| dbpprop:abstract
|
- Nikolai Ivanovich Bukharin, (October 9 1888 – March 15, 1938) was a Marxist theoretician, Bolshevik revolutionary, and Soviet politician. He was a member of the Politburo (1924-1929) and Central Committee (1917-1937), chairman of Communist International (Comintern 1926-1929), and the editor in chief of Pravda (1918-1929), journal Bolshevik (1924-1929), and Izvestia (1934-1936), and the Great Soviet Encyclopedia. He authored "Imperialism and World Economy"(1918), "The ABC of Communism"(1919), and "Historical Materialism" (1921) among others. Initially a tactical supporter of Stalin after Lenin's death, he came to oppose Stalin's policies and was one of Stalin's most prominent victims in his purge of the Old Bolsheviks in the late 1930s.
- Nikolai Iwanowitsch Bucharin war ein russischer Politiker, marxistischer Wirtschaftstheoretiker und Philosoph. Er nahm an den russischen Revolutionen von 1905 und 1917 teil.
- Nikolai Ivanovitx Bukharin, Николай Иванович Бухарин,. Polític, economista i filòsof marxista revolucionari rus. Va nàixer el 27 de setembre de 1888 a la ciutat russa de Moscou. Fou detingut en diverses ocasions pel règim tsarista i participà activament a la Revolució d'Octubre (1917). Fèrrim opositor a la col·lectivització agrícola forçada, fou repressaliat per la política de Stalin comportant-li l'execució el 13 de març de 1938 a Moscou, dins del procès del Judici dels 21.
- Nikolái Ivánovich Bujarin,,. Político, economista y filósofo marxista revolucionario ruso. Fue apresado varias veces y participó activamente en la Revolución de Octubre (1917). Además, se opuso a la colectivización agrícola forzada. Fue detenido y ejecutado por su oposición a la política de Stalin, acusado durante la Gran Purga de conspirar para ejecutar un golpe de Estado armado contra el gobierno de Stalin. Fue rehabilitado en 1988.
- Nikolai Ivanovitš Buharin oli neuvostopoliitikko ja ideologi. Buharinin poliittinen aktiivisuus alkoi 16-vuotiaana hänen liityttyään opiskelijatoimintaan vuoden 1905 vallankumouksen yhteydessä. Hän liittyi sosiaalidemokraattiseen puolueeseen 1906 ja kannatti bolševikkifaktiota. Buharin opiskeli taloustiedettä Moskovan yliopistossa 1907–1910. Vuonna 1907 hän oli järjestämässä nuorisokonferenssia Moskovassa, mitä pidetään Komsomolin alkuna. 20-vuotiaana hän oli jo puolueen Moskovan komitean jäsen. Komitea oli Ohranan soluttama, ja Buharin pidätettiin 1909 ja 1910 ja karkotettiin Arkangeliin 1911. Hän kuitenkin pakeni Saksaan ja tapasi Leninin 1912 ja auttoi Stalinia kirjoittamaan ensimmäisen artikkelinsa kommunismista. Buharin matkusti 1915 Ruotsiin luodakseen yhteyksiä Venäjällä vielä vaikuttaviin kommunisteihin, mutta hänet karkotettiin, joten hän siirtyi Yhdysvaltoihin toimittamaan Lev Trotskin ja Aleksandra Kollontain kanssa venäjänkielistä sanomalehteä