| dbpprop:abstract
|
- Nikita Sergeyevich Khrushchev (April 15, 1894 – September 11, 1971) was a leader of the Soviet Union, serving as First Secretary of the Communist Party of the Soviet Union from 1953 to 1964 following the death of Joseph Stalin, and Chairman of the Council of Ministers from 1958 to 1964. Khrushchev was responsible for the partial de-Stalinization of the Soviet Union, for backing the progress of the world's early space program, as well as for several relatively liberal reforms in areas ranging from agriculture to foreign policy. Khrushchev's party colleagues removed him from power in 1964, replacing him with Leonid Brezhnev. Khrushchev was born in the Russian village of Kalinovka in 1894. He was employed as a metalworker in his youth, and during the Russian Civil War was a political commissar. With the help of Lazar Kaganovich, he worked his way up the Soviet hierarchy. He supported Stalin's purges, and approved thousands of arrests. In 1939, he was sent to Ukraine to lead it, and continued the purges there. During what was known in the Soviet Union as "the Great Patriotic War" (World War II), Khrushchev was again a commissar, serving as an intermediary between Stalin and his generals. Khrushchev was present at the months-long defense of Stalingrad, a fact he took great pride in throughout his life. After the war, he returned to Ukraine before being recalled to Moscow as one of the aging Stalin's close advisers. After Stalin's death in 1953, his political heirs fought for power, a struggle in which Khrushchev, after several years, emerged triumphant. In 1956, at the Twentieth Party Congress, he delivered the "Secret Speech", vilifying Stalin and ushering in an era of mild liberalization. His domestic policies, aimed at bettering the lives of ordinary Soviets, were well-meaning but often ineffective, especially in the area of agriculture. Hoping eventually to rely on missiles, Khrushchev ordered major military cuts. Despite the cuts, Khruschev's rule saw the tensest years of the Cold War, culminating in the Cuban Missle Crisis. Flaws in Khrushchev's policies eroded his popularity and emboldened potential opponents, who quietly rose in strength and deposed the premier in October 1964. However, he did not suffer the deadly fate of previous losers of Soviet power struggles, and was pensioned off with an apartment in Moscow and a dacha in the countryside. His lengthy memoirs were smuggled to the West and published in part in 1970, leading to indignant Soviet denials that they were genuine. Khrushchev died in 1971 of heart disease.
- Nikita Sergejewitsch Chruschtschow war ein sowjetischer Politiker. Von 1953 bis 1964 war er Parteichef der KPdSU, von 1958 bis 1964 außerdem Regierungschef.
- Nikita Serguéievitx Khrusxov (en rus, Ники́та Серге́евич Хрущёв) va ser el líder de la Unió Soviètica després de la mort de Iósif Stalin. Va ser el primer secretari del Partit Comunista de la Unió Soviètica de 1953 a 1964 i primer ministre de la Unió Soviètica de 1958 a 1964. Va ser tret del poder pels seus col·legues del partit el 1964 i reemplaçat per Leonid Brèjnev. Va passar els set darrers anys de la seva vida sota l'estreta supervisió del KGB. És famós per la seva analogia del "nus de guerra", dirigida cap al president John F. Kennedy durant la Crisi dels míssils de Cuba: "Sr. President, nosaltres i vostè no hauríem d'estirar dels extrems de la corda a la qual vostè ha fet el nus de guerra, perquè quan més fort estirem, el nus més s'estrenyerà. I arribarà un moment que el nus serà tan fort que ni tan sols aquell que el va lligar no tindrà força per a deslligar-lo, i llavors serà necessari tallar el nus, i no em faci explicar-li el que significaria això".
- Nikita Sergejevič Chruščov byl prvním tajemníkem ÚV KSSS v letech 1953–1964 a předsedou rady ministrů SSSR mezi lety 1958 a 1964.
- Nikita Serg(u)éyevich Jrushchov fue el máximo dirigente de la Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas (U.R.S.S. ) entre 1953 y 1964.
- Nikita Sergejevitš Hruštšov oli neuvostoliittolainen poliitikko, kenraali ja kommunistisen puolueen pääsihteeri eli Neuvostoliiton tosiasiallinen johtaja 1953–1964. Hän saavutti Neuvostoliiton johtajuuden Josif Stalinin kuoleman jälkeisessä valtakamppailussa puolueen sisällä. Hän oli myös ministerineuvoston puheenjohtaja 1958–1964. Hruštšov oli kansallisuudeltaan venäläinen mutta ukrainalaistui myöhemmin.
