| dbpprop:abstract
|
- The Ninth Crusade, which is sometimes grouped with the Eighth Crusade, is commonly considered to be the last major medieval Crusade to the Holy Land. It took place in 1271–1272. Louis IX of France's failure to capture Tunis in the Eighth Crusade led Prince Edward of England to sail to Acre in what is known as the Ninth Crusade. The Ninth Crusade failed largely because the Crusading spirit was nearly "extinct," and because of the growing power of the Mamluks in Egypt. It also foreshadowed the imminent collapse of the last remaining crusader strongholds along the Mediterranean coast.
- Devátá křížová výprava v letech 1271-1272 byla poslední křížovou výpravou do Svaté země. Skončila vítězstvím muslimů, kteří postupně dobyli a obsadili všechna křižácká území na Blízkém východě.
- Yhdeksäs ristiretki yhdistetään joskus sitä edeltävään kahdeksanteen ristiretkeen. Sitä pidetään viimeisenä keskiajan ristiretkistä, jotka suuntautuivat Pyhään maahan. Retken syynä oli Egyptin mamelukkien valtakunnan jatkuva kasvu ja pian tapahtuva viimeisten ristiretkeläisten linnoitusten hylkääminen. Pohjois-Afrikkaan suuntautunut kahdeksas ristiretki sekä Pyhään maahan suuntautunut yhdeksäs olivat osina laajempaa suunnitelmaa, johon kuului muun muassa espanjalaisten kuninkaiden toimintaa, armeijan liikehdintää pakanoita vastaan itäisessä Euroopassa sekä liitto mongolien kanssa mamelukkeja ja turkkilaisia vastaan. Siksi ristiretkeläisten kansallisuus vaihteli eurooppalaisista prinsseistä uskonnollisiin johtajiin ja mongolijohtajiin kuten Möngke- ja Hülegü–kaanit.
- La neuvième croisade est généralement considérée comme étant la dernière des croisades médiévales.
- La Nona Crociata è solitamente considerata l'ultima Crociata medievale ad essere stata condotta contro i musulmani in Terra Santa. Edoardo I d'Inghilterra giunse a Tunisi troppo tardi e non riuscì dunque a soccorrere Luigi IX di Francia; tuttavia, insieme al fratello di quest'ultimo, Carlo d'Angiò re di Sicilia, proseguì verso Acri, capitale di quel che restava del Regno di Gerusalemme. I due giunsero a destinazione nel 1269, proprio mentre il sultano mamelucco Baybars stava ponendo sotto assedio Tripoli del Libano, l'ultimo territorio rimasto della Contea di Tripoli. Poco tempo prima, nel 1268, Baybars aveva conquistato Antiochia, ultimo possedimento del Principato d'Antiochia. Baybars costruì inoltre la prima flotta mamelucca con la quale tentò di sbarcare a Cipro nel 1271, costringendo Ugo III di Cipro (formalmente re di Gerusalemme): la flotta, tuttavia, venne distrutta. Edoardo, in realtà, fece ben poco: si limitò infatti a negoziare una tregua di undici anni tra Ugo, appoggiato dai cavalieri della famiglia Ibelin di Cipro, e Baybars, sebbene questi avesse inizialmente tentato di assassinarlo inviandogli alcuni suoi uomini con la scusa di voler ricevere il battesimo cristiano. Edoardo tornò poi in Inghilterra nel 1272 per essere incoronato re dopo la morte del padre Enrico III. Durante la crociata, Edoardo fu accompagnato da Teobaldo Visconti, destinato a diventare papa nel 1271 con il nome di Gregorio X. Lo stesso Gregorio X proclamò una nuova crociata durante il Concilio di Lione nel 1274, ma il suo appello rimase inascoltato. Carlo, tuttavia, tentò di approfittare della disputa tra Ugo III, i Cavalieri templari e i Veneziani nel tentativo di prendere il controllo di Acri. Dopo aver acquistato i diritti di Maria d'Antiochia al trono di Gerusalemme, egli attaccò Ugo III, nominalmente ancora re di Gerusalemme. Fu così che nel 1277 Ugo da San Severino prese Acri per conto di Carlo. Successivamente, Venezia invocò una crociata contro Costantinopoli, dove Michele VIII Paleologo aveva da poco ristabilito l'autorità dell'impero bizantino. Nel 1281 Papa Martino IV diede la sua approvazione a tale impresa: i Francesi di Carlo sbarcarono a Durazzo e da lì proseguirono per terra, mentre i Veneziani scelsero la strada del mare. Tuttavia, dopo i Vespri Siciliani del 31 marzo 1282, istigati da Michele VIII, Carlo si vide costretto a rientrare. Questa, comunque, fu l'ultima spedizione intraprese contro Bizantini o musulmani in Oriente. Nel 1291, quando alcuni cristiani attaccarono una carovana siriana provocando la morte di 19 mercanti musulmani. Il sultano mamelucco Khalīl (al-Malik al-Ashraf) richiese un risarcimento per questo incidente. Visto che le sue richieste rimasero inascoltate, il Sultano decise di porre sotto assedio Acri, ultimo avamposto crociato in Terra Santa, nel 1291. La città cadde dopo 43 giorni di resistenza. Dopo il massacro di 60.000 prigionieri, Khalīl continuò nella sua conquista della Palestina, cancellando qualsiasi traccia del dominio crociato.
