| dbpedia-owl:abstract
|
- Nomic ist eine Gattung von Spielen, deren Regeln selbstreferenziell sind und von den Spielern geändert werden können. Der ursprüngliche Ausgangsregelsatz wurde von Peter Suber in seinem Buch The Paradox of Self-Amendment formuliert. Er spezifiziert vor allem, auf welche Weise Regeln geändert werden können. Er legt einige „unveränderliche“ Regeln und einige veränderliche Regeln fest, darunter das Ziel des Spiels, 100 „Punkte“ zu gewinnen. Da die Regel, die bestimmt, dass eine unveränderliche Regel nicht verändert werden kann, aber ihrerseits veränderlich ist, kann letztlich jede Regel des Spiels verändert werden. Viele Nomic-Spiele haben neben expliziten Regeln zum Ziel oder „Gewinnen“ des Spiels noch die implizite Regel, dass der Spieler, der eine Regeländerung einbringt und durchsetzt, die ein Paradoxon hervorbringt – also dazu führt, dass sich Regeln widersprechen –, gewinnt. Ebenso gewinnt ein Spieler, der ein schon länger bestehendes Paradoxon als erster erkennt. Es gibt auch eine Variante Nomic zu spielen, bei der man ganz ohne Regeln anfängt und sich erst im Laufe des Spiels auf erste Regeln einlässt. Nomic kann synchron wie ein gewöhnliches Gesellschaftsspiel oder asynchron per E-Mail, in Wikis oder als Postspiel gespielt werden. Viele Spiele laufen über Jahre.
- Nomic is a game created in 1982 by philosopher Peter Suber in which the rules of the game include mechanisms for the players to change those rules, usually beginning through a system of democratic voting. Nomic is a game in which changing the rules is a move. In that respect it differs from almost every other game. The primary activity of Nomic is proposing changes in the rules, debating the wisdom of changing them in that way, voting on the changes, deciding what can and cannot be done afterwards, and doing it. Even this core of the game, of course, can be changed. —Peter Suber, the creator of Nomic, The Paradox of Self-Amendment, Appendix 3, p. 362. Nomic actually refers to a large number of games based on the initial ruleset laid out by Peter Suber in his book The Paradox of Self-Amendment. (The ruleset was actually first published in Douglas Hofstadter's column Metamagical Themas in Scientific American in June 1982. The column discussed Suber's then-upcoming book, which was published some years later. ) The game is in some ways modeled on modern government systems, and demonstrates that in any such system where rule-changes are possible, a situation may arise in which the resulting laws are contradictory or insufficient to determine what is in fact legal. Because the game models (and exposes conceptual questions about) a legal system and the problems of legal interpretation, it is named after νόμος, Greek for "law". While the victory condition in Suber's initial ruleset is the accumulation of 100 points by the roll of a die, he once said that "this rule is deliberately boring so that players will quickly amend it to please themselves. " Players can change the rules to such a degree that points can become irrelevant in favor of a true currency, or make victory an unimportant concern. Any rule in the game, including the rules specifying the criteria for winning and even the rule that rules must be obeyed, can be changed. Any loophole in the ruleset, however, may allow the first player to discover it the chance to pull a "scam" and modify the rules to win the game. Complicating this process is the fact that Suber's initial ruleset allows for the appointment of judges to preside over issues of rule interpretation.
- Nomic es un juego creado en 1982 por el filósofo Peter Suber en el que las reglas del juego incluyen mecanismos para que los jugadores cambien dichas reglas, normalmente comenzando con un sistema de votación. Nomic es un juego donde cambiar la reglas es una jugada. En este sentido difiere de casi cualquier otro juego. La principal actividad de Nomic es proponer cambios en las reglas, debatir la necesidad de cambiarlas en ese sentido, votar los cambios, decidir qué puede y qué no puede cambiarse, y hacerlo. Incluso esta regla básica, por supuesto, puede cambiarse. Peter Suber, The Paradox of Self-Amendment, Appendix 3, p. 362. Nomic de hecho se refiere a un gran número de juegos basados en el conjunto de reglas propuesto por Peter Suber en su libro The Paradox of Self-Amendment (El conjunto de reglas fue, de hecho, publicado por primera vez en la columna de Douglas Hofstadter Metamagical Themas en Scientific American en junio de 1982. La columna discutía el libro de Suber, entonces próximo a publicarse, lo cual sucedería algunos años más tarde). El juego está de alguna manera modelado en sistema de gobierno moderno, y muestra que en cualquier sistema tal que los cambios de reglas sean posibles, podría darse la situación de que las leyes resultantes sean contradictorias o insuficientes para determinar qué es de hecho legal. Dado que el juego refleja (e ilustra cuestiones conceptuales sobre) un sistema legal y los problemas de la interpretación legal, su nombre proviene de “nomos”, que en griego significa "ley". Mientras que la condición para ganar en el conjunto inicial de reglas de Suber es la acumulación de 100 puntos al tirar un dado, sostiene que "esta regla es deliberadamente aburrida para que los jugadores rápidamente lo enmienden para su satisfacción. " Los jugadores pueden cambiar las reglas hasta tal grado que los puntos pueden ser despreciados en favor de una auténtica moneda, o hacer la victoria un asunto sin importancia. Cualquier regla del juego, incluyendo las reglas que especifican los criterios para ganar e incluso la regla que establece que las reglas deben obedecerse, pueden cambiarse. Cualquier vacío en las reglas, sin embargo, permitiría al primer jugador en descubrirlo aprovecharlo para cambiar la ley a su antojo y modificar las reglas para ganar el juego. Para complicar esta posibilidad, el conjunto inicial de reglas de Suber permite el nombramiento de jueces para tomar decisiones sobre la interpretación de las reglas.