- Nikita Sergueïevitch Khrouchtchev, parfois surnommé Monsieur K, est un homme d'État soviétique, qui s'affirma progressivement comme le principal dirigeant de l'URSS entre la mort de Staline et son éviction du pouvoir le 14 octobre 1964. Il doit son ascension politique à partir des années 1930 à la protection personnelle de Joseph Staline, dont il intègre le cercle des intimes. Il est premier secrétaire du Parti communiste de l'Union soviétique de mars 1953 à octobre 1964 et, à partir de 1958, président du Conseil des ministres (Gouvernement) de l'Union des républiques socialistes soviétiques (URSS). Principal inspirateur de la politique de déstalinisation à l'intérieur et de la coexistence pacifique à l'extérieur, il marque aussi les limites de ce nouveau cap en revenant sur certaines mesures de libéralisation du régime, en écrasant la révolution hongroise de 1956, ou en affrontant les États-Unis lors de la crise de Cuba en 1962. Ses hésitations et ses échecs le font écarter du pouvoir par la nomenklatura, inquiète de la remise en cause de ses privilèges. Il a laissé d'importants Mémoires qui en font un témoin-clé de l'ère stalinienne et post-stalinienne.
- Nyikita Szergejevics Hruscsov orosz nemzetiségű szovjet kommunista politikus volt, Sztálin halála után a Szovjetunió elsőszámú vezetője volt. 1953-tól 1964-ig a Szovjetunió Kommunista Pártja (SZKP) főtitkára volt, 1958 és 1964 között pedig a Minisztertanács elnöki posztját is betöltötte. Nevéhez fűződik az SZKP XX. kongresszusán, 1956 februárjában megkezdett desztalinizáció, a felemás szembenézés a sztálinizmussal, a magyarországi 1956-os forradalom leverése, a szovjet űrprogram elindítása, valamint a kubai rakétaválság kirobbantása, majd megoldása. 1964-ben pártbeli elvtársai eltávolították a hatalomból, helyére Leonyid Iljics Brezsnyevet ültették. Élete utolsó 7 évét háziőrizetben töltötte.
- Dopo le lunghe lotte per il potere seguite alla morte del dittatore Stalin, e il breve periodo di leadership di Georgij Malenkov, Chruščёv divenne il leader dell'Unione Sovietica. Fu Primo Segretario del Comitato Centrale del Partito Comunista dell'Unione Sovietica (PCUS) dal 1953 al 1964, e anche il primo leader sovietico a visitare gli USA il 15 settembre 1959.
- ニキータ・セルゲーエヴィチ・フルシチョフ 、1894年4月17日 - 1971年9月11日）は、ソビエト連邦の政治家。スターリンの死後、ソ連の最高指導者として、ソ連共産党中央委員会第一書記と閣僚会議議長を兼ね、スターリン批判によってその独裁と恐怖政治を世界に暴露した。非スターリン化に基づく、自由化の諸潮流をもたらし、対外的には、アメリカ合衆国を中心とする西側陣営と平和共存を図り、核実験を抑制しようとした。
- Nikita Sergejevitsj Chroesjtsjov was een Sovjet-politicus en partijleider van de Communistische partij in de USSR van 7 september 1953 tot 14 oktober 1964. Chroesjtsjov leidde de Sovjet-Unie na Jozef Stalin. Nikita Chroesjtsjov, die uit een Oekraïense boerenfamilie stamde, werd geboren in Kalinovka in de Russische oblast Koersk en leerde voor pijpenlegger, Hij werkte ook als zodanig in verschillende mijnen. Tijdens de Russische revolutie vocht hij in het Rode Leger. Hij steeg in de partijhiërarchie tot aan het politbureau. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bereikte hij de rang van luitenant-generaal. Hij was politiek commissaris tijdens de slag om Stalingrad. Na de dood van Stalin in maart 1953 ontstond een interne fractiestrijd. Chroesjtsjov behaalde het overwicht en werd in september 1953 aangeduid als partijleider. In december 1953 werd zijn belangrijkste concurrent voor de opvolging van Stalin, Beria, het hoofd van de KGB, geëxecuteerd. Chroesjtsjov schokte de gedelegeerden van het 20e partijcongres op 23 februari 1956 door publiekelijk de cultus rond Stalin aan de kaak te stellen, en Stalin te beschuldigen van massamoord tijdens de grote zuiveringen. Hierdoor maakte hij zich onbemind bij de conservatieve fractie van de Partij. Hij werd niettemin premier op 27 maart 1958, na een serie langdurige en complexe manoeuvres. Chroesjtsjov was eigenzinnig en impulsief; hoewel hij minder een terreurbewind voerde dan Stalin, regeerde hij eveneens met ijzeren vuist. Chroesjtsjov werd door zijn politieke tegenstanders beschouwd als een platvloerse, onbeschaafde boer, met de reputatie van het