| dbpprop:abstract
|
- L'occità o llengua d'oc (occitan, lenga d'òc) és la llengua romànica pròpia d'Occitània. El domini lingüístic actual de l'occità s'estén per quatre estats: El terç sud de França La Vall d'Aran a Espanya a la comunitat de Catalunya Les Valls Occitanes, a Itàlia i a un enclavament de Calàbria (la Gàrdia, en italià Guardia Piemontese) El Principat de Mònaco (on l'occità coexisteix amb el monegasc) Fou la llengua d'oc una de les llengües més importants d'Europa a l'Edat Mitjana com ho testimonia la poesia dels trobadors que fou un model per la cultura i la literatura de llengua catalana fins al segle XV. El seu ús ha conegut un declivi constant a partir de principis del segle XX. A l'estat francès no té cap reconeixement legal excepte a nivell educatiu (gràcies a la llei Deixonne) mentre que en canvi a Catalunya ha assolit l'estatus de llengua cooficial arran de l'Estatut d'Autonomia. El nombre de locutors s'acostuma a situar entre 500.000 i 2 milions. A l'estat italià la llengua occitana, com algunes altres minories lingüístiques, ha obtingut una reconeixença legal arran de la llei 482/1999.
- Okcitánština (též provensálština, langue d'oc aj. ) je románský jazyk, používaný v jižní třetině Francie (na jih od Loiry), v některých alpských údolích v Itálii a ve Val d'Aran v Katalánsku (z politických důvodů pod názvem Aranésština). Od roku 2006 (nový autonomní statut) je úředním jazykem v celém Katalánsku.
- Okzitanisch (okzit. occitan / lenga d'òc, frz. occitan / langue d'oc) ist eine galloromanische Sprache, die im südlichen Drittel Frankreichs sowie in Randgebieten Italiens und Spaniens gesprochen wird. Die Sprache wird nur in der Region Val d’Aran (Katalonien, Spanien) als Amtssprache verwendet (in ihrer lokalen Form, dem Aranesischen), auf französischem Gebiet ist hingegen ausschließlich Französisch Amtssprache.
- Occitan, known also as Lenga d'òc in Occitan or Langue d'oc in French is a Romance language spoken in Occitania, that is, Southern France, the Occitan Valleys of Italy, Monaco and in the Aran Valley of Spain. It is also spoken in the linguistic enclave of Guardia Piemontese. It is a co-official language in Catalonia, Spain (known as Aranese in Aran Valley). Modern Occitan is the closest relative of Catalan. The languages, as spoken in early medieval times, might be considered variant forms of the same language. The term Provençal is often used to refer to Occitan. The area where Occitan was historically dominant is home to some 14 million inhabitants. It may be spoken as a first language by as many as 1.5 million people in France, Italy, Spain and Monaco. In Monaco Occitan coexists with Monégasque Ligurian which is the other native language. Some researchers state that up to seven million people in France understand the language.
- El occitano o lengua de oc (occitan, lenga d'òc) es una lengua romance de Europa. Es hablada por unos dos millones de personas y diez millones tienen cierta competencia en el idioma, casi todas ellas en el sur de la actual Francia (al sur del río Loira), así como en Italia en los Valles Occitanos de los Alpes del Piamonte y el valle de Arán, donde tiene carácter de lengua oficial, junto con el catalán y el español.
- Oksitaani (occitan tai lenga d'òc) on kuuteen päämurteeseen jakautunut romaaninen kieli, jota puhutaan pääasiassa Ranskassa, Italiassa ja Espanjassa. Kielen nimi tulee 'kyllä' tarkoittavasta sanasta 'òc'. Romaanisista pääkielistä oksitaania lähimpänä on katalaani. Oksitaani on rikas kieli varsinkin maaseutuun ja luontoon liittyvässä sanastossa.
