| dbpprop:abstract
|
- The oboe is a double reed musical instrument of the woodwind family. In English prior to 1770, the instrument was called "hautbois", "hoboy", or "French hoboy". The spelling "oboe" was adopted into English ca. 1770 from the Italian oboè, a transliteration in that language's orthography of the 17th-century pronunciation of the French word hautbois, a compound word made of haut ("high, loud") and bois ("wood, woodwind"). A musician who plays the oboe is called an oboist. Careful manipulation of embouchure and air pressure allows the player to express a large range of timbre and dynamics.
- Die Oboe (veraltet Hoboe; von französisch hautbois „hohes oder lautes Holz“) ist ein Holzblasinstrument mit Doppelrohrblatt.
- El oboè és un instrument de vent-fusta. Dins d'aquesta gran família, el oboè pertany als instruments de doble canya, igual que el corn anglès i el fagot.
- Hoboj (z francouzského hautbois – „vysoké dřevo“) je dvojplátkový dechový nástroj laděný in C. Má široké uplatnění v klasické hudbě – je součástí symfonických i komorních orchestrů a mnoha dechových komorních souborů.
- El oboe ?Bate, p. 464 «The French word hautbois (high-, strong-, loud-, or principal-wood) in its various spellings was applied to the smaller members of the shawm family» es un instrumento musical de la familia viento madera, de taladro cónico, cuyo sonido se emite mediante la vibración de una lengüeta doble que hace de conducto para el soplo de aire. Su timbre se caracteriza por una sonoridad penetrante, mordente y algo nasal, dulce y muy expresiva. Conocido desde la Antigüedad, el instrumento ha evolucionado en el espacio y el tiempo con una amplia diversidad fruto de la creatividad de las civilizaciones y culturas, que han permitido que siga usándose en la actualidad. Los oboes tradicionales y los oboes modernos forman una gran familia con múltiples facetas. Error en la cita: OboeNacimientoFallecimientoNacionalidadOcupación, Patrimonio de Antonina Ivanovna Pojarkova (* -) fue una destacada, y . Realizó importantes exploraciones botánicas al [editar] Abreviatura La Pojark. se emplea para indicar a Oboe como autoridad en la descripción y de los vegetales. Realizó una extensa y exhaustiva labor taxonómica, identificando y clasificando más de 450 nuevas, las que publicaba habitualmente en : Trudy Bot. Inst. Akad. Nauk S.S.S.R. ; Novosti Sist. Vyssh. Rast. ; Fl. URSS, ed. Komarov; Bot. Mater. Gerb. Bot. Inst. Komarova Akad. Nauk S.S.S.R. ; Bot. Journ. , URSS; Journal Botanique de l'URSS; Fl. Murm. Prov. ; Referat. Nauch. -Issl. Rab. Akad. Nauk SSSR, Biol. ; Bot. Zhurn. ; Opred. Rast. Kavk. ; Notul. Syst. Inst. Bot. Komarov. Acad. Sci. URSS; Čas. Nár. Mus. , Odd. Přír. [editar] Referencias ↑ Empleado en,,, o, el oboe moderno representa en la orquesta al conjunto de la familia. Las obras para oboe proceden esencialmente del y, y tras su renacimiento, del hasta nuestros días . Según la, la persona que toca el oboe se denomina oboísta. El término oboe lo han utilizado también los como nombre genérico para un instrumento de doble lengüeta de taladro cónico. Asimismo puede referirse a un tipo de de . Bate, p. 462 ↑ Recolecciones botánicas en el Cáucaso ↑ Algunas nuevas especies [editar] Enlaces externos *Archivo:Wikispecies-logo. svg tiene un artículo sobre . * Antonina Ivanovna Pojarkova en
- Oboe on puupuhallin, joka kuuluu kaksoisruokolehdykkäsoittimien perheeseen. Kaksoisruokolehdykkäsoittimiin kuuluvat oboen lisäksi mm. fagotti ja englannintorvi. Sana "oboe" tulee ranskankielisestä sanasta "hautbois", joka tarkoittaa korkeaa puuta. Oboen ääni on diskanttipainotteinen (ääniala noin b-G3), selkeä, laulava ja hieman nasaali. Oboen soittajaa kutsutaan oboistiksi. Oboen ääni on selkeä ja se kuuluu hyvin suurenkin orkesterin läpi. Oboeta käytetäänkin antamaan viritysääni (A, useimmiten 440 tai 442 Hz) orkesterille. Verrattuna useisiin puupuhaltimiin kuten huiluun ja klarinettiin oboeta on melko vaikea soittaa hyvällä äänensävyllä. Kaksoisruokolehdykkäsoittimien huuliote eli "ansatsi" vaatii paljon työtä, jotta tuloksena olisi hyvä ääni. Myös dynamiikkavaihtelujen tekeminen oboella on monia muita puupuhaltimia vaikeampaa. Aloittelijat tuuttaavatkin oboella usein melko kovan, epävireisen ja epämiellyttävän äänen. Taitavan soittajan käsissä oboe taas venyy aivan toisenlaisiin suorituksiin ja siitä voi saada todella kauniin, puhtaan ja tunnerikkaan äänen. Oboen ääntä on verrattu puupuhaltimista sävyltään lähimpänä ihmisääntä olevaksi.