onderbreken van sprekers met beledigende opmerkingen . In een vergadering van de Verenigde Naties op 12 oktober 1960 werd hem door de Filipijnse afgevaardigde Lorenzo Sumulong gevraagd hoe hij kon protesteren tegen het westerse kapitalistische imperialisme, terwijl de Sovjet-Unie op dat moment in snel tempo bezig was Oost-Europa te assimileren. Hij barstte in woede uit en riep tegen Sumulong dat hij "een eikel, een verrader en een lakei van het imperialisme" was, en trok daarna zijn schoen uit om er herhaaldelijk mee op de tafel te timmeren. Het Politbureau ging door de grond. De journalist Hans van Maanen geeft in zijn Encyclopedie van misvattingen een andere interpretatie van het schoenincident . Volgens een lid van de Nederlandse delegatie, Jan Meyer, werd Chroesjtsjov tijdens de behandeling van de toetreding van Communistisch China en Nationalistisch China tot de Verenigde Naties opzettelijk door de voorzitter genegeerd. De Verenigde Staten probeerden de inhoudelijke behandeling van de toetreding te blokkeren door voortdurend procedurekwesties aan de orde te stellen. Uiteindelijk wist Chroesjtsjov, onder andere met zijn schoen, zoveel kabaal te maken dat de voorzitter hem niet meer kon negeren. De delegatie van de Sovjet-Unie had volgens Meyer buitengewoon veel plezier om deze actie. Tijdens een topontmoeting van de grote vier in Parijs op 16 mei 1960 eiste Chroesjtsjov een verontschuldiging van president Dwight D. Eisenhower van de Verenigde Staten voor de vluchten van de U-2 spionagevliegtuigen over de Sovjet-Unie. Eisenhower ontkende dat zulke vluchten plaatsvonden, waarop Chroesjtsjov een gevangen piloot uit de hoed toverde die bij zo'n vlucht was neergeschoten. Eisenhower had er tevergeefs op gerekend dat de piloot van het neergeschoten toestel, Gary Powers, liever zelfmoord zou plegen dan zich gevangen te laten nemen, en leed een groot gezichtsverlies. Chroesjtsjov werd in 1964 afgezet, vooral ten gevolge van de Cubaanse raketcrisis en zijn persoonlijk optreden, dat door de Partij als gezichtsverlies voor de Sovjet-Unie werd ervaren. Na zeven jaar huisarrest stierf hij in zijn huis in Moskou op 11 september 1971. Hij ligt begraven op de Novodevitsji-begraafplaats in Moskou.
- Nikita Sergejevitsj Khrusjtsjov var en sovjetisk politiker. Khrusjtsjov var en fremstående politisk kommissær i Den røde armé under andre verdenskrig, mest merkbart under slaget om Stalingrad. Khrusjtjov var førstesekretær i Sovjetunionens kommunistiske parti (SUKP) i perioden 1953–1964 og ministerpresident fra 1958 til 1964. Khrusjtjov ville liberalisere Sovjetunionen etter Stalins totalitære styre. Han førte inn avstalinisering og satte fri mange fanger fra arbeidsleirene, Gulag. Han ville forbedre forholdet til vesten. Khrusjtjov begynte å produsere flere forbrukervarer, og minsket satsningen på det militære. I 1956 tok Khrusjtsjov et voldsomt oppjør mot Stalin. Men Sovjetunionen var ennå et diktatur. Også under Khrusjtsjov ble forfattere arrestert for ting de skrev. I 1959 ble Nikita Khrusjtjov den første sovjetiske leder som besøkte USA. Etter besøket i USA omla han det sovjetiske jordbruket ved å begynne å dyrke kornslag som mais. Klimaet i Sovjetunionen passet ikke til det, så flere jorder sto tomme, og de måtte kjøpe mat fra andre land. Khrusjtjovs landbrukspolitikk var en medvirkende årsak til at han ble avsatt som leder i 1964. Khrusjtsjov var Sovjetunionens leder under Cubakrisen i oktober 1962. Enkelte historikere mener at Khrusjtsjovs håndering av krisen var en medvirkende årsak til at han måtte gi tapt i maktkampen i kommunistpartiet og ble avsatt som leder to år senere. Khrusjtsjov avla Oslo et statsbesøk i 1964 og besøkte blant annet Herøya og Bergen der akvariet fikk fire stører i gave som ble oppkalt etter giveren. Han var gift med Galina og fikk to barn; Leonid og Linda. Senere ble han gift med med Nina Petrovna.
- Nikita Siergiejewicz Chruszczow – radziecki polityk, działacz partyjny i państwowy, I sekretarz KC Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w latach 1953-1964 i premier ZSRR w latach 1958-1964.
