| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Oboe (veraltet Hoboe; von französisch hautbois „hohes oder lautes Holz“) ist ein Holzblasinstrument mit Doppelrohrblatt.
- The oboe is a double reed musical instrument of the woodwind family. In English, prior to 1770, the instrument was called "hautbois" (French, meaning "high wood"), "hoboy", or "French hoboy". The spelling "oboe" was adopted into English ca. 1770 from the Italian oboè, a transliteration in that language's orthography of the 17th-century pronunciation of the French word hautbois, a compound word made of haut ("high, loud") and bois ("wood, woodwind"). A musician who plays the oboe is called an oboist.
- El oboe Plantilla:Etimología es un instrumento musical de la familia viento madera, de taladro cónico, cuyo sonido se emite mediante la vibración de una lengüeta doble que hace de conducto para el soplo de aire. Su timbre se caracteriza por una sonoridad penetrante, mordente y algo nasal, dulce y muy expresiva. Conocido desde la Antigüedad, el instrumento ha evolucionado en el espacio y el tiempo con una amplia diversidad fruto de la creatividad de las civilizaciones y culturas, que han permitido que siga usándose en la actualidad. Los oboes tradicionales y los oboes modernos forman una gran familia con múltiples facetas. Empleado en solo, música concertante, música de cámara, orquesta sinfónica o banda musical, el oboe moderno representa en la orquesta al conjunto de la familia. Las obras para oboe proceden esencialmente del repertorio barroco y clásico, y tras su renacimiento, del Siglo XIX hasta nuestros días. Según la RAE, la persona que toca el oboe se denomina oboísta. El término oboe lo han utilizado también los organólogos como nombre genérico para un instrumento de doble lengüeta de taladro cónico. Asimismo puede referirse a un tipo de registro de órgano. Plantilla:Multimedia
- Tiedosto:Oboe Reed. jpg Oboen kaksois-ruoko-lehdykkä eli "rööri" Oboe on puupuhallin, joka kuuluu kaksoisruokolehdykkäsoittimien perheeseen. Kaksoisruokolehdykkäsoittimiin kuuluvat oboen lisäksi mm. fagotti ja englannintorvi. Sana "oboe" tulee ranskankielisestä sanasta "hautbois", joka tarkoittaa korkeaa puuta. Oboen ääni on diskanttipainotteinen (ääniala noin b-G3), selkeä, laulava ja hieman nasaali. Oboen soittajaa kutsutaan oboistiksi. Oboen ääni on selkeä ja se kuuluu hyvin suurenkin orkesterin läpi. Oboeta käytetäänkin antamaan viritysääni (A, useimmiten 440 tai 442 Hz) orkesterille. Verrattuna useisiin puupuhaltimiin kuten huiluun ja klarinettiin oboeta on melko vaikea soittaa hyvällä äänensävyllä. Kaksoisruokolehdykkäsoittimien huuliote eli "ansatsi" vaatii paljon työtä, jotta tuloksena olisi hyvä ääni. Myös dynamiikkavaihtelujen tekeminen oboella on monia muita puupuhaltimia vaikeampaa. Aloittelijat tuuttaavatkin oboella usein melko kovan, epävireisen ja epämiellyttävän äänen. Taitavan soittajan käsissä oboe taas venyy aivan toisenlaisiin suorituksiin ja siitä voi saada todella kauniin, puhtaan ja tunnerikkaan äänen. Oboen ääntä on verrattu puupuhaltimista sävyltään lähimpänä ihmisääntä olevaksi.
- L'òboe è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia appartenente al gruppo dei legni. Ha un suono leggero e assai penetrante. Di forma conica, è generalmente fatto di ebano (Dalbergia melanoxylon, noto anche come Grenadilla) o, meno frequentemente, di palissandro (Dalbergia nigra, chiamato spesso "legno di rosa" o "brazilian rosewood"). I tasti e la meccanica sono in metallo, generalmente alpacca argentata, nichelata o dorata. L'oboe è utilizzato generalmente nella musica da camera, nelle bande o nelle orchestre sinfoniche, anche come solista; più raramente nel jazz. Tra i principali compositori che hanno scritto musica per lo strumento è possibile ricordare Antonio Vivaldi, Tommaso Albinoni, Johann Sebastian Bach, Alessandro Marcello, Georg Friedrich Händel, Wolfgang Amadeus Mozart, Robert Schumann, Richard Strauss. Molto usato in orchestra, ha impiego anche nella musica da camera (quartetto per oboe e trio d'archi di Wolfgang Amadeus Mozart). L'utilizzo dell'oboe si è oggi diffuso anche nelle colonne sonore nonché nei brani di musica leggera come quelli proposti dal complesso strumentale Rondò Veneziano.