Novyi Mir. Buharin palasi Venäjälle 1917 ja oli mukana lokakuun vallankumouksessa. Hän vastusti Leninin Brest-Litovskin rauhaa ja kannatti vallankumouksen laajentamista ulkomaille. Buharin toimi Pravdan toimittajana ja kirjoitti useita teoksia kommunismista. Hän puolusti Leninin NEPiä. Tästä huolimatta hän oli terrorikampanjan kannattaja pyrkiessään lisäämään puolueen otetta yhteiskunnasta. Lenin kirjoitti testamentissaan, että Buharin ei ollut ymmärtänyt marxismia ja dialektiikkaa kannattaessaan oikeistolaista talouspolitiikkaa. Leninin kuoleman jälkeen Buharinista tuli politbyroon jäsen ja 1926 Kommunistisen internationaalin johtaja. Vuoden 1926 Buharin liittoutui Stalinin johtaman puolueen "keskustan" kanssa. Buharin kehitti idean sosialismista yhdessä maassa, mikä oli stalinismin johtava idea. Buharin vastusti Stalinin maatalouden pakkokollektivisointia 1928, jolloin Stalin pakotti hänet pyörtämään sanansa ja tunnustamaan olleensa väärässä. Tämä jälkeen hänet erotettiin Kominternista huhtikuussa 1929 ja politbyroosta marraskuussa. Buharinia ja hänen kannattajiaan nimitettiin puolueen oikeisto-oppositioksi. Buharinin kannattajat ulkomailla, kuten Jay Lovestone ja Yhdysvaltain kommunistinen puolue, erotettiin Kominternista ja he perustivat kansainvälisen "oikeisto-opposition" puolustamaan näkemyksiään. Buharin oli kuitenkin vaikutusvaltainen teoreetikko ja hän sai palata vähäksi aikaa Izvestian toimittajaksi. Hän osallistui mahdollisesti jopa Neuvostoliiton vuoden 1936 perustuslain laatimiseen. Buharinin Stalinin politiikan arvostelu johti lopulta hänen teloitukseensa. Buharin pidätettiin 1937 ja hänet tuomittiin maaliskuussa 1938 osana Stalinin puhdistuksia "salaliitosta kaataa neuvostovaltio". Hän "tunnusti" rikoksensa ja joutui NKVD:n ampumaksi. Buharin rehabilitoitiin Neuvostoliiton korkeimman oikeuden päätöksellä 1988.
- Nikolaï Ivanovitch Boukharine est un intellectuel, révolutionnaire bolchevique et homme politique soviétique.
- Fájl:Bucharin. bra. jpg Nyikolaj Ivanovics Buharin Nyikolaj Ivanovics Buharin bolsevik forradalmár (részt vett az 1905. és az 1917. évi orosz forradalomban is), szovjet politikus, marxista gondolkodó és filozófus.
- ニコライ・イワノヴィッチ・ブハーリン（Николай Иванович Бухарин, Nikolai Ivanovich Bukharin, 1888年9月27日 - 1938年3月15日）は、ロシアの革命家、ソビエト連邦の政治家。ソ連共産党有数の理論家として、レーニンに評価され、レーニンの死後、スターリンに協力するが、右派として批判され失脚、粛清された。死後、ゴルバチョフ時代にペレストロイカが開始されるとブハーリンは、名誉回復を受けた。
- Nikolaj Ivanovitsj Boecharin was een Sovjet-econoom. Hij werd op jonge leeftijd lid van de bolsjewistische vleugel van de Russische Sociaal Democratische Arbeiderspartij (RSDAP). Hij ontplooide reeds in 1905, tijdens de toenmalige revolutie, revolutionaire activiteiten. Van 1910 tot 1917 leefde hij in ballingschap, onder andere in Wenen en New York. Tijdens zijn ballingschap was hij op journalistiek vlak actief.
