After graduating from a course at the Frunze Military Academy, he was chief of staff of the Southwestern Front composite border detachment during its retreat across Ukraine after Operation Barbarossa. In February 1942 he became commander of the 371st Rifle Division and fought in the Battles of Rzhev. In February 1943 Oleshev was promoted to Major general and became commander of the 36th Rifle Corps from May. He led the corps during Operation Suvorov and Operation Bagration. After the capture of Minsk he was appointed the city's military commandant and oversaw cleanup operations in the city. He then became the commander of the 113th Rifle Corps and led it during the Baltic Offensive and East Prussian Offensive. Oleshev was promoted to lieutenant general in early May. During the summer the c

Property Value
dbo:abstract
  • Nikołaj Nikołajewicz Oleszew (ros. Николай Николаевич Олешев, ur. 21 września 1903 w Poszechonje, zm. 2 listopada 1970 w Rydze) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945). Skończył szkołę cerkiewną i korpus kadetów w Moskwie, w listopadzie 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, od listopada 1921 pracownik kontrwywiadu wojskowego - pełnomocnik Wydziału Specjalnego Czeki/GPU 18 Jarosławskiej Dywizji Piechoty Czerwonego Sztandaru, od września 1923 do sierpnia 1926 kursant szkoły kawalerii w Twerze. Służył w wojskach GPU/OGPU/NKWD, pomocnik komendanta oddziału pogranicznego, od maja 1932 starszy pełnomocnik 54 Oddziału Pogranicznego Wojsk OGPU w Nerczyńsku, od sierpnia 1935 naczelnik szkoły pułkowej młodszej kadry dowódczej 7 Kawaleryjskiego Pułku Wojsk NKWD Okręgu Zabajkalskiego, 1937 przyjęty do WKP(b), od stycznia 1939 p.o. szefa sztabu 64 Oddziału Pogranicznego NKWD, od grudnia 1939 szef Oddziału 1 Sztabu Zarządu Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Zabajkalskiego. Od lipca 1940 szef oddziału sztabu Zarządu Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Kijowskiego i miasta Kijowa, od sierpnia 1940 szef Oddziału 2 Wydziału 1 Okręgu Ukraińskiego, w 1941 zaocznie ukończył jeden semestr Akademii Wojskowej im. Frunzego, po ataku Niemiec na ZSRR walczył w rejonie Proskurowa, Winnicy i Białej Cerkwi, później walczył w stopniu majora na Froncie Zachodnim, m.in. w obronie miasta Biełyj. W lutym 1942 mianowany dowódcą 371 Dywizji Piechoty 30 Armii Frontu Kalinińskiego, uczestnik operacji Mars - walk pod Rżewem i Wiaźmą, 14 lutego 1943 awansowany na generała majora, od maja 1943 dowódca 36 Korpusu Strzeleckiego 31 Armii Frontu Zachodniego (od 24 kwietnia 1944: 3 Białoruskiego), latem-jesienią 1943 brał udział m.in. w walkach o odzyskanie Jarcewa, latem 1944 wraz z dowodzonym przez siebie korpusem brał udział w operacji białoruskiej, m.in. w walkach o Dubrowną i Orszę. 3 lipca 1944 wyznaczony komendantem wojskowym świeżo zdobytego Mińska, 4 lipca 1944 wyznaczony dowódcą 113 Korpusu Strzeleckiego 39 Armii 3 Frontu Białoruskiego, brał udział w walkach na Litwie i w Prusach Wschodnich, podczas operacji wschodniopruskiej 113 Korpus brał udział w walkach o Tylżę i w szturmie Królewca, 5 maja 1945 N. Olieszew został mianowany generałem porucznikiem. Po zakończeniu działań wojennych w Europie 113 Korpus został przeniesiony na wschód i włączony w skład Frontu Zabajkalskiego, gdzie zajmował Wielki Chingan i m.in. miasta Liaoyang, Siping i Mukden Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 8 września 1945 za „umiejętne dowodzenie korpusem, wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodzeniem na froncie wojny z japońskimi militarystami i przejawianie przy tym męstwa i bohaterstwa” otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, od czerwca 1948 do maja 1951 dowodził 41 Armią Desantową Dalekowschodniego Okręgu Wojskowego na Czukotce, od grudnia 1951 pomocnik dowodzącego wojskami Kijowskiego Okręgu Wojskowego, od stycznia 1953 dowódca 13 Armii Karpackiego Okręgu Wojskowego, od kwietnia 1954 pomocnik dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego ds. Przygotowania Bojowego, od grudnia 1955 do marca 1959 starszy doradca szefa Zarządu Przygotowania Bojowego Bułgarskiej Armii Ludowej. Od kwietnia 1959 zastępca dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, w grudniu 1969 zwolniony ze służby. Zmarł i został pochowany w Rydze, w maju 1994 jego grób przeniesiono na Cmentarz Trojekurowski w Moskwie. (pl)