- オーボエは、木管楽器の一つで、上下に組み合わされた2枚のリードによって音を出すダブルリード式の楽器（複簧管楽器）である。オーボーともいう。フランス語のhaut bois（高い木）が語源とされる。ただし、この「高い」は「高音域」ではなく「高音量」（大音量）を意味する。なお、ロシア語でガボーイ（Template:Lang）、中国語（北京語）では双簧管と呼ぶ。 古代ギリシアの伝説においては、マルシュアスが吹いた縦笛アウロスが2枚リードの楽器であったと考えられている（笛がギリシャ社会に与えた影響についてはアウロス参照）。 ギネス・ワールド・レコーズ認定の世界で一番難しい木管楽器である。
- Een hobo is een dubbelrietinstrument behorend tot de houten blaasinstrumenten dat bespeeld wordt als solo-instrument in hoboconcerten, maar ook als onderdeel van een symfonieorkest. Ook in de bezetting van het harmonieorkest en blazersensembles komt de hobo voor. De hobo en engelse hoorn of althobo worden tot de houtblazers gerekend. De hobo wordt met een dubbelriet aangeblazen. Het dubbelriet wordt gevormd door twee licht gebogen rietbladen die met garen rond een metalen stiftje worden bijeengebonden. Het wordt direct tussen de lippen genomen en door het aanblazen komen beide rietbladen in trilling, en zo ontstaat er een geluidsgolf. Hoewel de hobo gebruik maakt van een dubbelriet, is het instrument historisch geen familielid van de fagot, wel van de schalmei en van de pommer. De hobo bestaat uit een conisch geboorde buis met een licht trechtervormig uiteinde. Langs de buis bevinden zich diverse gaten en verzilverde kleppen. De eerste hobo had deze kleppen nog niet; pas in de 19e eeuw kreeg de hobo het uiterlijk dat hij nu heeft. Vroeger werd de basis van de hobo van hout gemaakt, maar tegenwoordig wordt ook kunststof gebruikt. Iemand die een hobo bespeelt, wordt een hoboïst genoemd. Het riet wordt doorgaans door de hoboïst zelf vervaardigd, en naar persoonlijke smaak gesneden, opgebonden, aangepast en gevormd. De manier van aanblazen is van invloed op de klank en de geluidssterkte. Voor het voortbrengen van een kwalitatief goede toon is een ver ontwikkelde embouchure vereist. De hobo wordt beschouwd als een relatief moeilijk te bespelen instrument. Om lang achter elkaar te kunnen spelen is veel studie vereist. De klank van de hobo is nasaal en zeer vérdragend. Vanwege zijn relatief stabiele en indringende toon wordt de hobo gebruikt om de toon te blazen (meestal een a, soms een bes of een andere noot) waarop de andere instrumenten in een symfonieorkest of harmonieorkest hun stemming aanpassen (afstemmen).
- En obo (av fransk «haut bois», «høyt tre»), er et treblåseinstrument som på grunn av fargen og størrelsen likner på en klarinett. Oboen er et av de eldre medlemmene av treblåserfamilien, og er i dag regnet som et standardmedlem av symfoniorkestrene, blåsekvintetter og de fleste korps. Oboen bruker dobbelt rørblad for å skape lyd, og lyden kan, i forhold til andre instrumenter, være ganske nasal, klar og gjennomtrengende. Historien rundt den oboen vi kjenner i dag startet på midten av 1600-tallet og har sine røtter fra skalmeiene som var et mye brukt dobbeltrørblad-instrument i middelalderen og i renessansen.
