| dbpprop:abstract
|
- The Nine Years' War (1688–97), also known as the War of the Grand Alliance, the War of the League of Augsburg, formerly the War of the Palatine Succession or the War of the English Succession, and also the Williamite War (Ireland) and King William's War (North America) – was fought in the late 17th century primarily on mainland Europe but also in Ireland and North America, with the Kingdom of France under Louis XIV of France, and allied Irish Jacobites, against a "Grand Alliance" led principally by the Anglo-Dutch Stadtholder-King William III, the Holy Roman Emperor Leopold I, King Charles II of Spain, and Victor Amadeus, Duke of Savoy. In 1678, Louis XIV of France had emerged from the Franco-Dutch War as the most powerful monarch in Western Europe. Although he had expanded his realm, the "Sun King" remained unsatisfied. Using a combination of aggression, annexation, and quasi-legal means Louis and his ministers immediately set about consolidating and extending his gains in order to stabilize and strengthen his frontiers. The War of the Reunions (1683–84) secured Louis further territory, but the King’s revocation of the Edict of Nantes in 1685 began a deterioration of French military and political dominance in Europe. Louis’ belligerence eventually led to the formation of a European-wide coalition, the Grand Alliance, determined on curtailing French ambition. The war was dominated by siege operations, notably at Mons, Namur, Charleroi and Barcelona; open battles such as Fleurus and Marsaglia were less common. These engagements generally favoured Louis’ armies, but by 1696 France was in a grip of an economic crisis. The Maritime Powers (England and the Dutch Republic) were also financially exhausted, and when Savoy defected from the alliance in 1696, all parties were keen for a negotiated settlement. The signing of the Treaty of Ryswick in September 1697 brought an end to the Nine Years’ War, but upon the death of the childless and infirm King Charles II, a new conflict over the inheritance of the Spanish Empire would embroil France and the Grand Alliance in the War of the Spanish Succession.
- Der Pfälzische Erbfolgekrieg, auch Orléansscher oder Neunjähriger Krieg genannt, wurde durch den Tod des Kurfürsten von der Pfalz Karl II. , Sohn von Karl I. Ludwig, ausgelöst. Der Krieg fand in der Region der Kurpfalz sowie großen Teilen Südwestdeutschlands statt und gehört zu den französischen Reunionskriegen, mit denen die französische Politik im letzten Drittel des 17. Jahrhunderts eine aggressive militärische Expansion zu betreiben suchte (daher auch die früher übliche Bezeichnung „Raubkriege“). Er wird von Historikern zu den Kabinettskriegen gezählt.
- La Guerra dels Nou Anys (també coneguda com la Guerra de la Lliga d'Augsburg, la Guerra de la Gran Aliança, la Guerra d'Orleans, la Guerra de Successió del Palatinat, o la Guerra de Successió Anglesa) va ser una guerra lliurada a Europa i Amèrica del 1688 al 1697, entre França i la Lliga d'Augsburg — que des del 1689, amb l'entrada d'Anglaterra va ser coneguda com la "Gran Aliança". La guerra es produí com a resistència a l'expansionisme francès al llarg del Rin, així com també, per part d'Anglaterra, per salvaguardar els resultats de la Revolució Gloriosa d'una possible restauració de Jaume II d'Anglaterra i VII d'Escòcia auspiciada pels francesos. L'escenari de guerra a Nord-Amèrica, representat per colons francesos i anglesos, va ser conegut a les colònies angleses com la Guerra del rei Guillem.
- La Guerra de los Nueve Años, también llamada Guerra de la Liga de Augsburgo, Guerra de la Gran Alianza, fue una guerra librada en Europa y en las colonias americanas entre 1688 y 1697, enfrentando a Francia contra la Liga de Augsburgo, la cual sería conocida en 1689, con el ingreso de Inglaterra, con el nombre de Gran Alianza. El conflicto finalizó con la firma del Tratado de Ryswick. La guerra se libró para intentar frenar la expansión francesa en el Rin. Por otro lado, la Inglaterra de Guillermo III participó para evitar el apoyo francés a una posible restauración de Jacobo II en el trono inglés, del que había sido derrocado en la Revolución Gloriosa. El teatro de operaciones americano, que enfrentó a Inglaterra y Francia por el control de las colonias de dicho continente, se conoce como Guerra del Rey Guillermo.