- Nomic est un jeu de société dont la particularité est que les règles peuvent être changées, et celles-ci se construisent au gré des joueurs pendant la partie. Nomic peut se jouer soit sur table, soit par correspondance ou en ligne. Une partie de Nomic consiste à modifier les règles qui s'y appliquent. Les joueurs commencent la partie en appliquant un ensemble de règles de départ (règles initiales) qui dispose notamment des conditions dans lesquelles les règles peuvent être modifiées. Ces conditions posées, de nouvelles règles peuvent être créées, modifiées ou annulées. On peut également modifier ou annuler les règles de base. Les règles permettant de désigner le vainqueur ou de décider dans quelles conditions une partie prend fin peuvent également être modifiées en cours de partie. Ainsi chaque partie de Nomic est différente des autres, et obéit à la logique interne dont elle se dote - ce qui conduit à des jeux toujours différents. Pour les joueurs, l'intérêt d'une partie peut résider à la fois dans le fait d'expérimenter différents processus mis en œuvre pour la création ou la modification des lois, et dans celui de tester leur aptitude à identifier ou provoquer des failles logiques dans les règles, lesquelles provoquent des situations inattendues de blocage - en général au profit du joueur. Le terme consacré chez les anglophones est « scamming », qu'on peut traduire par arnaque ou paradoxe.
- Nomic è un gioco in cui le regole del gioco includono dei meccanismi che permettono ai giocatori di cambiare le regole stesse, tipicamente attraverso una votazione democratica. « Nomic is a game in which changing the rules is a move. In that respect it differs from almost every other game. The primary activity of Nomic is proposing changes in the rules, debating the wisdom of changing them in that way, voting on the changes, deciding what can and cannot be done afterwards, and doing it. Even this core of the game, of course, can be changed. » « Nomic è un gioco in cui cambiare le regole è una mossa. Sotto questo aspetto, è differente da ogni altro gioco esistente. Lo svolgimento tipico del gioco è proporre cambiamenti nelle regole, discutere se sia saggio cambiare le regole in tale modo, votare riguardo ai cambiamenti proposti, decidere ciò che si potrà fare e ciò che non si potrà più fare dopo, ed infine applicare le nuove regole. Anche questo svolgimento del gioco, naturalmente, può essere cambiato » Nomic in realtà si riferisce a tutta una serie di giochi basati sull'insieme di regole iniziale scritto da Peter Suber nel suo libro The Paradox of Self-Amendment. (le regole vennero in realtà pubblicate per la prima volta nella rubrica Metamagical Themas di Douglas Hofstadter sulla rivista Scientific American nel giugno 1982, che aveva come tema proprio il futuro libro di Suber che sarebbe stato pubblicato solo anni dopo). Il gioco è in qualche modo modellato sugli attuali sistemi di governo, e dimostra che ogni sistema le cui regole possono essere cambiate può raggiungere una situazione in cui le regole sono contraddittorie o insufficienti a determinare cosa sia legale. Proprio per questa sua caratteristica di modellare e di porre interrogativi concettuali sui sistemi di leggi e sui problemi dell'interpretazione delle stesse, il suo nome deriva da νόμος (nomos), parola greca che significa "legge". Nell'insieme iniziale di regole scritto da Suber, la vittoria si raggiunge una volta accumulati 100 punti tramite il lancio di un dado; tuttavia lo stesso Suber ha dichiarato che «questa regola è deliberatamente noiosa, per far sì che i giocatori ne propongano velocemente un emendamento per renderla più interessante. » I giocatori possono cambiare le regole al punto tale che i punti possono diventare irrilevanti di fronte ad una vera moneta, oppure far sì che la vittoria diventi ininfluente. Ogni regola può essere cambiata. incluso la regola che sancisce che le regole devono essere rispettate. Tuttavia ogni scappatoia che le regole offrono può essere scoperta e sfruttata da un giocatore per "barare" e vincere il gioco. Per complicare il tutto, l'insieme di regole iniziali prevede la nomina di giudici che dirimono le questioni di interpretazione delle regole.