- Nikolaj Ivanovitsj Bukharin var en russisk kommunist og revolusjonsleder som av Lenin ble omtalt som «partiets yndling». Han sluttet seg til det russiske arbeiderpartiet i 1906, der han assosierte seg med bolsjevikene. Allerede i 1908 var han blitt medlem av ledelsen i Moskva-partiet. Etter et opphold i fengsel for politisk virksomhet ble Bukharin i 1911 forvist til Sibir, hvor han kort tid etter rømte fra og dro i eksil. I løpet av sin eksilperiode etablerte han en posisjon som bolsjevikenes kanskje fremste teoretiker ved siden av Lenin. Under 1. verdenskrig befant han seg i Sveits, USA, Canada, Sverige og Norge, der han samarbeidet nært med venstrefløyen i Arbeiderpartiet. På denne tiden skrev han Imperialisme og verdensøkonomi, et verk som, på tross av enkelte uenigheter, inspirerte Lenin da sistnevnte skrev sitt kanskje mest kjente verk Imperialismen - kapitalismens høyeste stadium. Etter februarrevolusjonen dro han tilbake til Russland og ble medlem av Moska-sovjetets eksekutivkomite. I 1918 ble han redaktør for partiavisa Pravda, et verv han, med enkelte avbrudd, formelt besatt frem til 1929. I de første årene etter revolusjonen hadde han også avsvaret for partiets propaganda- og skoleringsarbeid. Det var i denne egenskapen han skrev bøkene Dialektisk materialisme og Kommunismens ABC, hvorav særlig førstnevnte skulle få stor utbredelse blant partimedlemmer i medlemspartiene i Komintern gjennom 1920-tallet. Under striden om freden i Brest-Litovsk hadde Bukharin gått mot denne og dermed sluttet seg til partiets venstrefløy. Da Lenin i 1921 imidlertid tok initiativ til NEP-politikken forlot Bukharin sine gamle allierte og sluttet seg til flertallslinja i partiet. I 1924, etter Lenins død, overtok Bukharin dennes plass i eksekutivkomiteen i partiet, og var av mange sett på som en vel så sannsynlig etterfølger etter Lenin som Stalin eller Trotskij som i ettertid har blitt sett på som de fremste rivalene. Han tok først parti for Stalin da han sammen med Lev Kamenev og Grigorij Zinovjev mot Trotskij, og siden da Stalin vendte seg mot sine to andre tidligere allierte. Bukharin hadde også en høy stjerne blant kommunister internasjonalt. Selv om han opprinnelig hadde gått mot opprettelsen av Komintern, ble han raskt en av dens ledere. Hans kjennskap til Norge og norsk språk gjorde at han ble Kominterns utsending til Det norske Arbeiderpartis februarlandsmøte i 1923. I 1926 ble han formann for Komintern, et verv han hadde til 1929. På midten av 1920-tallet var spørsmålet om produktiviteten høyt oppe på dagsorden. Her sto to linjer mot hverandre. På den ene siden sto venstrefløyen hvis fremste teoretiske eksponent var Bukharins tidligere gode venn Peobrasjenskij. Denne fløyen, som etter hvert fikk tilslutning fra Trotskij, Sinovjev og Kamenev, mente at den sosialistiske staten, i likhet med kapitalistiske stater, måtte gjennomføre en opprinnelig akkumulasjon. I praksis betydde dette å påføre den store bondebefolkningen større byrder og skatter for å fremtvinge en modernisering, tanker som senere fikk gjennomslag i Stalins tvangskollektiviseringspolitikk. Bukharin og partiflertallet gikk mot dette ut fra et ønske om å bygge en allianse med bøndene. Det var Bukharins linje som vant gjennom på partikongressen i 1926. Det ble imidlertid klart at produksjonsmålene ikke ble nådd. Derfor ble, til tross for partiets vedtak, venstrefløyens politikk i stor grad partiets politikk. Også Stalin, og etter hvert flertallet, skulle etter hvert slutte seg til det som tidligere var venstrefløyens linje. På partikongressen i 1928 havnet dermed Bukharins synspunkter i mindretall, og Bukharin representerte, sammen med Mikhail Tomskij og Aleksej Rykov det som nå var blitt høyrefløyen i partiledelsen. I 1929 ble disse først fratatt alle sine verv før de ble ekskludert fra partiet. Bukharin ble tatt til nåde igjen året etter, etter å ha øvd omfattende selvkritikk. Han tok snart over ledelsen for Det sovjetiske vitenskapsakademi, som på denne tiden, før Lysenko-affæren, var høyt ansett i internasjonale naturvitenskapelige kretser. I 1934 overtok han som redaktør for avisa Izvestia, og i 1935 var han involvert i arbeidet for å skrive Sovjetunionens nye grunnlov. I 1936 deltok han på anklagernes side i Moskvaprosessene, men opplevde selv å bli arrestert året etter. I 1938 ble han stilt for retten, anklaget for landsforræderi og konspirasjon, dømt og henrettet. Bukharin ble rehabilitert i 1988 av Mikhail Gorbatsjov, en hendelse som ble opplevd av Bukharins enke, den betydelig yngre Anna Larina Bukharina, som døde i 1996. Etter Sovjetunionens fall ble en rekke skrifter Bukharin hadde forfattet mens han satt fengslet funnet. Disse, et skrift om sosialistisk kultur, en diktsamling, en kvasi-selvbiografisk roman, et skrift om materialistisk filosofi, er alle utgitt på russisk. De to sistnevnte er også utgitt på engelsk. De filosofiske notatbøkene blir av blant andre John Bellamy Foster sett på som et glimrende eksempel på hvordan marxismen også er en økologisk teori.