- Yhdeksänvuotinen sota (eli Augsburgin liigan sota tai Pfalzin perimyssota) käytiin Euroopassa 1600-luvun lopulla. Ranskaa johti tuolloin Ludvig XIV. Hän huolestui kälynsä perintöoikeudesta veljensä Pfalzin vaaliruhtinaan omaisuuteen, ja ilmoitti miehittävänsä Pflaztin varmuuden vuoksi. Näitä miehitysaikeita vastaan muodostettiin Augsburgin liitto. Ranskan ainoana liittolaisena olivat irlantilaiset jakobiitit, kun taas vastapuoleen kuuluivat Pyhä Saksalais-Roomalainen keisarikunta, Hollannin tasavalta, Englanti, Espanja, Savoyn herttuakunta ja Ruotsi. Ranskalaisten puolella oli noin 420 000 sotilasta, kun taas vastapuolella oli vain 350 000 miehen joukot. Taisteluja käytiin syyskuusta 1688 syyskuuhun 1697, ja ne levisivät myös Pohjois-Amerikan puolelle. Sodalle olivat tyypillisiä monet piiritystilanteet, kuten varsinaiset sotatoimet aloittanut Philippsburgin piiritys 1688, Monsin piiritys vuonna 1691, Namurinn piiritys vuonna 1692 sekä Charleroin ja Barcelonan piiritykset. Marsalkka Sébastien Le Prestre de Vauban oli Ludvig XIV:n piiritystekniikan asiantuntija. Rauha solmittiin vuonna 1697 Rijswijkissä, Hollannissa. Ludvig joutui tunnustamaan Vilhelm Oranialaisen Englannin kuninkaaksi ja luopumaan maa-alueistaan Reinin itäpuolella. Pian rauhanteon jälkeen Espanjan Kaarle II kuoli lapsettomana, ja 1701 alkoi Espanjan perimyssota.
- La guerre de la Ligue d’Augsbourg, également appelée guerre de Neuf Ans, eut lieu de 1688 à 1697. Elle opposa la France sous la monarchie absolue de Louis XIV, alliée au Danemark et à l'Empire ottoman, à une grande coalition, d'abord défensive. Celle-ci comptait principalement l'Angleterre sous la monarchie constitutionnelle de Guillaume III d'Angleterre, l'empereur d'Allemagne et plusieurs Électeurs, l’Espagne, les Provinces-Unies, la Savoie et la Suède. Elle se plaçait dans le contexte de l'opposition entre les Bourbons et les Habsbourgs, notamment pour le contrôle de l'Espagne.
- A pfalzi örökösödési háború (1688–1697), más neveken az Augsburgi Liga háborúja, a Nagy Szövetség háborúja vagy kilencéves háború 1688-ban robbant ki, amikor XIV. Lajos francia király magának követelte elhunyt sógora, II. Károly pfalzi választófejedelem örökségét, és csapatokat küldött a Pfalzi Választófejedelemségbe. Franciaországgal szemben az Augsburgi Liga szövetsége vonult fel, amelyet 1685-ben a Német-római Birodalom, a Spanyol Királyság és a Savoyai Hercegség hozott létre, ehhez Bajorország, Brandenburg, a Pfalzi Választófejedelemség, Portugália, Szászország, Svédország és a Holland Köztársaság (az Egyesült Tartományok), majd 1689-ben Anglia is csatlakozott. A fő hadműveletek a Rajna mentén, Pfalz és a Baden területén folytak, de a háború kiterjedt Spanyolországra, Észak-Itáliára, Írországra és az észak-amerikai gyarmatokra is. Az európai háborút főleg nagy ostromműveletek jellemezték, ritkán került sor nagy nyílt ütközetekre. 1696-ra a hadviselő felek kimerültek, és 1697-ben megkötötték a ryswicki békeszerződést, amelyben Franciaország megszerezte Elzászt és Strassburgot, de többi hódításairól le kellett mondania. Az 1701-ben kitört spanyol örökösödési háború a pfalzi háború közvetlen folytatásának tekinthető.