- Terme générique, le hautbois est un instrument de musique à vent de la famille des bois, de perce conique et dont le son est créé par la vibration d'une anche double au passage du souffle. Son timbre peut être puissant et sonore ou doux et charmeur, clair et nasillard ou plein de rondeur et de chaleur. Connu dès l'antiquité, l'instrument a évolué dans l'espace et dans le temps avec une diversité qui n'a d'égale que la créativité des civilisations et cultures dans lesquelles cet instrument est encore utilisé de nos jours. Les hautbois traditionnels et les hautbois modernes forment une grande famille aux multiples facettes. Utilisé en solo, musique concertante, musique de chambre, orchestre symphonique ou bande de hautbois, le hautbois moderne désigne à l'orchestre l'ensemble de la famille. Selon Hector Berlioz, « le hautbois est avant tout un instrument mélodique; il a un caractère agreste, plein de tendresse, je dirais même de timidité. La candeur, la grâce naïve, la douce joie, ou la douleur d’un être faible, conviennent aux accents du hautbois : il les exprime à merveille dans le cantabile. » Les œuvres pour hautbois sont essentiellement issues des répertoires baroque, et classique, puis du renouveau du XIX siècle à nos jours. C'est aussi le nom de l'un des jeux d'anche de l'orgue : voir Hautbois (orgue).
- Az oboa (francia hautbois = 'erős hangú fa') a nádnyelves hangszerek családjába tartozik, kettős nádsíppal megszólaltatott fúvós hangszer. Kónikus, tehát kúpos furatú, fából készült, billentyűzettel ellátott zeneszerszám.
- L'oboe è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia appartenente al gruppo dei legni. Di forma conica, è generalmente fatto di ebano (Dalbergia melanoxylon) o, meno frequentemente, di palissandro (Dalbergia nigra, chiamato spesso "legno di rosa" o "brazilian rosewood"). I tasti e la meccanica sono in metallo, generalmente alpacca argentata, nichelata o dorata. L'oboe è utilizzato generalmente nella musica da camera, nelle bande o nelle orchestre sinfoniche, anche come solista; più raramente nel jazz. Tra i principali compositori che hanno scritto musica per lo strumento è possibile ricordare Antonio Vivaldi, Johann Sebastian Bach, Alessandro Marcello, Georg Friedrich Händel, Wolfgang Amadeus Mozart, Robert Schumann, Richard Strauss. Molto usato in orchestra, ha impiego anche nella musica da camera (quartetto per oboe e trio d'archi di Wolfgang Amadeus Mozart). L'utilizzo dell'oboe si è oggi diffuso anche nelle colonne sonore nonché nei brani di musica leggera come Rondò Veneziano.
