| dbpprop:abstract
|
- Cecil Wormsborough St. John "Nobby" Nobbs is a fictional character in the Discworld novels of Terry Pratchett. He is a corporal in the Ankh-Morpork City Watch, first appearing in the novel Guards! Guards!.
- Desátník Nóblhóch je fiktivní postava z knih Terryho Pratchetta. Je již od mládí členem Ankh-Morporské Městské hlídky a zažil doby, kdy měla hlídka jen tři členy. Celým jménem se jmenuje Cecil Červíčtvrť Svatý Jan Nóblhóch, přičemž Cecil v překladu znamená slepý. Všichni mu ale říkají Noby. Jeho kolegou a největším kamarádem je Alfréd Tračník. Noby je malé(menší než většina trpaslíků), hubené postavy. Tělo má podivně zkřivené a celý dojem z něho je takový celý křivý. Noby není ošklivý (pravděpodobně), jen pospojování těch pěkných kousků jeho tváře dává dohromady poněkud bizarní vzhled. Je jedním z mála tvorů nosících u sebe, pro jistotu, dokumenty potvrzující jeho druhovou příslušnost. Barva jeho kůže je neidentifikovatelná, na každém místě jiná, což je způsobené jeho krajním odporem ke koupání. Na pravém rameni má vytetováno WÁMA. V civilním životě nosí křiklavé extravagatní oblečení a je členem Morporské skupiny lidových tanců a Společnosti pro oživení historie. Téměř neustále má za uchem nedokouřenou cigaretu. Noby je ve své podstatě ryzí povahy, ale museli byste se hodně dlouho prodírat bahnem jménem drobný grázlík, abyste našli tu ryzí povahu. Jak to nejlépe vystihla věta v Noční hlídce: „Nobymu byste mohli svěřit celý život, ale ne jediný tolar“. Zúčastnil se dokonce několika bitev a podle uniformy, kterou měl zrovna na sobě se dalo bezpečně poznat, která strana právě vyhrává. Hlavně však po bitvách obíral padlé o lecjaké tretky i cennosti. Noby nemá příliš štěstí na dívky. Možná je to jeho osobitou vůní, možná jeho zvláštním chováním. Typické rčení: „To je lež, pane, já to neudělal. “
- Cecil Wormsborough St. John "Nobby" Nobbs es un personaje ficticio de la saga de novelas de Mundodisco escrita por Terry Pratchett. Es un Agente en la Guardia de la ciudad de Ankh-Morpork, y aparece por primera vez en la novela ¡Guardias! ¿Guardias?. Nobby Nobbs es el tipo de persona que se une al ejército para saquear los cuerpos en el campo de batalla. Se dice que hay un Bastón del mariscal en cada bolso de soldado raso; lo que Nobby Nobbs tiene son dos depósitos repletos con dichos bastones, uniformes de su ejército y del ejército completo, dientes de oro, otros objetos pequeños de valor y una buena parte de botas (con y sin pies adentro). A pesar de su cleptomanía, es bastante honesto en las cosas grandes (por lo menos, si son demasiado grandes para cargar con ellas) y es descrito como alguien a quien le puedes confiar tu vida, aunque deberías ser tonto para confiarle un dolar. El Sargento Colon dice en ¡Voto a bríos!, que ha escuchado que los Mariscales de Campo se fijan en el uniforme de Nobby para ver la situación de la batalla. Se lo describe como desaliñado, que huele mal, y a pesar de ser humano, de la misma altura de un enano. Carga con el un certificado emitido por el Patricio en el cual se indica que el pertenece a la raza humana. El texto se puede ver en Pies de Barro y dice lo siguiente: Una broma repetida en muchos de los libros, es la inhabilidad de la gente de discernir que Nobby Nobbs es efectivamente humano. De hecho, en Papá Puerco, La Muerte es incapaz de decidir a que raza pertenece. Siempre parece capaz de materializar un cigarrillo de detrás de sus orejas (a el lo han calificado de "Cementerio de Nicotina"). Los cigarrillos se convierten rápidamente en colillas, y parecen permanecer en este estado indefinidamente. Samuel Vimes es el oficial a cargo de el, y el sargento Fred Colon es su compañero y amigo desde tiempos inmemoriales. Juntos, Nobby y Fred, tienen muchas conversaciones extrañamente filosóficas (o simplemente extrañas), como "¿Tiene La Muerte un nombre de pila?, ¿Como lo llaman sus amigos?". De pequeño, era un niño de la calle, pequeño, algo malicioso, y con olor a pescado, y una de las mejores fuentes de información para muchos notables de la ciudad. Fue inspirado a unirse a la guardia después de que el Sargento-En-Armas John Keel (y después de haber viajado en el tiempo, Sam Vimes), le dio una cuchara. Se pensó en una vez (durante los eventos de Pies de barro) que era un Par del Reino (específicamente descendiente del Conde de Ank), pero resultó ser una charada para nombrarlo rey y poder controlarlo una vez en este puesto. Nobby resultó ser bastante menos manejable de lo que los conspiradores habían supuesto, pasando de una vida de lujos como cabeza de Ank-Morpok. Al final del libro, se sugiere que a pesar de la conspiración para plantar esta información, podría ser un noble real, debido a la cantidad de objetos heredados que posee (particularmente, una diadema, una corona y tres guardapelos de oro). Nobby fue una figura clave en la resolución de la "guerra" en Ankh-Morpork y el Imperio de Klatch en la novela ¡Voto a bríos!, y en reconocimiento de esto, el Patricio le dio la asignación en el departamento de Control de Tráfico de Ank-Morpok y fue "promovido" a Asistente del Oficial de Enlace con la Guardia (es decir, Fred Colon), un trabajo que al estar descrito vagamente, se asegurara que nunca tenga que hacer nada importante. En El Quinto Elefante Nobby llega a ser Presidente del Gremio de Guardias, cuando la falta temporal de Vimes y Zanahoria eleva a Colon al mando superior de la Guardia y su enloquecida manera de dirigirla hace que se organice una huelga contra él. El cree estar en una relación romántica con Verity Pushpram, una chica que tiene un local ambulante de venta de pescado, y parece tener la capacidad de mirar en direcciones opuestas al mismo tiempo. Sin embargo, esta "relación" parece consistir en que ella lo golpea con pescados, y le dice que se deje de molestar. Permanece fiel a esta, a excepción del interludio en ¡Thud!, donde sale con la bailarina exótica Tawneee.
- Cecil Wormsbourg Saint-Jean Chicque, fils de Maïse Chicque et Sconnar Chique, plus connu sous le nom de Chicard est un personnage des Annales du Disque-monde, de Terry Pratchett. Il est caporal dans le Guet Municipal d'Ankh-Morpork. A priori et plutôt par défaut qu'autre chose, il appartient à l'espèce humaine. Il est cynique et dégouté du monde en général, de petite taille et les jambes arquées, fume des mégots immondes qu'il sort de derrière ses oreilles et passe parfois les suspects à tabac, surtout lorsqu'ils sont inconscients. Des marchandises disparaîtraient des magasins qu'il est censé surveiller... Ses origines nobles ont failli le placer sur le trône d'Ankh-Morpork dans Pieds d'argile. En effet il serait le dernier descendant du Comte d'Ankh. Il est aussi membre du Club des chants et danses traditionnels de Morpork. Il apparaît dans les tomes suivants : (à compléter) Au Guet ! Les Zinzins d'Olive-Oued Le Guet des orfèvres Accros du roc Masquarade Pieds d'argile Le Père Porcher Va-t-en guerre Ronde de nuit Jeu de nains
|