An obligation is a course of action that someone is required to take, whether legal or moral. There are also obligations in other normative contexts, such as obligations of etiquette, social obligations, and possibly in terms of politics, where obligations are requirements which must be fulfilled. These are generally legal obligations, which can incur a penalty for non-fulfilment, although certain people are obliged to carry out certain actions for other reasons as well, whether as a tradition or for social reasons.

Property Value
dbo:abstract
  • An obligation is a course of action that someone is required to take, whether legal or moral. There are also obligations in other normative contexts, such as obligations of etiquette, social obligations, and possibly in terms of politics, where obligations are requirements which must be fulfilled. These are generally legal obligations, which can incur a penalty for non-fulfilment, although certain people are obliged to carry out certain actions for other reasons as well, whether as a tradition or for social reasons. Obligations vary from person to person: for example, a person holding a political office will generally have far more obligations than an average adult citizen, who themselves will have more obligations than a child. Obligations are generally granted in return for an increase in an individual's rights or power. For example, obligations for health and safety in a workplace from employer to employee maybe to ensure the fire exit is not blocked or ensure that the plugs are put in firmly. The word "obligation" can also designate a written obligation, or such things as bank notes, coins, checks, bonds, stamps, or securities. (en)
  • La obligación jurídica, en Derecho, es el vínculo jurídico mediante el cual dos partes (acreedora y deudora) quedan ligadas, debiendo la parte deudora cumplir con una prestación objeto de la obligación. Dicha prestación puede consistir en dar, hacer o no hacer, teniendo que ser en los dos primeros casos posibles, lícitas y dentro del comercio. Los sujetos obligados, al igual que el objeto de la obligación, deberán estar determinados o ser determinables. El Derecho de obligaciones es la rama del Derecho que se ocupa de todo lo relacionado con las obligaciones jurídicas. (es)
  • Im deutschen Zivilrecht ist ein Rechtssubjekt verpflichtet, wenn sich ein Schuldverhältnis im engeren Sinne gegen es richtet. Synonym wird auch von Schuld (in Abgrenzung zur Haftung) gesprochen. Man unterscheidet nach Inhalt der Verpflichtung zwischen (Haupt- und Neben-)Leistungspflichten, wobei die geschuldete Leistung auch in einem Unterlassen liegen kann, und sogenannten Schutz- bzw. Rücksichts-, Rücksichtnahmepflichten, d. h. Pflichten, deren Erfüllung keine Leistung darstellt, sondern vom Schuldner bei der Leistungsbewirkung zu beachten sind. Eine Einteilung nach Entstehungszweck grenzt die ursprünglich gewollten Primärpflichten von den Sekundärpflichten ab, die erst aus einer Leistungsstörung entstehen (etwa die Pflicht zum vertraglichen Schadensersatz). (de)
  • Il termine obbligo, usato nel linguaggio corrente come sinonimo di dovere, ha nel diritto un significato più specifico: designa la situazione giuridica soggettiva del soggetto di diritto che deve tenere un certo comportamento imposto dalla norma nell'interesse di un altro soggetto, che lo può pretendere da uno o più soggetti determinati, non da chiunque. Questa pretesa è una particolare specie di diritto soggettivo che prende il nome di diritto relativo, sicché l'obbligo si connota come quella particolare specie di dovere che nel rapporto giuridico si correla al diritto relativo. L'obbligo può essere positivo, quando il comportamento imposto dalla norma consiste in un fare o dare, oppure negativo, quando invece consiste in un non fare; nel primo caso è detto anche comando, nel secondo divieto. Il debito è l'obbligo correlato a un diritto relativo patrimoniale (credito), corrispondente cioè a un interesse di natura economica, vale a dire suscettibile di essere valutato in denaro. Debito e credito sono il contenuto di una particolare specie di rapporto giuridico, l'obbligazione. Poiché correntemente si tende a restringere l'uso del termine debito agli obblighi che hanno a oggetto una somma di denaro, il termine obbligazione viene anche utilizzato, al suo posto, per designare l'obbligo corrispondente a un diritto relativo patrimoniale. (it)
  • In de rechtswetenschap is een verbintenis (Latijn: Obligatio) een rechtsverhouding, krachtens welke de ene partij (schuldenaar of debiteur) een prestatie verschuldigd is aan de andere partij (schuldeiser of crediteur). De verbintenis heeft een actieve en een passieve kant: zij is zowel vorderingsrecht als schuld. Soms wordt met de term verbintenis alleen de schuldzijde van de verbintenis bedoeld: het gaat dan om de rechtsplicht of schuld die op een partij rust. Het gaat dan om een afdwingbare plicht, in tegenstelling tot een morele of godsdienstige plicht. De verbintenis kan strekken tot doen, nalaten, geven of dulden.. Daarnaast wordt het woord verbintenis ook wel gebruikt voor overeenkomst of een verbond tussen personen, zoals in een huwelijk, maar dat valt buiten de betekenis van het woord als rechtsterm. In het recht gaat de overeenkomst aan de verbintenis vooraf. Het verbintenissenrecht regelt gevolgen van het ontstaan van verbintenissen. De verbintenis werd al beschreven in de oudste leerboeken van het Romeins Recht: de Instituten. Volgens het Nederlandse recht kunnen verbintenissen enkel uit de wet ontstaan. Dat kan rechtstreeks zijn, maar ook indirect. Het laatste is het geval als de verbintenis voortvloeit uit een overeenkomst of een onrechtmatige (overheids)daad of de rechtmatige daad, bijvoorbeeld zaakwaarneming. Ook kunnen verbintenissen ontstaan uit een testament, bijvoorbeeld een testamentaire last of executele. Kortom er zijn vrijwillige verbintenissen, zoals die welke uit een overeenkomst voortvloeien, en onvrijwillige, zoals die uit onrechtmatige daad. Je koopt een auto omdat je het wilt, maar verbintenis om schade te vergoeden bij een aanrijding had je natuurlijk liever niet. (nl)