- Nikołaj Iwanowicz Bucharin (Николай Иванович Бухарин) – działacz partii bolszewickiej. Bucharin wstąpił do partii w 1906 roku, w 1911 został relegowany z Uniwersytetu za działalność rewolucyjną i zesłany. Po ucieczce z zesłania na emigracji, został najbliższym współpracownikiem Lenina, współpracował także z Lwem Trockim. W maju 1917 r. wrócił do Rosji. Na polecenie Lenina przygotowywał dekrety o nacjonalizacji przemysłu. W 1917-1918 roku był przywódcą frakcji lewicowych komunistów. Sprzeciwiał się zawarciu pokoju brzeskiego, uważał, że Rosja - nawet kosztem kolejnych tysięcy ofiar - powinna kontynuować wojnę z krajami kapitalistycznymi. Do niego należy sławny cytat: "Przymus proletariacki we wszystkich swoich formach, poczynając od rozstrzeliwania, a kończąc na obowiązku pracy jest metodą tworzenia komunistycznego człowieka". Później jednak wsparł wprowadzenie rynkowej gospodarki NEPu, kierując do chłopów sławne wezwanie "Bogaćcie się!". W latach 1918-1929 był głównym redaktorem "Prawdy". Po śmierci Lenina członek Biura Politycznego i główny ideolog partii. Był autorem licznych prac filozoficznych i ekonomicznych, wieszczących nieuchronny upadek kapitalizmu, a także tekstu Konstytucji, która weszła w życie w 1936 roku. Popierał Stalina przeciwko Trockiemu, a następnie Zinowjewowi i Kamieniewowi. W 1928 r. wystąpił przeciwko przymusowej kolektywizacji, proponując ewolucyjne, stopniowe uspółdzielczanie. W efekcie jego poglądy, podzielane przez premiera Rykowa i lidera związków zawodowych Tomskiego zostały nazwane "odchyleniem prawicowym". W listopadzie 1929 r. usunięty z Biura Politycznego. Po rozpoczęciu terroru "wielkiej czystki" we wrześniu 1936 po pokazowym procesie Zinowjewa i Kamieniewa ogłoszono o śledztwie w sprawie jego spiskowej działalności. W lutym 1937 po śmierci Sergo Ordżonikidze po burzliwym plenum KC WKP(b) został aresztowany w czasie obrad. Był głównym oskarżonym w procesie antyradzieckiego prawicowo-trockistowskiego bloku; w odróżnieniu od innych oskarżonych częściowo polemizował z oskarżycielem. 13 marca 1938 skazany na karę śmierci po czym rozstrzelany. Jego żona, Anna Łarina została aresztowana wkrótce po procesie Bucharina jako żona wroga ludu. Spędziła pół roku w małej celi po kostki w wodzie, a następnie osiemnaście lat w obozie koncentracyjnym GUŁag i na zesłaniu. W ostatnich dniach przed aresztowaniem Bucharina nauczyła się na pamięć jego "Posłania dla przyszłych przywódców partii", w którym zapewniał o swojej niewinności i prosił o rehabilitację i ponowne przyjęcie do partii. Bucharina zrehabilitowano w ZSRR dopiero w 1988 roku. Wówczas również opublikowano w Moskwie ów "list do partii". Maleńki synek Bucharinów był wychowywany przez siostrę Anny i przez dwadzieścia lat nie wiedział nic o swoich prawdziwych rodzicach. Pierwszą żonę Bucharina Nadieżdę, która kilkakrotnie pisała w jego obronie do Stalina, aresztowano, okrutnie torturowano i w roku 1940 zamordowano wraz z braćmi, szwagrem i innymi krewnymi. Odpowiedzialność zbiorowa członków rodziny była zresztą standardem postępowania wobec rodzin aresztowanych w czasie wielkiej czystki, zwłaszcza osób wysokiego szczebla (funkcjonariuszy partyjnych, państwowych i wojskowych). Dodać należy, że był to w Rosji standard wprowadzony przez bolszewików w okresie zdobywania władzy 1918 - por. zamordowanie rodziny carskiej w skali masowej wobec przeciwników politycznych i dla sterroryzowania społeczeństwa i w niezliczonych innych przypadkach jako technika sprawowania władzy.
