Neo-Aramaic, or Modern Aramaic, languages are varieties of Aramaic that are spoken vernaculars in the medieval to modern era, evolving out of Middle Aramaic dialects around AD 1200 (conventional date). The term strictly excludes those Aramaic languages that are used only as literary, sacred or classical languages today. However, these classical languages continue to have influence over the colloquial, Neo-Aramaic languages.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Neo-Aramaic, or Modern Aramaic, languages are varieties of Aramaic that are spoken vernaculars in the medieval to modern era, evolving out of Middle Aramaic dialects around AD 1200 (conventional date). The term strictly excludes those Aramaic languages that are used only as literary, sacred or classical languages today. However, these classical languages continue to have influence over the colloquial, Neo-Aramaic languages. According to SIL Ethnologue, there are an estimated 550,000 native speakers of Neo-Aramaic dialects as of 1994. The largest group is Sureth which some artificially divide according to church into Assyrian Neo-Aramaic (210,000 speakers), Chaldean Neo-Aramaic (206,000 speakers) and Surayt/Turoyo (112,000 speakers). The group of Neo-Aramaic languages is not uniform; it grew out of pockets of Aramaic-speaking communities that have held fast to their language through the changes of past centuries. Therefore, the dialect continuum is incomplete, with many varieties absent. Mutual intelligibility between the varieties of the group is limited to closest neighbours only. However, many of the varieties share features that have developed in parallel from Middle Aramaic varieties and the classical languages. Throughout the history of the Aramaic language, a clear dialect boundary dividing western and eastern varieties has existed, running transversely across the Syrian Desert from southeast to northwest. Eastern Aramaic has remained dominant throughout history, and all classical languages are eastern varieties. Only Western Neo-Aramaic, spoken in Ma`loula and surrounding villages in the Anti-Lebanon, remains as a witness to western varieties. The other Neo-Aramaic languages are all eastern varieties, but with little homogeneity. Most distinct in this group is Modern Mandaic, which has low intelligibility with other varieties. It is the direct descendant of Classical Mandaic, which traces its roots back to the Persian-influenced Aramaic of the Arsacid Empire. Modern Mandaic is spoken by about a hundred people mostly in Ahvaz, Iran, all of whom are Mandaeans. The other Eastern Neo-Aramaic languages have a lot more in common with each other. Some studies have labelled this group Central Neo-Aramaic (however, that name is also used for a smaller sub-grouping) or Northern Neo-Aramaic. These languages can be divided in various ways. Sometimes they are divided by religion into Jewish and Christian varieties. However, there is not complete intelligibility throughout either religious community, and on occasion better intelligibility across the religious divide. From this group, the Christian varieties of the extreme north west of Mesopotamia – Central Neo-Aramaic (confusingly different from the definition above) – stand apart. This sub-grouping is witnessed by Turoyo/Surayt and, the now extinct, Mlahsô, both influenced by Classical Syriac. The other varieties, both Jewish and Christian, form the largest sub-grouping of Neo-Aramaic, which is usually referred to as Northeastern Neo-Aramaic (NENA). Christian NENA varieties are influenced by Classical Syriac, but to a lesser degree than Central Neo-Aramaic; Jewish NENA varieties are influenced by Targumic Aramaic.
  • Dialekty nowoaramejskie – zespół języków i dialektów stanowiących najpóźniejszą fazę rozwojową języka aramejskiego. Pierwsze świadectwa pisane, w których występują wyraźnie nowoaramejskie cechy językowe, pochodzą z XVI wieku. Języki te były używane na obszarze rozciągającym się od Syrii po Iran. Ponieważ użytkownicy języków nowoaramejskich – bliskowschodni chrześcijanie i żydzi – podlegali licznym prześladowaniom ze strony muzułmańskiej większości, wiele spośród tych języków jest obecnie zagrożonych lub wręcz na granicy wymarcia. Dialekty nowoaramejskie dzielą się na cztery grupy: zachodnia – używana w trzech wsiach na terenie Syrii (Maalula, Bakh'a i Jubb'adin) centralna – używana w Turcji, obejmująca języki turoyo i niedawno wymarły mlahsô północno-wschodnia (zwana też NENA od North-Eastern Neo-Aramaic) – obejmująca liczne języki używane przez żydów i chrześcijan z terenu Kurdystanu, Iraku, Azerbejdżanu, Iranu nowomandejska – używana przez współczesnych mandejczyków Cechą dialektów nowoaramejskich szczególnie przykuwającą uwagę badaczy jest unikalny na tle języków semickich system czasownikowy, w którym odmiana koniugacja oparta jest na dawnych imiesłowach np. domax-no "śpię" (dosł. śpiący-ja), mḥalaq-li "rzuciłem" (dosł. rzucony-dla mnie), ptīḫ-lē "on otworzył" (otwarty-dla niego).