  • Zobowiązanie (łac. obligatio) – rodzaj stosunku cywilnoprawnego, węzeł prawny (łac. vinculum iuris) łączący dłużnika z wierzycielem, który polega na tym, że "wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić" (art. 353 § 1 kodeksu cywilnego). Prawo zobowiązań reguluje społeczne formy wymiany dóbr i usług o wartości majątkowej. Zobowiązania to księga trzecia Kodeksu cywilnego. Klasyczna definicja z prawa rzymskiego brzmi: Obligatio est iuris vinculum, quo necessitate adstringimur alicuius solvendae rei secundum nostrae civitatis iuria (łac. zobowiązanie jest węzłem prawnym, który zmusza nas do wykonania świadczenia pewnej rzeczy, według praw naszego państwa). Cele stosunku zobowiązaniowego: * ekonomiczne – wymiana dóbr i usług, * zaspokojenie interesów jednej strony (np. wynikających z deliktów), * pozaekonomiczne (np. chęć dokonania przysporzenia przy darowiźnie). (pl)
dbo:wikiPageID
  • 218792 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 739727482 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • La obligación jurídica, en Derecho, es el vínculo jurídico mediante el cual dos partes (acreedora y deudora) quedan ligadas, debiendo la parte deudora cumplir con una prestación objeto de la obligación. Dicha prestación puede consistir en dar, hacer o no hacer, teniendo que ser en los dos primeros casos posibles, lícitas y dentro del comercio. Los sujetos obligados, al igual que el objeto de la obligación, deberán estar determinados o ser determinables. El Derecho de obligaciones es la rama del Derecho que se ocupa de todo lo relacionado con las obligaciones jurídicas. (es)
  • An obligation is a course of action that someone is required to take, whether legal or moral. There are also obligations in other normative contexts, such as obligations of etiquette, social obligations, and possibly in terms of politics, where obligations are requirements which must be fulfilled. These are generally legal obligations, which can incur a penalty for non-fulfilment, although certain people are obliged to carry out certain actions for other reasons as well, whether as a tradition or for social reasons. (en)
  • Im deutschen Zivilrecht ist ein Rechtssubjekt verpflichtet, wenn sich ein Schuldverhältnis im engeren Sinne gegen es richtet. Synonym wird auch von Schuld (in Abgrenzung zur Haftung) gesprochen. Man unterscheidet nach Inhalt der Verpflichtung zwischen (Haupt- und Neben-)Leistungspflichten, wobei die geschuldete Leistung auch in einem Unterlassen liegen kann, und sogenannten Schutz- bzw. Rücksichts-, Rücksichtnahmepflichten, d. h. Pflichten, deren Erfüllung keine Leistung darstellt, sondern vom Schuldner bei der Leistungsbewirkung zu beachten sind. (de)
  • Il termine obbligo, usato nel linguaggio corrente come sinonimo di dovere, ha nel diritto un significato più specifico: designa la situazione giuridica soggettiva del soggetto di diritto che deve tenere un certo comportamento imposto dalla norma nell'interesse di un altro soggetto, che lo può pretendere da uno o più soggetti determinati, non da chiunque. Questa pretesa è una particolare specie di diritto soggettivo che prende il nome di diritto relativo, sicché l'obbligo si connota come quella particolare specie di dovere che nel rapporto giuridico si correla al diritto relativo. (it)
  • In de rechtswetenschap is een verbintenis (Latijn: Obligatio) een rechtsverhouding, krachtens welke de ene partij (schuldenaar of debiteur) een prestatie verschuldigd is aan de andere partij (schuldeiser of crediteur). De verbintenis heeft een actieve en een passieve kant: zij is zowel vorderingsrecht als schuld. Daarnaast wordt het woord verbintenis ook wel gebruikt voor overeenkomst of een verbond tussen personen, zoals in een huwelijk, maar dat valt buiten de betekenis van het woord als rechtsterm. In het recht gaat de overeenkomst aan de verbintenis vooraf. (nl)
  • Zobowiązanie (łac. obligatio) – rodzaj stosunku cywilnoprawnego, węzeł prawny (łac. vinculum iuris) łączący dłużnika z wierzycielem, który polega na tym, że "wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić" (art. 353 § 1 kodeksu cywilnego). Prawo zobowiązań reguluje społeczne formy wymiany dóbr i usług o wartości majątkowej. Zobowiązania to księga trzecia Kodeksu cywilnego. Cele stosunku zobowiązaniowego: (pl)
rdfs:label
  • Obligation (en)
  • Verpflichtetsein (de)
  • Obligación jurídica (es)
  • Obbligo (it)
  • Verbintenis (nl)
  • Zobowiązanie (pl)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageRedirects of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of