  • Николай Николаевич Олешев (1903—1970) — советский военачальник Второй мировой войны, генерал-лейтенант, Герой Советского Союза (1945). (ru)
  • After graduating from a course at the Frunze Military Academy, he was chief of staff of the Southwestern Front composite border detachment during its retreat across Ukraine after Operation Barbarossa. In February 1942 he became commander of the 371st Rifle Division and fought in the Battles of Rzhev. In February 1943 Oleshev was promoted to Major general and became commander of the 36th Rifle Corps from May. He led the corps during Operation Suvorov and Operation Bagration. After the capture of Minsk he was appointed the city's military commandant and oversaw cleanup operations in the city. He then became the commander of the 113th Rifle Corps and led it during the Baltic Offensive and East Prussian Offensive. Oleshev was promoted to lieutenant general in early May. During the summer the corps transferred to the Far East and fought in the Soviet invasion of Manchuria in August. For his leadership in the offensive Oleshev was awarded the title Hero of the Soviet Union. After the war, he graduated from the Military Academy of the General Staff and led the 14th Assault Army in Chukotka and the 13th Army. Oleshev was the senior military adviser to the chief of combat training of the Bulgarian People's Army. He was the deputy commander of the Baltic Military District for combat training. Oleshev retired in 1969 and died in 1970 in Riga. (en)
dbo:award
dbo:battle
dbo:birthDate
  • 1903-9-21
dbo:birthPlace
dbo:deathDate
  • 1970-11-2
dbo:deathPlace
dbo:militaryBranch
dbo:militaryCommand
  • 13th Army
  • 113th Rifle Corps
  • 36th Rifle Corps
  • 14th Assault Army
  • 371st Rifle Division
dbo:restingPlace
dbo:serviceStartYear
  • 1918-01-01 (xsd:date)
dbo:wikiPageID
  • 49914855 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 717397062 (xsd:integer)
dbp:birthDate
  • 1902-09-21 (xsd:date)
dbp:birthPlace
dbp:deathDate
  • 1970-11-02 (xsd:date)
dbp:deathPlace
dbp:nativeName
  • Николай Николаевич Олешев
dbp:rank
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Николай Николаевич Олешев (1903—1970) — советский военачальник Второй мировой войны, генерал-лейтенант, Герой Советского Союза (1945). (ru)
  • Nikołaj Nikołajewicz Oleszew (ros. Николай Николаевич Олешев, ur. 21 września 1903 w Poszechonje, zm. 2 listopada 1970 w Rydze) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945). Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 8 września 1945 za „umiejętne dowodzenie korpusem, wzorowe wykonywanie zadań bojowych dowodzeniem na froncie wojny z japońskimi militarystami i przejawianie przy tym męstwa i bohaterstwa” otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. (pl)
  • After graduating from a course at the Frunze Military Academy, he was chief of staff of the Southwestern Front composite border detachment during its retreat across Ukraine after Operation Barbarossa. In February 1942 he became commander of the 371st Rifle Division and fought in the Battles of Rzhev. In February 1943 Oleshev was promoted to Major general and became commander of the 36th Rifle Corps from May. He led the corps during Operation Suvorov and Operation Bagration. After the capture of Minsk he was appointed the city's military commandant and oversaw cleanup operations in the city. He then became the commander of the 113th Rifle Corps and led it during the Baltic Offensive and East Prussian Offensive. Oleshev was promoted to lieutenant general in early May. During the summer the c (en)
rdfs:label
  • Nikołaj Oleszew (pl)
  • Олешев, Николай Николаевич (ru)
  • Nikolay Oleshev (en)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • Nicholas (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Nikolay Oleshev (en)
  • Nikolay Nikolayevich Oleshev (en)
is foaf:primaryTopic of