- Nikolai Ivanovich Bukharin foi um revolucionário e intelectual bolchevique e mais tarde um político soviético.
- Nikolai Ivanovici Buharin, a fost un intelectual şi revoluţionar bolşevic, iar mai târziu, un important politician sovietic. Buharin s-a născut la Moscova într-o familie de învăţători. Viaţa politică şi-a început-o la şaisprezece ani, când, împreună cu prietenul său Ilia Ehrenburg, a participat la acţiuni studenţeşti în Universitatea din Moscova pentru sprijinirea Revoluţiei ruse din 1905. Buharin a aderat în 1906 la Partidul Social Democrat al Muncii din Rusia, devenind membru al aripii bolşevice. Împreună cu Grigori Sokolnikov, a organizat la Moscova, în 1907, Conferinţa naţională a tineretului, considerată mai târziu actul de naştere al Komsomolului. La 20 de ani, a devenit membru al comitetului de partid al oraşului Moscova. Comitetul însă era puternic infiltrat de agenţi ai poliţiei secrete ţariste, Ohrana. Deoarece a avut o poziţie importantă în partid, Buharin a început să fie urmărit îndeaproape. În această perioadă, s-a apropiat mult de N. Osinskii, Vladimir Mihailovici Smirnov şi Nadejda Mihailovna Lukina, sora lui Nikolai Lukin, femeia care avea să-i devină soţie. Cei doi s-au căsătorit la scurtă vreme după ce Buharin a scăpat în exil. În 1911, după o scurtă întemniţare, Buharin a fost exilat la Onega, în oblastul Arhangelsk, dar a evadat şi, curând, a ajuns în Hanovra. În exil, şi-a continuat studiile, devenind unul dintre teoreticienii de frunte ai bolşevicilor. A început să se intereseze şi de teoriile economice nemarxiste, între care ale lui Alexandr Bogdanov, care se îndepărtau de la linia bolşevică. În exil, Buharin a scris mai multe cărţi şi a editat ziarul Novîi Mir (Lumea Nouă) împreună cu Lev Troţki şi Alexandra Kollontai. În primul război mondial, Buharin a scris o broşură despre imperialism din care, mai târziu, Vladimir Ilici Lenin a extras câteva idei pe care le-a dezvoltat în lucrarea mai cunoscută Imperialismul—cel mai înalt stadiu de dezvoltare al capitalismului. După întoarcerea în Rusia, Buharin, devenit unul dintre cei mai importanţi bolşevici din Moscova, a fost ales în Comitetul Central. După victoria Revoluţiei din Octombrie Buharin a devenit şi editor al ziarului de partid sovietic Pravda. Buharin a condus opoziţia comuniştilor de stânga faţă de Tratatul de la Brest-Litovsk, cerând continuarea participării Rusiei la război şi transformarea lui în scânteia care avea să aprindă revoluţia proletară mondială. În 1921, el şi-a schimbat poziţia şi a acceptat politica lui Lenin, fiind iniţiatorul şi susţinătorul Noii Politici Economice (NEP). Unii istorici consideră că Lenin a avut dreptate în testamentul său cu remarca potrivit căreia Buharin nu a înţeles niciodată pe deplin marxismul şi dialectica. După moartea lui Lenin, Buharin a devenit membru plin al Biroului Politic al CC al PCUS în 1924 şi preşedinte al Internaţionalei Comuniste în 1926. După 1923, Buharin, perceput atunci ca şef al aripii de dreapta a partidului, a devenit un aliat al centriştilor din partid şi al lui Stalin, alături de care a făcut parte din grupul conducător al partidului, după ce Stalin a rupt alianţa cu Kamenev şi Zinoviev. Buharin a fost cel care a dezvoltat teoria „Socialismul într-o singură ţară ”. Socialismul (în teoria marxistă acesta era considerată prima etapă de dezvoltare a comunismului) poate să se dezvolte într-o singură ţară, chiar una slab dezvoltată cum era Rusia. Această nouă teorie afirma că nu mai trebuia încurajată revoluţia