- La Guerra della Grande Alleanza – anche detta Guerra dei Nove Anni o, più raramente, Guerra della Lega d’Augusta o Guerra di Successione al Palatinato – fu un vasto conflitto svoltosi tra il e il prevalentemente nell’Europa continentale, ma che coinvolse anche come teatri secondari l’Irlanda ed il Nord America. Essa si colloca nel contesto della grande sfida fra la casata dei Borbone e quella degli Asburgo, nonché del lungo duello personale tra Guglielmo III d’Orange e Luigi XIV. Con la ratifica del Trattato di Nimega, che pose fine alla Guerra franco-olandese, Luigi XIV minacciò di assicurarsi una stabile egemonia sull’Europa. Tuttavia dal 1680 il Sacro Romano Impero sotto la guida dell’Imperatore Leopoldo I aveva iniziato a riguadagnare prestigio ed autorità, in particolare grazie alla vittoriosa campagna militare condotta nei Balcani contro l’Impero Ottomano. Questo successo spinse Leopoldo ed i suoi alleati – vari principati tedeschi, la Spagna e la Svezia – a formare il 9 giugno 1686 un’alleanza difensiva, detta Lega di Augusta, in opposizione alla Francia. Il 5 novembre del, invocato dai Sette Immortali, il Principe d’Orange passò la Manica con una potente flotta ed invase l’Inghilterra dando inizio alla Gloriosa Rivoluzione e alla conseguente deposizione di Giacomo II. Divenuto ora Re d’Inghilterra, oltre che Staatsholder (letteralmente reggitore dello stato) delle Province Unite, Guglielmo fu in grado così di formare quella coalizione anti-francese che da lungo tempo aveva ponderato. Il 12 maggio, Guglielmo III e Leopoldo I inaugurarono la Grande Alleanza con l’intento di riportare la Francia ai precedenti confini designati dal Trattato di Westfalia. All'indomani dell'attacco francese al Palatinato, regione europea situata a cavallo tra Francia e Germania, anche il Ducato di Savoia (che sarà costretto a firmare un trattato separato con la Francia prima della fine della guerra) si unì alla Grande Alleanza. Le battaglie si protrassero per nove anni in diverse regioni europee per sfociare nel Trattato di Ryswick del . La pace fu siglata da Luigi XIV perché la Francia non riusciva più a sostenere le enormi spese belliche. Con la pace di Ryswick il re perse tutte le terre conquistate, tranne la città di Strasburgo.
