Obscurantism (/ɒbˈskjʊərənˌtɪzəm, əb-/ and /ˌɒbskjʊˈræntɪzəm/) is the practice of deliberately preventing the facts of some subject matter from becoming known. There are two, historical and intellectual denotations to Obscurantism: (1) the deliberate restriction of knowledge—opposition to disseminating knowledge; and, (2) deliberate obscurity—an abstruse style (as in literature and art) characterized by deliberate vagueness. Therefore, an obscurantist is someone who actively opposes enlightenment and the consequent social reform, a type of anti-intellectual.

Property Value
dbo:abstract
  • Obscurantism (/ɒbˈskjʊərənˌtɪzəm, əb-/ and /ˌɒbskjʊˈræntɪzəm/) is the practice of deliberately preventing the facts of some subject matter from becoming known. There are two, historical and intellectual denotations to Obscurantism: (1) the deliberate restriction of knowledge—opposition to disseminating knowledge; and, (2) deliberate obscurity—an abstruse style (as in literature and art) characterized by deliberate vagueness. Therefore, an obscurantist is someone who actively opposes enlightenment and the consequent social reform, a type of anti-intellectual. The term obscurantism derives from the title of the 16th-century satire Epistolæ Obscurorum Virorum (1515–19, Letters of Obscure Men), that was based upon the intellectual dispute between the German humanist Johann Reuchlin and the monk Johannes Pfefferkorn of the Dominican Order, about whether or not all Jewish books should be burned as un-Christian heresy. Earlier, in 1509, the monk Pfefferkorn had obtained permission from Maximilian I, Holy Roman Emperor (1486–1519), to burn all copies of the Talmud (Jewish law and Jewish ethics) known to be in the Holy Roman Empire (AD 926–1806); the Letters of Obscure Men satirized the Dominican arguments for burning "un–Christian" works. In the 18th century, Enlightenment philosophers applied the term obscurantist to any enemy of intellectual enlightenment and the liberal diffusion of knowledge. In the 19th century, in distinguishing the varieties of obscurantism found in metaphysics and theology from the "more subtle" obscurantism of the critical philosophy of Immanuel Kant, and of modern philosophical skepticism, Friedrich Nietzsche said: "The essential element in the black art of obscurantism is not that it wants to darken individual understanding, but that it wants to blacken our picture of the world, and darken our idea of existence." (en)
  • Oscurantismo es la práctica deliberada de evitar que determinados hechos y conocimientos sean difundidos a la población. Histórica e intelectualmente tiene dos sentidos comunes : 1) restricción u oposición a la difusión del conocimiento al público y, 2) oscuridad deliberada; un estilo abstruso (como a veces se da en la literatura y el arte) caracterizado por una deliberada vaguedad. El término oscurantismo proviene del título de la sátira del siglo XVI Epistolæ Obscurorum Virorum (Cartas de los hombres oscuros), basada en la disputa intelectual entre el humanista alemán Johann Reuchlin y los monjes dominicos, como el judío converso Johannes Pfefferkorn, acerca de si se deberían quemar o no todos los libros judíos por no ser cristianos. En 1509, el monje Pfefferkorn había obtenido el permiso de Maximiliano I (1486-1519), emperador del Sacro Imperio Romano, para incinerar todos los ejemplares del Talmud (la ley y la ética judías) de que se tuviese conocimiento en el Sacro Imperio Romano; las Cartas de los hombres oscuros