- Obój – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Powszechnie skala instrumentu wynosi od b do g3, rzadziej do a3. Osiągnięcie wysokości dźwięków wyższych (do c4) wymaga dużych umiejętności grającego. Instrument to podłużna rura, lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki (otoczonej korkiem, na którą nawija się podwójną trzcinkę) ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Stroik umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trzciny o nazwie Arundo donax – i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację, drganie. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej afrykańskiego blackwoodu (Dalbergia melanoxylon), istnieją także egzemplarze wykonane z drewna rosewood (Dalbergia nigra). Standardowa długość instrumentu wynosi ok. 60 cm. Obój charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość przenikliwym brzmieniem co predestynuje go do roli instrumentu solowego. Świetnie sprawdza się także w muzyce filmowej. Nazwa obój pochodzi z francuskiego Hautbois oznaczającego "wysokie drewno". "Hautbois" bierze swoją nazwę od wspomnianej trzciny, z której wykonuje się stroiki obojowe, które są najmniejsze wśród wszystkich stroików instrumentów dętych. Dlatego z całej długości trzciny do stroików obojowych wykorzystuje się tylko tą część, która jest najmniejsza a równocześnie najwyższa, stąd "wysokie drewno". Niższe, więc i coraz grubsze, części trzciny wykorzystuje się do stroików różka angielskiego, klarnetu, saksofonu, fagotu i kontrafagotu. Współczesny obój został wynaleziony w XVII wieku lecz miał swego poprzednika w instrumencie zwanym Szałamaja (shawm) znanym już w XII wieku. Pierwotne instrumenty, w których wibrator opierał się na tej samej zasadzie, co w oboju znane były już w starożytnym Egipcie jako "trąbka trzcinowa". Instrument podobny do fujarki, lecz z wibratorem zbudowanym z dwóch listków rzecznej trzciny złożonych razem. Podobny instrument znany był także w starożytnym Rzymie i nazywany był tibiae. Obój szczególnie popularny w okresie baroku był istotnym instrumentem solowym oraz częścią kwartetu dlatego i orkiestry kameralnej. Wraz z rozwojem orkiestry symfonicznej wszedł w jej stały skład, najczęściej zdwajany lub zwielokrotniany. Współcześnie można spotkać także oboistów grających jazz, dobrym przykładem tutaj jest francuski oboista Jean Luc Fillon czy Amerykanin Paul McCandless. Obój posiada kilka odmian: obój miłosny (d'amore) rożek angielski obój myśliwski (oboè da caccia) Obój to także nazwa językowego (stroikowego) głosu organowego, którego barwa przypomina prawdziwy obój.
- O oboé é um instrumento musical de sopro de palheta dupla da família das madeiras. O corpo do oboé é feito normalmente de madeira e tem formato ligeiramente cônico - alguns instrumentos mais recentes têm sido feitos de plástico. Tem uma palheta dupla. Uma pequena e delgada tira de uma cana especial é dobrada em dois e um pequeno tubo de metal (staple) é colocado entre os dois lados da tira dobrada, a qual é então passada em volta do tubo e firmemente amarrada a ele. A parte dobrada da tira é cortada e as duas extremidades, delicadamente desbastadas, constituindo então a palheta dupla. O tubo de metal encaixa-se em uma base de cortiça que é firmemente fixada na extremidade superior do oboé. O músico que toca o oboé é denominado "oboísta". O oboé é considerado um dos instrumentos de sopro de técnica mais difícil (requer a respiração diafragmática), para tanto requer um controle apurado do volume de ar expirado com o uso da respiração diafragmática, para produzir a nota com a pressão necessária. Coloca-se a extremidade da palheta dupla entre os lábios, retraindo-os levemente para dentro da boca sem tocar nos dentes. O instrumentista deve manter um sopro contínuo entre as duas extremidades da palheta dupla, colocando-as assim em vibração, uma contra a outra (da mesma maneira que as bordas de uma folha dobrada vibram quando apertadas entre os dedos e sopradas). A vibração das duas canas coloca a coluna de ar existente dentro do oboé também em vibração, produzindo assim o som das notas musicais.
- Гобо́й — деревянный духовой музыкальный инструмент сопранового регистра, представляющий собой трубку конической формы с системой клапанов и двойной тростью (язычком). Современный вид гобой приобрёл в первой половине XVIII века. Инструмент обладает певучим, однако несколько гнусавым, а в верхнем регистре — резким тембром. Инструменты, считающиеся прямыми предшественниками современного гобоя, известны с античности и сохранились в первозданном виде в разных культурах. Народные инструменты, такие как бомбарда, волынка, жалейка, дудук, гайта, хитирики, зурна вместе с инструментами Нового времени (мюзетт, собственно гобой, гобой д’амур, английский рожок, баритоновый гобой, барочный гобой) составляют обширное семейство этого инструмента. Гобой используется в качестве сольного инструмента, в камерной музыке и симфоническом оркестре. Основу репертуара для гобоя составляют произведения эпохи барокко (сочинения Баха и его современников) и классицизма. Реже исполняются сочинения композиторов-романтиков и современных композиторов.
