| dbpprop:abstract
|
- Niccolò Albergati was an Italian Cardinal and diplomat. Born in Bologna, he entered the Carthusian order in 1394, at the age of twenty. A supporter of the authority of Pope Martin V following the Western Schism, he was appointed bishop of Bologna by the latter (1417) and made his native city a center of learning. Albergati was employed as an ambassador by several popes; in that capacity he visited France and several of the other Italian states. Notably, he represented Pope Eugene IV at the 1435 Congress of Arras. (The congress failed to make peace between England and France, but it did effect a reconciliation between Philip the Good of Burgundy and the French crown. ) He was made cardinal of Santa Croce in Gerusalemme in 1426. He played a role in the Council of Basel-Ferrara-Florence and opened the Council of Florence, which brought about a short-lived union of the Latin and Greek Churches. Among the young scholars who enjoyed were future important figures such as Popes Nicholas V and Pius II, and Francesco Filelfo. He died at Siena in 1443. Albergati was beatified on September 25, 1744.
- Niccolò Albergati war ein italienischer Kardinal und Diplomat.
- Celebre cardinale, appartenente alla famiglia bolognese, di origine zolese degli Albergati, entrò nel 1394 nell'ordine dei Certosini e si segnalò per le sue dottrine in favore della sovranità assoluta del papa Martino V, il quale lo nominò vescovo di Bologna nel 1417. Nel 1422 fu inviato in Francia per rappacificare il re di Francia con quello d'Inghilterra. Quattro anni dopo fu nominato cardinale dallo stesso pontefice con il titolo di Santa Croce in Gerusalemme. Fu un ottimo letterato in vari campi, e fu maestro, tenendo a lungo presso di sé, uomini dotti che in seguito furono pontefici: Niccolò V, Pio II e Francesco Filelfo. Papa Benedetto XIV lo riconobbe fra i beati nel 1744.
- Niccolò Albergati O. Cart. var en av den katolske kirkes kardinaler, og var biskop av Bologna. Han ble mot sin vilje utnevnt til biskop av Bologna i 1417. Pavene Martin V og hans etterfølger Eugenius IV benyttet ham til en rekke viktige oppdrag, blant annet til Frankrike og i Lombardia. Han ble utnevnt til kardinal i mai 1426 av pave Martin V. Han tok del i konferansene med den greske kirke forut for forsoningen mellom den katolske og den gresk-ortodokse kirke som ble erklært i Firenze. Paven utnevnte ham til Storpønitentiar kort tid før han døde. Han døde i hellighets ry, men ble andri formelt helligkåret. Han forfattet en rekke teologiske og andre traktater, som «Recollecta multae electionis», «Apologia pro Eugenio IV». prekener, bønner og brev.
- Niccolo Albergati – włoski duchowny katolicki, kardynał. Pochodził z Bolonii i w wieku 11 lat rozpoczął naukę na miejscowym uniwersytecie. W 1395 wstąpił do zakonu kartuzów, a dziewięć lat później przyjął święcenia kapłańskie. W 1417 został wybrany na biskupa Bolonii, którym pozostał aż do śmierci. Mimo nominacji biskupiej nadal przestrzegał surowej reguły zakonnej. Jego działalność reformatorska we własnym zakonie oraz diecezji oraz na rzecz odbudowy autorytetu papieskiego, osłabionego w okresie niewoli awiniońskiej i Wielkiej Schizmy Zachodniej, została dostrzeżona przez papieża Marcina V, który w 1426 mianował go kardynałem-prezbiterem S. Croce in Gerusalemme. Wielokrotnie służył jako legat papieski we Francji (1422, 1431 i 1435) i Lombardii (1426, 1427 i 1430). Uczestniczył w konklawe 1431. W 1432, 1434 i 1436 był legatem Eugeniusza IV na Sobór w Bazylei. Wielki penitencjariusz od czerwca 1438. Przewodniczył otwarciu soboru w Ferrarze w styczniu 1438; uczestniczył w nim także po przeniesieniu obrad do Florencji w roku następnym. Brał aktywny udział w przygotowaniach do unii z Kościołem Greckim. Archiprezbiter Bazyliki S. Maria Maggiore od 1440. Kardynał Albergati był wielkim protektorem pisarzy, uczonych i humanistów. Wśród jego protegowanych byli m. in. dwaj późniejsi papieże-humaniści: Tommaso Parentucelli i Eneasz Piccolomini. Ponadto jest autorem wielu traktatów teologicznych, zbiorów kazań i listów. Papież Benedykt XIV w 1744 roku formalnie zaaprobował jego kult jako błogosławionego.
|
| rdfs:comment
|
- Niccolò Albergati was an Italian Cardinal and diplomat. Born in Bologna, he entered the Carthusian order in 1394, at the age of twenty. A supporter of the authority of Pope Martin V following the Western Schism, he was appointed bishop of Bologna by the latter (1417) and made his native city a center of learning. Albergati was employed as an ambassador by several popes; in that capacity he visited France and several of the other Italian states.
- Niccolò Albergati war ein italienischer Kardinal und Diplomat.
- Celebre cardinale, appartenente alla famiglia bolognese, di origine zolese degli Albergati, entrò nel 1394 nell'ordine dei Certosini e si segnalò per le sue dottrine in favore della sovranità assoluta del papa Martino V, il quale lo nominò vescovo di Bologna nel 1417. Nel 1422 fu inviato in Francia per rappacificare il re di Francia con quello d'Inghilterra. Quattro anni dopo fu nominato cardinale dallo stesso pontefice con il titolo di Santa Croce in Gerusalemme.
- Niccolò Albergati O. Cart. var en av den katolske kirkes kardinaler, og var biskop av Bologna. Han ble mot sin vilje utnevnt til biskop av Bologna i 1417. Pavene Martin V og hans etterfølger Eugenius IV benyttet ham til en rekke viktige oppdrag, blant annet til Frankrike og i Lombardia. Han ble utnevnt til kardinal i mai 1426 av pave Martin V. Han tok del i konferansene med den greske kirke forut for forsoningen mellom den katolske og den gresk-ortodokse kirke som ble erklært i Firenze.
- Niccolo Albergati – włoski duchowny katolicki, kardynał. Pochodził z Bolonii i w wieku 11 lat rozpoczął naukę na miejscowym uniwersytecie. W 1395 wstąpił do zakonu kartuzów, a dziewięć lat później przyjął święcenia kapłańskie. W 1417 został wybrany na biskupa Bolonii, którym pozostał aż do śmierci. Mimo nominacji biskupiej nadal przestrzegał surowej reguły zakonnej.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