satirizaban a los monjes dominicanos por sus argumentos en favor de la quema de obras no cristianas. En el siglo XVIII, filósofos de la Ilustración utilizaron el término oscurantismo para referirse a los enemigos conservadores, especialmente los religiosos, del progreso de la Ilustración y su concepto de difusión liberal del conocimiento. Por otra parte, en el siglo XIX, para distinguir las variedades de oscurantismo que se encontraban en la metafísica y la teología del «más sutil» oscurantismo de la filosofía crítica de Immanuel Kant y del escepticismo filosófico moderno, Friedrich Nietzsche dijo: «El elemento esencial en el negro arte del oscurantismo no es que quiera oscurecer la comprensión individual, sino que quiere ennegrecer nuestra imagen del mundo, y oscurecer nuestra idea de la existencia». (es)
  • Pour les courants intellectuels et politiques progressistes, héritiers de la philosophie des Lumières, l’obscurantisme est une attitude d'opposition à la diffusion du savoir, dans n'importe quel domaine. (fr)
  • Obskurität (von lateinisch obscuritas „Dunkelheit, Unverständlichkeit“) bezeichnet eine Verdunkelung im übertragenen Sinn einer Undeutlichkeit. Das zugehörige Adjektiv obskur wird im Deutschen seit dem 17. Jahrhundert in der Bedeutung „dunkel, unbekannt, verdächtig, [von] zweifelhafter Herkunft“ verwendet. Im Bereich der Informationssicherheit beschreibt Obskurität unter dem Schlagwort „Security through obscurity“ (engl. „Sicherheit durch Obskurität“) den Versuch, Sicherheit durch Unklarheit zu erreichen. (de)
  • Per oscurantismo (dal latino obscurans) si intende una sistematica pregiudiziale opposizione al progresso, attraverso la messa in discussione di teorie ed idee innovative e la limitazione della diffusione della conoscenza oltre certi limiti. Si tratta di un termine esplicitamente dispregiativo nato all'incirca nel XVIII secolo in antitesi all'Illuminismo. Viene utilizzato da correnti di pensiero che si autodefiniscono progressiste per indicare l'atteggiamento culturale proprio di chi si schiera contro una visione dinamica della cultura ed una diffusione del pensiero e della ricerca scientifica e intellettuale in qualunque campo del sapere. In tale accezione il termine viene usato ancor oggi per connotare negativamente linee di pensiero che sembrano negare la libertà di pensiero e la libertà dell'individuo contro credenze o imposizioni ideologiche. (it)
  • Obscurantisme (uit het Latijn: obscurare = verduisteren, donker maken) is het doelbewuste streven om andere mensen in onwetendheid te houden en zelfstandig denken te verhinderen. Een persoon die zodanig gedrag vertoont noemt men een obscurantist. Obscurantisme kan worden gezien als het tegengestelde van Verlichting. De 18e-eeuwse Verlichtingsdenker Marquis de Condorcet schreef veel over het verschijnsel, en definieerde het als "de tirannie van de arglist over de onwetendheid". In academische debatten wordt de term "obscurantist" nogal eens gebruikt om een opponent af te schilderen als tegenstander van de vrije uitwisseling van gedachten of als iemand die een ondoorgrondelijke stijl hanteert. Onder andere de Duitse filosoof Martin Heidegger kreeg soms dit verwijt van zijn opponenten. Obscurantistische verschijnselen worden in de hoofdstroom van het Westers denken vaak geassocieerd met orthodox-religieuze groeperingen die zich aan de Westerse beschaving onttrekken of zich ertegen afzetten. Meestal wordt de term fundamentalisme gebruikt om dergelijke obscurantistische denk- en handelwijzen mee aan te duiden. (nl)
