An oath is either a statement of fact or a promise calling upon something or someone that the oath maker considers sacred, usually God, as a witness to the binding nature of the promise or the truth of the statement of fact. To swear is to take an oath, to make a solemn vow. Those who conscientiously object to making an oath will often make an affirmation instead.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Il giuramento è la promessa di adempiere a determinati obblighi o di mantenere certi comportamenti legata a qualcosa o a qualcuno che colui che presta giuramento considera sacro, solitamente un Dio. Nel Nuovo Testamento, Gesù vieta espressamente il giuramento.
  • Um juramento é uma afirmação de um fato ou de uma promessa, geralmente feito perante ou sobre algo (um valor moral) ou alguém que quem o faz considera sagrado, como testemunha da natureza vinculativa desta promessa ou da veracidade desta declaração ou fato. Jurar é fazer um juramento, uma promessa solene.
  • Un juramento es tanto una promesa como una declaración de hechos invocando a algo o a alguien. Desde un punto de vista religioso, es un acto que pone a Dios por testigo de la verdad de un hecho o de la sinceridad de una promesa.
  • 宣誓(せんせい)とは、自己の主張が真実であること、あるいは自己の行動がある規範に則っていることを、特に多数の人々に対して言明すること。法的な拘束力を持つ場合もあり、また儀式化されたものも多い。 本来の意味では、神仏等の神聖な存在に対して、あるいはそれを証人として行う誓いを指し、現代でもこの形式に従う場合がある。これは宣誓に背いた場合には罰を受けるという意味があり、古くは「背いた場合には、しかじかの天罰が下る」と宣言する形で行うことが多かった(例えば古代日本のウケヒ、ケルト神話のゲッシュ、旧約聖書に書かれた例など)。 法的な意味での宣誓とは、証人が自己の証言を真であると宣言すること、鑑定人や通訳が鑑定、通訳等を誠実に行うと言明することなどを意味し、それに反した場合は偽証罪などに問われる。宣誓を書面で行った場合はその書面を宣誓書という。 現代では選手宣誓のように、単に約束を宣言する宣誓も多い。西洋または西洋の伝統に基づく儀式では、宣誓に当たり、右手を高く挙げたり、胸に当てたりすることが多い。
  • 宣誓是当一个人或一个团队准备担任某个任务或参加某个组织时,在仪式下当众说出表示决心的话语。在这个过程中,通常有一人负责监誓。 另外,一些法律文件亦需要當事人宣誓,在法庭作供前亦要宣誓。
  • Un serment est, d'une manière générale, une affirmation solennelle et codifiée qu'une personne fait par voie orale en vue d'attester la vérité d'un fait, la sincérité d'une promesse, l'engagement de bien remplir les devoirs de sa fonction. Serment de fidélité : acte qui suivait l'hommage, et par lequel le vassal jurait fidélité et assistance à son suzerain. En droit, le serment judiciaire est un serment prêté devant le juge qui peut être décisoire, promissoire ou supplétoire. En politique, le serment est une promesse de fidélité et de dévouement au gouvernement, exigée, par certains régimes, des dirigeants du pays ou des fonctionnaires. Dans les religions à mystères, un serment initiatique est un serment prononcé au moment d'un rite d'initiation.
  • Der Eid (auch leiblicher Eid genannt) dient der persönlichen Bekräftigung einer Aussage. Er verpflichtet zur Wahrheit und zum Tragen der Konsequenzen der Eidaussage. Der Eid wird oft als bedingte Selbstverfluchung bezeichnet, da bei einem Eid mit religiöser Beteuerung eine Gottheit als Eideshelfer und als Rächer der Unwahrheit angerufen wird. Eide gibt es nicht nur in der europäischen Rechtstradition, sondern auch in China, im alten Israel und bei zahlreichen ethnologisch untersuchten indigenen Völkern. Der altgriechische Eid des Hippokrates verpflichtete Ärzte zur Einhaltung ihrer Berufspflichten und ethischer Prinzipien (u.  a. die Kranken vor Schaden bewahren, die Pflicht zur Verschwiegenheit beachten).
  • An oath is either a statement of fact or a promise calling upon something or someone that the oath maker considers sacred, usually God, as a witness to the binding nature of the promise or the truth of the statement of fact. To swear is to take an oath, to make a solemn vow. Those who conscientiously object to making an oath will often make an affirmation instead. The essence of a divine oath is an invocation of divine agency to be a guarantor of the oath taker's own honesty and integrity in the matter under question. By implication, this invokes divine displeasure if the oath taker fails in their sworn duties. It therefore implies greater care than usual in the act of the performance of one's duty, such as in testimony to the facts of the matter in a court of law. A person taking an oath indicates this in a number of ways. The most usual is the explicit "I swear," but any statement or promise that includes "with * as my witness" or "so help me *," with '*' being something or someone the oath-taker holds sacred, is an oath. Many people take an oath by holding in their hand or placing over their head a book of scripture or a sacred object, thus indicating the sacred witness through their action: such an oath is called corporal. However, the chief purpose of such an act is for ceremony or solemnity, and the act does not of itself make an oath.