- Paus Gregorius X riep in 1274 het Tweede concilie van Lyon bijeen en kondigde de Negende Kruistocht aan. Deze kruistocht wordt gezien als de laatste middeleeuwse kruistocht tegen de moslims in het "Heilige Land". Prins Eduard I van Engeland was te laat gearriveerd in Tunis om bij te dragen aan de Achtste Kruistocht van Lodewijk IX van Frankrijk, maar samen met diens broer Karel van Anjou ging hij toch door tot Akko, de hoofdstad van de overblijfselen van het Koninkrijk Jeruzalem. Ze arriveerden aldaar in 1271, net nadat de Mamelukse sultan Baibars Tripoli had belegerd. In 1269 had deze sultan ook al Antiochië belegerd, de laatst overgebleven stad van het vorstendom Antiochië. Sultan Baibars was ook de eerste sultan die een soort van Mammelukse marine oprichtte. Hiermee probeerde hij in 1271 Cyprus binnen te vallen, waarmee hij Hugo III van Cyprus, ook koning van Jeruzalem, wilde weglokken, maar zijn vloot werd vernietigd. Eduard van Engeland deed niet veel meer in zijn tijd in Akko dan onderhandelen met Hugo en de niet erg enthousiaste ridders van de Ibelinfamilie uit Cyprus. Ook onderhandelde hij met Baibars, en zo ontstond de elfjarige wapenstilstand met deze sultan. Baibars probeerde echter Eduard niet lang daarna te vermoorden door een groep mannen te sturen die zich voordeden als christenen die gedoopt wilden worden. Eduard keerde terug naar Engeland in 1272, toen zijn vader Hendrik III stierf. Eduard was tijdens zijn reis naar het "Heilige Land" begeleid door Theobald Visconti, die in 1271 als Gregorius X paus was geworden. Gregorius riep in 1274 op voor een nieuwe kruistocht, tijdens het Tweede concilie van Lyon in 1274, maar zijn oproep werd niet beantwoord. Karel van Anjou wilde wel, en hij greep voordeel uit een ruzie tussen Hugo III van Cyprus, de Tempeliers en de Venetianen over het wel of niet heroveren van Akko. Hij kocht de rechten van Maria van Antiochië op het Koninkrijk van Jeruzalem, en viel Hugo III aan, die ook rechten op het koninkrijk had. In 1277 veroverde Hugo van San Severino Akko in de naam van Karel van Anjou. Venetië had ondertussen gepleit voor een kruistocht tegen Constantinopel, waar Michaël VIII Palaiologos recent het Byzantijnse Rijk nieuw leven had ingeblazen. In 1281 gaf paus Martinus IV hier toestemming voor; de Fransen namen de landroute langs Durrës, en de Venetianen gingen over zee. Maar na de opstand in Sicilië op 31 maart 1282, opgezet door Michael VIII, was Karel gedwongen om terug te keren. Deze kruistocht was de laatste actie die werd ondernomen tegen de Byzantijnen of de moslims. Hoewel de Mongoolse heersers van het Il-kanaat vertwijfeld probeerden en Franco-Mongools bondgenootschap tot stand te brengen en gezamenlijk de machtsuitbreiding van de Mamelukken een halt toe te roepen werd er alleen maar beleefd maar ontwijkend gereageerd op de vier gezantschappen die Arghun naar het westen stuurde. In 1291 veroverden de Mammelukken de laatste van de gebieden van de kruisvaarders, de stad Akko.
- Det niende korstog ble holdt i 1271 - 1272. Den framtidige Edward I av England startet det siste av hovedkorstogene i 1271, etter å ha vært med på det åttende under Ludvig IX. Han oppnådde svært lite i Syria, og trakk seg tilbake etter å ha inngått en våpenhvile i 1272. Antiokia hadde falt i 1268, Tripoli falt i 1289, og med Acres fall i 1291 forsvant den siste rest av korsfarerstatene.