- Oboe är ett träblåsinstrument med dubbla rörblad. Oboen utvecklades i Frankrike under 1600-talet. Namnet kommer av franskan haut bois (högt trä, dvs. högt träblåsinstrument). Skalmejan är en folklig föregångare till oboen. Oboens ton brukar beskrivas som nasal och distinkt. Den är övertonsrik och hörs bra över de övriga orkesterinstrumenten. I den lägsta kvinten av sitt tonomfång har oboen en tendens att låta grov eller rå. (Om en sådan karaktär inte är önskvärd brukar passager i detta register överlåtas till oboens större släkting engelskt horn. ) I mittenregistret klingar oboen bäst, och den kommer till sin fulla rätt i melodiska solon. De allra högsta tonerna är svårspelade och har en mycket tunn klang som kan erinra om att rörbladsinstrumentet i grunden är en "vasspipa"; de används sparsamt i symfoniorkestern. När orkestern stämmer är det oboen som tar en två sekunder lång stämton, vanligtvis ett ettstruket a. Oboe är också en orgelstämma av typen tungstämma, även kallad lingual- eller rörstämma. Engelskt horn är en oboe i altläge. Oboe d'amore är en oboe som är stämd en ters lägre än oboen.
- 雙簧管屬於木管樂器，屬於雙簧類樂器。所謂「雙簧」，即是以兩塊簧片縛在一起，並透過簧片之間互相振動而發聲。雙簧管是由由蕭姆管（Shawm）發展而成的樂器。它的音質獨特，在交響樂中，經常在其他樂器的伴奏中以獨奏的形式出現。 現今交響樂團演出前，會以雙簧管奏出的A(440Hz)音來作為其他樂器調音的基礎。這是因為在以往的樂器合奏中，舊式雙簧管是最難調準音的樂器，所花的時間亦較多，所以演奏前會先讓它調準音後才到其他樂器，這習慣後來便成為了樂團的常規。
- Terme générique, le hautbois est un instrument de musique à vent de la famille des bois, de perce conique et dont le son est créé par la vibration d'une anche double au passage du souffle. Son timbre peut être puissant et sonore ou doux et charmeur, clair et nasillard ou plein de rondeur et de chaleur. Un joueur de hautbois se nomme un hautboïste. Connu dès l'antiquité, l'instrument a évolué dans l'espace et dans le temps avec une diversité qui n'a d'égale que la créativité des civilisations et cultures dans lesquelles cet instrument est encore utilisé de nos jours. Les hautbois traditionnels et les hautbois modernes forment une grande famille aux multiples facettes. Utilisé en solo, musique concertante, musique de chambre, orchestre symphonique ou bande de hautbois, le hautbois moderne désigne à l'orchestre l'ensemble de la famille. Selon Hector Berlioz : Modèle:Citation. Les œuvres pour hautbois sont essentiellement issues des répertoires baroque, et classique, puis du renouveau du Modèle:S- à nos jours. C'est aussi le nom de l'un des jeux d'anche de l'orgue : voir Hautbois (orgue) et du tuyau sur lequel on joue la mélodie à la cornemuse.
|
| rdfs:comment
|
- Die Oboe (veraltet Hoboe; von französisch hautbois „hohes oder lautes Holz“) ist ein Holzblasinstrument mit Doppelrohrblatt.
- オーボエは、木管楽器の一つで、上下に組み合わされた2枚のリードによって音を出すダブルリード式の楽器（複簧管楽器）である。オーボーともいう。フランス語のhaut bois（高い木）が語源とされる。ただし、この「高い」は「高音域」ではなく「高音量」（大音量）を意味する。なお、ロシア語でガボーイ（Template:Lang）、中国語（北京語）では双簧管と呼ぶ。 古代ギリシアの伝説においては、マルシュアスが吹いた縦笛アウロスが2枚リードの楽器であったと考えられている（笛がギリシャ社会に与えた影響についてはアウロス参照）。 ギネス・ワールド・レコーズ認定の世界で一番難しい木管楽器である。
- 雙簧管屬於木管樂器，屬於雙簧類樂器。所謂「雙簧」，即是以兩塊簧片縛在一起，並透過簧片之間互相振動而發聲。雙簧管是由由蕭姆管（Shawm）發展而成的樂器。它的音質獨特，在交響樂中，經常在其他樂器的伴奏中以獨奏的形式出現。 現今交響樂團演出前，會以雙簧管奏出的A(440Hz)音來作為其他樂器調音的基礎。這是因為在以往的樂器合奏中，舊式雙簧管是最難調準音的樂器，所花的時間亦較多，所以演奏前會先讓它調準音後才到其他樂器，這習慣後來便成為了樂團的常規。
- The oboe is a double reed musical instrument of the woodwind family. In English, prior to 1770, the instrument was called "hautbois" (French, meaning "high wood"), "hoboy", or "French hoboy". The spelling "oboe" was adopted into English ca. 1770 from the Italian oboè, a transliteration in that language's orthography of the 17th-century pronunciation of the French word hautbois, a compound word made of haut ("high, loud") and bois ("wood, woodwind").