- Nomic is een spel dat in 1982 door de Amerikaanse filosoof Peter Suber bedacht is. Het was oorspronkelijk een filosofische gedachte-oefening en als appendix bij het boek Paradox of Self-Amendment bijgevoegd. De essentie van het spel is het veranderen van regels. In de beginregels staat onder andere dat elke speler om de beurt een voorstel mag doen om een regel te veranderen, waarna hier over gestemd wordt. Ook is er in de beginregels een winvoorwaarde (het halen van 100 punten) vastgelegd, maar de puntentelling is bewust saai gekozen, om spelers aan te moedigen deze te veranderen. Omdat de regels door de spelers aangepast kunnen worden, zijn de mogelijkheden oneindig. Naast het veranderen van de winvoorwaarde of de puntentelling is het ook mogelijk om de regels, waarin staat dat de regels aangepast kunnen worden, te veranderen. Vaak worden ook elementen van andere spellen in Nomic geïntegreerd. Het spel kan worden gespeeld als gezelschapsspel, met pen en papier, maar is ook op internetpopulair. Behalve als spel wordt Nomic ook gebruikt in diverse simulaties, trainingen en rollenspellen; bijvoorbeeld om de creativiteit van mensen te stimuleren.
- Nomic Game to eksperymentalna gra, której głównym założeniem jest możliwość zmiany reguł w trakcie gry. Początkowe reguły normują tylko sposób, w jaki powinny być dokonywane kolejne zmiany, ale same mogą zostać zniesione lub zmienione w drodze głosowania. Pomysłodawcą gry był Peter Suber, pracownik naukowy wydziału filozofii Earlham College w USA, który użył jej w 1982 jako ilustracji do opracowywanej przez siebie książki o systemach politycznych. Od tego czasu, gra zyskała niewielkie ale oddane grono fanów. Zobacz też:
- Nomic — игра, правила которой включают средства, позволяющие игрокам их изменять, обычно через систему демократического голосования. По словам создателя Nomic: Nomic — игра, в которой изменение правил является её ходом. В этом отношении она отличается практически от любой другой игры. Основная деятельность игроков состоит в предложении поправок к правилам, обсуждения желательности предложенного изменения, голосования по ним, определяющего, что будет разрешено, а что запрещено впоследствии, и в исполнении принятого. Даже ядро игры, без сомнения, может быть изменено. Петер Субер, «Парадокс самосовершенствования», Приложение 3 Фактически под названием «Nomic» объединяется множество игр, основывающихся на стартовом своде правил, изложенных Петером Субером в его книге «Парадокс самосовершенствования». Базовые правила впервые были опубликованы в 1982 г. Дугласом Хофстадером, ведущим колонки Metamagical Themas в журнал Scientific American, где обсуждалось намеченное издание книги Субера, осуществленное несколько лет спустя. Игра до некоторой степени моделирует устройство современного государства и демонстрирует, что любая система с изменяющимися правилами может войти в состояние, когда законы противоречивы, либо их недостаточно для определения того, что является разрешенным. Поскольку игра воспроизводит юридическую систему, и демонстрирует её концептуальные акпекты, название происходит от греч. νόμος - закон. Поскольку условием победы в начальных правилах Субера, является набор суммы в 100 очков, получаемых из бросков игрального кубика. Игроки могут изменять правила в такой степени, что набранное количество очков будет не связано с победой, или победа вообще не будет существенной. Любые правила в игре, включая правила определяющие условия победы и даже правила которым должны удовлетворять другие правила, могут быть изменены. При этом, образовавшиеся «дыры» в наборе правил, могут быть использованы игроком, обнаружившим их, для «жульничества» и модификации правил, позволяющих ему выиграть. Ситуация осложняется тем, что изначальный набор правил Субера позволяет назначение судьи разрешающего споры в интерпретации правил.