- 大同盟戦争（だいどうめいせんそう、1688年-1697年）は、膨張政策をとるフランス王ルイ14世とアウクスブルク同盟に結集した欧州諸国との戦争。アウクスブルク同盟戦争とも九年戦争、プファルツ戦争（プファルツ継承戦争）ともいう。主戦場となったのはドイツのライン地方やスペイン領ネーデルラント（今日のベルギー一帯）で、アイルランドやスペイン北部、北アメリカにも拡大した。アイルランドではしばしばウィリアマイト戦争と呼ばれ、北アメリカではウィリアム王戦争と呼ばれる。
- De Negenjarige oorlog duurde van 1688-1697 en wordt ook de Successieoorlog van de Palts of de Oorlog van de Liga van Augsburg genoemd. De oorlog brak in 1688 uit tussen Frankrijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, terwijl Stadhouder Willem III zich net de troon van Engeland had toegeëigend, ten koste van Frankrijks potentiële bondgenoot Jacobus II van Engeland. De Republiek en Engeland voegden zich in 1689 bij de Liga van Augsburg. Deze anti-Franse Liga was in 1686 door de Duitse keizer opgezet om de Palts tegen Frankrijk te kunnen beschermen. Lodewijk XIV meende na de dood van keurvorst Karel II van de Palts aanspraak te kunnen maken op dit gebied, hoewel er verdragen waren waarin dit uitdrukkelijk werd uitgesloten. Vanaf 1689 heette deze liga ook wel de Grote Alliantie en in Duitstalige gebieden ook wel de 'Grosse Wiener Allianz', omdat die in Wenen bezegeld werd. De Franse koning viel in september 1688 de Palts binnen met bovengenoemde opvolgingskwestie als voorwendsel en bezette ook het prinsbisdom Luik. De verwoesting van een aantal Duitse steden in het kader van een verschroeide aarde-tactiek, territioriale twisten in Noord-Amerikaanse koloniën, de slag bij Neerwinden (1693) en de beschieting van de Grote Markt van Brussel in 1695 waren episodes in deze oorlog. De oorlog eindigde met de Vrede van Rijswijk en had geen beslissend voordeel voor een van de partijen opgeleverd, maar kan als keerpunt in de strijd tegen het Franse expansionisme worden beschouwd. Frankrijk diende bijna alle veroveringen van na 1678 af te staan. De Republiek mocht volgens het Barrièreverdrag garnizoenen legeren in een reeks steden in de Spaanse Nederlanden, zoals te Nieuwpoort en Kortrijk, die daarom barrièresteden genoemd werden. De Republiek en Engeland kregen gunstige handelsvoorwaarden aangeboden. Door geen van de partijen werden de vredesvoorwaarden als definitief gezien; Frankrijk bleef de grootste mogendheid van Europa en bleef een rivaal voor de Duitse keizer Leopold bij diens aanspraken op de Spaanse troon, die wel spoedig vacant zou worden als Karel II van Spanje kinderloos zou sterven. De nog bloedigere Spaanse Successieoorlog liet dan ook niet lang op zich wachten.
- Wojna Francji z Ligą Augsburską 1689-1697 zwana była także wojną dziewięcioletnią, wojną o Palatynat albo po prostu wojną palatynacką. Doprowadziły do niej dwa konflikty, które powstały w wyniku ingerencji Ludwika XIV w politykę Rzeszy. Pierwszy to próba wprowadzenia na stanowisko biskupa Kolonii swojego protegowanego Wilhelma von Furstenberga, przeciwko jednemu z kandydatów z Wittelsbach popieranemu przez papieża i cesarza. Z kolei w 1688 Ludwik XIV w imieniu swojej krewnej Elżbiety Wittelsbach zażądał prawa do dziedzictwa palatynackiego. Zimą 1688 wojska francuskie wtargnęły do Palatynatu puszczając z dymem liczne miasta i wioski. Przeciwko Francuzom szybko sformował się ruch oporu w całym landzie. Do końca 1689 r. w ręce sił Rzeszy wpadły Kolonia i Koblencja. W kwietniu 1689 król angielski Wilhelm III Orański powołał ligę antyfrancuską, nazwaną Wielką Koalicją (ang. Grand Alliance), w skład której weszły Rzesza, Anglia, Holandia, Hiszpania i Sabaudia. Po ciężkich walkach Francuzi zepchnięci zostali do defensywy. Jednak sprzymierzonym brakowało sił aby zupełnie zniszczyć wojska Ludwika XIV – Wilhelm Orański musiał walczyć o władzę w kraju, natomiast cesarz uwikłany był w wojnę z Turcją. W końcu w bitwie morskiej pod La Hogue, rozegranej w dniach 27–3 czerwca 1692, flota angielska rozbiła Francuzów, zapobiegając tym samym ostatecznie francuskim planom restytucji Stuartów w osobie zdetronizowanego Jakuba II. 20 września 1697 w Rijswijk zwaśnione strony zawarły pokój, na mocy którego Francja zrzekła się praw do tronu oraz ziem Palatynatu, zwróciła Barcelonę i Luksemburg Hiszpanii i uznała księcia Lotaryngii, nie tracąc jednak zagarniętego wcześniej Strasburga. Holandia otrzymała natomiast utracone ziemie graniczne i korzystne warunki handlowe z Francją.