- El oboe Plantilla:Etimología es un instrumento musical de la familia viento madera, de taladro cónico, cuyo sonido se emite mediante la vibración de una lengüeta doble que hace de conducto para el soplo de aire. Su timbre se caracteriza por una sonoridad penetrante, mordente y algo nasal, dulce y muy expresiva.
- Tiedosto:Oboe Reed. jpg Oboen kaksois-ruoko-lehdykkä eli "rööri" Oboe on puupuhallin, joka kuuluu kaksoisruokolehdykkäsoittimien perheeseen. Kaksoisruokolehdykkäsoittimiin kuuluvat oboen lisäksi mm. fagotti ja englannintorvi. Sana "oboe" tulee ranskankielisestä sanasta "hautbois", joka tarkoittaa korkeaa puuta. Oboen ääni on diskanttipainotteinen (ääniala noin b-G3), selkeä, laulava ja hieman nasaali. Oboen soittajaa kutsutaan oboistiksi.
- L'òboe è uno strumento musicale a fiato ad ancia doppia appartenente al gruppo dei legni. Ha un suono leggero e assai penetrante. Di forma conica, è generalmente fatto di ebano (Dalbergia melanoxylon, noto anche come Grenadilla) o, meno frequentemente, di palissandro (Dalbergia nigra, chiamato spesso "legno di rosa" o "brazilian rosewood"). I tasti e la meccanica sono in metallo, generalmente alpacca argentata, nichelata o dorata.
- Een hobo is een dubbelrietinstrument behorend tot de houten blaasinstrumenten dat bespeeld wordt als solo-instrument in hoboconcerten, maar ook als onderdeel van een symfonieorkest. Ook in de bezetting van het harmonieorkest en blazersensembles komt de hobo voor. De hobo en engelse hoorn of althobo worden tot de houtblazers gerekend. De hobo wordt met een dubbelriet aangeblazen.
- En obo (av fransk «haut bois», «høyt tre»), er et treblåseinstrument som på grunn av fargen og størrelsen likner på en klarinett. Oboen er et av de eldre medlemmene av treblåserfamilien, og er i dag regnet som et standardmedlem av symfoniorkestrene, blåsekvintetter og de fleste korps. Oboen bruker dobbelt rørblad for å skape lyd, og lyden kan, i forhold til andre instrumenter, være ganske nasal, klar og gjennomtrengende.
- Obój – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Powszechnie skala instrumentu wynosi od b do g3, rzadziej do a3. Osiągnięcie wysokości dźwięków wyższych (do c4) wymaga dużych umiejętności grającego. Instrument to podłużna rura, lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem.
- O oboé é um instrumento musical de sopro de palheta dupla da família das madeiras. O corpo do oboé é feito normalmente de madeira e tem formato ligeiramente cônico - alguns instrumentos mais recentes têm sido feitos de plástico. Tem uma palheta dupla. Uma pequena e delgada tira de uma cana especial é dobrada em dois e um pequeno tubo de metal (staple) é colocado entre os dois lados da tira dobrada, a qual é então passada em volta do tubo e firmemente amarrada a ele.
- Гобо́й — деревянный духовой музыкальный инструмент сопранового регистра, представляющий собой трубку конической формы с системой клапанов и двойной тростью (язычком). Современный вид гобой приобрёл в первой половине XVIII века. Инструмент обладает певучим, однако несколько гнусавым, а в верхнем регистре — резким тембром. Инструменты, считающиеся прямыми предшественниками современного гобоя, известны с античности и сохранились в первозданном виде в разных культурах.
- Oboe är ett träblåsinstrument med dubbla rörblad. Oboen utvecklades i Frankrike under 1600-talet. Namnet kommer av franskan haut bois (högt trä, dvs. högt träblåsinstrument). Skalmejan är en folklig föregångare till oboen. Oboens ton brukar beskrivas som nasal och distinkt. Den är övertonsrik och hörs bra över de övriga orkesterinstrumenten. I den lägsta kvinten av sitt tonomfång har oboen en tendens att låta grov eller rå.
- Terme générique, le hautbois est un instrument de musique à vent de la famille des bois, de perce conique et dont le son est créé par la vibration d'une anche double au passage du souffle. Son timbre peut être puissant et sonore ou doux et charmeur, clair et nasillard ou plein de rondeur et de chaleur. Un joueur de hautbois se nomme un hautboïste.
|