  • Een eed is een plechtige verklaring dat men iets zal doen (of laten) of (niet) gedaan heeft. Soms wordt onderscheid gemaakt tussen een confessionele vorm en een seculiere vorm. Bij de seculiere vorm wordt verder onderscheid gemaakt tussen belofte (dat men iets zal doen of nalaten) en verklaring (dat men iets heeft gedaan of nagelaten). Dat onderscheid bestaat bij de confessionele vorm niet: daar kent men alleen de eed. Het is eigenlijk niet juist de seculiere vormen als eed aan te duiden. Qua juridische gevolgen is er geen onderscheid tussen de eed enerzijds en de belofte of verklaring anderzijds.
  • Przysięga – wypowiedź o ustalonym uprzednio tekście, zwanym rotą przysięgi, przeznaczona do publicznego wygłoszenia. Złożenie przysięgi stanowi gwarancję przestrzegania umowy, dotrzymania zobowiązania, wywiązania się z powinności. Niekiedy niedotrzymanie przysięgi może pociągać za sobą konsekwencje honorowe np. utratę godności lub zaufania, bądź religijne jeżeli przysięga obwarowana jest np. ekskomuniką.
  • Клятва — торжественное обещание или торжественное заверение. «Я не оскверню этого священного оружия и не покину в рядах моего товарища. Я буду защищать не только то, что свято, но и то. что не свято, как один, так и вместе с другими. Я передам потомкам отечество не униженным или уменьшенным, но возросшим и в положении улучшенном сравнительно с тем, в каком я его наследовал. Я буду почитать решения мудрых. Я буду повиноваться законам, которые были или будут народом приняты, и если кто вздумает нарушить их, я не должен того допускать, и стану защищать их, все равно придется ли мне делать это одному или будут со мною другие. Я буду чтить верования». — Клятва эфеба, Уссинг. Воспитание и обучение у греков и римлян. — СПб. , 1878 г. , стр. 141. Примеры клятв: «провалиться мне на месте» «клянусь головой» «…или я не <имя клянущегося>» Поскольку клятва даётся в присутствии свидетелей, её соблюдение отражается на репутации клянущегося. Формулировки типа «зуб даю» и т.  п. в отдельных социумах в случае несоблюдения клятвы могут восприниматься буквально.
  • En ed är i juridik en under religiös eller annan högtidlig form uttalad försäkran om tillförlitligheten av ett av den svärjande avgivet yttrande. Eder avlades tidigare enligt äldre svensk rätt enligt regeln "vid Gud och hans heliga evangelium", men av jude då "vid Gud och hans heliga lag" (jfr lagen den 30 oktober 1885 angående lydelsen av judes edliga förpliktelse). Eden sekulariserades delvis 1948, och skall numera enligt Lag, intagen i rättegångsbalken, avges med följande ordalydelse: "Jag N.N. lovar och försäkrar på heder och samvete, att jag skall säga hela sanningen och intet förtiga, tillägga eller förändra. " Eden avser dels att förstärka en utfästelse om framtida uppfyllande av vissa medborgerliga eller ämbetsplikter – till exempel tro- och huldhetsed, tjänsteed, domared – dels att bekräfta sanningen av en faktisk uppgift, som den svärjande lämnat eller skall meddela. Under denna senare form har eden betydelse särskilt i rättegång. När domaren skall bilda sig en övertygelse angående de faktiska förhållanden, av vilka målets utgång är beroende, är han väsentligen hänvisad att stödja sig på utsagor av personer, som hörts i rättegången – av parten själv eller av tredje person. För att stärka viljan att tala sanning och därigenom också utsagans tillförlitlighet används ed, vilken sålunda här förekommer under två former: vittnesed och tolked, och därjämte sakkunnigförsäkran och sanningsförsäkran. Tro- och huldhetsed till Konungen avgavs av dåvarande kronprinsen Carl Gustaf vid riksdagens högtidliga öppnande 1965. Denna ed avskaffades 1975 på förslag av grundlagsberedningen. Statsrådsförsäkran ersatte 1958 den dittillsvarande statsrådseden men avskaffades dock 1975 då den nya regeringsformen trädde i kraft.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 273418 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInLinkCount
  • 464 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutLinkCount
  • 107 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 547694332 (xsd:integer)
dbpprop:cleanup
  • June 2008
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:refimprove
  • December 2006
dcterms:subject
rdfs:comment
  • An oath is either a statement of fact or a promise calling upon something or someone that the oath maker considers sacred, usually God, as a witness to the binding nature of the promise or the truth of the statement of fact. To swear is to take an oath, to make a solemn vow. Those who conscientiously object to making an oath will often make an affirmation instead.
  • Der Eid (auch leiblicher Eid genannt) dient der persönlichen Bekräftigung einer Aussage. Er verpflichtet zur Wahrheit und zum Tragen der Konsequenzen der Eidaussage. Der Eid wird oft als bedingte Selbstverfluchung bezeichnet, da bei einem Eid mit religiöser Beteuerung eine Gottheit als Eideshelfer und als Rächer der Unwahrheit angerufen wird.