- Nikita Serguêievitch Khrushchov (em cirílico Ники́та Серге́евич Хрущёв, pronunciado Nikíta Syerguêievitch Khruchtchof), por vezes incorretamente transliterado como Kruschchev, foi secretário-geral do Partido Comunista da União Soviética (PCUS) entre 1953 e 1964 e líder político do mundo comunista até ser afastado do poder por sua perspectiva reformista e substituído na direção da URSS pelo político conservador Leonid Brejnev. Khrushchov nasceu na pequena vila de Kalinovka, perto da cidade de Kursk, na então Rússia tsarista no fim do século XIX. Ainda criança, sua família mudou-se para a cidade de Donetsk, na Ucrânia, onde recebeu apenas dois anos de educação escolar; apesar de ser considerada uma criança inteligente, Nikita só receberia instrução completa já na casa dos vinte anos. Em sua adolescência e juventude, trabalhou em fábricas e minas e após a revolução bolchevista de 1917 integrou-se ao Exército Vermelho, tornando-se membro do Partido Comunista em 1918 passando a exercer diversas atividades políticas na Ucrânia, durante os anos de 1920. Nos anos 1930, Khrushchov foi transferido para Moscou, continuando a exercer funções de comando dentro da burocracia governamental soviética e em 1939 entrou para o Politburo, o órgão máximo do Partido Comunista da URSS. Durante a II Guerra Mundial, ficou famoso como comissário político (maior autoridade do Partido Comunista na região) de Josef Stalin durante a sangrenta Batalha de Stalingrado, que virou a sorte da guerra em favor da União Soviética, e após esse triunfo passou o resto do conflito como principal líder político no sul do país. Com a morte de Josef Stalin em 1953, Khrushchov chegou ao poder como líder do PCUS, vencendo uma sangrenta disputa interna com políticos poderosos da era stalinista - como Gueórgui Malenkov, Lazar Kaganovitch, Viatcheslav Molotov e Nikolai Bulganin. A disputa culminou na prisão e execução de Laurenti Béria, o líder da temida NKVD - a polícia política da URSS - e Ministro do Interior. Khrushchov iniciou uma série de reformas no país, priorizando a fabricação de bens de consumo para a população soviética ao invés da ênfase no desenvolvimento da indústria pesada. Em 23 de fevereiro de 1956, durante o XX Congresso do PCUS, Khrushchov chocaria a nação e o mundo ao fazer seu famoso “discurso secreto”, no qual acusava Josef Stalin do crime de genocídio durante os grandes expurgos realizados nos anos 1930 na URSS e denunciava o culto da personalidade que o cercava. Seu ato acabou afastando-o dos líderes soviéticos mais conservadores, mas ele acabou derrotando-os numa disputa interna que visava derrubá-lo do poder em 1957. Em 1958, Khrushchov substituiu Nikolai Bulganin como primeiro-ministro da União Soviética. Ao se tornar o líder inconteste da URSS, teve condições para dar maior agilidade ao processo de implementação de suas reformas. Khrushchov era um líder pouco diplomático, de instrução apenas básica, a quem faltavam entendimento e conhecimento da história e do mundo fora de suas fronteiras, apesar de reconhecidamente inteligente por seus adversários, dentro e fora da URSS. Ficou conhecido no período da Guerra Fria por suas atitudes anticonvencionais e grosseiras, famoso por interromper oradores de outros países em eventos internacionais para insultá-los e por suas atitudes insólitas como tirar os sapatos e batê-los na mesa de discussões durante sessões do Conselho de Segurança das Nações Unidas ou brandir uma bota na cara do líder chinês Mao Tsé Tung ou ainda fazer comentários xenófobos e racistas sobre o povo búlgaro com o próprio premier da Bulgária. Em 1959 foi-lhe atribuído o Prêmio Lênin da Paz. Conjuntamente com erros estratégicos, tanto na condução da economia agrícola soviética, como na derrota política sofrida frente aos Estados Unidos na crise dos mísseis de Cuba, seu comportamento e suas atitudes humilhavam seus companheiros do Politburo e acabaram por causar sua queda. Em 14 de outubro de 1964, Khrushchov foi apeado do poder na União Soviética por seus adversários do Politburo, acusado de erros políticos graves e desorganização da economia soviética, a principal acusação foi se meter em uma guerra armamentista iniciada pela invasão da baia dos Porcos, cuja atribuição, segundo os soviéticos foi única e exclusica de John F. Kennedy, iniciando-se a chamada Guerra Fria. Passou os restantes sete anos de sua vida em prisão domiciliar, até morrer em Moscou a 11 de setembro de 1971.
- Nikita Sergheevici Hruşciov, 17 aprilie, 1894 –, 11 septembrie 1971, a fost conducătorul Uniunii Sovietice după moartea lui Stalin. A fost Prim Secretar al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice din 1953 până în 1964 şi premier din 1958 până în 1964.