  • Новоарамейские языки — хронологическая группа арамейских языков, используемых (или использовавшихся до недавнего времени) в качестве разговорных в современную эпоху. Новоарамейские языки, как и среднеарамейские языки, принято делить по лингвистическим признакам на западную и восточную группы. Западная группа представлена всего одним языком. Западный новоарамейский язык — распространён среди христиан и мусульман в трёх деревнях в Сирии, к северу от Дамаска, в каждой из которых существует своё наречие: Маалюля, Баха и Джуббадин. Сохранилось около 1-2 тысяч носителей. Восточная группа представлена большим количеством новоарамейских языков, распространённых к началу XX века в пределах Османской империи и Ирана, в основном среди носителей курдских языков: на юго-востоке современной Турции, на севере Ирака, в северо-западной части Ирана и северо-востоке Сирии. Отдельные островки переселенцев были представлены далеко за пределами Курдистана, в частности в восточной Армении, Азербайджане, Грузии, Хузистане и южном Ираке. Носители восточных новоарамейских языков в конфессиональном отношении отличаются от большинства окружающего населения тем, что относятся к религиозных меньшинствам Ближнего Востока: христиане, иудеи и мандеи. В течение XX вв. бо́льшая часть носителей восточных новоарамейских языков была либо уничтожена, либо вынуждена эмигрировать, прежде всего, в Европу (Швеция, Германия), США и Россию. Количество носителей новоарамейских языков к концу XX века составляло, по некоторым оценкам, около 400 тыс. человек. Общее число восточных новоарамейских языков неизвестно. Они делятся на три подгруппы: язык туройо и близкий к нему диалект млахсо — на юго-востоке Турции, на котором говорят около 70 тыс. человек (бóльшая часть носителей живет за пределами Тур-Абдина, как в странах Ближнего Востока, так и в странах Европы и Америки); новомандейский язык — разговорный язык мандеев; осталось несколько десятков носителей в городе Ахваз, ранее также на юге Ирака; северо-восточные новоарамейские языки — включают десятки языков, между носителями которых часто отсутствует взаимопонимание; число этих языков на протяжении XX в. сократилось из-за геноцида и массовых миграций их носителей за пределы региона. На одном из этих языков — урмийском новоарамейском — в XIX в. был создан так называемый (современный) ассирийский или «новосирийский» литературный язык, с использованием лексики классического сирийского языка. Он стал литературным языком для носителей многих восточноарамейских языков. Пользуется сирийской графикой. Новоарамейские языки курдистанских евреев (лахлухов) принято называть еврейско-арамейскими. В 1920-30-е годы для ассирийцев СССР был создан алфавит сначала на кириллической, а затем на латинской графической основе. Кириллический алфавит (1920-е): a б в г d е ә ж з и j к q l м н о п р с s т t у х h ч ш ы dж Латинизированный алфавит (1930-е): a в c ç d e ә f g h i j k l m n o p q r s ş t ţ u v x z ƶ ь
  • Nyarameiska språk har sina rötter i det forntida, semitiska språket, arameiska. Idag talas nyarameiska språk främst av assyrier/syrianer, men även av mandéer och vissa judar från Irak, som senare emigrerade till Israel strax efter Israels självständighet (israeliska talare av nyarameiska har idag börjat glömma sina arameiska dialekter på grund av assimilering i Israel och till förmån för hebreiska). Judar ber dock fortfarande på arameiska, genom Kaddish. Enligt SIL Ethnologue, finns det en uppskattad siffra på 550 000 infödda talare av nyarameiska dialekter sedan 1994. Den största gruppen är nyöstsyriska (210 000 talare), kaldeisk nyarameiska (206 000 talare) och turoyo (105 000 talare). Mlahsô, som är nära besläktad med turoyodialekten, talas endast idag av 5 talare. Av alla nyarameiska dialekter är Ma'lula-dialekten som talas i Antilibanonbergen mest välbevarad i jämförelse med den ursprungliga arameiskan.
dbpprop:altname
  • Modern Aramaic
dbpprop:child
dbpprop:fam
dbpprop:familycolor
  • Afro-Asiatic
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Neo-Aramaic
dbpprop:reference
dbpprop:region
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Neo-Aramaic, or Modern Aramaic, languages are varieties of Aramaic that are spoken vernaculars in the medieval to modern era, evolving out of Middle Aramaic dialects around AD 1200 (conventional date). The term strictly excludes those Aramaic languages that are used only as literary, sacred or classical languages today. However, these classical languages continue to have influence over the colloquial, Neo-Aramaic languages.
  • Dialekty nowoaramejskie – zespół języków i dialektów stanowiących najpóźniejszą fazę rozwojową języka aramejskiego. Pierwsze świadectwa pisane, w których występują wyraźnie nowoaramejskie cechy językowe, pochodzą z XVI wieku. Języki te były używane na obszarze rozciągającym się od Syrii po Iran.
  • Новоарамейские языки — хронологическая группа арамейских языков, используемых (или использовавшихся до недавнего времени) в качестве разговорных в современную эпоху.
  • Nyarameiska språk har sina rötter i det forntida, semitiska språket, arameiska. Idag talas nyarameiska språk främst av assyrier/syrianer, men även av mandéer och vissa judar från Irak, som senare emigrerade till Israel strax efter Israels självständighet (israeliska talare av nyarameiska har idag börjat glömma sina arameiska dialekter på grund av assimilering i Israel och till förmån för hebreiska). Judar ber dock fortfarande på arameiska, genom Kaddish.
rdfs:label
  • Neo-Aramaic languages
  • Dialekty nowoaramejskie
  • Новоарамейские языки
  • Nyarameiska språk
owl:sameAs
skos:subject
foaf:homepage
foaf:page
is dbpprop:col of
is dbpprop:fam of
is dbpprop:langs of
is dbpprop:languages of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of