| dbpprop:abstract
|
- Neuroplasticity (also referred to as brain plasticity, cortical plasticity or cortical re-mapping) is the changing of neurons, the organization of their networks, and their function via new experiences. This idea was first proposed in 1892 by Santiago Ramón y Cajal the proposer of the neuron doctrine though the idea was largely neglected for the next fifty years. The first person to use the term neural plasticity appears to have been the Polish neuroscientist Jerzy Konorski. The brain consists of nerve cells or neurons which are interconnected, and learning may happen through changing of the strength of the connections between neurons, by adding or removing connections, or by adding new cells. "Plasticity" relates to learning by adding or removing connections, or adding cells. During the 20th century, the consensus was that lower brain and neocortical areas were immutable in structure after childhood, meaning learning only happens by changing of connection strength, whereas areas related to memory formation, such as the hippocampus and dentate gyrus, where new neurons continue to be produced into adulthood, were highly plastic. This belief is being challenged by new findings, suggesting all areas of the brain are plastic even after childhood. Hubel and Wiesel had demonstrated that ocular dominance columns in the lowest neocortical visual area, V1, were largely immutable after the critical period in development. Critical periods also were studied with respect to language; the resulting data suggested that sensory pathways were fixed after the critical period. However, studies determined that environmental changes could alter behavior and cognition by modifying connections between existing neurons and via neurogenesis in the hippocampus and other parts of the brain, including the cerebellum. Decades of research have now shown that substantial changes occur in the lowest neocortical processing areas, and that these changes can profoundly alter the pattern of neuronal activation in response to experience. According to the theory of neuroplasticity, thinking, learning, and acting actually change both the brain's physical structure and functional organization from top to bottom. Neuroscientists are presently engaged in a reconciliation of critical period studies demonstrating the immutability of the brain after development with the new findings on neuroplasticity, which reveal the mutability of both structural and functional aspects. A substantial paradigm shift is now under way: Canadian psychiatrist Norman Doidge has in fact stated that neuroplasticity is "one of the most extraordinary discoveries of the twentieth century."
- Unter neuronaler Plastizität versteht man die Eigenschaft von Synapsen, Nervenzellen oder auch ganzen Hirnarealen, sich in Abhängigkeit von der Verwendung in ihren Eigenschaften zu verändern. Abhängig vom betrachteten System spricht man von synaptischer Plastizität oder kortikaler Plastizität. Der Psychologe Donald Olding Hebb gilt als der Entdecker der synaptischen Plastizität. Er formulierte 1949 die Hebbsche Lernregel in seinem Buch The Organization of Behavior.
- La Plasticidad neuronal, también denominada neuroplasticidad, Plasticidad neural o plasticidad sináptica, es la propiedad que emerge de la naturaleza y funcionamiento de las neuronas cuando éstas establecen comunicación, y que modula la percepción de los estímulos con el medio, tanto los que entran como los que salen. Esta dinámica deja una huella al tiempo que modifica la eficacia de la transferencia de la información a nivel de los elementos más finos del sistema. Dichas huellas son los elementos de construcción de la cosmovisión, en donde lo anterior modifica la percepción de lo siguiente.
- La plasticité neuronale décrit la capacité d'un neurone à changer le type de réponse qu'il rend à une même stimulation. Les changements peuvents concerner les propriétés intrinsèques du neurone ou les propriétés des synapses. Dans le second cas, il s'agit de la plasticité synaptique. Ne sera traité dans cet article que le premier cas. La plasticité neuronale constitue le mécanisme unitaire au niveau cellulaire de la mémorisation et de l'apprentissage.
- Neurale plasticiteit duidt op veranderingen in de organisatie van de hersenen van individuen als gevolg van ontwikkeling, leren of ervaring. Neurale plasticiteit kan verschillende vormen aannemen. Het kan optreden als onderdeel van de normale ontwikkeling, als onderdeel van leerprocessen bij normale volwassenen en na hersenletsel.
- Neuroplastyczność (plastyczność mózgu) – zdolność komórek nerwowych mózgu do regeneracji i tworzenia nowych sieci połączeń z innymi neuronami. Termin powstał w wyniku nowych odkryć w dziedzinie neurobiologii. Obala panujące przez ponad pół wieku twierdzenie histologa Santiago Ramon y Cajala, o tym że komórki nerwowe nie podlegają regeneracji, raz utrwalone sieci połączeń nie ulegają zmianie, a po osiągnięciu swoistej "dojrzałości" komórka nerwowa może jedynie trwać w tym niezmiennym stanie bądź obumrzeć. Stwierdzono, że neurogeneza, czyli proces powstawania nowych komórek nerwowych odbywa się nie tylko w okresie pre- i postnatalnym, ale w ciągu całego życia, choć nie jest tak intensywna jak na początku. Proces uczenia się, rozumiany również jako zdolność przystosowywania do zmieniających się warunków, powoduje tworzenie nowych połączeń synaptycznych pomiędzy neuronami, a także obumieranie tych "nieużywanych" w wyniku czego mapa połączeń neuronalnych mózgu podlega nieustającym zmianom. Badania dowodzą, ze osoby zachowujące wysoką aktywność o charakterze umysłowym rzadziej zapadają na choroby np. Alzheimera i Parkinsona, zachowują również wysoką sprawność intelektualną w wieku starszym. Wielu naukowców widzi w neuroplastyczności szanse na leczenie szeregu chorób i dolegliwości o podłożu neurofizjologicznym. Pierwszy o "plastyczności" komórek nerwowych pisał polski neurofizjolog Jerzy Konorski.