  • 蒙昧主義(もうまいしゅぎ)(英:Obscurantism、仏:Obscurantisme、独:Obskurität)とは、意図的に曖昧な言い方をしたり、またある問題を明るみにすることを妨げるような態度のことを指す。反啓蒙主義と訳されることもある。 この語は翻訳語であり、英語やフランス語などの原語の語法では、大別して以下の二つがある。 * 1)知識や情報が広がるのに反対すること:公共の空間に知識がひろまるのを許可しないこと * この用法は18世紀の啓蒙主義者らによって普及した。そのため、狭義には、新しく合理的な概念を拒絶し、古い権威を蒙昧的に擁護する態度を意味する。 * 中国語ではObscurantismは「愚民政策」として翻訳されるが、それはこの意味に限定したものである。 * 2)文学や芸術や思想などで、意図的に曖昧または難解な表現を使うスタイル、のことを一般には意味する。 * この用法ではカタカナでオブスキュランティズムと書かれることが多い。 * 日本語では類似する語として「韜晦趣味」また「衒学趣味」がある。 (ja)
  • Obscurantismo (do latim obscurans, "escurecimento") é a prática de deliberadamente impedir que os fatos ou os detalhes de algum assunto se tornem conhecidos. Mais especificamente, há duas denotações históricas e intelectuais comuns de "obscurantismo": 1. * deliberadamente restringir o acesso do povo ao conhecimento; 2. * um estilo de ser obscuro (como em literatura e arte) caracterizado pela indefinição deliberada. (pt)
  • Обскуранти́зм (мракобе́сие) (от латинского obscurans — затемняющий) — враждебное отношение к просвещению, науке и прогрессу. Источником термина «обскурантизм» является заголовок сатиры начала XVI века «Epistolæ Obscurorum Virorum» («Письма тёмных людей»), которая основывалась на учёном споре между немецким гуманистом Иоганном Рейхлином и доминиканскими монахами, такими как Иоганн Пфефферкорн, о том, следует или нет сжигать все иудейские книги как нехристианские. (ru)
  • Obskurantyzm (z łaciny obscurare, obscurans czyli zaciemniać, zaciemniający) – ciemnota umysłowa, wstecznictwo, kołtuństwo, wrogie nastawienie do postępu i oświaty oraz praktyka celowego zapobiegania poznaniu faktów lub szczegółów jakiejś sprawy. Istnieją dwa historyczne i intelektualne znaczenia tego terminu: 1. * Ograniczanie wiedzy przez odcięcie społeczeństwa od jej źródeł, 2. * Styl w literaturze i sztuce charakteryzujący się celową niejasnością, ogólnikowością. Termin obskurantyzm pochodzi od tytułu szesnastowiecznej satyry Epistolæ Obscurorum Virorum powstałej w Niemczech. Anonimowe dzieło było obroną hebraisty Jana Reuchlina w sporze z dominikanami, w tym z Johannesem Pfefferkornem. Spór dotyczył palenia Talmudu jako księgi niechrześcijańskiej. Pozwolenie na palenie ksiąg żydowskich Johannes Pfefferkorn uzyskał od Maksymiliana I. W XVIII wieku filozofowie okresu oświecenia określali tym terminem działania wrogie oświeceniowej koncepcji szerzenia wiedzy. Obskurantyzm jest elementem nurtów: antyintelektualnego i elitaryzmu oraz fundamentalizmu religijnego. Według tych poglądów wiedza powinna być dostępna jedynie dla klasy rządzącej, natomiast ogół społeczeństwa uznaje się za niegodny poznania faktów i prawdy. Obskurantyzm jest zasadniczo antydemokratyczny. W osiemnastowiecznej Francji markiz de Condorcet dowodził, że obskurantyzm arystokracji doprowadził do problemów społecznych, które stały się przyczyną rewolucji francuskiej. W XIX wieku matematyk William Kingdon Clifford opisał obskurantyzm duchownych, którzy w prywatnych rozmowach zgadzali się z teorią ewolucji, publicznie zaś krytykowali teorię jako pogląd niechrześcijański. Obskurantyzm jest związany zwykle z religijnym fundamentalizmem, jest jednak udzielnym poglądem nie związanym z doktrynami teologicznymi. Fundamentalizm zakłada szczere wyznanie wiary, obskurantyzm zakłada manipulację na zasadzie politycznej poprawności. Za obskuranckiego może być uznany pojedynczy naukowiec, filozof, człowiek prawdziwie wierzący, ateista oraz agnostyk w sytuacji, gdy jako jeden z członków