în statele capitaliste, câtă vreme Rusia putea şi avea să ajungă în socialism singură. Această teorie avea să devină semnul distinctiv al stalinismului mult după moartea lui Buharin. Când Buharin s-a opus colectivizării agriculturii, Stalin i-a atacat opiniile economice şi politice şi l-a forţat să renunţe la ele. Ca urmare, Buharin şi-a pierdut poziţia în Comintern în aprilie 1929 şi a fost exclus din Biroul Politic în luna noiembrie a aceluiaşi an. Aliaţii lui Buharin din afara Rusiei, conduşi de Jay Lovestone din Partidul Comunist din SUA, au fost de asemenea excluşi din Comintern. Ei au format o alianţă internaţională numită Opoziţia de Dreapta, conform termenului rusesc care îi definea pe Buharin şi susţinătorii lui. Buharin a fost reabilitat de Stalin şi numit în 1934 editor al ziarului Izvestia şi a contribuit până în 1936 la elaborarea noii constituţii sovietice. A fost arestat în 1937 sub acuzaţia de "conspiraţie pentru răsturnarea statului sovietic". A fost judecat în martie 1938 în lotul celor din Procesul celor 21 în timpul marii epurări şi a fost executat de NKDV prin împuşcare. Buharin a fost reabilitat în 1988 în era perestroicii lui Mihail Gorbaciov. Vezi de asemenea: Partidul Comunist al Uniunii Sovietice
- Никола́й Ива́нович Буха́рин — российский экономист, советский политический, государственный и партийный деятель. Академик АН СССР.
- Nikolaj Ivanovitj Bucharin, född 1888, död 1938 (båda år enligt nya stilen), var en rysk kommunist och sovjetisk politiker. Bucharin var en av de främsta ledarna för Bolsjevikpartiet, av Lenin kallad "hela partiets favorit". Han var också en marxistisk teoretiker och många av hans böcker och skrifter har blivit översatta till svenska. Under slutet av 1920-talet ledde Bucharin den sovjetiska högeroppositionen mot Stalin. Bucharin dömdes och avrättades 1938 under de stora utrensningarna i Bolsjevikpartiet.
- Nikolay İvanoviç Buharin,, Bolşevik devrimci ve entelektüel, Sovyet siyasetçi.
- Мико́ла Іва́нович Буха́рін — російський економіст, радянський політичний, державний і партійний діяч. Академік АН СРСР
- 尼古拉·伊万诺维奇·布哈林（Николай Иванович Бухарин，1888年10月9日－1938年3月14日），苏联政治理论家、革命家、思想家、经济学家。大清洗中被判死刑。
|
| rdfs:comment
|
- Nikolai Ivanovich Bukharin, (October 9 1888 – March 15, 1938) was a Marxist theoretician, Bolshevik revolutionary, and Soviet politician. He was a member of the Politburo (1924-1929) and Central Committee (1917-1937), chairman of Communist International (Comintern 1926-1929), and the editor in chief of Pravda (1918-1929), journal Bolshevik (1924-1929), and Izvestia (1934-1936), and the Great Soviet Encyclopedia.
- Nikolai Iwanowitsch Bucharin war ein russischer Politiker, marxistischer Wirtschaftstheoretiker und Philosoph. Er nahm an den russischen Revolutionen von 1905 und 1917 teil.
- Nikolai Ivanovitx Bukharin, Николай Иванович Бухарин,. Polític, economista i filòsof marxista revolucionari rus. Va nàixer el 27 de setembre de 1888 a la ciutat russa de Moscou. Fou detingut en diverses ocasions pel règim tsarista i participà activament a la Revolució d'Octubre (1917).
- Nikolái Ivánovich Bujarin,,. Político, economista y filósofo marxista revolucionario ruso. Fue apresado varias veces y participó activamente en la Revolución de Octubre (1917). Además, se opuso a la colectivización agrícola forzada. Fue detenido y ejecutado por su oposición a la política de Stalin, acusado durante la Gran Purga de conspirar para ejecutar un golpe de Estado armado contra el gobierno de Stalin. Fue rehabilitado en 1988.
