Nonconformism (usually capitalized) refers to the Protestant Christians of England and Wales who refused to "conform", or follow the governance and usages of the Church of England.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Nonconformism (usually capitalized) refers to the Protestant Christians of England and Wales who refused to "conform", or follow the governance and usages of the Church of England.
  • Der Nonkonformismus oder die Nonkonformität bezeichnet die Nichtübereinstimmung der individuellen Haltung mit den allgemein anerkannten Ansichten, der gültigen Etikette, dem vorherrschenden Lebensstil oder dem kulturellen Mainstream. Stark von der sozialen Norm abweichende Individuen nennt man Exzentriker. Im kulturellen Kontext spricht man von Zugehörigkeit zu einer Gegenkultur oder „Underground“-Bewegung. Als „Nonconformists“ wurden die Angehörigen einiger von der Anglikanischen Kirche abweichender Gruppierungen bezeichnet, im Unterschied zu den „Separatists“ wie den Brownisten oder den Pilgervätern. Nonkonformistisches Denken zeigt sich beispielsweise in der Redensart „gegen den Strom schwimmen“. Der britische Historiker Alan J. P. Taylor formulierte dessen Bedeutung drastisch: „Jeder Fortschritt und jeder Wandel in der Geschichte kommt von Nonkonformisten. Wenn wir keine Dissidenten hätten, lebten wir noch in Höhlen. “
  • Les Non-conformistes, appelés aussi dissenters, étaient ceux qui, en Angleterre, refusaient de suivre la doctrine de l'Église anglicane. Il s'agissait notamment des Puritains, des Presbytériens, des Anabaptistes ou des Calvinistes. On oppose les non-conformistes aux Conformistes. Le terme prit naissance vers 1566, sous Élisabeth I, lorsque l'archevêque de Cantorbéry, Matthew Parker, voulut forcer les ecclésiastiques à porter des ornements liturgiques. Les non-conformistes étaient tenus éloignés des emplois publics, civils ou militaires, par des lois appelées Test Acts.
  • Nonkonformizm – postawa krytyczna wobec zasad, zachowań i norm społecznych, grupowych, przeciwstawiająca im własny system wartości, przeciwieństwo konformizmu. Potocznie rozumiany nonkonformizm cechuje te jednostki, które nie poddając się społecznej presji żyją w zgodzie z własnymi przekonaniami. Skrajną, demonstracyjną formą nonkonformizmu jest antykonformizm. Stanisław Pawlica tak definiuje owe postawy: "Być antykonformistą w społeczeństwie to najpierw się nie zgadzać, a później się zastanawiać; odwrotnie ma się rzecz z konformizmem. Nonkonformista zaś powstrzymuje się od sądu, dopóki sprawy nie przemyśli. " Nonkonformizm można rozumieć również z perspektywy terminologii grupy odniesienia. Konformizm wobec obcej grupy jest tym, co jednostki grupy, do której dana jednostka uczestniczy, postrzegają jako nonkonformizm. W tym rozumieniu konformizm jest podstawową cechą każdej jednostki społecznej.
  • Нонконформи́зм — английские религиозные организации, отошедшие по ряду теологических вопросов от позиции англиканской церкви. Исторически термин связан с отказом диссентеров подчиниться Акту о единообразии 1662 года.
  • Нонконформизм (от лат. non — не, нет и лат. conformis — подобный, сообразный) — неприятие господствующего порядка, норм, ценностей, традиций или законов (независимо от их логического либо легитимного основания). Синоним понятия негативизм. Чаще всего нонконформизм проявляется не тотально, а в определённых пределах — до отрицания правил дорожного движения не доходит, хотя и это возможно.
  • Нонконформізм - (від англ. Non-conformism - незгода) незгода, неприйняття норм, цінностей, цілей, домінуючих у конкретній групі в конкретному суспільстві.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdf:type
rdfs:comment
  • Nonconformism (usually capitalized) refers to the Protestant Christians of England and Wales who refused to "conform", or follow the governance and usages of the Church of England.
  • Der Nonkonformismus oder die Nonkonformität bezeichnet die Nichtübereinstimmung der individuellen Haltung mit den allgemein anerkannten Ansichten, der gültigen Etikette, dem vorherrschenden Lebensstil oder dem kulturellen Mainstream. Stark von der sozialen Norm abweichende Individuen nennt man Exzentriker. Im kulturellen Kontext spricht man von Zugehörigkeit zu einer Gegenkultur oder „Underground“-Bewegung.
  • Les Non-conformistes, appelés aussi dissenters, étaient ceux qui, en Angleterre, refusaient de suivre la doctrine de l'Église anglicane. Il s'agissait notamment des Puritains, des Presbytériens, des Anabaptistes ou des Calvinistes. On oppose les non-conformistes aux Conformistes. Le terme prit naissance vers 1566, sous Élisabeth I, lorsque l'archevêque de Cantorbéry, Matthew Parker, voulut forcer les ecclésiastiques à porter des ornements liturgiques.
  • Nonkonformizm – postawa krytyczna wobec zasad, zachowań i norm społecznych, grupowych, przeciwstawiająca im własny system wartości, przeciwieństwo konformizmu. Potocznie rozumiany nonkonformizm cechuje te jednostki, które nie poddając się społecznej presji żyją w zgodzie z własnymi przekonaniami. Skrajną, demonstracyjną formą nonkonformizmu jest antykonformizm.
  • Нонконформи́зм — английские религиозные организации, отошедшие по ряду теологических вопросов от позиции англиканской церкви. Исторически термин связан с отказом диссентеров подчиниться Акту о единообразии 1662 года.
  • Нонконформизм (от лат. non — не, нет и лат. conformis — подобный, сообразный) — неприятие господствующего порядка, норм, ценностей, традиций или законов (независимо от их логического либо легитимного основания). Синоним понятия негативизм.
  • Нонконформізм - (від англ. Non-conformism - незгода) незгода, неприйняття норм, цінностей, цілей, домінуючих у конкретній групі в конкретному суспільстві.
rdfs:label
  • Nonconformism
  • Nonkonformismus
  • Non-conformistes
  • Nonkonformizm
  • Нонконформизм (христианство)
  • Нонконформизм
  • Нонконформізм
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:subject of