społeczeństwa uważa, że religia rozpowszechniona wśród ludzi służy kontroli społecznej[potrzebny przypis]. Realizując swoje cele obskuranci ograniczają możliwość pogłębiania, szerzenia i publikowania wiedzy oraz dowodów przeciwnych wspólnej wierze w "status quo", w którym rządzi naród, co jest lokalną odmianą niezbędnego, tzw. "szlachetnego kłamstwa" (Noble lie), pojęcia wprowadzonego do dyskursu politycznego przez Platona w roku 380 p.n.e. Stąd utrzymywanie "status quo" jako ograniczenia wiedzy noszącego znamiona obskurantyzmu stosowane jest zarówno przez pronaukowych reformatorów w ruchach religijnych oraz sceptyków, takich jak Henry Louis Mencken, a także w krytyce religii. (pl)
  • 愚民政策(英语:Obscurantism,法语:obscurantisme,起源于拉丁语:obscurans,意味:变暗,黯淡)即为故意阻扰事情的明朗化进程或不将事件全部信息公之于众。对于愚民政策,一直以来有两个学术上的常见解释:(1)有意封闭知识—与传播知识悖逆,如某个政体不将信息为公众所知;(2)故作隐晦—某种故作含糊,模糊不清的创作风格(体现在某些文学艺术作品中)。 反愚民政策:人文主义学者乔纳森·卢希林(Johannes Reuchlin,1455-1522)十分反对愚民政策。愚民政策一词来源于16世纪讽刺文学作品《Epistolæ Obscurorum Virorum》(译为《愚人来信》)的题目,该作品内容基于德国人文主义学者乔纳森·卢希林和多米尼加僧侣之间的争论,如和僧侣乔纳森·佛夫孔(Johannes Pfefferkorn)有关如果为非基督教徒是否该将所有的犹太书籍都烧毁的问题。早先,在1509年,僧侣佛夫孔从马克西米兰一世(1486-1519),即罗马大帝处获得许可,焚毁罗马境内所有《塔木德》(有关犹太法律及犹太伦理)的副本;《愚人来信》一书对多米尼加僧侣有关焚毁“非基督教”作品的争论进行了讽刺。 在18世纪,启蒙运动的哲学家们用“愚民政策”这一术语来描述那些启蒙运动的反对者,以及反对者们对知识自由传播的定义。此外,在19世纪,在区别形而上学理论中所提到的多种愚民政策形式及神学者伊曼努尔·康德所持的批判哲学中所提到的“更微妙的”愚民政策,以及当代哲学的怀疑论,弗里德里希·尼采说:“愚民政策暗黑艺术的要素并不是模糊人们的个体理解,而是想要诋毁我们所看到的世界,使我们对于存在的理解变的模糊。” (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 851927 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 736998401 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Pour les courants intellectuels et politiques progressistes, héritiers de la philosophie des Lumières, l’obscurantisme est une attitude d'opposition à la diffusion du savoir, dans n'importe quel domaine. (fr)
  • Obskurität (von lateinisch obscuritas „Dunkelheit, Unverständlichkeit“) bezeichnet eine Verdunkelung im übertragenen Sinn einer Undeutlichkeit. Das zugehörige Adjektiv obskur wird im Deutschen seit dem 17. Jahrhundert in der Bedeutung „dunkel, unbekannt, verdächtig, [von] zweifelhafter Herkunft“ verwendet. Im Bereich der Informationssicherheit beschreibt Obskurität unter dem Schlagwort „Security through obscurity“ (engl. „Sicherheit durch Obskurität“) den Versuch, Sicherheit durch Unklarheit zu erreichen. (de)
  • 蒙昧主義(もうまいしゅぎ)(英:Obscurantism、仏:Obscurantisme、独:Obskurität)とは、意図的に曖昧な言い方をしたり、またある問題を明るみにすることを妨げるような態度のことを指す。反啓蒙主義と訳されることもある。 この語は翻訳語であり、英語やフランス語などの原語の語法では、大別して以下の二つがある。 * 1)知識や情報が広がるのに反対すること:公共の空間に知識がひろまるのを許可しないこと * この用法は18世紀の啓蒙主義者らによって普及した。そのため、狭義には、新しく合理的な概念を拒絶し、古い権威を蒙昧的に擁護する態度を意味する。 * 中国語ではObscurantismは「愚民政策」として翻訳されるが、それはこの意味に限定したものである。 * 2)文学や芸術や思想などで、意図的に曖昧または難解な表現を使うスタイル、のことを一般には意味する。 * この用法ではカタカナでオブスキュランティズムと書かれることが多い。 * 日本語では類似する語として「韜晦趣味」また「衒学趣味」がある。 (ja)
  • Obscurantismo (do latim obscurans, "escurecimento") é a prática de deliberadamente impedir que os fatos ou os detalhes de algum assunto se tornem conhecidos. Mais especificamente, há duas denotações históricas e intelectuais comuns de "obscurantismo": 1. * deliberadamente restringir o acesso do povo ao conhecimento; 2. * um estilo de ser obscuro (como em literatura e arte) caracterizado pela indefinição deliberada. (pt)
  • Обскуранти́зм (мракобе́сие) (от латинского obscurans — затемняющий) — враждебное отношение к просвещению, науке и прогрессу. Источником термина «обскурантизм» является заголовок сатиры начала XVI века «Epistolæ Obscurorum Virorum» («Письма тёмных людей»), которая основывалась на учёном споре между немецким гуманистом Иоганном Рейхлином и доминиканскими монахами, такими как Иоганн Пфефферкорн, о том, следует или нет сжигать все иудейские книги как нехристианские. (ru)