- L'occitan ou langue d’oc est une langue romane parlée dans le tiers sud de la France, les Vallées occitanes et Guardia Piemontese, le Val d’Aran et à Monaco. L'Occitanie est l’espace linguistique et culturel de l’occitan. Les dialectes de l'occitan sont l'auvergnat, le gascon, le languedocien, le limousin, le provençal et le vivaro-alpin. L’occitan est à la fois une langue orale, parlée par des millions de personnes jusqu'à aujourd'hui, et une langue littéraire, qu'à partir du XII siècle les troubadours vont véhiculer dans toutes les cours d'Europe, et aussi une langue administrative du Moyen Âge, en concurrence avec le latin puis effacée progressivement par le français. La disparition de l'écrit officiel (l'impact de l'ordonnance de Villers-Cotterêts fait débat) a précédé celle de l'usage oral, liée à une politique de dévalorisation (emploi du mot patois) et de répression, qui met la langue en danger d'extinction. L’occitan présente une grande variabilité (six dialectes et plusieurs normes littéraires accentuées par la coexistence de plusieurs normes graphiques), une importante production culturelle et une littérature prestigieuse qui font sa richesse. Un locuteur de cette langue parle un des dialectes d'oc car il n'existe pas de standard oral unifié.
- Az okcitán, okszitán vagy – hagyományos nevén – provanszál nyelv (franciául occitan vagy langue d’oc) Dél-Franciaországban beszélt, több dialektus formájában élő újlatin nyelv, amely közelebbről a nyugati újlatin nyelvek iberoromán csoportjába tartozik. Dialektológiai tekintetben leginkább a Spanyolországban beszélt katalán nyelvhez áll közel, amellyel együtt dialektális kontinuumnak is felfogható. Az okcitán elnevezést onnan kapta, hogy a középkori dél-franciaországi dialektusokban az igenlést az oc (ejtsd) szóval fejezték ki (< latin ’ez’), szemben az északi nyelvjárásokkal, ahol az oïl szót (< latin ’ez az, így van’) használták; míg az előbbi dialektusokból fejlődött ki az okcitán nyelv, az utóbbiak képezték a későbbi francia nyelv alapját.
- L'occitano o lingua d'oc, detta anche linguadoca, è una lingua romanza. È parlata in Occitania. Esiste anche un'isola lingustica in Calabria, a Guardia Piemontese, nel Cosentino. In queste ultime zone l'occitano è lingua minoritaria riconosciuta e tutelata dalle leggi locali. Diversa la situazione in Francia dove l'occitano gode di pochissima tutela. In Spagna, l'occitano è una lingua ufficiale regionale nel Val d'Aran dal 1990, in Catalogna dal 2006. A parlare l'occitano sarebbero circa due milioni di persone, mentre si stima in circa sette milioni il numero di persone che ne avrebbero una conoscenza passiva.
- オック語（Lenga d'òc または Occitan）とはロマンス語のひとつで、フランスの南部、正確にはロワール川以南から、現在のローヌ＝アルプ地域圏一帯、バスク語圏、カタルーニャ語圏を除いた地域で話されている言語である。フランス以外にもイタリアのピエモンテ州の一部、スペインのカタルーニャ州アラン谷ではオック語の一つガスコーニュ語の方言アラン語が話され、公用語の一つとされている。 政治的な理由からフランス語（オイル語から派生した）の方言とされているが、言語学的には明確に「異なる言語」としての特徴を持っており、ガロ・ロマンス系のフランス語（オイル語）よりむしろイベロ・ロマンス系のカタルーニャ語に近い。 オイル諸語同様、オックを固有の言語ではなく複数の言語の集合体と見る向きもある。事実、権威ある言語学の研究機関のひとつであるエスノローグはこうした見方に立って、方言と位置付けられる事の多い諸言語にそれぞれ言語コードを与えている（gsc・lnc・prv・auv・lms・sdt）。
- Het Occitaans (ook wel naar het streekdialect Provençaals genoemd, zie bij verspreidingsgebied) is de verzamelnaam voor een aantal nauw verwante streektalen die zich vanaf ca. 1300 hebben ontwikkeld uit de Langue d'Oc (Lenga d'Òc). Het taalgebied van deze streektalen wordt voor het gemak Occitanië of Languedoc genoemd.
