsliknande förkastningar. Parallellt med djuphavsgravarna finns vulkaniska öbågar och vulkanbågar. Jordbävningar är vanliga kring djuphavsgravar. Djuphavsgravar kan vara igenfyllda av sedimentmaterial.
- Океані́чні жо́лоби — западини — довгі вузькі зниження дна океанів з глибиною більше 6000 м. Є зоною субдукції, тобто зоною занурювання важчої океанічної тектонічної плити під легшу — материкову. Ширина їх 10-20 км, довжина 35 тис. км, глибина 5-11 км. Макс. глибину Світового ок. (11022 м) встановлено у Маріанському жолобі. Походження Ж. о. зв'язується зі зсувом та опусканням океанічної літосферної плити. Для Ж. о. (за винятком жолоба Кайман) характерні висока сейсмічність і негативні аномалії сили тяжіння Фая, великі магнітні аномалії обох знаків і зниження значення теплового потоку.
- 海沟是位于海洋中的两壁较陡、狭长的、水深大于5000米（如毛里求斯海沟5,564米）的沟槽。 海沟多分布于活动的海洋板块边缘，在海洋板块与大陆板块的交界处，一般认为它是地球板块相互挤压作用的结果。 世界大洋约有30条海沟，其中主要的有17条，属于太平洋的就有14条，环太平洋的地震带也都位于海沟附近。地球上最深也最知名的海沟是马里亚纳海沟，它位于西太平洋马里亚纳群岛东南侧，深度大约11,034米。
|
| rdfs:comment
|
- The oceanic trenches are hemispheric-scale long but narrow topographic depressions of the sea floor. They are also the deepest parts of the ocean floor. Trenches define one of the most important natural boundaries on the Earth’s solid surface, that between two lithospheric plates.
- Tiefseegräben, in der Geologie Tiefseerinnen genannt, sind zumeist langgestreckte, aber relativ schmale Vertiefungen des Meeresbodens. Sie stellen die am tiefsten gelegenen Abschnitte der Erdoberfläche dar. Die tiefste aller Tiefseerinnen ist mit maximal 11.034 m Meerestiefe die Marianenrinne im Pazifik. Tiefseerinnen entstehen in der Erdkruste, wenn tektonische Platten zusammenstoßen und eine unter die andere geschoben wird.
- Les màximes profunditats marines són el que s'anomenen fosses marines o fosses oceàniques. Una fossa marina és una depressió submarina, llarga, estreta i molt profunda, limitada per marges abruptes. Les fosses marines es troben, normalment, a la vora dels grans relleus continentals o de grans arcs d'illes, sovint volcàniques. Representen les cavitats més profundes del fons marí.
- Se le llama fosa oceánica a las partes del suelo submarino deprimidas y alargadas donde aumenta la profundidad del océano. Es una forma de relieve que se encuentra en el océano y que puede llegar hasta los 12 km de profundidad. La temperatura del agua en las fosas oceánicas suele ser muy baja. Normalmente oscila ente los 0º y 2ºC. De momento, la fosa oceánica más profunda es la Sima Challenger en la fosa de las Marianas con 11.033 metros de profundidad.
- Syvänmeren hauta on merenpohjassa sijaitseva useita kilometrejä syvä ja satoja kilometrejä pitkä painauma. Syvänne on seurausta laattatektonisista prosesseista: syvänne sijaitsee alityöntövyöhykkellä, jossa litosfäärilaatta taipuu ja työntyy toisen litosfäärilaatan alle ja vajoaa astenosfääriin. Alityöntövyöhykkeellä on yleensä myös tulivuoria rinnakkaisesti syvänmeren haudan kanssa. Syvänmeren haudat ovat valtamerten syvimpiä paikkoja.
- Une fosse océanique ou fosse sous-marine est une dépression sous-marine profonde, plus ou moins longue et étroite, présente dans les zones de subduction ou de divergence. Ces zones, caractéristiques des marges actives ou des rides médio-océaniques, sont engendrées par la collision ou l'expansion de plaques tectoniques.