- Neuroplasticitet refererar till de ändringar som sker i hjärnans organisation som resultat av erfarenhet. Myntandet av termen plasticitet som referens till neuronal process, attribueras den polske biologen Jerzy Konorski. Konceptet neuroplasticitet vidgar gränserna för de områden i hjärnan som fortfarande omstrukturerar i respons till förändringar i miljön. För flera decennier sedan, var konsensus att den nedre hjärnan och de neokortikala områdena var oföränderliga efter utvecklingen, medan områden relaterade till minnesbildning - som till exempel hippocampus och gyrus dentatus - där neuroner bildas ända in i vuxen ålder, var högst plastiska. Hubel och Wiesel hade demonstrerat att okulära dominanskolumner i den nedersta neokortikala visuella arean (V1) i stort var oföränderlig efter den kritiska utvecklingsfasen. Kritiska faser studerades även med hänseende till språk; datan indikerade att sinnesnervbanor var fixa efter den kritiska perioden. Dock visade studier att miljöförändringar kunde ändra beteende och kognition genom att modifiera kopplingar mellan befintliga neuroner och genom neurogenes i hippocampus och andra delar av hjärnan, inklusive cerebellum. Decennier av forskning har nu visat att betydande förändring sker i de nedersta neokortikala bearbetningsareorna, och att dessa förändringar fullständigt kan ändra det mönster av neuronal aktivering i respons till erfarenhet. Enligt teorin om neuroplasticitet, ändrar tänkande, inlärning, och agerande faktiskt både hjärnans fysiska struktur och funktionella organisation (fysiologi från uppifrån och ner. Neuroforskare finner sig för närvarande i en fas i vilken de söker förena de kritiska fas-studier som demonstrerar hjärnans oförändlighet efter utveckling, med neuroplasticitetens nya rön som visar både strukturell och funktionell föränderlighet; ett påtagligt paradigmskifte är på gång. Kanadensiske psykiatern Norman Doidge har till och med konstaterat att neuroplasticitet är "en av de mest extraordinära upptäckterna under det tvåtusentalet."
|
| rdfs:comment
|
- Neuroplasticity (also referred to as brain plasticity, cortical plasticity or cortical re-mapping) is the changing of neurons, the organization of their networks, and their function via new experiences. This idea was first proposed in 1892 by Santiago Ramón y Cajal the proposer of the neuron doctrine though the idea was largely neglected for the next fifty years. The first person to use the term neural plasticity appears to have been the Polish neuroscientist Jerzy Konorski.
- Unter neuronaler Plastizität versteht man die Eigenschaft von Synapsen, Nervenzellen oder auch ganzen Hirnarealen, sich in Abhängigkeit von der Verwendung in ihren Eigenschaften zu verändern. Abhängig vom betrachteten System spricht man von synaptischer Plastizität oder kortikaler Plastizität. Der Psychologe Donald Olding Hebb gilt als der Entdecker der synaptischen Plastizität. Er formulierte 1949 die Hebbsche Lernregel in seinem Buch The Organization of Behavior.
- La Plasticidad neuronal, también denominada neuroplasticidad, Plasticidad neural o plasticidad sináptica, es la propiedad que emerge de la naturaleza y funcionamiento de las neuronas cuando éstas establecen comunicación, y que modula la percepción de los estímulos con el medio, tanto los que entran como los que salen. Esta dinámica deja una huella al tiempo que modifica la eficacia de la transferencia de la información a nivel de los elementos más finos del sistema.
- La plasticité neuronale décrit la capacité d'un neurone à changer le type de réponse qu'il rend à une même stimulation. Les changements peuvents concerner les propriétés intrinsèques du neurone ou les propriétés des synapses. Dans le second cas, il s'agit de la plasticité synaptique. Ne sera traité dans cet article que le premier cas. La plasticité neuronale constitue le mécanisme unitaire au niveau cellulaire de la mémorisation et de l'apprentissage.
- Neurale plasticiteit duidt op veranderingen in de organisatie van de hersenen van individuen als gevolg van ontwikkeling, leren of ervaring. Neurale plasticiteit kan verschillende vormen aannemen. Het kan optreden als onderdeel van de normale ontwikkeling, als onderdeel van leerprocessen bij normale volwassenen en na hersenletsel.
- Neuroplastyczność (plastyczność mózgu) – zdolność komórek nerwowych mózgu do regeneracji i tworzenia nowych sieci połączeń z innymi neuronami. Termin powstał w wyniku nowych odkryć w dziedzinie neurobiologii.
- Neuroplasticitet refererar till de ändringar som sker i hjärnans organisation som resultat av erfarenhet. Myntandet av termen plasticitet som referens till neuronal process, attribueras den polske biologen Jerzy Konorski. Konceptet neuroplasticitet vidgar gränserna för de områden i hjärnan som fortfarande omstrukturerar i respons till förändringar i miljön.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