- {{Государственный деятель | русское имя = Никита Сергеевич Хрущёв | портрет = Nikita Khruchchev Colour. jpg | титул = Первый секретарь ЦК КПСС | флаг = Symbol-hammer-and-sickle. svg | порядок = 1 | периодначало = 13 сентября 1953 года | периодконец = 14 октября 1964 года | предшественник = должность учреждена; Иосиф Виссарионович Сталин (не непосредственно) как Генеральный секретарь ЦК ВКП(б) | преемник = Леонид Ильич Брежнев | титул_2 = Председатель СМ СССР | флаг_2 = Flag of the Soviet Union. svg | порядок_2 = 4 | периодначало_2 = 27 марта 1958 года | периодконец_2 = 15 октября 1964 года | предшественник_2 = Николай Александрович Булганин | преемник_2 = Алексей Николаевич Косыгин | титул_3 = Первый секретарь ЦК КП Украинской ССР | флаг_3 = Symbol-hammer-and-sickle. svg | порядок_3 = 3 | периодначало_3 = 27 января 1938 года | периодконец_3 = 3 марта 1947 года | предшественник_3 = должность восстановлена; Станислав Викентьевич Косиор как Генеральный секретарь ЦК КП Украины | преемник_3 = Лазарь Моисеевич Каганович | титул_4 = Первый секретарь ЦК КП Украинской ССР | флаг_4 = Symbol-hammer-and-sickle. svg | порядок_4 = 5 | периодначало_4 = 26 декабря 1947 года | периодконец_4 = 18 декабря 1949 года | предшественник_4 = Лазарь Моисеевич Каганович | преемник_4 = Леонид Георгиевич Мельников | титул_5 = Председатель СНК УССР | флаг_5 = Flag of Ukrainian SSR. svg | порядок_5 = 10 | периодначало_5 = 6 февраля 1944 года | периодконец_5 = 15 марта 1946 года | предшественник_5 = Леонид Романович Корниец | преемник_5 = должность упразднена; он сам как Председатель Совета Министров УССР | титул_6 = Председатель Совета Министров УССР | флаг_6 = Flag of Ukrainian SSR. svg | порядок_6 = 1 | периодначало_6 = 15 марта 1946 года | периодконец_6 = 12 декабря 1947 года | предшественник_6 = должность учреждена; он сам как Председатель СНК УССР | преемник_6 = Демьян Сергеевич Коротченко | дата рождения = {{ДатаРождения|17|4|1894|5 | место рождения = Калиновка, Курская губерния, Российская империя | дата смерти = {{ДатаСмерти|11|9|1971 | место смерти = Москва, РСФСР, СССР | похоронен = Новодевичье кладбище | партия = КПСС (с 1918) | вероисповедание = Атеист | дети = сыновья: Леонид и Сергей дочери: Юлия, Рада (Аджубей), Елена | награды = style="background:transparent" style="background:transparent" Иностранные: style="background:transparent" style="background:transparent" |Commons = Nikita Khrushchev |Rodovid = 151760 Ники́та Серге́евич Хрущёв ({{ДатаРождения|17|4|1894|5 — {{ДатаСмерти|11|9|1971) — Первый секретарь ЦК КПСС с 1953 по 1964 годы, Председатель Совета Министров СССР с 1958 по 1964 годы. Герой Советского Союза, трижды Герой Социалистического Труда. Первый лауреат Шевченковской премии . Развенчал культ личности Сталина, провёл ряд демократических преобразований и массовую реабилитацию политических заключённых. Улучшил отношения СССР с капиталистическими странами и Югославией. Его политика десталинизации привела к разрыву с режимом Мао Цзэдуна в Китае, несмотря на активную помощь Китайской Народной Республике (КНР) со стороны СССР, что сказалось на многолетнем сотрудничестве стран. Однако, в то же время, КНР было оказано существенное содействие в разработке собственного ядерного оружия и осуществлена частичная передача существующих в СССР технологий его производства. Продолжал начатые Сталиным первые программы массового жилищного строительства и освоения космического пространства человечеством.