- オーボエは、木管楽器の一つで、上下に組み合わされた2枚のリードによって音を出すダブルリード式である（複簧管楽器）。オーボーともいう。フランス語のhaut bois（高い木＝木管楽器）が語源とされる。ただし実際にオーボエが比較的高い音域で使用される楽器であることと、haut boisとは、高音の木という意味ではなく、高音量（大音量）の木という意味である。なお、ロシア語では"Гобои"、中国語（北京語）では「双簧管」と表示する。 古代ギリシャの伝説においては、マルシュアスが吹いた縦笛アウロスが2枚リードの楽器であったと考えられている（笛がギリシャ社会に与えた影響についてはアウロス参照）。 ギネス・ワールド・レコーズ認定の世界で一番難しい木管楽器である。
- Een hobo is een dubbelrietinstrument behorend tot de houten blaasinstrumenten dat bespeeld wordt als solo-instrument in hoboconcerten, maar ook als onderdeel van een symfonieorkest. Ook in de bezetting van het harmonieorkest en blazersensembles komt de hobo voor. De hobo en engelse hoorn of althobo worden tot de houtblazers gerekend. De hobo wordt met een dubbelriet aangeblazen. Het dubbelriet wordt gevormd door twee licht gebogen rietbladen die met garen rond een metalen stiftje worden bijeengebonden. Het wordt direct tussen de lippen genomen en door het aanblazen komen beide rietbladen in trilling, en zo ontstaat er een geluidsgolf. Hoewel de hobo gebruik maakt van een dubbelriet, is het instrument historisch geen familielid van de fagot, wel van de schalmei en van de pommer. De hobo bestaat uit een conisch geboorde buis met een licht trechtervormig uiteinde. Langs de buis bevinden zich diverse gaten en verzilverde kleppen. De eerste hobo had deze kleppen nog niet; pas in de 19e eeuw kreeg de hobo het uiterlijk dat hij nu heeft. Vroeger werd de basis van de hobo van hout gemaakt, maar tegenwoordig wordt ook kunststof gebruikt. Iemand die een hobo bespeelt, wordt een hoboïst genoemd. Het riet wordt doorgaans door de hoboïst zelf vervaardigd, en naar persoonlijke smaak gesneden, opgebonden, aangepast en gevormd. De manier van aanblazen is van invloed op de klank en de geluidssterkte. Voor het voortbrengen van een kwalitatief goede toon is een ver ontwikkelde embouchure vereist. De hobo wordt beschouwd als een relatief moeilijk te bespelen instrument. Om lang achter elkaar te kunnen spelen is veel studie vereist. De klank van de hobo is nasaal en zeer vérdragend. Vanwege zijn relatief stabiele en indringende toon wordt de hobo gebruikt om de toon te blazen (meestal een a, soms een bes of een andere noot) waarop de andere instrumenten in een symfonieorkest of harmonieorkest hun stemming aanpassen (afstemmen).
- En obo (av fransk «haut bois», «høyt tre»), er et treblåseinstrument som på grunn av fargen og størelsen likner på en klarinett. Oboen er et av de eldre medlemmene av treblåserfamilien, og er i dag regnet som et standardmedlem av symfoniorkestrene, blåsekvintetter og de fleste korps. Oboen bruker dobbelt rørblad får å skape lyd, og lyden kan, i forhold til andre instrumenter, være ganske nasal, klar og gjennomtrengende. Historien rundt den oboen vi kjenner i dag startet på midten av 1600-tallet og har sine røtter fra skalmeiene som var et mye brukt dobbeltrørblad-instrument i middelalderen og i renessansen.
- Obój – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Skala instrumentu wynosi od b do c4. Instrument to podłużna "rura", lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki (otoczonej korkiem, na którą nawija się podwójną trzcinkę) ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Stroik umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trawy o nazwie arundo trzcinowate Arundo donax – i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację, drganie. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej afrykańskiego blackwoodu (Dalbergia melanoxylon), istnieją także egzemplarze wykonane z drewna rosewood (Dalbergia nigra). Standardowa długość instrumentu wynosi ok. 60 cm. Obój charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość przenikliwym brzmieniem co predestynuje go do roli instrumentu solowego. Świetnie sprawdza się także w muzyce filmowej. Nazwa obój pochodzi z francuskiego Hautbois oznaczającego "wysokie drewno". Współczesny obój został wynaleziony w XVII wieku lecz miał swego poprzednika w instrumencie zwanym Szałamaja (shawm) znanym już w XII wieku. Pierwotne instrumenty, w których wibrator opierał się na tej samej zasadzie, co w oboju znane były już w starożytnym Egipcie jako "trąbka trzcinowa". Instrument podobny do fujarki, lecz z wibratorem zbudowanym z dwóch listków rzecznej trzciny złożonych razem. Podobny instrument znany był także w starożytnym Rzymie i nazywany był tibiae. Obój szczególnie popularny w okresie baroku był istotnym instrumentem solowym oraz częścią kwartetu dla tego i orkiestry kameralnej. Wraz z rozwojem orkiestry symfonicznej wszedł w jej stały skład, najczęściej zdwajany lub zwielokrotniany. Współcześnie można spotkać także oboistów grających jazz, dobrym przykładem tutaj jest francuski oboista Jean Luc Fillon czy Amerykanin Paul McCandless. Obój posiada kilka odmian: obój miłosny (d'amore) rożek angielski obój myśliwski (oboè da caccia) Obój to także nazwa językowego (stroikowego) głosu organowego, którego barwa przypomina prawdziwy obój.
