Nicholas Vansittart, 1st Baron Bexley PC, FRS, FSA (29 April 1766 – 8 February 1851) was an English politician, and the longest-serving Chancellor of the Exchequer in British history.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/almaMater
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1766-04-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/birthPlace
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1851-02-08 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathPlace
dbpedia-owl:Person/nationality
dbpedia-owl:Person/party
dbpedia-owl:almaMater
dbpedia-owl:birthDate
  • 1766-04-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1851-02-08 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:nationality
dbpedia-owl:party
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Nicholas Vansittart, 1st Baron Bexley PC, FRS, FSA (29 April 1766 – 8 February 1851) was an English politician, and the longest-serving Chancellor of the Exchequer in British history.
  • Nicholas Vansittart, 1. Baron Bexley PC war ein deutschstämmiger britischer Politiker und Staatsmann. Nicholas Vansittart, Sohn einer aus Danzig stammenden und nach Großbritannien übergesiedelten Familie, erhielt seine Ausbildung am Christ Church College in Oxford, wurde 1791 Barrister, beschäftigte sich aber vornehmlich mit politischen und finanziellen Fragen und veröffentlichte mehrere Schriften darüber. Als entschiedenen Tory ließ ihn die Regierung 1796 für Hastings ins Parlament wählen und sandte ihn Anfang 1801 nach Kopenhagen, um den dänischen Hof von der nordischen Allianz abzuziehen, was ihm aber nicht gelang. 1804 wurde er Staatssekretär im Schatzamt, 1805 Chief Secretary for Ireland, ging dann wieder zurück ins Schatzamt und bewirkte als solcher 1810 die Suspension der Barzahlungen durch die Bank von England bis nach dem geschlossenen Frieden. Nach Spencer Percevals Tod wurde er 1812 zum Schatzkanzler in der Regierung von Robert Banks Jenkinson, 2. Earl of Liverpool, berufen. Er musste zunächst die Finanzierung der letzten Kriegsjahre sicherstellen, dann die Umstellung auf die Friedenswirtschaft verbunden mit Steuersenkungen, die das Parlament erzwungen hatte. Vansittart hatte dieses Amt mehr als zehn Jahre hindurch mit solchem Erfolg inne, dass er seinem Nachfolger einen Überschuss von 7 Millionen Pfund Sterling in den Staatsfinanzen hinterließ. Am 1. März 1823 wurde er mit dem Titel Baron Bexley, of Bexley in der Grafschaft Kent, zum Peer erhoben und zum Chancellor of the Duchy of Lancaster ernannt. 1828 aus dem Staatsdienst mit einer Pension von 3000 Pfund Sterling ausgeschieden, widmete er fortan seine Tätigkeit hauptsächlich der Verwaltung mildtätiger und religiöser Institute. Vansittart starb am 8. Februar 1851 auf seinem Landsitz Foots Cray in Kent. Sein Adelstitel erlosch, da er mit seiner Frau Isabella, einer Tochter von William Eden, 1. Baron Auckland, keine männlichen Nachkommen hatte.
  • Nicholas Vansittart, 1. baron av Bexley var en britisk politiker og den av Storbritannias finansministre som har innehatt denne posisjonen lengst.
  • Nicholas Vansittart, 1. baron Bexley, brytyjski polityk, członek stronnictwa torysów, najdłużej (11 lat) urzędujący Kanclerz Skarbu w historii Wielkiej Brytanii. Był piątym synem Henry'ego Vansittarta, gubernatora Bengalu, i Emilii Morse, córki Nicholasa Morse'a, gubernatora Madrasu. Wychowywał się w Bray w hrabstwie Berkshire. Wykształcenie odebrał w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył w 1787 r. , a następnie został powołany do prawniczej korporacji Lincoln's Inn. Swoją karierę polityczną rozpoczął jako autor pamfletów broniących administrację Williama Pitta Młodszego, zwłaszcza politykę rządu w kwestiach finansowych. W maju 1796 r. Vansittart został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Hastings. Od 1802 r. reprezentował okręg wyborczy Old Sarum. W wyborach 1806 r. uzyskał także mandat z okręgu Helston, ale zdecydował się dalej reprezentować Old Sarum. Dopiero w 1812 r. zmienił okręg wyborczy, najpierw na East Grinstead, a następnie na Harwich. W lutym 1801 r. został wysłany z poselstwem do Kopenhagi, a po powrocie otrzymał stanowiska sekretarza skarbu w rządzie Henry'ego Addingtona. Pozostał na tym stanowisku do upadku gabinetu w kwietniu 1804 r. W styczniu 1805 r. , dzięki protekcji swojego przyjaciela księcia Cumberland, został Głównym Sekretarzem Irlandii w rządzie Pitta Młodszego, ale zrezygnował z tego stanowiska jeszcze we wrześniu. W Gabinecie Wszystkich Talentów w latach 1806-1807 