- Nomic är en grupp spel där huvudmomentet är att ändra reglerna. Nomic skapades av Peter Suber till sin bok The Paradox of Self-Amendment. Ursprungligen refererar namnet Nomic just på Subers inlednade regelsamling men har blivit en benämning på spel som bygger på samma spelidé. Subers ursprungliga regler har vissa likheter med många länders konstitution, detta därför Subers ville visa att ett system som tillåter regeländringar kan komma till en situation där reglerna är motsägelsefulla eller otillräckliga för att uttyda vad som är tillåtet. Subers ursprungliga regler har fått kritik för att de är allt för omfattande och har menat att det skulle räcka med en eller möjligen två ursprungliga regler. Normalt startar ett parti någonstans mellan den minimala uppsättningen och Subers uppsättning för att få en bra balans mellan att inte styra spelet för mycket inledningsvis men ändå få heltäckande och tydliga regler för det man vill reglera. Vanligtvis reglerar de inledande reglerna bara hur man ändringar regelsamlingen. Dock finns partier där man redan från början har styrt spelet åt ett visst håll, oftast genom att ta element från ett klassiskt spel, t. ex. Monopol eller Civilization. På grund av sin unika idé kan ett parti ta vilken utformning som helst och kan till och med utvecklas till att frångå ett egentligt spel, t. ex. genom att göra det omöjligt att vinna.
- Nomic is a game created in 1982 by philosopher Peter Suber in which the rules of the game include mechanisms for the players to change those rules, usually beginning through a system of democratic voting. Nomic is a game in which changing the rules is a move. In that respect it differs from almost every other game. The primary activity of Nomic is proposing changes in the rules, debating the wisdom of changing them in that way, voting on the changes, deciding what can and cannot be done afterwards, and doing it. Even this core of the game, of course, can be changed. —Peter Suber, the creator of Nomic, The Paradox of Self-Amendment, Appendix 3, p. 362. Nomic actually refers to a large number of games based on the initial ruleset laid out by Peter Suber in his book The Paradox of Self-Amendment. (The ruleset was actually first published in Douglas Hofstadter's column Metamagical Themas in Scientific American in June 1982. The column discussed Suber's then-upcoming book, which was published some years later. ) The game is in some ways modeled on modern government systems, and demonstrates that in any such system where rule-changes are possible, a situation may arise in which the resulting laws are contradictory or insufficient to determine what is in fact legal. Because the game models (and exposes conceptual questions about) a legal system and the problems of legal interpretation, it is named after νόμος (nomos), Greek for "law". While the victory condition in Suber's initial ruleset is the accumulation of 100 points by the roll of a die, he once said that "this rule is deliberately boring so that players will quickly amend it to please themselves. " Players can change the rules to such a degree that points can become irrelevant in favor of a true currency, or make victory an unimportant concern. Any rule in the game, including the rules specifying the criteria for winning and even the rule that rules must be obeyed, can be changed. Any loophole in the ruleset, however, may allow the first player to discover it the chance to pull a "scam" and modify the rules to win the game. Complicating this process is the fact that Suber's initial ruleset allows for the appointment of judges to preside over issues of rule interpretation.
- Nomic is a game created in 1982 by philosopher Peter Suber in which the rules of the game include mechanisms for the players to change those rules, usually beginning through a system of democratic voting. Nomic is a game in which changing the rules is a move. In that respect it differs from almost every other game. The primary activity of Nomic is proposing changes in the rules, debating the wisdom of changing them in that way, voting on the changes, deciding what can and cannot be done afterwards, and doing it. Even this core of the game, of course, can be changed. —Peter Suber, The Paradox of Self-Amendment Nomic actually refers to a large number of games based on the initial ruleset laid out by Peter Suber in his book The Paradox of Self-Amendment. (The ruleset was actually first published in Douglas Hofstadter's column Metamagical Themas in Scientific American in June 1982. The column discussed Suber's then-upcoming book, which was published some years later. ) The game is in some ways modeled on modern government systems. It demonstrates that in any system where rule-changes are possible, a situation may arise in which the resulting laws are contradictory or insufficient to determine what is in fact legal. Because the game models (and exposes conceptual questions about) a legal system and the problems of legal interpretation, it is named after νόμος (nomos), Greek for "law". While the victory condition in Suber's initial ruleset is the accumulation of 100 points by the roll of a die, he once said that "this rule is deliberately boring so that players will quickly amend it to please themselves. " Players can change the rules to such a degree that points can become irrelevant in favor of a true currency, or make victory an unimportant concern. Any rule in the game, including the rules specifying the criteria for winning and even the rule that rules must be obeyed, can be changed. Any loophole in the ruleset, however, may allow the first player to discover it the chance to pull a "scam" and modify the rules to win the game. Complicating this process is the fact that Suber's initial ruleset allows for the appointment of judges to preside over issues of rule interpretation.
|