- Oksitansk er et galloromansk språk som blir talt i den sydlige tredjedelen av Frankrike, pluss i enkelte grenseområder i Italia og Spania. Språket har bare full status som offisielt bruksspråk i Val d'Aran i Catalunya i Spania, mens det i Frankrike bare er (vanlig) fransk som har slik status. Navnet er avledet fra det oksitanske ordet for «ja», som er «òc», og derfor blir det også kalt langue d'òc (i motsetningen til langues d'oïl i nordlige Frankrike, deler av Belgia og kanaløyene). Fra dette kommer også navnet på regionen Languedoc, som likevel bare er en del av det oksitanske språkområdet. Oksitansk har tallrike dialekter, med hovedgruppene nordoksitansk, søroksitansk (med provensalsk i Provence) og det mer ulike gaskogniske.
- Język oksytański (occitan / lenga d'òc, okcytański), w Polsce częściej nazywany językiem prowansalskim, należy do grupy romańskiej języków indoeuropejskich. Język oksytański jest blisko spokrewniony z językiem katalońskim, z którym tworzy diasystem oksytanoromański. Często i bezpodstawnie bywa uznawany za dialekt języka francuskiego. Zasięgiem obejmuje obecnie tereny czterech państw: Południe Francji (jedną trzecią terytorium kraju) Val d'Aran w Hiszpanii we Wspólnocie Autonomicznej Katalonii Valadas Occitanas na zachodzie Włoch i Kalabrii (la Gàrdia, po włosku Guardia Piemontese) Księstwo Monako (gdzie współistnieje z językiem monegaskim) Tradycyjnie uznaje się, że oksytański ma sześć dialektów: gaskoński na zachodzie, langwedocki i prowansalski na południu, limuzyński, owerniacki i vivaroaupenc na północy. Poza przypadkiem gaskońskiego, granice między dialektami rzadko są wyraziste, przejście z dialektu do dialektu jest zazwyczaj płynne i gwary uznawane za należące do któregoś dialektu mogą posiadać cały szereg cech wspólnych z innymi dialektami. Brakuje oficjalnych danych na temat liczby użytkowników języka oksytańskiego, szacunki są bardzo rozbieżne. Prawdopodobnie około miliona osób zna któryś z oksytańskich dialektów na tyle dobrze, by posługiwać się nim w życiu codziennym. Obecnie nie ma powszechnie akceptowanego standardu prowansalskiego języka literackiego. Najpoważniejszymi kandydatami do tego tytułu są język oparty na dialektach prowansalskim, którego używał poeta Frédéric Mistral, oraz langwedockim, uważanych za najbardziej konserwatywne odmiany języka oksytańskiego. Wśród dialektów oksytańskich szczególny status ma aranés, gwara dialektu gaskońskiego używana w należącej do Hiszpanii dolinie Val d'Aran, która cieszyła się tam od 1990 statusem języka regionalnego. Na mocy statutu z 2006 roku (szeroko pojęty) język oksytański jest jednym z trzech języków urzędowych w całej Wspólnocie Autonomicznej Katalonii. Gwarą arańską posługuje się ok. 4 tys. osób i jest ona w Dolinie językiem szkolnictwa od 1984. We Włoszech oksytański jest uznany za język chroniony, na mocy ustawy 482 z roku 1999. Pozwala to na użycie oksytańskiego w szkolnictwie i w życiu publicznym ale tylko we wspólnotach które sobie tego życzą, przez co nie jest ono obowiązkowe ani systematyczne, a dyglosja na korzyść włoskiego pozostaje silna. We Francji i w Monako oksytański nie posiada statusu oficjalnego. Nauczanie tego języka we francuskich szkołach publicznych jest opcjonalne, a jedynie publiczna telewizja regionalna France 3 Sud emituje kilka programów po oksytańsku. Istnieje grupa językoznawców która uznaje, że nie ma jednego języka oksytańskiego, lecz kilka różnych języków, które wg. nich różnią się od siebie strukturalnie w takim stopniu, że trudne jest wzajemne zrozumienie. Z tego punktu widzenia tworzenie literatury w "języku oksytańskim" byłyby w rzeczywistości twórczością np. w języku prowansalskim lub w langwedockim.