- Nikita Sergejevitj Chrusjtjov, född 17 april (5 april enligt den gregorianska kalendern) 1894 i Kalinovka i guvernementet Kursk i Tsarryssland, död 11 september 1971 i Moskva i Sovjetunionen, var en sovjetisk politiker, parti- och regeringschef. Han var generalsekreterare i Sovjetiska kommunistpartiets centralkommittés politbyrå och därmed Sovjetunionens ledare från 7 september 1953 till 14 oktober 1964. Chrusjtjov var under inbördeskriget efter oktoberrevolutionen soldat i Röda armén. Under mellankrigstiden arbetade sig Chrusjtjov upp inom partihierarkin, var bland annat partichef i Ukraina och sedan i Moskva. Enligt referenserna i Montefiores "Stalin – den röde tsaren och hans hov" stödde Chrusjtjov och deltog aktivt i Stalins terror där han till exempel beordrade massavrättningar av 55 741 offentliganställda och partifunktionärer vid en utrensningsvåg i Moskva, när han tilldelades från politbyrån en "avskjutningskvot" på 50 000 påstådda "fiender" och "spioner". En stor del av dokumentationen om övergreppen förstördes sedan när Chrusjtjov kom till makten. Chrusjtjov deltog i andra världskriget som generallöjtnant. Vid Stalins död 1953 kunde Chrusjtjov gripa makten, först kollektivt tillsammans med Malenkov och Molotov, men snart hade Chrusjtjov tagit full kontroll. Den tjugonde partikongressen den 24 februari 1956 blev epokgörande för sovjetkommunismen, när Chrusjtjov i ett berömt tal tog avstånd från personkulten efter Stalin och dessutom talade om Stalins terror mot de sovjetiska folken, något som starkt bidrog till brytningen med Kina och Albanien i början av 1960-talet. Chrusjtjov möttes av två revoltförsök mot det sovjetkontrollerade kommunistiska styret år 1956 – i Polen och Ungern. I Polen lyckades Władysław Gomułka förhandla sig till en fredlig lösning och viss liberalisering efter arbetarupproret i Poznań som krävde 74 liv, medan i Ungern liknande oroligheter ledde till Ungernrevolten den 23 oktober 1956 som blodigt slogs ner av Röda armén. Trots att Chrusjtjov tog avstånd från Stalins terror och det skedde viss normalisering av vardagslivet för sovjetinvånarna, fortsatte dock förföljelse av oliktänkande och andra obekväma grupper med avrättningar och deporteringar till Gulag, även om i mycket mindre omfattning. Under Chrusjtjovs styre frisläpptes 624 000 människor som dömts för politiska brott ifrån Gulag. Chrusjtjovs tal om Stalins brott och hans påbörjan av liberalisering av landet ledde till ett kuppförsök mot honom under hans resa i Finland 1957. Molotov och Malenkov med en nykomling Kaganovitj (Centralkommiténs presidium) gjorde upp en plan för att avsätta honom. Chrusjtjov med stöd av försvarsministern, marskalk Georgij Zjukov, lyckades avvärja kuppen. Chrusjtjov utnämnde därefter Malenkov till chef för ett kraftverk, Kaganovitj till chef för en cementfabrik och förre utrikesministern Molotov till ambassadör i Mongoliet. . Chrusjtjov var ledare för Sovjetunionen under Kubakrisen, då det var väldigt nära att ett kärnvapenkrig med USA bröt ut. Efter misslyckandet i samband med Kubakrisen, och inte minst det fiasko Chrusjtjovs jordbrukspolitik medfört för den sovjetiska matförsörjningen, blev han 1964 avsatt och ersatt av Brezjnev. En del i hans fall var hans njugga attityd emot flygindustrin och hans fascination av raketteknologi. Den tid som återstod av livet fick Chrusjtjov tillbringa i husarrest i sitt hem i Moskva. Chrusjtjov dog den 11 september 1971 av en hjärtinfarkt. Han är begraven på Novodevitjekyrkogården sedan han nekats statsbegravning och att begravas i Kremlmuren.
- Nikita Kruşçev (Rusça Никита Сергеевич Хрущёв / Nikita Sergeyevich Khrushchev), 17 Nisan 1894'te Ukrayna'nın Kalinovka şehrinde doğdu, 11 Eylül 1971'de Moskova'da öldü; Sovyet devlet adamı ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi birinci sekreteri. Babası maden işçisiydi. Doğduğu köyde öğrenim gördükten sonra, ailesiyle birlikte Donetsk Kömür Havzasındaki madencilik ve sanayi merkezi Yuzovka'ya geçti. Burada 15 yaşında boru tesisatçısı olarak çalışmaya başladı. 1917 Devriminden önce işçi teşkilatlarında vazife aldı. 1918'de Rusya Komünist Partisine üye oldu. Ocak 1919'da Kızıl Orduya girdi. 1922'de Yuzovka'da yeni açılan bir işçi okuluna girerek ortaöğrenimle birlikte parti eğitimi gördü. Okuldaki parti komitesinin sekreterliğine getirildi. 