- Fájl:Peru-Chile trench. jpg Az Atacama-árok Dél-Amerika nyugati partja mentén. Az óceáni árok vagy mélytengeri árok hosszú, keskeny mélyedés az óceáni aljzatban, amely azon a hajlatvonalon alakul ki, ahol az öreg, kihűlt óceáni lemez a kisebb sűrűségű kontinentális lemez alá bukik. Globális átlagban mintegy egytized négyzetméternyi óceáni litoszféra bukik alá másodpercenként.
- Una fossa oceanica è una depressione lineare del fondo oceanico. Può essere adiacente e parallela ad un margine continentale, oppure ad un arco insulare, quest'ultimo è separato dal continente da un bacino di retroarco. Generalmente sono lunghe migliaia di km, profonde fino a 11000 m e relativamente molto strette, come un profondo taglio.
- 海溝（かいこう、trench）は、海底が細長い溝状に深くなっている場所。その深さは深いものでは水面下1万mに達する。海嶺で生まれた海洋プレートが、アセノスフェアに沈み込んでいる場所。
- Een trog is een smalle, erg diepe kloof in de zeebodem, die ontstaat bij destructieve plaatranden. Hierbij duikt de ene tektonische plaat onder de andere. De zwaardere subducerende plaat verdwijnt in de aardmantel. Aan het oppervlak ontstaat een diepe langgerekte depressie die men een trog noemt. Het diepste punt van een trog wordt een zeediepte genoemd.
- Dyphavsgroper blir dannet av at to havplater presser mot hverandre og den ene blir presset under den andre. Dette kalles subduksjon og er som de andre platebevegelsene mot hverandre grunnen til at Jorden ikke øker i størrelse når magma kommer opp og det lages midthavsrygger. Den dypeste dyphavsgrop er Marianergropen.
- Rów oceaniczny - silnie wydłużone obniżenie dna oceanu o głębokości ponad 6000 m, czyli znacznie poniżej średniego poziomu dna basenów oceanicznych. Teoria tektoniki płyt wiąże ich istnienie ze strefami subdukcji, w których płyta oceaniczna wsuwa się pod inną płytę oceaniczną, bądź kontynentalną. W wyniku tego procesu za rowem powstają łuki wyspowe lub wulkaniczne łańcuchy górskie.
- As fossas oceânicas ou abissais são as regiões mais profundas dos oceanos. São profundas depressões que se formam abaixo do talude continental, em zonas de encontro de placas tectônicas, onde uma dessas placas mergulha sob a outra . Essas regiões são caracterizadas pela ausência total de luz, e por uma pressão atmosférica insuportável para o homem, mesmo com batiscafo, e para a maioria dos animais marinhos.
- Файл:Oceanic spreading. svg Схема океанического жёлоба Жёлоб (океанический жёлоб) — глубокая и длинная впадина на дне океана (5000-7000 м и более). Образуется путём продавливания океанической коры под другую океаническую или континентальную кору.
- Fil:Peru-Chile trench. jpg Atacamagraven är 5 900 km lång. Den följer Sydamerikas västkust och når utanför norra Chile ett djup på 8 065 m. Djuphavsgravar är topografiska fördjupningar i havsbotten som uppstår i plattektoniska subduktionszoner. De flesta djuphavsgravarna är tusentals kilometer långa och sträcker sig vanligen till ett djup på 6 000 meter, eller 3–4 kilometer under omgivande djuphavsslätter och -bäcken.
- Океані́чні жо́лоби — западини — довгі вузькі зниження дна океанів з глибиною більше 6000 м. Є зоною субдукції, тобто зоною занурювання важчої океанічної тектонічної плити під легшу — материкову. Ширина їх 10-20 км, довжина 35 тис. км, глибина 5-11 км. Макс. глибину Світового ок.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