- Nikolai Ivanovitš Buharin oli neuvostopoliitikko ja ideologi. Buharinin poliittinen aktiivisuus alkoi 16-vuotiaana hänen liityttyään opiskelijatoimintaan vuoden 1905 vallankumouksen yhteydessä. Hän liittyi sosiaalidemokraattiseen puolueeseen 1906 ja kannatti bolševikkifaktiota. Buharin opiskeli taloustiedettä Moskovan yliopistossa 1907–1910. Vuonna 1907 hän oli järjestämässä nuorisokonferenssia Moskovassa, mitä pidetään Komsomolin alkuna.
- Nikolaï Ivanovitch Boukharine est un intellectuel, révolutionnaire bolchevique et homme politique soviétique.
- Fájl:Bucharin. bra. jpg Nyikolaj Ivanovics Buharin Nyikolaj Ivanovics Buharin bolsevik forradalmár (részt vett az 1905. és az 1917. évi orosz forradalomban is), szovjet politikus, marxista gondolkodó és filozófus.
- Nikolaj Ivanovitsj Boecharin was een Sovjet-econoom. Hij werd op jonge leeftijd lid van de bolsjewistische vleugel van de Russische Sociaal Democratische Arbeiderspartij (RSDAP). Hij ontplooide reeds in 1905, tijdens de toenmalige revolutie, revolutionaire activiteiten. Van 1910 tot 1917 leefde hij in ballingschap, onder andere in Wenen en New York. Tijdens zijn ballingschap was hij op journalistiek vlak actief.
- Nikolaj Ivanovitsj Bukharin var en russisk kommunist og revolusjonsleder som av Lenin ble omtalt som «partiets yndling». Han sluttet seg til det russiske arbeiderpartiet i 1906, der han assosierte seg med bolsjevikene. Allerede i 1908 var han blitt medlem av ledelsen i Moskva-partiet. Etter et opphold i fengsel for politisk virksomhet ble Bukharin i 1911 forvist til Sibir, hvor han kort tid etter rømte fra og dro i eksil.
- Nikołaj Iwanowicz Bucharin (Николай Иванович Бухарин) – działacz partii bolszewickiej. Bucharin wstąpił do partii w 1906 roku, w 1911 został relegowany z Uniwersytetu za działalność rewolucyjną i zesłany. Po ucieczce z zesłania na emigracji, został najbliższym współpracownikiem Lenina, współpracował także z Lwem Trockim. W maju 1917 r. wrócił do Rosji. Na polecenie Lenina przygotowywał dekrety o nacjonalizacji przemysłu.
- Nikolai Ivanovich Bukharin foi um revolucionário e intelectual bolchevique e mais tarde um político soviético.
- Nikolai Ivanovici Buharin, a fost un intelectual şi revoluţionar bolşevic, iar mai târziu, un important politician sovietic. Buharin s-a născut la Moscova într-o familie de învăţători. Viaţa politică şi-a început-o la şaisprezece ani, când, împreună cu prietenul său Ilia Ehrenburg, a participat la acţiuni studenţeşti în Universitatea din Moscova pentru sprijinirea Revoluţiei ruse din 1905.
- Никола́й Ива́нович Буха́рин — российский экономист, советский политический, государственный и партийный деятель. Академик АН СССР.
- Nikolaj Ivanovitj Bucharin, född 1888, död 1938 (båda år enligt nya stilen), var en rysk kommunist och sovjetisk politiker. Bucharin var en av de främsta ledarna för Bolsjevikpartiet, av Lenin kallad "hela partiets favorit". Han var också en marxistisk teoretiker och många av hans böcker och skrifter har blivit översatta till svenska. Under slutet av 1920-talet ledde Bucharin den sovjetiska högeroppositionen mot Stalin.
- Nikolay İvanoviç Buharin,, Bolşevik devrimci ve entelektüel, Sovyet siyasetçi.
- Мико́ла Іва́нович Буха́рін — російський економіст, радянський політичний, державний і партійний діяч. Академік АН СРСР
- 尼古拉·伊万诺维奇·布哈林（Николай Иванович Бухарин，1888年10月9日－1938年3月14日），苏联政治理论家、革命家、思想家、经济学家。大清洗中被判死刑。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