- A Guerra dos Nove Anos, também chamada de Guerra da Liga de Augsburgo ou Guerra da Grande Aliança, foi uma guerra travada na Europa e nas colónias americanas, entre 1688 e 1697. Este conflito opôs a França contra a Liga de Augsburgo, ficando conhecida em 1689, com a entrada da Inglaterra, com o nome de Grande Aliança. O conflito terminou com a assinatura do Tratado de Ryswick. A guerra foi travada com o fim de travar a expansão francesa no Reno. Por outro lado, a Inglaterra de Guilherme III participou pra evitar o apoio francês a uma possível restauração de Jaime II no trono inglés, do qual havia sido derrubado com a Revolução Gloriosa. O teatro de operações americano, que opôs Inglaterra à França com vista ao controle daquele continente, ficou conhecido por Guerra do Rei Guilherme.
- Война Аугсбургской лиги (также известная как война Большого альянса, война за Пфальцское наследство, война за Английское наследство, Орлеанская война и Девятилетняя война) — война между Францией и Аугсбургской лигой в 1688—1697. Война проходила не только в Европе, но и в Северной Америке, где локальный конфликт был назван английскими колонистами Войной короля Вильгельма.
- Pfalziska tronföljdskriget, även nioårskriget eller engelska tronföljdskriget, var ett krig 1688–1697 mellan Frankrike å ena sidan och den augsburgska ligan bestående av Nederländerna, England, Tysk-romerska riket, Spanien, Sverige och Savojen å den andra. Det ändades genom freden i Rijswijk den 20 september 1697, där den franske kungen Ludvig XIV tvingades erkänna Vilhelm av Oranien som engelsk kung och avstå områden öster om Rhen, däribland städerna Freiburg, Breisach and Philippsburg (men fick behålla Strasbourg), till Tysk-romerska riket. Pfalziska tronföljdskriget räknas som ett av koalitionskrigen.
- Kutsal İttifak Savaşı ya da Augsburg Birliği Savaşı olarak da adlandırılan Dokuz Yıl Savaşı (1688–97) 17. yüzyılın büyük savaşlarından biridir. Savaş, Avrupa kıtası merkez olmak üzere İrlanda ve Kuzey Amerika'da yaşanmıştır. İrlanda'da Williamite Savaşı olarak adlandırılan savaş, Kuzey Amerika'da Kral William Savaşı adıyla anılır. Eski kaynaklarda bu savaştan Palatin Savaşı olarak söz edilmektedir. Fransa Kralı XIV. Louis 1678'de Hollanda karşısında elde ettiği zaferle Batı Avrupa'nın en güçlü imparatoru sanını kazanmıştı. Buna karşın, Louis'nin 'Güneş Kralı' yakıştırması genel bir geçerlik kazanmış değildi. Louis ve kurmayları devletin sınırlarını güçlendirmek amacıyla saldırganlık, işgal ve yasal görünümlü yolları kullanmaya başladı. Diriliş Savaşı (1683–84) Louis'ye bir miktar toprak kazandırmıştı ancak kralın 1685'te yayımladığı Nantes Buyruğu, Fransız ordusu ve onun siyasi baskınlığının Avrupa üzerindeki etkisinin azalmasına neden oldu. Louis'nin kavgacı tutumu zaman içinde güçlenmeye başlayan ve Avrupa genelinde taraftar toplayan Kutsal İttifak'ın oluşmasına yol açtı. İttifakın kurucuları Hollanda Kralı III. William, Kutsal Roma imparatoru I. Leopold, İspanya Kralı II. Charles ve Savoya Dükü Victor Amadeus'tur. Savaş genelde Mons, Namur, Charleroi ve Barcelona'daki kuşatmalardan meydana gelmektedir. Fleurus Savaşı ve Marsaglia Savaşı gibi cephe savaşları oldukça az sayıdadır. Bu savaşlar genelde Louis'nin lehine sonuçlandı ancak ekonomik krizle uğraşan Fransa 1696 yılında çeşitli güçlükler yaşamaya başladı. İngiltere ve Hollanda güçleri de ekonomik bakımdan kötü durumdaydı ve Savoya'nın ittifaktan 1696 yılında çekilmesinin ardından tüm taraflar koşullu barış arzusu içindeydiler. Eylül 1697'de imzalanan Ryswick Antlaşması Dokuz Yıl Savaşı'na son verdi ancak İspanya Kralı II. Charles'ın ani ölümü Fransa ve Kutsal İttifak'ı yeni bir savaşın eşiğine getirdi.