- Limba occitană (occitan, lenga d'òc) este o limbă romanică, vorbită în treimea de sud a Franţei, la sud de Loara şi de asemenea în anumite văi alpine în Italia şi în Valea Aran în Spania. Numele limbii vine de la òc, cuvânt medieval care însemna "da" în dialectele locale, spre deosebire de Franceza nordică sau langue d'oïl (strămoşul cuvântului Francez oui) Numele de Provençal mai este folosit pentru această limbă, dar Limba provensală este doar unul din dialectele grupului occitan, variantă vorbită în regiunea Provence, dialectul literar folosit de Frédéric Mistral şi de Felibrige. Occitan a fost prima limbă care a fost folosită de trubadurii medievali pentru poezie. Odată cu impunerea treptată a puterii franceze regale asupra acestui teritoriu, occitana a scăzut în importanţă din secolul XIV încoace. Cea mai mare declin a fost în timpul Revoluţiei franceze, când diversitatea limbilor era considerată o ameninţare. Deşi încă era limba de toate zilele a majorităţii populaţiei rurale din sud chiar şi în secolul XX, acum a fost în mare parte înlocuită cu limba franceză. Încă mai sunt câteva milioane de vorbitori nativi de occitană, dar e mai ales vorbită de generaţiile mai bătrâne. Prin activism etnic se doreşte reintroducerea limbii către noua generaţie. Termenul Occitan este uneori neclar. Anumiţi autori consideră că Occitan este de fapt o familie de limbi care include: Auvernes (Auvergnat) Gascon Limousin Languedocian Provençal Shuadit sau Judeo-Provençal (dispărută din 1977) care ar fi văzute ca limbi separate. Béarnais este un dialect al Gasconei. În schimb, majoritatea lingviştilor consideră ca occitan este o singură limbă, iar Limousin, Auvergnat, Alpin, Gascon, Languedocien şi Provençal sunt dialecte ale acesteia. Printre caracteristicile diacronice ale occitanei ca limbă romanică: Spre deosebire de franceză a păstrat A accentuat din latină (Latină MARE > Oc. mar, dar > Fr. mer). Ca franceza a schimbat U din latină în [y] şi a mutat o serie de vocale U>y, o>u O>o. Limba gasconă a schimbat iniţial F Latin în [h] aspirat (Latina FILIU > Gascon Oc. hilh), precum în Spaniola medievală. Unul dintre pasajele în literatura vestică în occitană care merită menţionate apare în Purgatoriul lui Dante Alighieri, în care trubadurul Arnaut Daniel răspunde naratorului: «Tan m'abellis vostre cortes deman, / qu'ieu no me puesc ni voill a vos cobrire. / Ieu sui Arnaut, que plor e vau cantan; / consiros vei la passada folor, / e vei jausen lo joi qu'esper, denan. / Ara vos prec, per aquella valor / que vos guida al som de l'escalina, / sovenha vos a temps de ma dolor» Vezi de asemenea: Limbile Franţei
- A língua occitana, também chamada occitânica, langue d'oc, occitano ou provençal (em francês, langue d'oc; em occitano, lenga d'òc), é uma língua românica falada ao sul da França (ao sul do rio Loire), assim como em alguns vales alpinos na Itália e no Val d'Aran, na Espanha. O nome da língua vem de òc, a palavra medieval occitana para sim, em contraste com oïl, (o ancestral do francês moderno oui), em francês do norte - a langue d'oïl. A palavra òc provém do latim hoc, enquanto oïl se origina da voz latina hoc ille. A palavra occitano é derivada da região histórica da Occitânia, que por sua vez é derivada de Aquitânia, uma antiga região administrativa do Império Romano.