  • Obscurantism (/ɒbˈskjʊərənˌtɪzəm, əb-/ and /ˌɒbskjʊˈræntɪzəm/) is the practice of deliberately preventing the facts of some subject matter from becoming known. There are two, historical and intellectual denotations to Obscurantism: (1) the deliberate restriction of knowledge—opposition to disseminating knowledge; and, (2) deliberate obscurity—an abstruse style (as in literature and art) characterized by deliberate vagueness. Therefore, an obscurantist is someone who actively opposes enlightenment and the consequent social reform, a type of anti-intellectual. (en)
  • Oscurantismo es la práctica deliberada de evitar que determinados hechos y conocimientos sean difundidos a la población. Histórica e intelectualmente tiene dos sentidos comunes : 1) restricción u oposición a la difusión del conocimiento al público y, 2) oscuridad deliberada; un estilo abstruso (como a veces se da en la literatura y el arte) caracterizado por una deliberada vaguedad. (es)
  • Per oscurantismo (dal latino obscurans) si intende una sistematica pregiudiziale opposizione al progresso, attraverso la messa in discussione di teorie ed idee innovative e la limitazione della diffusione della conoscenza oltre certi limiti. In tale accezione il termine viene usato ancor oggi per connotare negativamente linee di pensiero che sembrano negare la libertà di pensiero e la libertà dell'individuo contro credenze o imposizioni ideologiche. (it)
  • Obscurantisme (uit het Latijn: obscurare = verduisteren, donker maken) is het doelbewuste streven om andere mensen in onwetendheid te houden en zelfstandig denken te verhinderen. Een persoon die zodanig gedrag vertoont noemt men een obscurantist. Obscurantistische verschijnselen worden in de hoofdstroom van het Westers denken vaak geassocieerd met orthodox-religieuze groeperingen die zich aan de Westerse beschaving onttrekken of zich ertegen afzetten. Meestal wordt de term fundamentalisme gebruikt om dergelijke obscurantistische denk- en handelwijzen mee aan te duiden. (nl)
  • Obskurantyzm (z łaciny obscurare, obscurans czyli zaciemniać, zaciemniający) – ciemnota umysłowa, wstecznictwo, kołtuństwo, wrogie nastawienie do postępu i oświaty oraz praktyka celowego zapobiegania poznaniu faktów lub szczegółów jakiejś sprawy. Istnieją dwa historyczne i intelektualne znaczenia tego terminu: 1. * Ograniczanie wiedzy przez odcięcie społeczeństwa od jej źródeł, 2. * Styl w literaturze i sztuce charakteryzujący się celową niejasnością, ogólnikowością. (pl)
  • 愚民政策(英语:Obscurantism,法语:obscurantisme,起源于拉丁语:obscurans,意味:变暗,黯淡)即为故意阻扰事情的明朗化进程或不将事件全部信息公之于众。对于愚民政策,一直以来有两个学术上的常见解释:(1)有意封闭知识—与传播知识悖逆,如某个政体不将信息为公众所知;(2)故作隐晦—某种故作含糊,模糊不清的创作风格(体现在某些文学艺术作品中)。 反愚民政策:人文主义学者乔纳森·卢希林(Johannes Reuchlin,1455-1522)十分反对愚民政策。愚民政策一词来源于16世纪讽刺文学作品《Epistolæ Obscurorum Virorum》(译为《愚人来信》)的题目,该作品内容基于德国人文主义学者乔纳森·卢希林和多米尼加僧侣之间的争论,如和僧侣乔纳森·佛夫孔(Johannes Pfefferkorn)有关如果为非基督教徒是否该将所有的犹太书籍都烧毁的问题。早先,在1509年,僧侣佛夫孔从马克西米兰一世(1486-1519),即罗马大帝处获得许可,焚毁罗马境内所有《塔木德》(有关犹太法律及犹太伦理)的副本;《愚人来信》一书对多米尼加僧侣有关焚毁“非基督教”作品的争论进行了讽刺。 (zh)
rdfs:label
  • Obscurantism (en)
  • Obskurität (de)
  • Oscurantismo (es)
  • Obscurantisme (fr)
  • Oscurantismo (it)
  • 蒙昧主義 (ja)
  • Obscurantisme (nl)
  • Obskurantyzm (pl)
  • Obscurantismo (pt)
  • Обскурантизм (ru)
  • 愚民政策 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of