1925'te Yuzovka'daki Petrovski-Mariinsk ilçesinin parti sekreteri oldu. Aktif çalışmaları sebebiyle parti ileri gelenlerinin dikkatini çekti. Moskova'da toplanan 14. Parti Kongresine katıldı. 1929'da Moskova'daki Stalin Sanayi Akademisine kabul edilerek metalurji öğrenimi gördü. Parti içindeki çalışmalarına da devam eden Kruşçev 1933'te Moskova Bölge Komitesi İkinci Sekreterliğine yükseldi. 1935'te Moskova parti teşkilatının birinci sekreteri oldu. Komünist Partinin 17. Parti Kongresinde, Merkez Komitesinin tam üyeliğine seçildi. Aynı yıl Yüksek Sovyet Prezidyumu yedek üyeliğine getirildi. 1938'de politbüro aday üyesi oldu. Ertesi yıl politbüronun tam üyesi oldu.1943'te Stalin'nin politik temsilcisi olarak Stalingrad Kuşatması'nda Sovyet Kuvvetleri'ne komuta etti. 1944'te Ukrayna Meclisinin başkanlığına getirildi. 1946'da meydana gelen büyük kıtlık sırasında, gıda maddelerinin dağıtımında Stalin'in isteği doğrultusunda hareket etmediği için bir müddet gözden düştü. 1949'da Moskova bölgesi parti başkanlığına yeniden getirildi. Aynı zamanda Komünist Parti Merkez Komitesi sekreteri oldu. 1949-53 döneminde diğer parti idarecileri gibi sık sık Stalin'in siyasi oyunlarıyla karşılaştı. 1953'te Stalin'in ölümünden sonra Komünist Partinin birinci sekreterliğine getirildi. Devleti idare eden Başbakan Georgi Malenkov ile bir müddet rekabet etti. 1955'te Malenkov'u başbakanlıktan uzaklaştırarak yerine kendi adayı Nikolay Bulganin'i getirdi. Mayıs 1955'te ilk dış gezisini Bulganin'le birlikte Yugoslavya'ya yaptı. Daha sonra, Cenevre, Afganistan ve Hindistan'a yaptığı gezilerde dışa dönük ve esnek bir politika izlediğini gösterdi. Şubat 1956'da Moskova'da toplanan 20. Parti Kongresinde; iktidarın tek kişide toplanmasını tenkid ederek, Stalin'i acımasızlık, hoşgörüsüzlük ve iktidarı kötüye kullanmakla suçladı. Stalin'in yanılmaz lider imajını yıkmaya ve Leninist modele dönmeye yönelik köklü bir Stalincilikten uzaklaşma kampanyası başlattı. Bu süreç ve politika destalinizasyon olarak adlandırıldı ve tarihe geçti. Binlerce siyasi tutukluyu serbest bıraktı. Stalincilikten arınma hareketi Doğu Avrupa'daki sosyalist ülkelerde de önemli gelişmelere yol açtı. Polonya ve Macaristan'da ayaklanmalar meydana geldi. Doğu Avrupa'daki bu gerginlikler Kruşçev'e karşı muhalefetin güçlenmesine sebep oldu. 1957'de Kruşçev'in vazifeden uzaklaştırılması gündeme geldi. Prezidyumda yapılan bir oylama aleyhine neticelendiyse de vazifede kalmayı başardı. 1958'de başbakanlığı da üstlendi. 1959'da 21. Parti Kongresinde kapitalist ülkelerle barışçı bir yarış içinde olmayı teklif etti. ABD'ye yaptığı ziyaret sonrasında Mayıs 1960'ta iki ülke liderinin Paris'te yaptığı zirveye katıldı. 1961'de ABD Başkanı John F. Kennedy'le Viyana'da yapılan zirve toplantısına katıldı. Bu görüşmeden kısa süre sonra Berlin Duvarı inşa edildi. 1962'de Küba'ya orta menzilli füzeler yerleştirmeye girişti. ABD ile uzlaşılması neticesinde füzeleri kaldırmayı kabul etti. Bu uzlaşma sebebiyle Komünist Çin ile SSCB'nin arası açıldı. Çin lideri Mao Zedong (Tse Tung) tarafından sert bir şekilde tenkid edilen Hruşçyov ihtiyaç maddelerinin karşılanması yönünde halktan gelen baskıları ve aydınların düşünce hürriyetinin genişletilmesi yönündeki isteklerini dikkate aldı. Ancak idaredeki hakimiyetinin azalacağı endişesiyle rahatsız oldu. Bu sebeple bilim ve fikir adamlarına karşı sert tedbirlere yöneldi. 1958'de Boris Pasternak'ın Nobel Edebiyat Ödülünü almasına izin vermedi. Dış politikada, hem sosyalist hem kapitalist ülkelerle ilişkilerin genişlemesi için çaba gösteren Hruşçyov, Sovyet yurttaşlarının turist olarak ülke dışına çıkmasına ilk defa imkân sağladı. Konvansiyonel silahları azaltarak, nükleer füzeleri geliştirme çabaları sebebiyle Sovyet askeri yetkililerinin sert muhalefetine hedef oldu. Uyguladığı tarım politikasında başarısız oldu. 14 Ekim 1964'te yapılan Merkez Komitesi toplantısında, ileri yaşı ve bozulan sağlığı sebebiyle istifa eden Kruşçev parti birinci sekreterliği ve başbakanlık vazifelerinden ayrıldı. Hayatının son yıllarını Moskova'daki evinde sessiz olarak geçirdi. 11 Eylül 1971'de Moskova'da öldü. Ölümü halka 48 saat geçtikten sonra haber verildi. Devlet töreni yapılmadan Moskova'da Novodeviçiy Manastırı Mezarlığına gömüldü.