- A Nona Cruzada é, muitas vezes, considerada como parte da Oitava Cruzada. Alguns meses depois da Oitava Cruzada, o príncipe Eduardo da Inglaterra, depois Eduardo I, comandou os seus seguidores até Acre embora sem resultados. Em 1268, Baybars, sultão mameluco de Egito, reduziu o Reino de Jerusalém, o mais importante dos estados cruzados, a uma pequena faixa de terra entre Sidão e Acre. A paz era mantida pelos esforços do rei Eduardo I, apoiado pelo Papa Nicolau IV. Em 1271 e inícios de 1272, Eduardo conseguiu combater Baybars, após firmar alianças com alguns de seus adversários. Em 1272, estabeleceu contatos para firmar uma trégua, mas Baybars tentou assassiná-lo, enviando homens que fingiam buscar o batismo como cristãos. Eduardo, então, começou preparativos para atacar Jerusalém, quando chegaram notícias da morte de seu pai, Henrique III. Eduardo, como herdeiro ao trono, decidiu retornar à Inglaterra e assinou um tratado com Baybars, que possibilitou seu retorno e assim terminou a Nona Cruzada.
|
| rdfs:comment
|
- The Ninth Crusade, which is sometimes grouped with the Eighth Crusade, is commonly considered to be the last major medieval Crusade to the Holy Land. It took place in 1271–1272. Louis IX of France's failure to capture Tunis in the Eighth Crusade led Prince Edward of England to sail to Acre in what is known as the Ninth Crusade. The Ninth Crusade failed largely because the Crusading spirit was nearly "extinct," and because of the growing power of the Mamluks in Egypt.
- Devátá křížová výprava v letech 1271-1272 byla poslední křížovou výpravou do Svaté země. Skončila vítězstvím muslimů, kteří postupně dobyli a obsadili všechna křižácká území na Blízkém východě.
- Yhdeksäs ristiretki yhdistetään joskus sitä edeltävään kahdeksanteen ristiretkeen. Sitä pidetään viimeisenä keskiajan ristiretkistä, jotka suuntautuivat Pyhään maahan. Retken syynä oli Egyptin mamelukkien valtakunnan jatkuva kasvu ja pian tapahtuva viimeisten ristiretkeläisten linnoitusten hylkääminen.
- La neuvième croisade est généralement considérée comme étant la dernière des croisades médiévales.
- La Nona Crociata è solitamente considerata l'ultima Crociata medievale ad essere stata condotta contro i musulmani in Terra Santa. Edoardo I d'Inghilterra giunse a Tunisi troppo tardi e non riuscì dunque a soccorrere Luigi IX di Francia; tuttavia, insieme al fratello di quest'ultimo, Carlo d'Angiò re di Sicilia, proseguì verso Acri, capitale di quel che restava del Regno di Gerusalemme.
- Paus Gregorius X riep in 1274 het Tweede concilie van Lyon bijeen en kondigde de Negende Kruistocht aan. Deze kruistocht wordt gezien als de laatste middeleeuwse kruistocht tegen de moslims in het "Heilige Land". Prins Eduard I van Engeland was te laat gearriveerd in Tunis om bij te dragen aan de Achtste Kruistocht van Lodewijk IX van Frankrijk, maar samen met diens broer Karel van Anjou ging hij toch door tot Akko, de hoofdstad van de overblijfselen van het Koninkrijk Jeruzalem.
- Det niende korstog ble holdt i 1271 - 1272. Den framtidige Edward I av England startet det siste av hovedkorstogene i 1271, etter å ha vært med på det åttende under Ludvig IX. Han oppnådde svært lite i Syria, og trakk seg tilbake etter å ha inngått en våpenhvile i 1272. Antiokia hadde falt i 1268, Tripoli falt i 1289, og med Acres fall i 1291 forsvant den siste rest av korsfarerstatene.
- A Nona Cruzada é, muitas vezes, considerada como parte da Oitava Cruzada. Alguns meses depois da Oitava Cruzada, o príncipe Eduardo da Inglaterra, depois Eduardo I, comandou os seus seguidores até Acre embora sem resultados. Em 1268, Baybars, sultão mameluco de Egito, reduziu o Reino de Jerusalém, o mais importante dos estados cruzados, a uma pequena faixa de terra entre Sidão e Acre. A paz era mantida pelos esforços do rei Eduardo I, apoiado pelo Papa Nicolau IV.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