- Оксита́нский язы́к(средневековые разновидности которого были известны как ланг д'ок) — язык Окситании — коренного населения юга Франции и ряда сопредельных районов Испании и Италии. Относится к романской группе (галло-романская подгруппа) индоевропейских языков, наиболее близок к каталанскому. В настоящее время представлен группой диалектов и говоров, подразделяемых на северную и южную группу. В настоящее время окситанский в повседневной жизни используют примерно два миллиона человек. Название «окситанский» обусловлено тем, что слово «да» в окситанском звучит как «ок». Поэтому Южная Франция — регион распространения окситанского языка в XIII—XIX веках — была также известна как Лангедок, то есть «[земля] язык[а] ок». В эпоху средних веков (между XI и XIII веками) была создана богатая литература на окситанском языке. Окситанский язык также являлся языком законодательства и юриспруденции. В 1539 году король Франции Франциск I сделал французский язык официальным языком всего королевства. После Великой французской революции во Франции началась политика вытеснения всех остальных языков французским. В 1951 году был принят закон Дексона, по которому провансальский язык был включен в состав местных языков и говоров, что позволяло вводить его в качестве факультативного в учебных заведениях. Однако социальные функции этого языка так и остались ограниченными повседневно-бытовой сферой. В 1982 году во Франции было официально признано существование «коренных этнических меньшинств», их языков и культур, после чего в школах было введено изучение окситанского и других «коренных этнических» языков, созданы «этнические» программы на радио, стало активно развиваться книгоиздательство на «коренных этнических» языках (в том числе на окситанском).
- Det occitanska språket eller språkgruppen, även kallade Lenga d'òc eller Langue d'oc, tillhör de så kallade galloromanska språken tillsammmans med bland annat franskan, men språkets närmaste släkting är emellertid katalanskan. Området där occitanska talas kallas traditionellt Occitanien.
- Oksitanca, (Lenga d'òc veya Langue d'oc) Fransa, İspanya ve İtalya'da konuşulan bir Latin dilidir. Oksitanca pek çok lehçeye ayrlır bunlardan en önemlisi İspanya'nın Katalonya özerk bölgesinin Val d'Aran kısmında konuşulan Aranca dilidir. Oksitanca sadece bu bölgede resmi bir hüviyet taşır ve Katalonya'nın üç resmi dilinden biridir. Oksitanca konuşulan Avrupa coğrafyasına bakıldığında, bölgede 14 milyon insanın yaşadığı görülmektedir. Ancak bu insanların büyük çoğunluğu Oksitanca'yı ikinci dil olarak konuşmakta, veya kendi dilini hiç öğrenmemiş oldukları görülmektedir. Oksitanca'yı anadili olarak gören günümüzde 2 milyondan az insan yaşamaktadır.
- Оксита́нська мо́ва — одна з галло-іберійських мов романської мовної групи індоєвропейської мовної сім'ї. Розповсюджена у південній частині Франції — історичній області Окситанії. За своєю будовою і лексикою надзвичайно близька до каталанської мови. Складається з багатьох діалектів і говірок. На території історичної Окситанії проживає бл. 15 мільйонів осіб, проте окситанською розмовляють менше ніж 2 мільйони. Окситанська у формі аранської говірки має офіційний статус в Автономній області Каталонія в Іспанії. Каталанська та окситанська мови від VIII ст. являли собою одну мовну спільноту, ці мови остаточно розділилися у XIII ст. У часи трубадурів окситанську (гасконську, провансальську, ланґедокську, овернську) та каталанську мови не розділяли, вважаючи однією мовою. Навіть у XIX ст. однією з загальновживаних назв каталанської мови була назва лімузенська (так зараз називається один з діалектів окситанської мови, яким говорять у Південній Франції).