- Хрущо́в Мики́та Сергі́йович — перший секретар КПРС, Голова Ради Міністрів СРСР, довголітній перший секретар ЦК КП(б)У. Герой Радянського Союзу, тричі Герой Соціалістичної Праці. Народився у селі Калиновці Курської губернії; з 1908 працював робітником — слюсарем на Донбасі. З 1918 Хрущов вступив до Комуністичної партії і з початку 1920-их років став низовим партійним робітником, з 1926 — секретарем Петрово-Мар'їнського районового комітету КП(б)У. Його кар'єра як визначного партійного керівника починається з 1929, коли він, навчаючись в Московській Промисловій Академії, здобув довіру Сталіна, якою користувався до смерті останнього. З 1938 до 1949 (з перервою від березня до грудня 1947, коли першим секретарем ЦК КПУ був Л. Каганович). Хрущов стояв на чолі КП(б)У як перший секретар її ЦК, а в другій половині 1949 знову повернувся до Москви, де був секретарем ЦК ВКП(б) і першим секретарем Московського обласного комітету партії. По смерті Сталіна Хрущов став першим секретарем ЦК КПСС, а з березня 1958 зосередив у своїх руках партійне і державне керівництво, ставши головою Ради міністрів СССР. У жовтні 1964 у висліді внутрішнього перевороту в Політбюро ЦК КПРС Хрущов був позбавлений усіх посад й усунений від державного і партійного керівництва. За життя Сталіна Хрущов був вірним виконавцем його доручень, чим і заслужив довір'я могутнього протектора. Сталінську політику, бувши першим секретарем ЦК КП(б)У, Хрущов неухильно здійснював і в Україні. На цей період його діяльности в Україні припадають: важкий останній рік єжовщини, окупація, а потім приєднання до УРСР Галичини й Волині (1939) та Буковини (1940), наступний, особливо на початку війни кривавий терор на західно-українських землях, організація більшовицької партизанщини під час Другої світової війни, голод 1946—1947 і післявоєнне посилення боротьби з українським націоналізмом. Файл:Joseph Stalin and Nikita Khrushchev, 1936. jpg Микита Хрущов і Йосип Сталін, 1936 рік Очоливши по смерті Сталіна КПРС, а згодом й уряд СРСР, сміливістю господарсько-політичних перебудов Хрущов виявив себе як яскравіша індивідуальність, єдина серед спадкоємців Сталіна. У доповіді на XX з'їзді КПСС (червень 1956) він проголосив боротьбу проти «культу особи» Сталіна, був ініціатором освоєння цілинних земель, перебудови управління промисловістю і сільським господарством (утворення промислових районів, поділ обкомів КПРС на сільські й міські) тощо. Файл:Kennedy and Khrushchev in Vienna 1961. png Зустріч з Джоном Кеннеді у Відні у, 1961 році. Однак, ці його заходи або не мали успіху (напр. , примусові посіви кукурудзи в районах, не сприятливих для цієї культури, перебудова партійних організацій за виробничим принципом), або сам він не доводив їх до кінця: бувши ініціатором поборення «культу особи», сам і повернувся до політики ресталінізації; допустивши деяку свободу думки, з кінця 1962 розпочав переслідування т. зв. «абстракціонізму» й «модернізму» в літературі й мистецтві; початковими заходами десталінізації сприяв деякому поширенню прав національних республік, але сам же їх унедійснив посиленням боротьби проти націоналізму в цих республіках. Особливо важкий своїми наслідками, зокрема в Україні, хрущовський закон «Про зміцнення зв'язку школи з життям» (1958), за яким запроваджено посилену русифікацію не лише освіти, а й усього культурного життя в національних республіках. Ця непослідовність політики Хрущова викликала, з одного боку, розчарування й незадоволення населення, у висліді якого розвинувся рух опору, в національних республіках, спрямований головно проти нац. дискримінації; а з другого — у керівних колах КПСС страх перед т. зв. «волюнтаристичними» методами хрущовського керівництва, які загрожували розвалити вироблену Сталіном тоталітарну систему. Це останнє й стало причиною внутрішнього перевороту в Політбюрі ЦК КПСС 1964, у висліді якого Хрущова усунено з усіх керівних позицій. Хрущов залишив «Спогади», в яких дещо критично, але назагал схвально оцінює лінію партії за доби його активної політичної діяльности.
- 尼基塔·谢尔盖耶维奇·赫鲁晓夫（俄语：Никита Сергеевич Хрущёв，国际音标：[nʲɪˈkʲitə sʲɪˈrgʲejɪvʲɪtɕ xruˈɕːof]听 ，1894年4月17日－1971年9月11日），於卡利诺夫卡出生，在莫斯科逝世，曾担任苏联最高领导人，任内对苏联各方面实行积极改革。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