- 大同盟戰爭（1688年-1697年）為法王路易十四在位時的第三場重要戰爭（前兩場分別為權力轉移戰爭與法荷戰爭），這場戰爭是因為路易十四欲在歐洲作出大規模的擴張，因此遭到英國、荷蘭和神聖羅馬帝國哈布斯堡王朝組成同盟聯合對抗。戰爭的結果是法國被逼與大同盟各國言和，放棄對外擴張的念頭，但保住了歐洲大陸最強國的地位。
|
| rdfs:comment
|
- Der Pfälzische Erbfolgekrieg, auch Orléansscher oder Neunjähriger Krieg genannt, wurde durch den Tod des Kurfürsten von der Pfalz Karl II. , Sohn von Karl I. Ludwig, ausgelöst. Der Krieg fand in der Region der Kurpfalz sowie großen Teilen Südwestdeutschlands statt und gehört zu den französischen Reunionskriegen, mit denen die französische Politik im letzten Drittel des 17.
- La Guerra dels Nou Anys (també coneguda com la Guerra de la Lliga d'Augsburg, la Guerra de la Gran Aliança, la Guerra d'Orleans, la Guerra de Successió del Palatinat, o la Guerra de Successió Anglesa) va ser una guerra lliurada a Europa i Amèrica del 1688 al 1697, entre França i la Lliga d'Augsburg — que des del 1689, amb l'entrada d'Anglaterra va ser coneguda com la "Gran Aliança".
- La Guerra de los Nueve Años, también llamada Guerra de la Liga de Augsburgo, Guerra de la Gran Alianza, fue una guerra librada en Europa y en las colonias americanas entre 1688 y 1697, enfrentando a Francia contra la Liga de Augsburgo, la cual sería conocida en 1689, con el ingreso de Inglaterra, con el nombre de Gran Alianza. El conflicto finalizó con la firma del Tratado de Ryswick. La guerra se libró para intentar frenar la expansión francesa en el Rin.
- Yhdeksänvuotinen sota (eli Augsburgin liigan sota tai Pfalzin perimyssota) käytiin Euroopassa 1600-luvun lopulla. Ranskaa johti tuolloin Ludvig XIV. Hän huolestui kälynsä perintöoikeudesta veljensä Pfalzin vaaliruhtinaan omaisuuteen, ja ilmoitti miehittävänsä Pflaztin varmuuden vuoksi. Näitä miehitysaikeita vastaan muodostettiin Augsburgin liitto.
- La guerre de la Ligue d’Augsbourg, également appelée guerre de Neuf Ans, eut lieu de 1688 à 1697. Elle opposa la France sous la monarchie absolue de Louis XIV, alliée au Danemark et à l'Empire ottoman, à une grande coalition, d'abord défensive. Celle-ci comptait principalement l'Angleterre sous la monarchie constitutionnelle de Guillaume III d'Angleterre, l'empereur d'Allemagne et plusieurs Électeurs, l’Espagne, les Provinces-Unies, la Savoie et la Suède.
