Nomenclature is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and other disciplines.

Property Value
dbo:abstract
  • Nomenclature is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and other disciplines. Naming "things" is a part of general human communication using words and language: it is an aspect of everyday taxonomy as people distinguish the objects of their experience, together with their similarities and differences, which observers identify, name and classify. The use of names, as the many different kinds of nouns embedded in different languages, connects nomenclature to theoretical linguistics, while the way humans mentally structure the world in relation to word meanings and experience relates to the philosophy of language. Onomastics, the study of proper names and their origins, includes anthroponymy (concerned with human names, including personal names, surnames and nicknames); toponymy (the study of place names) and etymology (the derivation, history and use of names) as revealed through comparative and descriptive linguistics. The scientific need for simple, stable and internationally accepted systems for naming objects of the natural world has generated many formal nomenclatural systems. Probably the best known of these nomenclatural systems are the five codes of biological nomenclature that govern the Latinized scientific names of organisms. (en)
  • Eine Nomenklatur (lateinisch nomenclatura ‚Namensverzeichnis‘) ist eine für bestimmte Bereiche verbindliche Sammlung von Benennungen aus einem bestimmten Themen- oder Anwendungsgebiet. Die Gesamtheit der in einem Fachgebiet gültigen Benennungen bildet eine Terminologie. In der DDR wie in allen sozialistischen Ländern bezeichnete man damit (heute gemeinhin als Nomenklatura unterschieden) die Zuständigkeit für die Besetzung bestimmter Positionen. Es existierten zwei Ebenen der Nomenklatur: die der Staatsorgane und die der Partei. (de)
  • Une nomenclature désigne une instance de classification (code, tableau, liste, règles d'attribution d'identité...) faisant autorité et servant de référence dans le cadre d'une discipline donnée (exemples: la chimie, la biologie, l'astronomie, etc.). La nomenclature est un élément-clé de toute taxonomie. (fr)
  • La nomenclatura è un sistema di denominazione di oggetti, procedure o principi in una data categoria. Il principio di assegnazione di un nome può variare, ma solitamente esso è basato su convenzioni relative all'ambiente in cui si sta agendo (eg. geografia, astronomia, biologia, chimica). Linneo ne rese popolare uno dei più noti esempi: egli usò il sistema di nomenclatura binomiale per dare un nome agli animali e alle piante. (it)
  • Nomenclatuur betekent in het algemeen: naamgeving. Onder wetenschappelijke nomenclatuur verstaat men het op systematische wijze benoemen van allerlei zaken. Zo worden eenduidige namen gegeven aan planten, dieren, chemische stoffen, etc. Dit heeft een eenduidige communicatie als doel: idealiter heeft een wetenschappelijke naam voor iedereen die ermee werkt dezelfde, unieke betekenis. Wetenschappelijke namen worden veel in de taxonomie gebruikt, bij de indeling van levensvormen. (nl)
  • Nazewnictwo (inaczej nomenklatura) – zbiór zasad określający reguły nadawania charakterystycznych nazw dla danej dziedziny. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika. Systematyczne nazewnictwo jest bardzo ważne w chemii (szczególnie w chemii organicznej) oraz biologii (szczególnie w systematyce organizmów żywych). (pl)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 391896 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743664841 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdfs:comment
  • Eine Nomenklatur (lateinisch nomenclatura ‚Namensverzeichnis‘) ist eine für bestimmte Bereiche verbindliche Sammlung von Benennungen aus einem bestimmten Themen- oder Anwendungsgebiet. Die Gesamtheit der in einem Fachgebiet gültigen Benennungen bildet eine Terminologie. In der DDR wie in allen sozialistischen Ländern bezeichnete man damit (heute gemeinhin als Nomenklatura unterschieden) die Zuständigkeit für die Besetzung bestimmter Positionen. Es existierten zwei Ebenen der Nomenklatur: die der Staatsorgane und die der Partei. (de)
  • Une nomenclature désigne une instance de classification (code, tableau, liste, règles d'attribution d'identité...) faisant autorité et servant de référence dans le cadre d'une discipline donnée (exemples: la chimie, la biologie, l'astronomie, etc.). La nomenclature est un élément-clé de toute taxonomie. (fr)
  • La nomenclatura è un sistema di denominazione di oggetti, procedure o principi in una data categoria. Il principio di assegnazione di un nome può variare, ma solitamente esso è basato su convenzioni relative all'ambiente in cui si sta agendo (eg. geografia, astronomia, biologia, chimica). Linneo ne rese popolare uno dei più noti esempi: egli usò il sistema di nomenclatura binomiale per dare un nome agli animali e alle piante. (it)
  • Nomenclatuur betekent in het algemeen: naamgeving. Onder wetenschappelijke nomenclatuur verstaat men het op systematische wijze benoemen van allerlei zaken. Zo worden eenduidige namen gegeven aan planten, dieren, chemische stoffen, etc. Dit heeft een eenduidige communicatie als doel: idealiter heeft een wetenschappelijke naam voor iedereen die ermee werkt dezelfde, unieke betekenis. Wetenschappelijke namen worden veel in de taxonomie gebruikt, bij de indeling van levensvormen. (nl)
  • Nazewnictwo (inaczej nomenklatura) – zbiór zasad określający reguły nadawania charakterystycznych nazw dla danej dziedziny. Umożliwia standaryzację nazw, pozwalając tym samym na łatwe dodawanie nowych elementów do słownika. Systematyczne nazewnictwo jest bardzo ważne w chemii (szczególnie w chemii organicznej) oraz biologii (szczególnie w systematyce organizmów żywych). (pl)
  • Nomenclature is a system of names or terms, or the rules for forming these terms in a particular field of arts or sciences. The principles of naming vary from the relatively informal conventions of everyday speech to the internationally agreed principles, rules and recommendations that govern the formation and use of the specialist terms used in scientific and other disciplines. (en)
rdfs:label
  • Nomenclature (en)
  • Nomenklatur (de)
  • Nomenclature (fr)
  • Nomenclatura (it)
  • Nomenclatuur (nl)
  • Nazewnictwo (pl)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:content of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of