- O oboé é um instrumento musical de sopro de palheta dupla da família das madeiras. O corpo do oboé é feito normalmente de madeira e tem formato ligeiramente cônico - alguns instrumentos mais recentes têm sido feitos de plástico. Tem uma palheta dupla. Uma pequena e delgada tira de uma cana especial é dobrada em dois e um pequeno tubo de metal (staple) é colocado entre os dois lados da tira dobrada, a qual é então passada em volta do tubo e firmemente amarrada a ele. A parte dobrada da tira é cortada e as duas extremidades, delicadamente desbastadas, constituindo então a palheta dupla. O tubo de metal encaixa-se em uma base de cortiça que é firmemente fixada na extremidade superior do oboé. O músico que toca o oboé é denominado "oboísta". O oboé é considerado um dos instrumentos de sopro de técnica mais difícil (requer a respiração diafragmática), para tanto requer um controle apurado do volume de ar expirado com o uso da respiração diafragmática, para produzir a nota com a pressão necessária. Coloca-se a extremidade da palheta dupla entre os lábios, retraindo-os levemente para dentro da boca sem tocar nos dentes. O instrumentista deve manter um sopro contínuo entre as duas extremidades da palheta dupla, colocando-as assim em vibração, uma contra a outra (da mesma maneira que as bordas de uma folha dobrada vibram quando apertadas entre os dedos e sopradas). A vibração das duas canas coloca a coluna de ar existente dentro do oboé também em vibração, produzindo assim o som das notas musicais.
- Oboiul este un instrument muzical de suflat din lemn, cu ancie dublă. Însăşi etimologia numelui său indică acest fapt (fr. hautbois – „lemn înalt/sonor”). În perioada interbelică, denumirea instrumentului în limba română era oboe, iar mai devreme se folosea chiar forma franţuzească – hautbois. Interpretul la oboi se numeşte oboist. Oboiul poate reprezenta şi un registru de orgă cu tuburi, care imită sunetul instrumentului cu acelaşi nume.
- Гобо́й — деревянный духовой музыкальный инструмент сопранового регистра, представляющий собой трубку конической формы с системой клапанов и двойной тростью (язычком). Современный вид гобой приобрёл в первой половине XVIII века. Инструмент обладает певучим, однако несколько гнусавым, а в верхнем регистре — резким тембром. Инструменты, считающиеся прямыми предшественниками современного гобоя, известны с античности и сохранились в первозданном виде в разных культурах. Народные инструменты, такие как бомбарда, волынка, дудук, гайта, хитирики, зурна вместе с инструментами Нового времени (мюзетт, собственно гобой, гобой д’амур, английский рожок, баритоновый гобой, барочный гобой) составляют обширное семейство этого инструмента. Гобой используется в качестве сольного инструмента, в камерной музыке и симфоническом оркестре. Основу репертуара для гобоя составляют произведения эпохи барокко (сочинения Баха и его современников) и классицизма. Реже исполняются сочинения композиторов-романтиков и современных композиторов.
- Oboe är ett träblåsinstrument med dubbla rörblad. Oboen utvecklades i Frankrike under 1600-talet. Namnet kommer av franskan haut bois (högt trä, dvs. högt träblåsinstrument). Skalmejan är en folklig föregångare till oboen. I denna artikel används tonnamnen B och H. Fil:Music ClefG. svgFil:Music 1b1-. svg Fil:Music ClefG. svgFil:Music 1b1. svg Se olika skrivsätt. Oboens ton brukar beskrivas som nasal och distinkt. Den är övertonsrik och hörs bra över de övriga orkesterinstrumenten. I den lägsta kvinten av sitt tonomfång har oboen en tendens att låta grov eller rå. (Om en sådan karaktär inte är önskvärd brukar de i orkestreringssammanhang överlåtas till oboens större släkting engelskt horn. ) I mittenregistret klingar oboen bäst, och den kommer till sin fulla rätt i melodiska solon. De allra högsta tonerna är svårspelade och har en mycket tunn klang som kan erinra om att rörbladsinstrumentet i grunden är en "vasspipa"; de används sparsamt i symfoniorkestern. När orkestern stämmer är det oboen som tar stämton (vanligtvis ett ettstruket a). Oboe är också en orgelstämma av typen tungstämma, även kallad lingual- eller rörstämma. Engelskt horn är en oboe i altläge. Oboe d'amore är en oboe som är stämd en ters lägre än oboen.