- A pfalzi örökösödési háború (1688–1697), más neveken az Augsburgi Liga háborúja, a Nagy Szövetség háborúja vagy kilencéves háború 1688-ban robbant ki, amikor XIV. Lajos francia király magának követelte elhunyt sógora, II. Károly pfalzi választófejedelem örökségét, és csapatokat küldött a Pfalzi Választófejedelemségbe.
- La Guerra della Grande Alleanza – anche detta Guerra dei Nove Anni o, più raramente, Guerra della Lega d’Augusta o Guerra di Successione al Palatinato – fu un vasto conflitto svoltosi tra il e il prevalentemente nell’Europa continentale, ma che coinvolse anche come teatri secondari l’Irlanda ed il Nord America. Essa si colloca nel contesto della grande sfida fra la casata dei Borbone e quella degli Asburgo, nonché del lungo duello personale tra Guglielmo III d’Orange e Luigi XIV.
- De Negenjarige oorlog duurde van 1688-1697 en wordt ook de Successieoorlog van de Palts of de Oorlog van de Liga van Augsburg genoemd. De oorlog brak in 1688 uit tussen Frankrijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, terwijl Stadhouder Willem III zich net de troon van Engeland had toegeëigend, ten koste van Frankrijks potentiële bondgenoot Jacobus II van Engeland. De Republiek en Engeland voegden zich in 1689 bij de Liga van Augsburg.
- Wojna Francji z Ligą Augsburską 1689-1697 zwana była także wojną dziewięcioletnią, wojną o Palatynat albo po prostu wojną palatynacką. Doprowadziły do niej dwa konflikty, które powstały w wyniku ingerencji Ludwika XIV w politykę Rzeszy. Pierwszy to próba wprowadzenia na stanowisko biskupa Kolonii swojego protegowanego Wilhelma von Furstenberga, przeciwko jednemu z kandydatów z Wittelsbach popieranemu przez papieża i cesarza.
- A Guerra dos Nove Anos, também chamada de Guerra da Liga de Augsburgo ou Guerra da Grande Aliança, foi uma guerra travada na Europa e nas colónias americanas, entre 1688 e 1697. Este conflito opôs a França contra a Liga de Augsburgo, ficando conhecida em 1689, com a entrada da Inglaterra, com o nome de Grande Aliança. O conflito terminou com a assinatura do Tratado de Ryswick. A guerra foi travada com o fim de travar a expansão francesa no Reno.
- Война Аугсбургской лиги (также известная как война Большого альянса, война за Пфальцское наследство, война за Английское наследство, Орлеанская война и Девятилетняя война) — война между Францией и Аугсбургской лигой в 1688—1697.
- Pfalziska tronföljdskriget, även nioårskriget eller engelska tronföljdskriget, var ett krig 1688–1697 mellan Frankrike å ena sidan och den augsburgska ligan bestående av Nederländerna, England, Tysk-romerska riket, Spanien, Sverige och Savojen å den andra.
- Kutsal İttifak Savaşı ya da Augsburg Birliği Savaşı olarak da adlandırılan Dokuz Yıl Savaşı (1688–97) 17. yüzyılın büyük savaşlarından biridir. Savaş, Avrupa kıtası merkez olmak üzere İrlanda ve Kuzey Amerika'da yaşanmıştır. İrlanda'da Williamite Savaşı olarak adlandırılan savaş, Kuzey Amerika'da Kral William Savaşı adıyla anılır. Eski kaynaklarda bu savaştan Palatin Savaşı olarak söz edilmektedir. Fransa Kralı XIV.
- 大同盟戰爭（1688年-1697年）為法王路易十四在位時的第三場重要戰爭（前兩場分別為權力轉移戰爭與法荷戰爭），這場戰爭是因為路易十四欲在歐洲作出大規模的擴張，因此遭到英國、荷蘭和神聖羅馬帝國哈布斯堡王朝組成同盟聯合對抗。戰爭的結果是法國被逼與大同盟各國言和，放棄對外擴張的念頭，但保住了歐洲大陸最強國的地位。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