był ponownie sekretarzem skarbu. Razem ze swoim protektorem, lordem Sidmouthem, opuścił gabinetu w marcu 1807 r. , tuż przed jego upadkiem. W tym czasie Vansittart zdobył w parlamencie reputację eksperta w sprawach finansowych. W 1809 r. zgłosił projekty oraz przeprowadził przez parlamentu 38 rezolucji w sprawach finansowych. W tym samym roku premier Spencer Perceval zaproponował mu stanowisko Kanclerza Skarbu w swoim gabinecie, ale Vansittart, kierując się lojalnością wobec lorda Sidmoutha, odmówił. W 1811 r. sprzeciwiał się wczesnemu przywróceniu zasady płatności gotówką. W 1812 r. otrzymał tekę Kanclerza Skarbu w gabinecie lorda Liverpoola. Kiedy Vansittart obejmował stanowisko kraj był obciążony ogromnym długiem publicznym i wysokimi podatkami. Jednak trwające wojny napoleońskie zmusiły Vansittarta do dalszego podniesienia ceł i podatków. Kiedy jednak wojny na kontynencie dobiegły końca Vansittart nie zdecydował się na radykalne zmiany w systemie podatkowym, proponując tylko w 1816 r. obniżenie podatku dochodowego. Likwidacja tego podatku została jednak przegłosowana w parlamencie, który dodatkowo zobligował Vansittarta do obniżenia dodatkowego podatku na słód. W dalszych latach głównym priorytetem Vansittarta była redukacja długu publicznego. Jego działalność na stanowisku Kanclerza była krytykowana przez Williama Huskissona, Henry'ego Broughama i Davida Ricardo. Vansittart nie cieszył się również popularnością w społeczeństwie. Ostatecznie w grudniu 1822 r. podał się do dymisji. Lord Liverpool zaproponował wówczas Vansittartowi stanowisko Kanclerza Księstwa Lancaster. Vansittart przyjął to stanowisko w lutym 1823 r. , a w marcu został kreowany 1. baronem Bexley i zasiadł w Izbie Lordów. Otrzymał również roczna pensję w wysokości 3000 funtów. Ze stanowiska Kanclerza zrezygnował w styczniu 1828 r. Głosował za emancypacją katolików, wspierał działalność misyjną takich organizacji jak British and Foreign Bible Mission, czy też Church Missionary Society. Był także współzałożycielem londyńskiego King's College. W lipcu 1806 r. poślubił Isabellę Eden, córkę 1. barona Auckland. Nie miał z nią dzieci. Zmarł w 1851 r. Wraz z jego śmiercią wygasł tytuł parowski.
dbpprop:almaMater
dbpprop:birthDate
dbpprop:birthPlace
dbpprop:caption
  • Portrait, oil on canvas, of Nicholas Vansittart, 1st Baron Bexley (1766–1851) by Sir Thomas Lawrence (1769–1830)
dbpprop:deathDate
dbpprop:deathPlace
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:honorificPrefix
dbpprop:honorificSuffix
dbpprop:imagesize
  • 200px
dbpprop:monarch
dbpprop:name
  • The Lord Bexley
dbpprop:nationality
dbpprop:order
dbpprop:party
dbpprop:predecessor
dbpprop:primeminister
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:spouse
  • Hon. Catherine Eden (1778–1810)
dbpprop:successor
dbpprop:termEnd
  • 31 January 1823
dbpprop:termStart
  • 12 May 1812
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Nicholas Vansittart, 1st Baron Bexley PC, FRS, FSA (29 April 1766 – 8 February 1851) was an English politician, and the longest-serving Chancellor of the Exchequer in British history.
  • Nicholas Vansittart, 1. Baron Bexley PC war ein deutschstämmiger britischer Politiker und Staatsmann. Nicholas Vansittart, Sohn einer aus Danzig stammenden und nach Großbritannien übergesiedelten Familie, erhielt seine Ausbildung am Christ Church College in Oxford, wurde 1791 Barrister, beschäftigte sich aber vornehmlich mit politischen und finanziellen Fragen und veröffentlichte mehrere Schriften darüber.
  • Nicholas Vansittart, 1. baron av Bexley var en britisk politiker og den av Storbritannias finansministre som har innehatt denne posisjonen lengst.
  • Nicholas Vansittart, 1. baron Bexley, brytyjski polityk, członek stronnictwa torysów, najdłużej (11 lat) urzędujący Kanclerz Skarbu w historii Wielkiej Brytanii. Był piątym synem Henry'ego Vansittarta, gubernatora Bengalu, i Emilii Morse, córki Nicholasa Morse'a, gubernatora Madrasu. Wychowywał się w Bray w hrabstwie Berkshire. Wykształcenie odebrał w Christ Church na Uniwersytecie Oksfordzkim. Studia ukończył w 1787 r.
rdfs:label
  • Nicholas Vansittart, 1st Baron Bexley
  • Nicholas Vansittart, 1. Baron Bexley
  • Nicholas Vansittart
  • Nicholas Vansittart
  • Nicholas Vansittart
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • The Lord Bexley
foaf:page
is dbpprop:after of
is dbpprop:alongside of
is dbpprop:before of
is dbpprop:predecessor of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:successor of
is dbpprop:title of
is dbpprop:with of