- Obua, nefesli çalgılar ailesinden bir müzik aletidir. 1170 yılından önce "hautbois" denilen obuanın sözcük kökeni Fransızca'dan İngilizce'ye geçen HAUT ("yüksek") ve BOIS (ahşap nefesli çalgı) bileşik kelimesinden türetilmiştir. Obua, ağız ve hava basıncıyla çalınır.
- Гобо́й (іт. oboe, від фр. hautbois - високе дерево) - музичний інструмент родини дерев'яних духових інструментів. Виник у Франції в середині 17 ст. в результаті реконструкції Шалмею. Сучасний гобой належить до сім'ї дерев'яних музичних інструментів з подвійною тростиною, сформувався внаслідок тривалого й складного шляху розвитку. Джерела його походження сягають в глибини віків задовго до початку нашої ери. Є прямою конічною трубкою з трьох частин — верхнє, нижнє коліно та розтруб. У верхнє коліно вставляється подвійна тростина, за допомогою якої видобувається звук. Довжина стовбура — близько 60 см. Стовбур має 25 отворів, 22-24 з яких закриваються клапанами. Виготовляють гобой з чорного(ебенового) або тукового дерева. Розрізняють гобої: барокний гобой,що не має клапанів,німецької та французської системи. Діапазон - від (b) до f Різновиди гобою: малий гобой (in G, рідко уживаний), Гобой д'аму́р (in A), Англійський ріжок (in F), басовий габой (геккельфон, рідко уживаний). В партитурі для симфонічного оркестру партія гобоїв пишеться між партіями флейт та кларнетів
- 雙簧管屬於木管樂器，以兩塊簧片發聲，是一件由蕭姆管（Shawm）發展而成的樂器。吹奏時氣壓令簧片震動發聲，再配合上下嘴唇的壓力即可控制音色。 相比長笛及其他木管樂器，雙簧管的音色較難控制。初學者由於未能有效運氣及控制嘴唇的壓力，經常會發出如鴨叫般刺耳聲音；然有經驗的雙簧管演奏者卻能發出如天籟般的美妙音色。 雙簧管的音質獨特，在交響樂中，經常在其他樂器的伴奏中以獨奏的形式出現。交響樂團演出前，亦會以雙簧管奏出的A(440Hz)音來作為其他樂器調音的基礎。 現代的雙簧管主要由三個部份組成管身。高檔次的雙簧管管身通常以非洲黑木（Grenadilla）製成，亦有以塑膠或全透明合成樹脂製成的。音域由Bb3到G6，然吹奏高音域需要較高的技巧。
|
| rdfs:comment
|
- The oboe is a double reed musical instrument of the woodwind family. In English prior to 1770, the instrument was called "hautbois", "hoboy", or "French hoboy". The spelling "oboe" was adopted into English ca. 1770 from the Italian oboè, a transliteration in that language's orthography of the 17th-century pronunciation of the French word hautbois, a compound word made of haut ("high, loud") and bois ("wood, woodwind"). A musician who plays the oboe is called an oboist.
- Die Oboe (veraltet Hoboe; von französisch hautbois „hohes oder lautes Holz“) ist ein Holzblasinstrument mit Doppelrohrblatt.
- El oboè és un instrument de vent-fusta. Dins d'aquesta gran família, el oboè pertany als instruments de doble canya, igual que el corn anglès i el fagot.
- Hoboj (z francouzského hautbois – „vysoké dřevo“) je dvojplátkový dechový nástroj laděný in C. Má široké uplatnění v klasické hudbě – je součástí symfonických i komorních orchestrů a mnoha dechových komorních souborů.
- El oboe ?Bate, p. 464 «The French word hautbois (high-, strong-, loud-, or principal-wood) in its various spellings was applied to the smaller members of the shawm family» es un instrumento musical de la familia viento madera, de taladro cónico, cuyo sonido se emite mediante la vibración de una lengüeta doble que hace de conducto para el soplo de aire. Su timbre se caracteriza por una sonoridad penetrante, mordente y algo nasal, dulce y muy expresiva.
- Oboe on puupuhallin, joka kuuluu kaksoisruokolehdykkäsoittimien perheeseen. Kaksoisruokolehdykkäsoittimiin kuuluvat oboen lisäksi mm. fagotti ja englannintorvi. Sana "oboe" tulee ranskankielisestä sanasta "hautbois", joka tarkoittaa korkeaa puuta. Oboen ääni on diskanttipainotteinen (ääniala noin b-G3), selkeä, laulava ja hieman nasaali. Oboen soittajaa kutsutaan oboistiksi. Oboen ääni on selkeä ja se kuuluu hyvin suurenkin orkesterin läpi.