- 奥克语（Lenga d'òc）或奥克西唐语（Occitan，又译歐西坦語），是印歐語系羅曼語族的一種語言，主要通行於法國南部，意大利的阿爾卑斯山山谷，以及西班牙的加泰罗尼亚。 奧克語名稱的來由與他們本身語言的發音有關。由於中世紀時間，他們將“是”（同意）講成“oc”而法國北部的人則講成“oïl”(現在再變成“oui”)，所以當時的人將兩種語言分別稱為“langue d'oc”（奥克语）及“Langue d'oïl”（奥依语）。奧克語和加泰隆尼亞語十分相似。 普羅旺斯語是奧克語的一種方言，主要在法國的普羅旺斯通行，並不是一種獨立語言。法國的兩篇文學作品Frederic Mistral和Felibrige就是用這種語言來書寫。 奧克語相對於現代法語的特色，在於它還殘留不少中世紀時期的語言特徵。
|
| rdfs:comment
|
- L'occità o llengua d'oc (occitan, lenga d'òc) és la llengua romànica pròpia d'Occitània.
- Okcitánština (též provensálština, langue d'oc aj. ) je románský jazyk, používaný v jižní třetině Francie (na jih od Loiry), v některých alpských údolích v Itálii a ve Val d'Aran v Katalánsku (z politických důvodů pod názvem Aranésština). Od roku 2006 (nový autonomní statut) je úředním jazykem v celém Katalánsku.
- Okzitanisch (okzit. occitan / lenga d'òc, frz. occitan / langue d'oc) ist eine galloromanische Sprache, die im südlichen Drittel Frankreichs sowie in Randgebieten Italiens und Spaniens gesprochen wird. Die Sprache wird nur in der Region Val d’Aran (Katalonien, Spanien) als Amtssprache verwendet (in ihrer lokalen Form, dem Aranesischen), auf französischem Gebiet ist hingegen ausschließlich Französisch Amtssprache.
- El occitano o lengua de oc (occitan, lenga d'òc) es una lengua romance de Europa. Es hablada por unos dos millones de personas y diez millones tienen cierta competencia en el idioma, casi todas ellas en el sur de la actual Francia (al sur del río Loira), así como en Italia en los Valles Occitanos de los Alpes del Piamonte y el valle de Arán, donde tiene carácter de lengua oficial, junto con el catalán y el español.
- Occitan, known also as Lenga d'òc in Occitan or Langue d'oc in French is a Romance language spoken in Occitania, that is, Southern France, the Occitan Valleys of Italy, Monaco and in the Aran Valley of Spain. It is also spoken in the linguistic enclave of Guardia Piemontese. It is a co-official language in Catalonia, Spain (known as Aranese in Aran Valley). Modern Occitan is the closest relative of Catalan.
- Oksitaani (occitan tai lenga d'òc) on kuuteen päämurteeseen jakautunut romaaninen kieli, jota puhutaan pääasiassa Ranskassa, Italiassa ja Espanjassa. Kielen nimi tulee 'kyllä' tarkoittavasta sanasta 'òc'. Romaanisista pääkielistä oksitaania lähimpänä on katalaani. Oksitaani on rikas kieli varsinkin maaseutuun ja luontoon liittyvässä sanastossa.
- L'occitan ou langue d’oc est une langue romane parlée dans le tiers sud de la France, les Vallées occitanes et Guardia Piemontese, le Val d’Aran et à Monaco. L'Occitanie est l’espace linguistique et culturel de l’occitan. Les dialectes de l'occitan sont l'auvergnat, le gascon, le languedocien, le limousin, le provençal et le vivaro-alpin.
