| dbpprop:abstract
|
- The Novatianists following Novatus, or Novatian, held a strict view that refused readmission to communion of Lapsi, those baptized Christians who had denied their faith or performed the formalities of a ritual sacrifice to the pagan gods, under the pressures of the persecution sanctioned by Emperor Decius, in AD 250. They were declared heretical.
- Novatiolaisia olivat vastapaavi Novatianuksen kannattajat, jotka vastustivat luopioiden ottamista takaisin kirkkoon ja kuolemansyntien anteeksiantamista kirkon pyhyyden tähden. Suurinta menestystä Novatianus saavutti Vähässä-Aasiassa ja Syyriassa: siellä syntyi menestyksekäs novatiolainen kirkko, joka kutsui itseään 'kataareiksi' eli 'puhtaiksi' (heitä ei pidä sekoittaa keskiajan kataareihin). Kristitty valtiovalta ryhtyi toimenpiteisiin heitä vastaan 300-luvun lopulla. Novatiolaisia seurakuntia oli idässä vielä 600-luvulla.
- Nowacjanizm – chrześcijański ruch uważany przez większość przedstawicieli wczesnego Kościoła za schizmatycki, powstały w połowie III wieku. Wyodrębnił się z Kościoła italskiego, a jego twórcą był rzymski kapłan Nowacjan. Ruch ten powstał nie wokół różnic doktrynalnych z Kościołem – gdyż skupiał wyznawców teologii ortodoksyjnej – ale w wyniku dyskusji wokół sporu, jak należy postępować z tymi, którzy podczas prześladowań za cesarza Decjusza wyparli się wiary chrześcijańskiej, lecz później do Kościoła chcieli powrócić. W powstaniu schizmy też mogły odegrać rolę czynniki osobiste, a mianowicie zawód Nowacjana, liczącego na wybór na papieża w 250. Po wyborze na papieża Korneliusza, który otrzymał poparcie większości zgromadzonych, Nowacjan został nielegalnie wyświęcony na biskupa Rzymu oraz założył własną wspólnotę. Nowacjanie zajmowali bardzo surowe stanowisko i odmawiali ponownego przyjęcia każdemu, kto załamał się wskutek prześladowań (poglądy te podzielali z powstałymi sześćdziesiąt lat później donatystami). Sami siebie nazywali katarami (gr. katharoi – czyści) dla odróżnienia od innych gmin, które uważali za skażone tolerancyjną postawą wobec grzeszników. Ponownie chrzcili osoby chcące się do nich przyłączyć. W późniejszym okresie działalności jeszcze bardziej usztywnili swoje stanowisko, potępiając ludzi, którzy ponownie wstąpili w związek małżeński oraz odrzucając możliwość odpokutowania przez grzesznika za jakikolwiek grzech ciężki, popełniony po chrzcie. W latach pięćdziesiątych III wieku nowacjanie szybko się rozwijali. W Kartaginie wybrali konkurencyjnego biskupa, popierał ich biskup Arles Marcjan. We wschodniej części imperium rzymskiego szybko stworzyli sieć małych wspólnot, w IV wieku ich gminy powstały w Hiszpanii i w Egipcie. Nowacjanie tworzyli szczególnie silną wspólnotę w Konstantynopolu, prawdopodobnie należał do nich także historyk Kościoła Sokrates Scholastyk. Na Soborze Nicejskim w 325, na którym obecny był biskup nowacjański Konstantynopola Acesius, nowacjanie zostali skarceni za wykluczanie grzeszników z Kościoła. Jednocześnie pozwolono księżom nowacjańskim zachować swe stanowiska, jeżeli powrócą do Kościoła. W 326 cesarz Konstantyn I Wielki wydał edykt, na mocy którego pozwolono nowacjanom swobodnie działać, w tym budować i posiadać własne świątynie oraz cmentarze. Mimo oficjalnej tolerancji byli często atakowani przez hierarchię kościelną za rozbijanie jedności Kościoła. Przeciwko nim występował m. in. patriarcha Konstantynopola Nestoriusz i patriarcha Aleksandrii Eulogiusz. W 429 papież Celestyn I pozbawił ich prawa do posiadania budynków. Wspólnoty nowacjańskie przetrwały do VII wieku.
- O Novacianismo ou Novacionismo foi um movimento considerado herético, criado pelo Antipapa Novaciano ou Novácio, um clérigo da Ásia Menor. Novaciano não admitia que cristãos que haviam negado a fé e oferecido sacrifícios aos deuses pagãos durante a perseguição de Décio, fossem perdoados e readmitidos na Igreja Católica pelo Papa Cornélio. Por isso Novaciano se tornou antipapa. Cornélio excomungou ele seus seguidores. Novácio foi martirizado no período do imperador Valeriano I (253-260). Seus seguidores foram considerados cismáticos, que queriam destruir a unidade cristã. As comunidades novacianas se espalharam pelo império romano e foram beneficiadas com a cessação das perseguições, por ocasião do Édito de Milão. Sua teologia influenciou posteriormente os donatistas.
|
| rdfs:comment
|
- The Novatianists following Novatus, or Novatian, held a strict view that refused readmission to communion of Lapsi, those baptized Christians who had denied their faith or performed the formalities of a ritual sacrifice to the pagan gods, under the pressures of the persecution sanctioned by Emperor Decius, in AD 250. They were declared heretical.
- Novatiolaisia olivat vastapaavi Novatianuksen kannattajat, jotka vastustivat luopioiden ottamista takaisin kirkkoon ja kuolemansyntien anteeksiantamista kirkon pyhyyden tähden. Suurinta menestystä Novatianus saavutti Vähässä-Aasiassa ja Syyriassa: siellä syntyi menestyksekäs novatiolainen kirkko, joka kutsui itseään 'kataareiksi' eli 'puhtaiksi' (heitä ei pidä sekoittaa keskiajan kataareihin). Kristitty valtiovalta ryhtyi toimenpiteisiin heitä vastaan 300-luvun lopulla.
- Nowacjanizm – chrześcijański ruch uważany przez większość przedstawicieli wczesnego Kościoła za schizmatycki, powstały w połowie III wieku. Wyodrębnił się z Kościoła italskiego, a jego twórcą był rzymski kapłan Nowacjan.
- O Novacianismo ou Novacionismo foi um movimento considerado herético, criado pelo Antipapa Novaciano ou Novácio, um clérigo da Ásia Menor. Novaciano não admitia que cristãos que haviam negado a fé e oferecido sacrifícios aos deuses pagãos durante a perseguição de Décio, fossem perdoados e readmitidos na Igreja Católica pelo Papa Cornélio. Por isso Novaciano se tornou antipapa. Cornélio excomungou ele seus seguidores.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