- Terme générique, le hautbois est un instrument de musique à vent de la famille des bois, de perce conique et dont le son est créé par la vibration d'une anche double au passage du souffle. Son timbre peut être puissant et sonore ou doux et charmeur, clair et nasillard ou plein de rondeur et de chaleur.
- Az oboa (francia hautbois = 'erős hangú fa') a nádnyelves hangszerek családjába tartozik, kettős nádsíppal megszólaltatott fúvós hangszer. Kónikus, tehát kúpos furatú, fából készült, billentyűzettel ellátott zeneszerszám.
- L'oboe è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia appartenente al gruppo dei legni. Di forma conica, è generalmente fatto di ebano (Dalbergia melanoxylon) o, meno frequentemente, di palissandro (Dalbergia nigra, chiamato spesso "legno di rosa" o "brazilian rosewood"). I tasti e la meccanica sono in metallo, generalmente alpacca argentata, nichelata o dorata.
- Een hobo is een dubbelrietinstrument behorend tot de houten blaasinstrumenten dat bespeeld wordt als solo-instrument in hoboconcerten, maar ook als onderdeel van een symfonieorkest. Ook in de bezetting van het harmonieorkest en blazersensembles komt de hobo voor. De hobo en engelse hoorn of althobo worden tot de houtblazers gerekend. De hobo wordt met een dubbelriet aangeblazen.
- En obo (av fransk «haut bois», «høyt tre»), er et treblåseinstrument som på grunn av fargen og størelsen likner på en klarinett. Oboen er et av de eldre medlemmene av treblåserfamilien, og er i dag regnet som et standardmedlem av symfoniorkestrene, blåsekvintetter og de fleste korps. Oboen bruker dobbelt rørblad får å skape lyd, og lyden kan, i forhold til andre instrumenter, være ganske nasal, klar og gjennomtrengende.
- Obój – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Skala instrumentu wynosi od b do c4. Instrument to podłużna "rura", lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami.
- O oboé é um instrumento musical de sopro de palheta dupla da família das madeiras. O corpo do oboé é feito normalmente de madeira e tem formato ligeiramente cônico - alguns instrumentos mais recentes têm sido feitos de plástico. Tem uma palheta dupla. Uma pequena e delgada tira de uma cana especial é dobrada em dois e um pequeno tubo de metal (staple) é colocado entre os dois lados da tira dobrada, a qual é então passada em volta do tubo e firmemente amarrada a ele.
- Oboiul este un instrument muzical de suflat din lemn, cu ancie dublă. Însăşi etimologia numelui său indică acest fapt (fr. hautbois – „lemn înalt/sonor”). În perioada interbelică, denumirea instrumentului în limba română era oboe, iar mai devreme se folosea chiar forma franţuzească – hautbois. Interpretul la oboi se numeşte oboist. Oboiul poate reprezenta şi un registru de orgă cu tuburi, care imită sunetul instrumentului cu acelaşi nume.
- Гобо́й — деревянный духовой музыкальный инструмент сопранового регистра, представляющий собой трубку конической формы с системой клапанов и двойной тростью (язычком). Современный вид гобой приобрёл в первой половине XVIII века.
- Oboe är ett träblåsinstrument med dubbla rörblad. Oboen utvecklades i Frankrike under 1600-talet. Namnet kommer av franskan haut bois (högt trä, dvs. högt träblåsinstrument). Skalmejan är en folklig föregångare till oboen. I denna artikel används tonnamnen B och H. Fil:Music ClefG. svgFil:Music 1b1-. svg Fil:Music ClefG. svgFil:Music 1b1. svg Se olika skrivsätt. Oboens ton brukar beskrivas som nasal och distinkt.
- Obua, nefesli çalgılar ailesinden bir müzik aletidir. 1170 yılından önce "hautbois" denilen obuanın sözcük kökeni Fransızca'dan İngilizce'ye geçen HAUT ("yüksek") ve BOIS (ahşap nefesli çalgı) bileşik kelimesinden türetilmiştir. Obua, ağız ve hava basıncıyla çalınır.
- Гобо́й (іт. oboe, від фр. hautbois - високе дерево) - музичний інструмент родини дерев'яних духових інструментів. Виник у Франції в середині 17 ст. в результаті реконструкції Шалмею.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