- Az okcitán, okszitán vagy – hagyományos nevén – provanszál nyelv (franciául occitan vagy langue d’oc) Dél-Franciaországban beszélt, több dialektus formájában élő újlatin nyelv, amely közelebbről a nyugati újlatin nyelvek iberoromán csoportjába tartozik. Dialektológiai tekintetben leginkább a Spanyolországban beszélt katalán nyelvhez áll közel, amellyel együtt dialektális kontinuumnak is felfogható.
- L'occitano o lingua d'oc, detta anche linguadoca, è una lingua romanza. È parlata in Occitania. Esiste anche un'isola lingustica in Calabria, a Guardia Piemontese, nel Cosentino. In queste ultime zone l'occitano è lingua minoritaria riconosciuta e tutelata dalle leggi locali. Diversa la situazione in Francia dove l'occitano gode di pochissima tutela. In Spagna, l'occitano è una lingua ufficiale regionale nel Val d'Aran dal 1990, in Catalogna dal 2006.
- Het Occitaans (ook wel naar het streekdialect Provençaals genoemd, zie bij verspreidingsgebied) is de verzamelnaam voor een aantal nauw verwante streektalen die zich vanaf ca. 1300 hebben ontwikkeld uit de Langue d'Oc (Lenga d'Òc). Het taalgebied van deze streektalen wordt voor het gemak Occitanië of Languedoc genoemd.
- Oksitansk er et galloromansk språk som blir talt i den sydlige tredjedelen av Frankrike, pluss i enkelte grenseområder i Italia og Spania. Språket har bare full status som offisielt bruksspråk i Val d'Aran i Catalunya i Spania, mens det i Frankrike bare er (vanlig) fransk som har slik status.
- Język oksytański (occitan / lenga d'òc, okcytański), w Polsce częściej nazywany językiem prowansalskim, należy do grupy romańskiej języków indoeuropejskich. Język oksytański jest blisko spokrewniony z językiem katalońskim, z którym tworzy diasystem oksytanoromański. Często i bezpodstawnie bywa uznawany za dialekt języka francuskiego.
- Limba occitană (occitan, lenga d'òc) este o limbă romanică, vorbită în treimea de sud a Franţei, la sud de Loara şi de asemenea în anumite văi alpine în Italia şi în Valea Aran în Spania.
- A língua occitana, também chamada occitânica, langue d'oc, occitano ou provençal (em francês, langue d'oc; em occitano, lenga d'òc), é uma língua românica falada ao sul da França (ao sul do rio Loire), assim como em alguns vales alpinos na Itália e no Val d'Aran, na Espanha. O nome da língua vem de òc, a palavra medieval occitana para sim, em contraste com oïl, (o ancestral do francês moderno oui), em francês do norte - a langue d'oïl.
- Оксита́нский язы́к(средневековые разновидности которого были известны как ланг д'ок) — язык Окситании — коренного населения юга Франции и ряда сопредельных районов Испании и Италии.
- Det occitanska språket eller språkgruppen, även kallade Lenga d'òc eller Langue d'oc, tillhör de så kallade galloromanska språken tillsammmans med bland annat franskan, men språkets närmaste släkting är emellertid katalanskan. Området där occitanska talas kallas traditionellt Occitanien.
- Oksitanca, (Lenga d'òc veya Langue d'oc) Fransa, İspanya ve İtalya'da konuşulan bir Latin dilidir. Oksitanca pek çok lehçeye ayrlır bunlardan en önemlisi İspanya'nın Katalonya özerk bölgesinin Val d'Aran kısmında konuşulan Aranca dilidir. Oksitanca sadece bu bölgede resmi bir hüviyet taşır ve Katalonya'nın üç resmi dilinden biridir. Oksitanca konuşulan Avrupa coğrafyasına bakıldığında, bölgede 14 milyon insanın yaşadığı görülmektedir.
- Оксита́нська мо́ва — одна з галло-іберійських мов романської мовної групи індоєвропейської мовної сім'ї. Розповсюджена у південній частині Франції — історичній області Окситанії. За своєю будовою і лексикою надзвичайно близька до каталанської мови.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