  • Un serment est, d'une manière générale, une affirmation solennelle et codifiée qu'une personne fait par voie orale en vue d'attester la vérité d'un fait, la sincérité d'une promesse, l'engagement de bien remplir les devoirs de sa fonction. Serment de fidélité : acte qui suivait l'hommage, et par lequel le vassal jurait fidélité et assistance à son suzerain. En droit, le serment judiciaire est un serment prêté devant le juge qui peut être décisoire, promissoire ou supplétoire.
  • Il giuramento è la promessa di adempiere a determinati obblighi o di mantenere certi comportamenti legata a qualcosa o a qualcuno che colui che presta giuramento considera sacro, solitamente un Dio. Nel Nuovo Testamento, Gesù vieta espressamente il giuramento.
  • Um juramento é uma afirmação de um fato ou de uma promessa, geralmente feito perante ou sobre algo (um valor moral) ou alguém que quem o faz considera sagrado, como testemunha da natureza vinculativa desta promessa ou da veracidade desta declaração ou fato. Jurar é fazer um juramento, uma promessa solene.
  • Un juramento es tanto una promesa como una declaración de hechos invocando a algo o a alguien. Desde un punto de vista religioso, es un acto que pone a Dios por testigo de la verdad de un hecho o de la sinceridad de una promesa.
  • 宣誓(せんせい)とは、自己の主張が真実であること、あるいは自己の行動がある規範に則っていることを、特に多数の人々に対して言明すること。法的な拘束力を持つ場合もあり、また儀式化されたものも多い。 本来の意味では、神仏等の神聖な存在に対して、あるいはそれを証人として行う誓いを指し、現代でもこの形式に従う場合がある。これは宣誓に背いた場合には罰を受けるという意味があり、古くは「背いた場合には、しかじかの天罰が下る」と宣言する形で行うことが多かった(例えば古代日本のウケヒ、ケルト神話のゲッシュ、旧約聖書に書かれた例など)。 法的な意味での宣誓とは、証人が自己の証言を真であると宣言すること、鑑定人や通訳が鑑定、通訳等を誠実に行うと言明することなどを意味し、それに反した場合は偽証罪などに問われる。宣誓を書面で行った場合はその書面を宣誓書という。 現代では選手宣誓のように、単に約束を宣言する宣誓も多い。西洋または西洋の伝統に基づく儀式では、宣誓に当たり、右手を高く挙げたり、胸に当てたりすることが多い。
  • 宣誓是当一个人或一个团队准备担任某个任务或参加某个组织时,在仪式下当众说出表示决心的话语。在这个过程中,通常有一人负责监誓。 另外,一些法律文件亦需要當事人宣誓,在法庭作供前亦要宣誓。
  • Een eed is een plechtige verklaring dat men iets zal doen (of laten) of (niet) gedaan heeft. Soms wordt onderscheid gemaakt tussen een confessionele vorm en een seculiere vorm. Bij de seculiere vorm wordt verder onderscheid gemaakt tussen belofte (dat men iets zal doen of nalaten) en verklaring (dat men iets heeft gedaan of nagelaten). Dat onderscheid bestaat bij de confessionele vorm niet: daar kent men alleen de eed. Het is eigenlijk niet juist de seculiere vormen als eed aan te duiden.
  • Przysięga – wypowiedź o ustalonym uprzednio tekście, zwanym rotą przysięgi, przeznaczona do publicznego wygłoszenia. Złożenie przysięgi stanowi gwarancję przestrzegania umowy, dotrzymania zobowiązania, wywiązania się z powinności. Niekiedy niedotrzymanie przysięgi może pociągać za sobą konsekwencje honorowe np. utratę godności lub zaufania, bądź religijne jeżeli przysięga obwarowana jest np. ekskomuniką.
  • Клятва — торжественное обещание или торжественное заверение. «Я не оскверню этого священного оружия и не покину в рядах моего товарища. Я буду защищать не только то, что свято, но и то. что не свято, как один, так и вместе с другими. Я передам потомкам отечество не униженным или уменьшенным, но возросшим и в положении улучшенном сравнительно с тем, в каком я его наследовал. Я буду почитать решения мудрых.
  • En ed är i juridik en under religiös eller annan högtidlig form uttalad försäkran om tillförlitligheten av ett av den svärjande avgivet yttrande. Eder avlades tidigare enligt äldre svensk rätt enligt regeln "vid Gud och hans heliga evangelium", men av jude då "vid Gud och hans heliga lag" (jfr lagen den 30 oktober 1885 angående lydelsen av judes edliga förpliktelse).
rdfs:label
  • 宣誓
  • Eid
  • Oath
  • Juramento
  • Serment
  • Giuramento
  • 宣誓
  • Eed
  • Przysięga
  • Juramento
  • Клятва
  • Ed (juridik)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of